Victoria Park Primêr

RUGBY- VRYDAG! 🏈

Juffrou Losch,oud kollega,ons as Victoriapark Primer SBL ,opvoeders en gemeenskalp wil ons innige medelye gee oor die heengaan van u dogter.Mag God u troos in hierdie moeike tyd.

Victoriapark PS is innig hartseer met die heengaan van Lawrence Pienaar,eie kind van ons en ons wil vir Ons dj Allistair Pienaar en die res van die familie baie sterkte toe wens met hierdie groot verlies!! Mag God julle vertroos in hierdie hartseer tyd VPP is hier vir julle as familie.

Het jy nog nie jou kaartjie gekoop vir die groot aand nie? 👑

Geen stres! ✨ Daar sal ’n kaartmasjien by die deur beskikbaar wees vir enige iemand wat nog kaartjies wil koop. 💳

Moenie dit misloop nie – kom ondersteun ons en geniet ’n onvergeetlike aand vol talent, g***s en pret! 💙👑

🎟️ Sien jou daar!

TIME IS TICKING! ⏰⏰⏰

A heartfelt thank you to Larry Carpenter of Carpenter Foundation all the way from the USA for a very inspirational message to our learners.

We appreciate the outreach to our school.

💙💛🤍

GELUKKIGE VROUEDAG 👸🏽

🙌❤️Rut se Getrouheid en Hoop: Profetiese Woord Van Bemoediging Vir Vroue ❤️🙌

Sy het nie gevra dat die nag so swart moet word nie.
Sy het nie gebid dat die oggend lig soos ’n skerp mes deur haar bors sou sny nie.
Sy het nie gedroom dat die man wat haar naam in die nag gefluister het, eendag net ’n koue grafsteen sou word nie.

Sy het nie beplan om die vrou te wees wat in die stilte van ’n leë bed wakker word,
waar die kussing nog die vorm van sy skouer dra,
maar sy asem vir ewig weg is.

Hartseer vra nie toestemming nie.
Dit kom soos ’n dief in die nag.
Dit steek die huis aan die brand terwyl jy slaap
en laat jou agter in die as van alles wat jy geken het.

Rut het daar gestaan.
In Moab.
’n Weduwee met stof op haar knieë en ’n keel wat so dig was dat selfs trane nie meer wou kom nie.
Sy het die geur van haar man se klere nog in haar neus gehad,
maar sy hande was leeg.
Haar toekoms was ’n oop graf.
Haar drome was begrawe onder vreemde grond.

Sy kon gebly het.
Sy kon vir haarself ’n nuwe man in Moab gekies het,
’n gemaklike lewe, ’n nuwe naam, ’n nuwe begin
sonder die seer van gister.
Maar iets dieper as verstand,
iets ouer as pyn,
iets heiliger as haar eie oorlewing,
het in haar gees gefluister:

“Gaan saam met haar.
Wees lief vir die een wat ook alles verloor het.
Vertrou die God van Israel,
selfs wanneer Hy stil is.
Selfs wanneer Hy toelaat dat jou wêreld uitmekaar val.”

En so het sy geloop.
Weg van alles wat bekend was.
Weg van die grafte van haar man en haar seuns
Weg van die sekuriteit van haar eie mense.
Met leë hande,
met ’n hart wat so gebroke was dat dit byna nie meer kon klop nie,
met niks anders as ’n stille, bewerige lojaliteit.

Sy het nie geweet dat die velde van Betlehem haar sou verwelkom nie.
Sy het nie geweet dat Boas se oë haar sou sien tussen die koringsteggies nie.
Sy het nie geweet dat haar seer, haar stil trane in die nag,
haar lojaliteit wat soos bloed uit haar siel gevloei het,
vir geslagte onthou sou word nie.

Maar God het geweet.
Hy het gesien hoe sy graan optel met blase wat oopgebreek het op haar vingers,

hoe die son haar nek verskroei het,
hoe sy in die aand huis toe gekruip het met ’n sakkie korrels
en ’n hart wat nog huil vir wat was.
Hy het gesien hoe sy liefde bo gemak kies,
hoe sy Naomi se bitterheid dra sonder om self

bitter te word.
Hy het haar gesien toe niemand anders haar gesien het nie —
toe die nag te lank was,
toe die stilte te swaar was,
toe sy in die donker gefluister het:
“Here, as U daar is… as U nog sien…”

En Hy het gesien.
Hy het gehoor.
Hy het onthou.
Hy het haar naam in die geslagslyn van die Koning ingeskryf.

Nie omdat sy perfek was nie.
Nie omdat sy sterk genoeg was nie.
Maar omdat sy getrou was toe dit haar alles gekos het.
Rut was nie ’n heldin met ’n swaard nie.

Sy was ’n vrou met stof op haar gesig en trane op haar wange.
Sy was dapper in die stilte.
Sy was magtig in haar swakheid.
Sy was getrou in die as.
En nou, hierdie Vrouemaand,
hierdie maand van stille trane en onsigbare wonde,
eer ons die vroue wat nie gevra het dat hulle wêreld uitmekaar moet val nie,
maar steeds aangehou loop het.
Die vroue wat drome in vreemde grond begrawe het.
Die vroue wat in die as van wat was, gestaan het
en liefde gekies het toe dit hulle alles gekos het.
Die vroue wat in die nag wakker lê met ’n leë plek langs hulle,
met ’n kind se naam op hulle lippe wat nooit
meer sal antwoord nie,
met ’n toekoms wat soos ’n oop wond bloei.

Aan jou wat iets kosbaars verloor het —
jou man, jou kind, jou gesondheid, jou droom, jou sekuriteit, jou naam, jou plek —
jy is Rut.
Jy het nie vir die wildernis gevra nie.
Jy het nie die ontrafeling gekies nie.
Maar jy het gebly.
Jy het liefgehad.
Jy het vorentoe geloop met niks anders as ’n gebroke halleluja

en ’n hart wat geweier het om finaal op te gee nie.
En die hemel het nie net toegejuig nie.
Die hemel het dit opgeneem.
Elke traan is getel.
Elke stil gebed is gehoor.
Elke tree in die donker is gesien.

Jy is nie net getrou nie.
Jy is ’n kryger met sagte hande.
Jy oorleef nie net nie.
Jy dra die bloedlyn van verlossing.
Jy is die soort vrou deur wie God steeds verlossing skryf.

Nie omdat jy sterk genoeg was nie,
maar omdat jy getrou was toe dit jou alles gekos het.
God eer nie net die dapperes nie.
Hy kroon die wat in die as bly kniel.
Hy bou koninkryke op die lewe van vroue
wat liefhet wanneer dit hulle duur kos,
wat vorentoe stap met niks anders as ’n bewerige halleluja
en ’n hart wat weier om finaal te breek.

En hier is die heerlike, pynlike, heilige waarheid:
Jesus Christus is dieselfde gister, vandag en vir ewig.
Hy wat Rut se trane gesien het,
sien joune.
Hy wat haar naam in die geslagslyn geskryf het,
skryf jou storie steeds.
Hy antwoord op elkeen wat Hom aanroep —
selfs as die aanroep net ’n gefluister in die donker is,
selfs as die gebed net ’n snik is,
selfs as die geloof so dun soos ’n draadjie is.

Hy kom.
Nie altyd soos jy verwag nie.
Nie altyd wanneer jy wil nie.
Maar Hy kom.

Met genade wat die as oopbreek.
Met liefde wat die graf oortref.
Met ’n toekoms wat jy nie kon droom nie.

Jy is Rut.
Jou storie is nie ’n voetnoot nie.
Dit is ’n profesie.
En die God wat in die as van Moab gewerk het,
werk nog steeds in die as van jou lewe.

Hy sien jou.
Hy ken jou seer by die naam.
En Hy is nie klaar met jou nie.

Amen. 🙌🔥🙏

🙌🔥

👑 ONTMOET ONS BEOORDELAARSPANEEL! 👑

✨ Die groot aand is amper hier, en ons is trots om die beoordelaarspaneel vir Mnr. & Mej. Victoriapark 2026 aan julle bekend te stel!

Met hul ervaring, professionaliteit en oog vir talent, sal hulle die moeilike taak hê om ons deelnemers se selfvertroue, persoonlikheid, verhoogteenwoordigheid en algehele aanbieding te beoordeel.

👏 ’n Hartlike dankie aan elke beoordelaar wat ingestem het om deel van hierdie besondere geleentheid te wees. Ons waardeer julle tyd en ondersteuning.

🎟️ Kaartjies: R80 per persoon
⚠️ Beperkte aantal kaartjies beskikbaar! Moenie wag tot dit te laat is nie.

📍 Kaartjies is beskikbaar by enige onderwyser van Victoriapark Primêr.

📅 14 Augustus 2026
📍 Worcester Stadsaal
🚪 Deure open: 17:30
🌟 Verrigtinge begin: 18:00

Kom beleef ’n aand vol g***s, talent en onvergeetlike herinneringe. Ons sien uit daarna om julle daar te verwelkom!