Selam Alejkum. Me ndihmën e Allahut e luftojmë të keqen dhe mundohemi të ndihmojmë të mirën. Tregime profetike | Kur'an | Hadithe etj
Me ndihmën e Allahut punojmë për të ndaluar nga e keqja dhe për të udhëzuar në të mirë. Tregime Profetike që do të ju shërbejnë për të mësuar shumë gjëra të bukura rreth kësaj Feje të pastër. Allahu na ndihmoftë & na përmirësoftë të gjithëve.
01/06/2026
Ish kryeministri britanik i shqetësuar nga aleanca e kahershme majtisto-islamike
Blair: 'We must end left’s unholy alliance with Islamists' | Imam reacts Tony Blair has written a piece for The Times claiming Britain must ...
30/05/2026
Kryetari i Londrës në Haxh, kryetari i New York-ut në namazin e Bajramit — ku po shkon kjo botë? 😉
30/05/2026
Presidenti
30/05/2026
573 vjet nga vepra madhështore e gjeneralëve dhe ushtarëve shqiptarë: çlirimi i Stambollit dhe Ballaknit nga sundimi greko-serb
Sot në 566 vjetorin e çeljes (pushtimit/çlirimit) të Stambollit nga Perandoria Osmane le t'i kujtojmë komandantët shqiptarë që e realizuan këtë kalim epokal:
- Mehmet Zagan Pasha, Sadriazem (kryeminister), me gjasë i prejardhun nga Vushtrria ku i kishte timaret,
- Ballaban Batërra, ushtari i parë që u fut në qytet, nga fshati Batërr në alpet shqiptare
- Ilaz Bej Imrahori, gjeneral i kalorësisë (mandej themeluesi i Korçës)
- Hamza Bey, admiral i flotës gjatë operacionit
- Malkoç beu
Sulltani Mehmet Fatih ka qenë shqiptar nga nëna Huma Hatun (nip i Balshajve, kështu thotë vetë familja Osmanoglu), e ka pasë njërën grua shqiptare dhe i ka martuar pasardhësit me shqiptarë.
Lagjja idilike Arnavutköy në Stamboll u themelua në pranverën e 1453tës për t'i akomoduar komandantët dhe ushtarët shqiptarë.
Shumë historianë këtë datë (29 maj 1453) e marrin si fundin e mesjetës dhe nisjen e kohës së Re në Europë.
Marrja e Konstantinopolit në njërën anë e përforcoi frymën progresive të P.O. me integrimin e trashëgimisë romako-bizantine, e në anën tjetër i dha hov fazës përfundimtare të Renesansës europiane me çlirimin e dijes dhe shpërndarjen e shkollarëve bizantinë në Përëndim. Kontrolli otoman i Bosforit dhe rrugëve drejt Lindjes i detyroi fuqitë europiane të kërkojnë udhë të reja drejt Indisë, e kjo e mundësoi edhe zbulimin e Amerikës.
Arbër Vokrri
27/05/2026
Thotë Zoti në Kuran: “Tek Allahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por te Ai arrin devotshmëria juaj” (Haxh 37).
Kurban Bajrami na kujton se jeta merr kuptim përmes sakrificës, dashurisë, sinqeritetit dhe kujdesit për njëri-tjetrin. Është dita kur zemra afrohet më shumë me Zotin, familjen, farefisin dhe njerëzit në nevojë.
Le të mos harrojmë jetimët, të varfërit, të moshuarit dhe ata që kanë nevojë për një dorë ngrohtësie e shprese. Mirësia që ndajmë sot, është bekimi që mbetet nesër.
Në këtë ditë të bekuar, lutemi që Allahu të sjellë paqe në zemrat tona, mëshirë në familjet tona dhe unitet në popullin tonë.
Urime e Gëzuar Kurban Bajramin!
26/05/2026
21/05/2026
Më 3 nëntor 1956, në Damascus lindi Faruza Kallaba, vajza e Haki Kallabës me origjinë shqiptare dhe Ana Senkijeviq me origjinë ukrainase.
Familja e saj u shpërngul më pas drejt Chicago, ku Faruza jeton ende sot.
🛩️ Gjatë ndërhyrjes 78-ditore të NATO kundër regjimit të Slobodan Milošević, ajo u dallua për rolin e saj si pilote me eksperiencë të lartë.
👏 Faruza Kallaba u bë gruaja e parë shqiptaro-amerikane që mori pjesë aktive në operacionet e NATO-s, duke realizuar misione furnizimi me karburant në ajër për avionët bombardues.
💙 Emri i saj mbetet simbol i guximit, profesionalizmit dhe krenarisë shqiptare në shërbim të lirisë dhe paqes.
20/05/2026
TERRORI I ARNAUTËVE NDAJ RAJASË (serbëve) NË ALEKSINC
Pas dështimit të kryengritjes së vitit 1814, në Aleksinc u kthyen më pak turq të vërtetë, të cilët quheshin turkušë, ndërsa më shumë kishte të islamizuar dhe të konvertuar nga Serbia e Vjetër dhe Bosnja.
Por zullumin më të madh ndaj banorëve të Aleksincit e bënin arbanasët, arnautët.
Përveç Aleksincit, shumë prej tyre kishte edhe në Qypri
Ata kishin edhe lagjen e tyre arnaute, e cila ndodhej pranë Moravicës, nga ura e birrarisë deri te ura e varrezave.
Aty këmba e serbit nuk guxonte të shkelte.
Banorët e Aleksincit nuk guxonin as të mbanin fes, as ngjyrë të kuqe apo të gjelbër, përveç rrobës së bardhë prej shajaku të ashpër.
Çdo arnaut kishte të drejtë ta vriste një serb nëse e shihte duke hipur mbi kalë.
Gratë duhej të mbanin në kokë tulbenta, një lloj kapuçi, si shenjë se ishin të martuara.
Pranë hyrjes së Aleksincit, në rrafshinën e Brdjankës së sotme, ndodhej një dru i vjetër ku shpesh vareshin banorët e Aleksincit që kishin bërë ndonjë “faj” që nuk u pëlqente arnautëve.
Deri në vitin 1824, arnautët u fuqizuan aq shumë në Aleksinc, saqë nuk i interesonte më shumë as pushteti osman.
Varjet bëheshin edhe nga qejfi e zilia.
Në shkurt të vitit 1824, një arnaut u trimërua aq shumë sa vrau ajan-in, komandantin osman të garnizonit.
Kjo e zemëroi Shashin Pashën, i cili dërgoi serdarë me 500 njerëz; ata e rrethuan Aleksincin, dhe arnautët, kur panë forcën, u dorëzuan.
Vrasësi iku drejt Leskovcit; serdarët ia dogjën shtëpinë dhe gjysmën e lagjes arnaute e shpërngulën nga Aleksinci, disa drejt Nish*t e disa drejt Leskovcit.
Megjithatë, një pjesë e tyre mbeti në Aleksinc deri në pushtimin serb të vitit 1833.
E ndoshta disa mbetën edhe më pas, dhe pasardhësit e tyre jetojnë aty edhe sot, duke e ndryshuar fenë në ortodokse.
BURIMI: faqja "Aleksinac Većiti grad"
18/05/2026
🇭🇷