Sekondêre Meisieskool Oranje

𝗢𝗿𝗸𝗲𝘀 𝘀𝗲 𝗸𝗹𝗮𝗻𝗸 𝘄𝗲𝗲𝗿𝗸𝗹𝗶𝗻𝗸 𝗵𝗮𝗿𝗱𝗲𝗿 𝗮𝘀 𝗼𝗼𝗶𝘁

– Deur Miné Truter (OMS-redaksie)

Die hees klank van ’n tromboon, die kragtige en helder klank van ’n trompet en die warm, ekspressiewe musiek van ’n saksofoon eggo vanjaar harder as ooit deur die gange van Oranje. Waar daar vroeër net sagte musiekklanke was, weerklink vandag ’n volle simfonieorkes met selfvertroue en passie.

Tien jaar gelede het Oranje se Simfonieorkes uit slegs 27 lede bestaan. Vandag tel die orkes ’n indrukwekkende 50 lede. Hierdie groei is grootliks te danke aan die stigting van die beginnerorkes vier jaar gelede onder leiding van mnr. Heinrich Lategan. Hierdie orkes bied aan gr. 8’s en gr. 9’s die geleentheid om hulle musiektalent te ontwikkel en uit te leef.

Veertien van die huidige simfonieorkeslede het hulle reis in die beginnerorkes begin. Dit bewys dat ’n klein begin inderdaad groot vrugte kan dra. Bokomoso Matlakala (gr. 10) erken die oorgang van die beginnerorkes na die simfonieorkes was uitdagend, maar die ondersteunende gees van almal het gemaak dat hulle saam kon vorder.

Die orkes is egter veel meer as net musiekmaak. Oefeninge het ’n plek van vreugde, lag en samehorigheid geword. “Dis vir my lekker om te sien hoe entoesiasties die leerders in die orkes is,” sê mnr. Lategan.

Addison Reyneke (gr. 10), wat sedert gr. 8 in die orkes speel, vertel met ’n glimlag: “Soos die musiek oor die jare gegroei het, so het ons ook as ’n orkes saam gegroei.”

Met hierdie momentum word nog meer groei in die toekoms verwag. Wanneer Oranje se simfonieorkes begin speel, word die skool se gees nie net gehoor nie, maar ook gevoel – helderder, sterker en trotser as ooit tevore.

𝗟𝘂-𝗔𝗻𝗻 𝗵𝗲𝗿𝗵𝗮𝗮𝗹 𝘁𝗮𝗻𝗻𝗶𝗲 𝘀𝗲 𝗽𝗿𝗲𝘀𝘁𝗮𝘀𝗶𝗲 𝟯 𝗱𝗲𝗸𝗮𝗱𝗲𝘀 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗿

Toe Oranje se o.19A-netbalspan onlangs die Stadsliga gewen het, het ’n stukkie familiegeskiedenis afgespeel.

Een van die spanlede, Lu-Ann Visser (gr. 12), se tannie Danelle was presies 30 jaar gelede ook as gr. 12-leerder ’n lid van die span wat daai jaar die liga vir ‘n heel 1ste keer gewen het.

Danelle Buys (née De Wet) het die ongekende prestasie behaal deur reeds in gr. 8 die o.19A-span te haal. Sy het hul van 1992 tot 1996 verteenwoordig.

🧡 Danelle se spanmaat in 1993, Evelyn Jacobs (née Marais) se susterskind, Karin Truter, is vanjaar se kaptein (tans beseer). Karin se ander tannie, Rosa, het ook vir die eerstes gespeel (1998-2000).

🧡 ’n Derde spanlid vanjaar, Carli Uÿs, volg óók in haar tannie se voetspore. Adinie Grové (née Scheepers) het soos Carli haar buiging vir die o.19A’s in gr. 10 gemaak (speel 2004-2006) en was soos Carli ’n verdediger.

🟠 Lu-Ann het verlede maand ’n 100ste verskyning vir die eerstes gemaak. Haar tannie reken sy het in haar 5 jaar in totaal net sowat 55 tot 65 wedstryde gespeel.

𝐎𝐮𝐝-𝐄𝐞𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐭 "𝐧𝐨𝐨𝐢𝐭 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐬𝐨𝐮 𝐤𝐨𝐧 𝐡𝐚𝐫𝐝𝐥𝐨𝐨𝐩", 𝐛𝐞𝐡𝐚𝐚𝐥 𝐂𝐨𝐦𝐫𝐚𝐝𝐞𝐬-𝐬𝐢𝐥𝐰𝐞𝐫𝐦𝐞𝐝𝐚𝐥𝐣𝐞

Die hospitaal het destyds haar ouers gebel en gesê hulle moet kom groet, sy gaan dit nie maak nie. Toe sy wel die grusame motorongeluk in 2012 oorleef het, het die dokters gesê sy sal nooit weer kan hardloop nie – iets waarvoor sy baie lief was.

Maar 14 jaar later het Marga Pienaar (née Van Wyk) nie net haar 2de Comrades voltooi nie, maar 41ste onder die vroue geëindig (silwermedalje) in ’n tyd van 07:23:48.

Dié OMS-matrikulant in 2009 was destyds 6 weke lank in ’n koma. Sy het bloeding op die brein gehad, haar femur gebreek en haar mild en lewer het gebars. Die medici was bekommerd dat sy haar sig sou verloor het. Sy moes weer leer loop.

Toe sy in ’n geïnduseerde koma was, het sy heeltyd vir die suster vertel hulle gaan ’n wedloop hardloop. Die einste suster, Woutri Mugglestone (ook ‘n oud-Oranje), was só deur Marga gemotiveer, sy het later met uithou-wedlope begin en verlede jaar 50 km oor Antarktika se ys gehardloop.

Marga het steeds skroewe in haar bene en alhoewel sy sê sy ’n vreemde hardloopstyl het, het sy geen blywende skade wat haar kniehalter nie. “Ek het ’n 2de kans op die lewe gekry. My kop is sterk en ek sê gereeld vir myself ‘I can do this’. Ek het so ’n jaar ná die ongeluk weer begin hardloop.”

Sy het in 2020 vir die Comrades ingeskryf, maar dit was weens Covid-19 gekanselleer. “Toe ek klein was, het my pa dit gehardloop en ons het dan saam gegaan. Ek was in 2024 weer lus daarvoor (haar tyd 07:25:30). Ek het lank gesukkel om swanger te word, so my seuntjie se geboorte verlede jaar het beteken dat ek nie 2 jaar ná mekaar kon aanpak nie.”

Marga sê dit was ’n lekker verrassing toe sy Saterdagoggend in Ballito tydens ’n drafsessie haar Oranje-onderwyser raakloop wat destyds ’n liefde vir hardloop by haar help kweek het – mev. Johanette Jacobs.

“Ek was haar landloopkaptein en in haar Afrikaansklas. Dit was lekker om destyds na haar Comrades-stories te luister. Dit het my geïnspireer. Ons het mekaar weer ná Sondag se wedloop raakgeloop en ’n foto geneem.”

Daar is onlangs van mev. Anjalise Broodryk afskeid geneem wat volgens mev. Anne-Marie Klink (skoolhoof) “iets van haarself hier agterlaat, in mense se harte, in die gange, en in die stories wat elkeen nog lank sal onthou”.

𝗠𝗲𝘃. 𝗕𝗿𝗼𝗼𝗱𝗿𝘆𝗸 (𝗚𝗲𝗼𝗴𝗿𝗮𝗳𝗶𝗲-𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝘄𝘆𝘀𝗲𝗿 𝘀𝗲𝗱𝗲𝗿𝘁 𝟮𝟬𝟮𝟰 𝗲𝗻 𝗝𝗼𝗼𝘀𝘁𝗲𝗵𝘂𝗶𝘀-𝗸𝗼𝘀𝗵𝘂𝗶𝘀𝗺𝗼𝗲𝗱𝗲𝗿 𝘀𝗲𝗱𝗲𝗿𝘁 𝟮𝟬𝟮𝟯) 𝘀ê: “My mooiste herinneringe sal altyd die kosbare en soms baie snaakse oomblikke wees wat ek saam met die dogters gedeel het. Dankie vir julle liefde, omgee en ondersteuning teenoor my en Newton (koshuiskat). As daar een ding is wat ek graag wil nalaat, is dit om altyd met liefde en goedhartigheid teenoor mekaar op te tree. Onthou dat moeilike tye nie vir altyd duur nie, en vertrou altyd op Jesus.”

𝗠𝗲𝘃. 𝗞𝗹𝗶𝗻𝗸 𝘀ê: “U het in die kort tydperk by Oranje diep spore getrap. As koshuismoeder was u vir baie dogters meer as ’n toesighouer, maar ’n ma-figuur. ’n Veilige plek en iemand by wie hulle altyd kon raad vra. Die omgee, warmte en ondersteuning het ’n groot verskil in hulle lewens gemaak.”

Daar is onlangs van mev. Annemarie de Klerk afskeid geneem wat volgens mev. Anne-Marie Klink (skoolhoof) “iets van haarself hier agterlaat, in mense se harte, in die gange, en in die stories wat elkeen nog lank sal onthou”.

𝗠𝗲𝘃. 𝗗𝗲 𝗞𝗹𝗲𝗿𝗸 (𝗵𝗼𝗼𝗳 𝘀𝗲 𝘀𝗲𝗸𝗿𝗲𝘁𝗮𝗿𝗲𝘀𝘀𝗲 𝘀𝗲𝗱𝗲𝗿𝘁 𝟮𝟬𝟬𝟲) 𝘀ê: “Ek was dalk die onbekende tannie in die kantoor, maar vir 20 jaar was Oranje my huis en julle my mense. Van die matrieks het gesê dit is makliker om in die kluis in te breek as om by mev. Klink ‘n afspraak te kry – en ja, dalk was dit soms waar! Maar agter daardie katoorlessenaar was iemand wat elke dag haar beste probeer gee het vir elke dogter, personeel en ouer wat deur Oranje se hekke of deure gestap het.”

𝗠𝗲𝘃. 𝗞𝗹𝗶𝗻𝗸 𝘀ê: “Elke skool het mense wat stilweg sorg dat alles aanhou werk. U was beslis een van daardie mense. U het die kantoor met groot toewyding en bekwaamheid bestuur. U kennis van die skool en sy mense was van onskatbare waarde. Dankie vir u professionaliteit, ondersteuning en bereidwilligheid om altyd te help.”

Daar is onlangs van mev. Renette van der Walt afskeid geneem wat volgens mev. Anne-Marie Klink (skoolhoof) “iets van haarself hier agterlaat, in mense se harte, in die gange, en in die stories wat elkeen nog lank sal onthou”.

𝗠𝗲𝘃. 𝘃𝗮𝗻 𝗱𝗲𝗿 𝗪𝗮𝗹𝘁 (𝗔𝗳𝗿𝗶𝗸𝗮𝗮𝗻𝘀-𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝘄𝘆𝘀𝗲𝗿 𝘀𝗲𝗱𝗲𝗿𝘁 𝟮𝟬𝟭𝟬) 𝘀ê: “My aangenaamste herinneringe is 3 ongelooflike registerklasse by wie ek kon beleef hoe hulle in pragtige jong dames ontpop. Wanneer ek kon sien kinders besef hoeveel waardes en lesse 'n mens uit letterkunde, bv. gedigte, kon leer. Debatafrigting was baie bevredigend, veral as sprekers leer hoe om navorsing te doen, standpunt in te neem en verander van 'n skaam onseker dogtertjie in iemand vol selfvertroue.”

𝗠𝗲𝘃. 𝗞𝗹𝗶𝗻𝗸 𝘀ê: “U liefde vir Afrikaans het leerders geïnspireer. U lojaliteit, toewyding en rustige manier van dinge doen het stabiliteit en vertroue gebring. U het nie net kennis oorgedra nie, maar die skool se waardes uitgeleef. Dankie vir die voorbeeld wat u gestel het.”

𝗘𝗹𝗿𝗶 𝗖𝗹𝗼𝗲𝘁𝗲 – 𝗢𝗿𝗮𝗻𝗷𝗲 𝘀𝗲 𝗲𝗶𝗲 𝗙𝗹𝗼𝗿𝗲𝗻𝗰𝗲 𝗡𝗶𝗴𝗵𝘁𝗶𝗻𝗴𝗮𝗹𝗲

– Deur Carien Fourie (OMS-redaksie)

Diep omgee vir ander se welsyn is in Elri Cloete (gr. 12) se DNS ingeweef. By twee geleenthede vanjaar het sy nie geaarsel om haar moue op te rol en haar medemens in ’n oomblik van nood by te staan nie, sonder die bedoeling dat die kollig op haar moet skyn.

Onlangs het mnr. Ruan Bruwer in ’n fratsongeluk in ’n gang sy kop oopgestamp. Elri was eerste daar om te help.
Hy herroep die voorval: “Ek het op my knieë gesit en tot verhaal probeer kom, toe daar skielik ’n kalm stem te voorskyn kom, vir my ’n stoel bring en die bloeding help stop. Toe ek agterna op die sekuriteitkamera se beeldmateriaal sien hoe sy my met sorg behandel het, was ek skoon bewoë. Elri is ’n engel.”

Tydens ’n ander insident het sy ’n vriendin, Dokota Breytenbach, bygestaan toe sy olik was by die Paarl-interskole. Daar het sy haar vriendin se klere, wat vol braaksel was, in ’n wasbak gewas en haar eie klere vir Dokota geleen. “Sy het alles vir my skoon gemaak en my warm gehou. Sy het my nie een keer gelos nie. Ek is baie dankbaar daarvoor,” vertel Dokota.

Elri sê: “Ek is eintlik iemand wat maklik gril, maar ek het nooit gehuiwer om te help nie, of daar nou ’n plas bloed of braaksel is.” Sy glo mense moet weet hulle is nie alleen nie en hoef onder geen omstandighede skaam te voel nie.

Haar ouma, Elfreda Krantz (’n verpleegster by Bloemcare) is haar inspirasie. Elri wil ná matriek ’n oorbruggingsjaar doen om Wiskunde en Skeinat te neem, aangesien sy in 2028 Dierkunde/Etomologie wil studeer.
Probleem-oplossing is een van haar sterk punte, daarom dat sy so hulpvaardig is. “Mense moet meer genade met mekaar hê en moeite doen om regtig te luister, sonder enige vooroordeel.”

Wat Elri deur haar aksie gewys het, is dat ’n mens nie vir ’n volwassene of ’n meer aangewese persoon hoef te wag indien jy self kan help nie.

📸 Ondanks ‘n diep wond en bloed, het Elri Cloete nie gehuiwer om haar medemens by die skool te ondersteun nie.

Die o.15A-netbalspan is die provinsiale kampioen terwyl die o.19A’s 3de op die Vrystaatdag in Kroonstad geëindig het. Albei kwalifiseer vir die SA’s.

🟠 o.15A’s uitslae:
W Teto 21-9
W Wilgerivier 16-4
W Voortrekker 20-4
W Jim Fouché 22-9 ‎
W Welkom Gim 31-2 (halfeind)
W Fichardpark 17-11 (eindstryd)

🟠 o.19A’s uitslae:
W Witteberg 21-9
W Wilgerivier 32-19
W Jim Fouché 33-21
W Welkom Gim 37-10
V Sentraal 23-24 (halfeind)
W Witteberg 30-23 (3de/4de plek)

Die o.19A-netbalspan gaan die naweek in Kroonstad poog om hul onoorwonne rekord in die Vrystaatbeker na 8 jaar te verleng.

Hulle pak Witteberg, Wilgerivier, Jim Fouché en Welkom Gim voor die halfeindronde.

Hulle is met ‘n lekker kospakkie deur die Piek Group, ‘n lojale OMS-borg, in Kroonstad bederf.

🟠 Die o.15’s gaan ook hul kroon van die afgelope 4 jaar probeer behou.