21/03/2026
Światowy Dzień Zespołu Downa (ang. World Down Syndrome Day), zwany również Dniem Kolorowej Skarpetki to święto ustanowione w 2005 roku z inicjatywy Europejskiego Stowarzyszenia Zespołu Downa. 💗
Od 2012 roku patronat nad obchodami sprawuje Organizacja Narodów Zjednoczonych.
Zespół Downa to najbardziej znana i rozpowszechniona anomalia chromosomalna. Nazwa zespołu pochodzi od nazwiska brytyjskiego lekarza Johna Langdona Downa, który opisał go w 1866r.
Nieprzypadkowo Światowy Dzień Zespołu Downa obchodzony jest 21 marca. Wada ta polega na tym, że w 21 parze chromosomów osoby z zespołem Downa zamiast dwóch, mają trzy chromosomy.
Stąd wzięła się nazwa tego zespołu – Trisomia 21. Przyczyny, które doprowadzają do nierozdzielenia się chromosomów pary 21 podczas podziału komórek rozrodczych nie są jeszcze do końca poznane.
Zespół Downa dotyczy w takim samym stopniu dziewczynek jak i chłopców. Występuje we wszystkich rasach, grupach etnicznych, klasach społeczno – ekonomicznych i narodowościowych.
Na znak integracji z osobami z zespołem Downa, 21 marca zakładamy dwie kolorowe skarpetki nie do pary. Skarpetki mogą być w paski, w kropki, za kolano lub tuż przy kostce, mogą być z różnych, niepasujących do siebie par.
Symbolizują one niedopasowanie społeczne i genotypowe, z jakim borykają się osoby z zespołem Downa. Kolory przewodnie ŚDZD to granatowy i czerwony – warto zadbać w tym dniu o elementy garderoby w takich barwach.
Głównym celem obchodów Światowego Dnia Zespołu Downa jest zwiększanie świadomości społecznej dotyczącej życia i funkcjonowania osób z zespołem Downa, propagowanie praw osób z tą wadą oraz integracja z nimi.
Pierwszą organizacją w Polsce, która przyłączyła się do obchodów było Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Specjalnej Troski „Jeden Świat” w Białymstoku w 2006r. Obecnie święto jest obchodzone przez wiele różnych stowarzyszeń i organizacji.💗
24/07/2025
Mutyzm: Moje dziecko nie odzywa się w przedszkolu! | Logotorpeda
Moje dziecko rozwija się prawidłowo. Mówi dużo i chętnie. Kiedy poszła do przedszkola, była traktowana jako dziecko "nieśmiałe". Ktoś zasugerował, że może to być mutyzm wybiórczy.
08/05/2025
Rozwój mowy to złożona sprawa. Reaguj, kiedy coś Cię niepokoi i konsultuj się z odpowiednimi specjalistami (logopeda, neurologopeda).
Zapraszam na konsultacje !
POST NA FORUM ZACHĘCIŁ MNIE DO DZISIEJSZEJ DŁUGIEJ LISTY, A TO TYLKO KROPLA INFORMACJI.
CODZIENNIE OBJAWY PRZEROSNIETEGO 3 MIGDAŁU, UCISKAJACEGO NA TRĄBKI SŁUCHOWE ORAZ ZALEGAJĄCEGO PŁYNU W USZACH WYMAGAJĄCE DRENAŻU SA MYLONE Z CAŁOŚCIOWYMI ZABURZENIAMI ZE SPEKTRUM AUTYZMU, Z ZABURZENIAMI SI, A NAWET Z AFAZJĄ.
Dzieci z płynem w uszach mają problem z błędnikiem, z przedsionkiem, słuchem, codziennie świat odbierają inaczej.
Włączony tv, odwrócony rozmówca to często bariera nie do przebicia. Codziennie szukają szczelin, żeby znaleźć jakiś punkt odniesienia, dla zaburzonego poczucia równowagi, albo po prostu leżą. Słowa, zdania, długie polecenia, to czasem jeden wielki bełkot w szumie. Połóż bułkę na półkę. P, b, p a innego dnia brzmi połóż bułkę na bułkę, połóż półkę na półkę. Więc śmieją się (nie)adekwatnie. Są nerwowe, drażliwe, takie rozdygotane - bo funkcjonują jakby cały czas osoba z chorobą lokomocyjna była w podróży, a słyszą jakby były pod wodą...
📢 65 NIEOCZYWISTYCH OBJAWÓW PŁYNU W USZACH I ZATKANEJ TRĄBKI SŁUCHOWEJ U DZIECKA
Czy wiesz, że płyn w uszach u dziecka może nie dawać typowych objawów, takich jak ból? Czasem są subtelne i łatwo je przeoczyć. Oto lista 65 nieoczywistych oznak, na które warto zwrócić uwagę:
1. Częste mówienie "co?" lub "słucham?"
2. Problem ze skupieniem uwagi
3. Niepokój lub drażliwość
4. Ciche mówienie lub zbyt głośne
5. Opóźnienie w rozwoju mowy
6. Przekrzywianie głowy przy słuchaniu
7. Brak reakcji na ciche dźwięki
8. Problemy z równowagą
9. Zmęczenie po szkole lub przedszkolu
10. Czasowe pogorszenie wyników w nauce
11. Skargi na "zatkane" uszy
12. Mowa nosowa lub niewyraźna
13. Cęste pocieranie lub ciągnięcie uszu
14. Unikanie hałasu
15. Zaburzenia snu
16. Płaczliwość bez wyraźnego powodu
17. Słaba koordynacja ruchowa
18. Zmniejszona reakcja na polecenia z daleka
19. Problemy z lokalizacją dźwięku
20. Czułość na zmiany ciśnienia (np. w samolocie)
21. Niechęć do zabaw dźwiękowych
22. Skargi na "bzyczenie" lub szum w uszach
23. Odkładanie ręki na jedno ucho
24. Brak reakcji na swoje imię
25. Cęste infekcje górnych dróg oddechowych
26. Przesadna reakcja na głośne dźwięki
27. Trudności w nauce czytania
28. Mylenie podobnych dźwięków (np. "b" i "p")
29. Unikanie rozmów w hałasie
30. Niezauważanie szeptu
31. Przesadne przybliżanie się do telewizora
32. Gorsza koordynacja oko-ręka
33. Skargi na uczucie ciśnienia w uszach
34. Powtarzanie słów z opóźnieniem
35. Niechęć do rozmawiania przez telefon
36. Niezauważanie dźwięków otoczenia (np. dzwonka)
37. Zmniejszona aktywność podczas zabaw grupowych
38. Przechylanie głowy podczas rozmowy
39. Powtarzanie pytań mimo odpowiedzi
40. Problemy z wyrażaniem myśli
41. Cęste mylenie słów o podobnym brzmieniu
42. Gorsza orientacja przestrzenna
43. Zbyt głośne zabawy lub krzyczenie
44. Unikanie basenu lub wody w uszach
45. Opóźnione reagowanie na bodźce słuchowe
46. Unikanie rozmów w grupie
47. Cęste przechylanie głowy podczas oglądania telewizji
48. Niepewność w nowych sytuacjach
49. Trudności w rozumieniu skomplikowanych poleceń
50. Niekontrolowane mruganie lub mrużenie oczu
51. Zmniejszona chęć do czytania na głos
52. Zbyt długie odpowiadanie na pytania
53. Niezrozumienie dowcipów lub gier słownych
54. Niechęć do zabaw ruchowych
55. Trudności w rozpoznawaniu kierunku dźwięku
56. Nieprecyzyjne wykonywanie poleceń
57. Przesadne skupienie na ustach rozmówcy
58. Cęste nieporozumienia w rozmowach
59. Uczucie "pełnych uszu" bez infekcji
60. Przerwy w mowie lub zacinanie się
61. Niechęć do używania słuchawek
62. Nadmierna wrażliwość na echo
63. Trudności z rozumieniem mowy w obcym języku
64. Skargi na "piszczenie" w uszach po hałasie
65. Problemy z zapamiętywaniem usłyszanych informacji
📌 Nie ignoruj tych objawów! Płyn w uszach i problemy z trąbką słuchową mogą wpływać na rozwój dziecka. W razie wątpliwości warto skonsultować się z laryngologiem lub audiologiem.
👉 Udostępnij ten post, by pomóc innym rodzicom rozpoznać niepokojące sygnały