Dani Jutt

💥💢 💫💥

#چوہدری😎

💯💢 $%💥💢💯

🥰 🥰 🥰 ❤️

اُٹھ شاہ حُسینا ویکھ لے اسّی بدلی بیٹھے بھیس
ساڈی جِند نمانی کُوکدی اسیں رُلّ گئے وِچّ پردیس

ساڈا ہر دم جی کُرلاوندا ، ساڈی نِیر وگاوے اَکّھ
اساں جیوندی جانے مر گئے، ساڈا مادھو ہویا وکھ

سانوں سپّ سمے دا ڈنّگدا ، سانوں پَل پَل چڑھدا زہر
ساڈے اندر بیلے خوف دے ، ساڈے جنگل بن گئے شہر

اساں شوہ غماں وِچ ڈُبدے، ساڈی رُڑھ گئی ناؤ پتوار
ساڈے بولنّ تے پابندیاں ، ساڈے سر لٹکے تلوار

اساں نیناں دے کھوہ گِیڑ کے کِیتی وتّر دل دی بھَوں
ایہہ بنجر رئی نماننڑی ، سانوں سجّن تیری سَونھ

اساں اُتوں شانت جاپدے، ساڈے اندر لگی جنگ
سانوں چُپ چپیتا ویکھ کے ، پئے آکھن لوک ملنگ

اساں کُھبّے غم دے کُھوہبڑے ، ساڈے لمے ہو گئے کیس
پا تانے بانے سوچدے، اساں بُندے رئیندے کھیس

ہُن چھیتی بَوڑیں بُھلیا ، ساڈی سولی ٹنگی جان
تینوں واسطہ شاہ عنائت دا ، نہ توڑیں ساڈا مان

اساں پیریں پا لئے کُنگھرو ، ساڈی پاوے جِند دھمال
ساڈی جان لباں تے اپّڑی ، ہُن چھیتی مُکھ وکھال

ساڈے سر تے سورج ہاڑھ دا ، ساڈے اندر سیت سیال
بن چھاں ہُن چیتر رُکھ دی ، ساڈے اندر پانبڑ بال

اساں مچ مچایا عشق دا ، ساڈا لوسیا اِک اِک لُوں
اساں خُود نوں بُھلّے سانولا، اساں ہر دم جپّیا توں

سانوں چِنتا چِیخا چڑاھون دی، ساڈے تِڑکن لَگے ھَڈّ
پَھڑ لیکھاں برچھی دُکھ دی ساڈے سینے دیتی گَڈ

اساں تُر تُوں دُکھڑے چاہگدے ساڈے لیکھیں لِکھیا سوگ
ساڈی واٹ لمیری دُکھ دی،ساڈے عُمروں لمے روگ

ساڈے ویھڑے پھوھڑی دُکھ دی،ساڈا رو رو چویا نور
ایہہ اوکڑ ساڈی ٹال دے، تیرا جیوے شہر قصور

آ ویکھ سُخن دیا وارثا،تیرے جنڈیالے دی خیر
اَج پُتر بولی ماں دے پئے ماں نال رکھن وَیر

اَج ہیر تیری پئی سہکدی، اَج قَیدو چڑھیا رنگ
اَج تخت ھزارے ڈھیھہ گئے،اَج اُجڑیا تیرا جھنگ

اَج بِیلے ہو گئے سونجڑے، اَج سُکیا ویکھ چنا
اَج پِھرن آذُردہ رانجھڑے، اَج کھیڑے کر دے چاء

اَج ٹُٹی ونجلی پریت دی، اَج مُکے سُکھ دے گِیت
بَن جوگی دَر دَر ٹولیا، سانوں کوئی نہ مِلیا مِیت

اساں اکھرموتی رول دے اساں در در لاندے واج
کوئی لبھے ہیر سیالڑی جیہڑی رنگے اپنا داج

ساڈے ہتھ پیالا زہر دا اساں ویلے دے سُقراط
اساں کَھنڈ بناں دے کھار نوں ساڈی جگ توں وکھری بات

اُٹھ جاگ فریدا سُتّیا ھُن کر کوئی تدبیر
جِند ہِجر کرِیرے پَھس کے اَج ہو گئی لیرو لِیر

سانوں جوبن رُتے ویکھ کے سَبھ آکھن بابا لوگ
کِس کھویا ساڈا جوبنا سانوں لگا کیہا روگ

اساں پیڑاں دا وَنجھ پالیا سانوں دُکھاں چاہڑی پان
سانوں غم دا پینجا پِنجدا ساڈے تُنبے اُڈ دے جان

اساں بِیجے رُکھ انار دے سانوں لبھے تُمے کَوڑ
اساں مرن دیہاڑے اُڈیکدے ساڈی وَدّ دی جاوے سَوڑ

ساڈے سِر تے رُکھ بلور دے ساڈی دھپوں گہری چھاں
ساڈے تَنبو ساڑے سورجے ساڈی لُوسے دھرتی ماں

ساڈی اُجڑی حالت ویکھ کے پا رحمت دی اِک جھات
ساڈے سر توں اَنھی رات نوں ہُن کر سائیاں شبرات

ھُن آ باھو سُلطانیا سانوں درداں لیا لتاڑ
اَج توڑ زنجیری دُکھ دی اَج ھو دا نعرہ مار

سانوں الف بنا دے پیاریا ساڈی مُک جائے بے دی لُوڑ
مَن مُشّکے بوٹی عشق دی سب نِکلے دل دی کوڑ

ایتھے تِڑ دے سب ایمان تے ایتھے اُڈدی عشق دی دھوڑ
جو عشق سلامت منگدا پھڑ اُس نوں لیندے نُوڑ

ساڈا تالو جاوے سُکدا ساڈی ودھدی جاوے پیاس
بن بدل ساون ماہ دا ساڈی پوری کر دے آس

اساں اپنی قبرے آپ ہی لئے لَہو دے دیوے بال
اساں بے بُریاں دے شہر وِچ ایہہ کیتا نواں کمال

سائیں دمڑی شاہ دیا پیاریا تیرا جیوے سیف ملوک
ساڈے دیدے ترسن دید نوں ساڈے دل چوں اُٹھدی ہوک

سانوں گُڑھتی دیدے سُخن دی ساڈی کر دے صاف زبان
سانوں بُکّل وِچ لپیٹ کے ہُن بخشو عِلم گیان

اساں راتیں اُٹھ اُٹھ پِٹدے ساڈے کالجے پئے گئی سوج
اساں چَھم چَھم روندے پیاریا سانوں ھر دم تیری کھوج

اساں موہرا پِیتا سچ دا ساڈے نِیلے ہو گئے بُلھ
اساں رہ گئے کلّم کلّڑے ساڈا ویری ہویا کُل

ساڈے نَینِیں نِیندر رُس کے جا پہنچی کیہڑے دیس
ہر راتیں چَھویاں مار دے سانوں لیف سرہانے کھیس

آ کوٹ مِٹھن دیا والیا لے جبدے ساڈی سار
ہِک تِکھڑا نین نکِیلڑا ساڈے دل تِھیں ہویا پار

سانوں چڑھیا تَیّا ہِجر دا ساڈا کر لے کوئی توڑ
سانوں بِرھن جوکاں لگیاں ساڈا لِتا لہو نچوڑ

اساں اپنے ہی گل لگ کے نِت پائیے سو سو وَین
ساڈی قسمت نوں چِمڑی اِک بھُکھاں ماری ڈین

ایہنوں کِیلے منتر پھوک کے ایہنوں کڈھو دیسوں دور
ایہہ پِچھل پیری اوتری ایتھے بن بن بیٹھے حور

اَج پئے گیا کال پریت دا اَج نفرت کیتا زور
کر تتّا لوگڑ پریم دا ساڈے جُسّے کرو ٹکور

ساڈی سوچ نوں پیندیاں دندلاں ساڈے چل چل ہَف گئے ساہ
نِت پھندے بُن بُن سُخن دے اساں خُود نوں دیندے پھاہ

سانوں ویلا پَچھ لگاوندا اُتے کڑھیاں پاون لُون
دن راتاں مَچھ مریلڑے ساھنوں غم دی دلدل تُونھن

سانوں لڑدے ٹھونویں یاد دے ساڈا جُسّا نِیل و نِیل
سانوں کُوڑے کُوڑا آکھ دے کیہہ دیئے اساں دلیل

آ تلونڈی دے بادشاہ گرو نانک جی مہاراج
توں لاڈلا بولی ماں دا تیری جگ تے رہنی واج

لے فیض فرید کبیر توں کیتا اُلفت دا پرچار
توں نفرت دے وِچ ڈُبدے کئی بیڑے کیتے پار

تُوں مان ودھایا پُرش دا تُوں ونڈیا اَت پیار
پا سچ دی چھاننی پاپ چوں تُوں لِتا پُن نتار

تیرا وسے گُرو دوارڑا تیرا اُچا ہووے ناں
دِن راتیں سِیساں دیوندی تینوں نانک بولی ماں

اے شِو کمارا پیاریا منگ ماں بولی دی خیر
اساں ٹُر پئے تیری راہ تے اساں نپّی تیری پَیڑ

تُوں چھوٹی عُمرے پیاریا کیتا عمروں وَدھ کمال
تُوں ماں بولی دا بوٹڑا لیا لہو اپنے نال پال

توں پُنھے پِیر پراگڑے توں پیتی گھول رسوئنت
تیرا لِکھیا گاہ نہ کڈھدے کئی سُر دے شاہ کلونت

پا چھاپاں چَھلے پینکھڑا لا ٹِکا نَتھ پاجیب
تُوں ورت کے لفظ انوکھڑے بھری ماں بولی دی جیب

تُساں سب سُچجے سجڑے رل پیش کرو فریاد
رب ماں بولی دا اُجڑیا گھر فیر کرے آباد

چل چھڈ ندیمے قادری ہُن کر دے پُر کلام
تُوں سیوک بولی ماں دا تیرا جگ تے رہنا نام