31/08/2026
KTHEHEMI NË SHKOLLË ATJE KU ËNDRRAT MËSOJNË TË ECIN...
Në SHMKM “Nikolla Shtejn” – Tetovë gjithçka është gati për të pritur përsëri zërat që do t’u japin jetë korridoreve, hapat e rinj që do të ecin drejt ëndrrave dhe sytë plot shpresë që nesër do të shohin më larg se sot.
Pas disa ditë pune, përkushtimi dhe kujdesi, klasat janë përgatitur për të mirëpritur nxënësit, hapësirat janë rregulluar, oborri është përgatitur dhe kabinetet e mësimit praktik janë pajisur për një tjetër fillim të bukur.
Çdo brez që hyn në këtë shkollë sjell me vete një botë të tërë ëndrrash, dëshirash dhe shpresash.
Një shkollë nuk e bëjnë vetëm muret.
Një shkollë e bëjnë njerëzit që brenda saj mësojnë, rriten, gabojnë, ngrihen dhe lënë gjurmë.
Sot nuk po përgatisim vetëm një ndërtesë për fillimin e mësimit, përgatisim një vend ku një i ri do të mësojë të besojë tek vetja.
Një vend ku një gabim nuk do të jetë fundi i rrugës por fillimi i një mësimi.
Ku një dështim nuk do të jetë arsye për t’u dorëzuar por forcë për të provuar përsëri.
Ku një ëndërr e vogël e mbajtur heshtur në zemër, një ditë mund të marrë formën e një profesioni, të një suksesi dhe të një jete të ndërtuar me dinjitet.
-Të dashur nxënës kur të hyni në klasë mos hyni vetëm për të marrë një notë.
Hyni për të zbuluar veten ,për të kuptuar se sa shumë mund të bëni
Mbajeni dijen si pasurinë që askush nuk mund t’ua marrë, mirësinë si forcën që nuk dobësohet kurrë dhe respektin si vlerën që e zbukuron çdo njeri.
Mos kini frikë të gaboni!
Mos kini frikë të provoni!
Mbi të gjitha mos lejoni askënd t’ju bindë se ëndrrat tuaja janë më të mëdha se mundësitë!
-Të dashur mësimdhënës në bankat para jush nuk ulen vetëm nxënës.
Ulet e ardhmja që ende nuk e dinë rrugën e saj!
Ulen ëndrra që ndoshta presin vetëm një fjalë për të marrë guxim.
Ndonjëherë një nxënës nuk ka nevojë për një përgjigje të gjatë por vetëm për dikë që ta shohë dhe t’i thotë me besim:“Ti mundesh.”
Mund të mos e mbajmë mend çdo mësim që kemi dhënë por një nxënës mund ta mbajë mend gjithë jetën profesorin që besoi tek ai pikërisht atëherë kur ai vetë kishte filluar të dyshonte në veten e tij.
- Të dashur prindër fëmijët tuaj nuk kanë nevojë për përsosmëri.
Kanë nevojë për praninë tuaj. Për një fjalë që i qetëson, për një dorë që i ngre kur bien dhe për një zemër që i pret gjithmonë edhe kur nuk kanë sjellë rezultatin që prisnit.
Mos i pyetni vetëm:“Çfarë note more?”
Pyetini edhe:“A je mirë?”
“Çfarë mësove sot?”
“A je krenar për veten?”
Sepse notat mund të harrohen por mënyra se si një fëmijë është ndier gjatë rrugës së tij mund ta shoqërojë gjithë jetën.
Një ditë këta nxënës do të largohen nga këto banka.
Do të marrin me vete diploma, kujtime, miqësi dhe fotografi të një kohe që nuk do të kthehet më.
Por mbi të gjitha do të marrin me vete gjurmët që ne kemi lënë në zemrat e tyre.
Prandaj le të mos jetë ky vetëm një vit me më shumë mësime dhe më shumë nota.
Le të jetë një vit ku dëgjojmë më shumë e gjykojmë më pak.
Ndihmojmë njëri-tjetrin më shumë.
Ku gabimet nuk i përdorim për të lënduar por për të mësuar.
Ku suksesi i njërit bëhet gëzim për të gjithë.
Shkolla nuk mbaron aty ku mbyllet libri!
Shkolla vazhdon në mënyrën se si sillemi me njëri-tjetrin, si respektojmë, si falim, si ngrihemi pas rënieve dhe mbi të gjitha në mënyrën se si bëhemi njerëz.
Mirë se vini në një tjetër fillim.
Dyert e SHMKM “Nikolla Shtejn” – Tetovë janë hapur…
Klasat presin të mbushen me zëra…
Korridoret presin të marrin frymë përsëri…
Dhe diku pas çdo dere të hapur, pas çdo banke dhe pas çdo libri që pret të hapet…Presin ëndrrat e një brezi të tërë.
Le ta shkruajmë së bashku një vit për t’u kujtuar!
Во ОСМУ „Никола Штејн“ – Тетово сè е подготвено повторно да ги пречека гласовите што ќе им дадат живот на ходниците, новите чекори што ќе чекорат кон своите соништа и очите полни со надеж кои утре ќе гледаат подалеку отколку денес.
По неколку дена работа, посветеност и грижа, училниците се подготвени да ги пречекаат учениците, просториите се уредени, училишниот двор е подготвен, а кабинетите за практична настава се опремени за уште еден убав почеток.
Секоја генерација што влегува во ова училиште носи со себе цел свет од соништа, желби и надежи.
Училиштето не го прават само ѕидовите.
Училиштето го создаваат луѓето кои во него учат, растат, грешат, повторно се издигнуваат и оставаат траги.
Денес не подготвуваме само една зграда за почетокот на наставата.
Подготвуваме место каде што еден млад човек ќе научи да верува во себе.
Место каде што една грешка нема да биде крај на патот, туку почеток на една нова лекција.
Каде што еден неуспех нема да биде причина за откажување туку сила повторно да се обиде.
Каде што еден мал сон тивко чуван во срцето, еден ден може да добие облик на професија, успех и живот изграден со достоинство.
Драги ученици кога ќе влезете во училницата, не влегувајте само за да добиете оценка.
Влезете за да се откриете себеси, за да разберете колку многу можете да постигнете.
Чувајте го знаењето како богатство што никој не може да ви го одземе, добрината како сила што никогаш не слабее и почитта како вредност што го разубавува секој човек.
Не плашете се да згрешите!
Не плашете се да се обидете!
А над сè не дозволувајте никој да ве убеди дека вашите соништа се поголеми од вашите можности!
Драги наставници на клупите пред вас не седат само ученици.
Пред вас седи иднината која сè уште не го знае својот пат.
Пред вас седат соништа на кои можеби им е потребен само еден збор за да добијат храброст.
Понекогаш на еден ученик не му е потребен долг одговор туку само некој што ќе го забележи и ќе му каже со верба:
„Ти можеш.“
Можеби нема да се сеќаваме на секоја лекција што сме ја предавале но еден ученик може цел живот да го памети наставникот кој верувал во него токму тогаш кога тој самиот почнал да се сомнева во себе.
Драги родители на вашите деца не им е потребно совршенство.
Им е потребно вашето присуство. Збор што ќе ги смири, рака што ќе ги подигне кога ќе паднат и срце што секогаш ќе ги чека, дури и тогаш кога не го донеле резултатот што сте го очекувале.
Не прашувајте ги само:„Која оценка ја доби?“
Прашајте ги и:
„Дали си добро?“
„Што научи денес?“
„Дали си горд на себе?“
Затоа што оценките можат да се заборават но начинот на кој едно дете се чувствувало во текот на својот пат може да го следи целиот живот.
Еден ден овие ученици ќе ги напуштат овие клупи.
Со себе ќе понесат дипломи, спомени, пријателства и фотографии од едно време кое повеќе нема да се врати.
Но, пред сè ќе ги понесат со себе трагите што ние сме ги оставиле во нивните срца.
Затоа овој нека не биде само уште една учебна година со повеќе лекции и повеќе оценки.
Нека биде година во која повеќе слушаме, а помалку осудуваме.
Повеќе си помагаме едни на други.
Грешките да не ги користиме за да повредиме, туку за да научиме.
Успехот на едниот да стане радост за сите.
Училиштето не завршува таму каде што се затвора книгата!
Училиштето продолжува во начинот на кој се однесуваме едни кон други, како се почитуваме, како простуваме, како повторно се издигнуваме по падовите и пред сè во начинот на кој стануваме луѓе.
Добредојдовте во уште еден нов почеток.
Вратите на ОСМУ „Никола Штејн“ – Тетово се отворени…
Училниците чекаат повторно да се исполнат со гласови…
Ходниците чекаат повторно да оживеат…
И некаде зад секоја отворена врата, зад секоја клупа и зад секоја книга што чека да биде отворена…Ги чекаат соништата на една цела генерација.
Да ја испишеме заедно една учебна година која ќе се памети!
