Instituti Kosovar Ibni Rushd-Averreos Per Studime Te Avancuara

https://www.youtube.com/watch?v=6BPXjKdxnRo

Is the Qur'an A Book of Peace or Violence? I Yusuf Ismail vs Mike Fluech 12th, November 2016. North West University of Pochefstroom, South Africa.

GODITJE E RENDE PER VENDIN TONE NGA PISA
(Arsimi dhe edukimi eshte amanet)
Nuk ka zhvillim individual e as shoqeror pa arsim te mirefillte dhe cilesor. Per kete te vertete nuk ka nevoje shume filozofi dhe as elaborim te gjate.
Arsimi eshte njeri nga segmentet me te rendesishme per prosperitetin e nje shoqerie dhe vendi. Pa arsim te duhur nuk ka drite, ka vetem erresire dhe erresire.
Fatkeqesisht, kete segment gjate gjithe ketyre viteve te pasluftes, nuk e llogartiem ashtu sic duhej te llogaritet. E anashkaluam, e neperkembem, e keqperdorem dhe me te dhe permes tij perfituam rrejshem. Nxorrem kuadro analfabete me diplome. Leshuam diploma serike permes krijimit edhe te universiteteve private, pa monitorime dhe pa perfillje te kritereve arsimore dhe akademike. Me diploma u pasuruan themeluesit e universitetve. Ata ishin te cilet me se shumti ua pane hajrin diplomave, ndersa ata qe u lauruan me to, me perjashtime te vogela, e mashtruan veten dhe te ardhmen e tyre.
Nje udheheqsi vendi, qe neperkembe arsimin e femijve vet, qe nuk kujdeset per shendetin e qytetareve te vet, qe nuk punon per zhvillimin dhe mireqenien e pergjitheshme te atedhetareve te vet, tregon se nuk ka vizion dhe as pergjegjesi per punen qe bene karshi qytetareve te vet.
Dituria nuk dhurohet si hedije, e as nuk blehet bllanko me pare, por fitohet me perkushtim, pune dhe zelle te vazhdueshem.
Ky raport po na tregon se keq i kemi punet ne nje segment vital te organizimit tone shoqeror.

Instituti Kosovar IbniRushd-Averroes me seli në Prishtinë organizon konferencë nërkomabëtare një ditore rreth diskursit fetar islam në Ballkan pas rënies së sistemit komunist, me titull:

DISKURSI FETAR ISLAM NË BALLKANIN PËRENDIMOR PAS RËNIES SË SISTEMIT KOMUNIST - RISIT DHE SFIDAT
5-6 MARS/2016



Pas rënies së murit të Berlinit e bashkë me të edhe të sistemit monist në Ballkanin Perëndimor e përtej tij, në shoqëritë postkomuniste, krahas zhvillimeve të reja, filloi të rilindë dhe të zhvillohet edhe mendimi i lirë fetar, që për një kohë të gjatë ishte i izoluar dhe i sanksionuar.
Pjesëtarët e besimit Islam, të cilët jetuan në ish-Jugosllavi, kishin një liri më të zgjeruar, megjithëse të kufizuar në praktikumin e besimit fetar, në dallim nga shoqëritë e tjera të cilat jetonin në vendet ku vepronte sistemi i rreptë komunist, i cili ndalonte shfaqjen e çfarëdo aktiviteti të besimit shpirtërore, privat apo publik.
Me fillimin e sistemeve demokratike, pas shpërbërjes së shtetit të Jugosllavisë dhe fundit të sistemi stalinist-komunist në Shqipëri e më gjerë, në rajon e gjetiu, u krijua hapësirë dhe ambient i lirë i veprimit të shumë organizatave dhe qarqeve të jashtme, të cilat vërshuan dendësisht në mesin tonë me qëllim, siç e quanin ata detyrën e tyre “të ringjalljes së besimit fetar”, i cili në këto vende ishte luftuar dekada me radhë.
Lufta për dominimin e shkollave me orientime të ndryshme fetare në shoqërinë tonë, përgjatë më shumë se dy dekadave me radhë ishte e qartë dhe e dukshme, mirëpo jo e vërejtur nga të gjithë. Etja për ushtrimin e lirë të fesë, shumë qytetarë tanë i kishte bërë që të bien nën ndikimin e predikuesve të rinj me misione të ndryshme fetare, pa arritur t`i kuptojnë qëllimet dhe tendencat e tyre të fshehura nën petkun e fesë.
Edhe pse shumë individë dhe organizata të jashtme mund të kenë pasur qëllim të mirë dhe të sinqertë, megjithatë, të gjitha, me përjashtime të vogla bënë një gabim të pafalshëm në qasje. Ato garuan në konkurrencë ku secila më shumë po zgjeronte misionin e saj në mesin e qytetarëve tanë, duke lënë tërësisht anash interesin e përgjithshëm të unitetit, traditave, nivelin intelektual, si dhe natyrën e mendimit dhe perceptimit të qytetarëve tanë.

Temat:
1. Forma e qasjes ndaj mësimeve islame në Ballkan pas rënies së sistemit osman deri në rënien e sistemi komunist
2. Trajtimi dhe forma e zhvillimit të besimit fetar mysliman gjatë sistemit komunist në Ballkan
3. Ndikimi i shkollave juridike fetare islame në Ballkan në orientimin e besimtarëve mysliman dhe formësimit të personalitetit të tyre
4. Përballja e myslimanëve me forma dhe qasje të reja ndaj mësimeve islame jo tradicionale në Ballkan
5. Shkalla e depërtimit të grupeve dhe sekteve fetare më ngjyrime islame në Ballkan
6. Roli i bashkësive fetare islame zyrtare në Ballkan në ballafaqim me rrymat e reja jo tradicionale
7. Roli i prijësve mysliman të Ballkanit në parandalimin e formës ekstreme të interpretimit të mësimeve islame
8. Ballafaqimi i myslimanëve të Ballkanit dhe Evropës me rrymat e reja radikale të botës islame bashkëkohore
9. Roli i mediave mbi diskursin e ri fetar islam në Ballkan
10. Pozita e myslimanëve të Ballkanit në raport me shoqëritë e botës perëndimore
11. Sistemet e reja demokratike dhe liria fetare në Ballkan
12. Shkollimi i kuadrove fetare islame jashtë vendeve ballkanike, përparësi apo përgjegjësi
13. Lufta e dominimit të drejtimeve fetare islame në Ballkan nën nxitjet dhe ndikimet e jashtme
14. Cili duhet të jetë qëndrimi i myslimanëve të Ballkanit në raport me lëvizjet e

Web. http://averroes-ks.org/
Email: [email protected]
https://www.facebook.com/Instituti-Kosovar-Ibni-Rushd-Averreos-Per-Studime-Te-Avancuara-1470389273265898/?fref=ts




Kosovo Institute for Advanced Studies “IbnRushd – Averroes”, based in Pristina, organizes a one-day international conference concerning Islamic religious discourse in the Western Balkans States, after the fall of Communism, titled:
ISLAMIC RELIGIOUS DISCOURSE IN THE WESTERN BALKAN STATES AFTER THE FALL OF COMMUNISM – NEW APPROACHES AND CHALLENGES
5-6 MARCH/2016


After the fall of the Berlin Wall and the Monist System in the Western Balkan States and beyond, in the post-communist societies, alongside to new developments and after a long time of isolation and sanctions from the governments, the freedom of religion practice and belief began to revive and develop.
Unlike societies that lived in countries where strict communist systems were in place, prohibiting any kind of spiritual private or public belief, Muslims living in the former Yugoslavia, experienceda greater freedom of belief although limited.
Beginning of democratic systems, after the end of Stalinist-Communist era in Albania and other countries in the region and the collapse of Yugoslavia, opened up the societies of the Balkan countries, and together with removing other barriers and sanctions it enabled the freedom of belief and practice of religion. As a result, a free operating space and an unregulated religious environment were created. These conditions created a favorable environment for many religious organizations, registered and unregistered, foreign and national, to come and establish their operations in Balkans, with theirsole so-called objective of “Reviving the Islamic religious beliefs”, which in these countries was strongly fought for decades.
For more than two decades, the struggle for domination of the schools of thought, with different religious orientations, was obvious and evident; yet it was not noticed by all. The eagerness for the free practice of religion, made many of our citizens’ to fall under the influence of young preachers with diverse religious missions, without realizing their true objectives and tendencies that were disguised under theircloak of religion.
Although many of the foreign individuals and organizations may have had good and sincere intentions on their approach, nonetheless with minor exceptions, they have all made inexcusable mistakes.
They have all competed on the extent of their influence among our citizens, fully neglecting the common interest of unity, tradition, intellectual level, and way of thought and perception of our citizens.


The Purpose of the conference:
Indicating issues faced by Muslim community in the Balkans. Specifically, issues concerning different interpretations of religious teachings, succeeding the fall of communist era.
The participants on the conference will be professors, academics and experts from the Balkans region and elsewhere.

Topics:

1.The methods of approach towards Islamic teachings in the Balkans after the fall of the Ottoman Empire until the collapse of the communism.
2. Approaches and forms of developments of Islamic religious beliefs in Balkans during communism.

3. The influence of the Islamic legal schools in the Balkans and the impact on shaping Muslim personalities
4. The Impact of new forms and approaches of non-traditional Islamic teachings in Muslims of Balkan countries.
5. The rate of pe*******on of religious Islamicgroups and sects in the Balkans.
6. The role of the official Islamic religious communities in the Balkans in dealing with the new non-traditional Islamic teachings.
7. The role of the Balkans Muslim leaders in preventing and addressing the extreme and radical ways of the interpretation of Islamic teachings.
8. Confrontation of the Muslims in the Balkans and Europe with the new radical Islamic interpretations and teachings of the contemporary Islamic world.
9. The role of Media on the new Islamic religious discourse in the Balkans
10. The position of Muslims in the Balkans societies compared to the societies of the western world.
11. The new democratic systems and freedom of religion in the Balkans
12. The education of the Islamic religious preachers outside the Balkans countries, vital or a concern?
13. The war of dominance of the Islamic schools in the Balkans under the external incitements and influences
14. Which should be the attitude of the Muslims in the Balkans regarding to the new political religious movements in the Islamic World?
15. The relation among different religious communities in the Balkans after the collapse of communism.


Web. http://averroes-ks.org/
Email: [email protected]
https://www.facebook.com/Instituti-Kosovar-Ibni-Rushd-Averreos-Per-Studime-Te-Avancuara-1470389273265898/?fref=ts

Instituti Kosovar per Studime te Avancuar Averroes

MESAZHI PAQËSOR I FESË ISLAME
Feja e islame është e bazuar në besimin në një Zot, në mesazhin e Profetit Muhamed a.s., në lutjet e përditshme përmes të cilave besimtarët lidhen me Krijuesin e tyre, në agjërimin e Ramazanit me të cilin besimtarët rezistojnë dhe disiplinojnë trupin e tyre, në Zeqatën si akt bamirësie me të cilin ndihmohen të tjerët, si dhe në vizitën e Qabesë, shtëpisë së Zotit, përmes së cilës myslimanët shfaqin unitetin e tyre të tubuar për një qëllim dhe destinacion.
Këto obligime fetare rregullojnë sjelljen njerëzore në të gjitha dimensionet e saja, të cilat krijojnë një shoqëri me kohezion të fuqishëm dhe civilizim madhështor.
Obligimet fetare gjithashtu pasqyrojnë parime të thella të cilat janë të nevojshme për të mirën e vetë njerëzimit, si: unitetin e racës humane, të drejtat e barabarta, paqes, sigurisë, barazisë sociale, respektimit të zotimeve, fqinjësisë dhe konsideratës për të tjerët, si dhe mbrojtjen e përkatësisë dhe pronës.
Parimet islame sigurojnë gjuhë të përbashkët mes njerëzve dhe komuniteteve të ndryshme fetare.
Origjina e fesë hyjnore është një dhe e vetme. Myslimanët besojnë në të gjithë pejgamberët e Zotit, ndërsa mohimi vetëm i njërit prej tyre konsiderohet devijim nga Islami. Kjo është një platformë e gjerë, përmes së cilës popujt e feve të ndryshme mund të takohen së bashku në respektimin e ideve dhe besimeve të tjera, si dhe të veprimit të përbashkët në shërbim të shoqërisë: “I dërguari i besoi asaj që iu shpall prej Zotit të tij, e ashtu edhe besimtarët. Secili i besoi All-llahut, engjëjve të Tij, shpalljeve të Tij, të dërguarve të Tij. Ne nuk bëjmë dallim në asnjërin nga të dërguarit e Tij, dhe thanë: “Iu përgjigjëm thirrjes dhe respektuam urdhrin. Kërkojmë faljen tënde o Zoti ynë! Vetëm te Ti është ardhmëria jonë”.
(El-Bekare: 285)
Islami e njeh dhe e respekton gjithë krijesën njerëzore, pa dallim race, ngjyre apo feje: “Ne vërtet nderuam pasardhësit e Ademit (njerëzit), ua mundësuam të udhëtojnë hipur në tokë e në det, i begatuam me ushqime të mira, i vlerësuam ata (i lartësuam) ndaj shumicës së krijesave që Ne i krijuam”.
(El- Isra`a: 70).
Islami gjithashtu kërkon nga pjesëtarët e tij që gjatë thirrjes së tyre në fjalën e Zotit, të jenë të butë dhe të matur: “Ti (Muhammed) thirr për në rrugën e Zotit tënd me urtësi e këshillë të mirë dhe polemizo me ata (kundërshtarët) me atë mënyrë që është më e mira. Zoti yt është Ai që e di më së miri atë që është larguar nga rruga e Tij dhe Ai di më së miri për të udhëzuarit”.
(En-Nahl: 125)
Duke pasur parasysh se misioni i Islamit është i bazuar në arsye të shëndosha, ai nga ithtarët e tij kërkon që të shmangin dhunën dhe mizorinë e të flasin vetëm me mirësi dhe respekt: “Ti ishe i butë ndaj atyre, ngase All-llahu të dhuroi mëshirë, e sikur të ishe i vrazhdë e zemërfortë, ata do shkapërderdheshin prej teje, andaj ti fali ata dhe kërko ndjesë për ta, e konsultohu me ta në të gjitha çështjet, e kur të vendosësh, atëherë mbështetu në All-llahun, se All-llahu i do ata që mbështeten!”.
(Al-Imran: 159)
Islami sqaron se mesazhi i tij është sjellja e mëshirës për të gjithë njerëzit pa dallim: “E Ne të dërguam Ty (Muhammed) vetëm si mëshirë për të gjitha krijesat”.
(El-Enbija: 107)
I dërguari Muhammed a.s. Paqja e Zotit qoftë mbi të, kishe nënvizuar konceptet e dhembshurisë dhe butësisë në thënien e tij: “Mëshira e Gjithëmëshiruesit i ndahet atyre që kanë mëshirë ndaj tjetrit dhe atyre që janë të mëshirshëm ndaj krijesave të Zotit në tokë në përgjithësi. Kush mëshiron në tokë mëshirohet nga Ai që është në qiell”!
Islami thërret në trajtimin e të tjerëve, ashtu si edhe çdo njeri do të dëshironte të trajtohet nga të tjerët. Islami kërkon tolerancë, falje dhe kualitete të cilat ndërtojnë jetën njerëzore: “Ndëshkimi i së keqes bëhet me një të keqe në të njëjtën masë, e kush fal e bën pajtim, shpërblimi i tij është tek All-llahu. Vërtet, Ai nuk i do zullumqarët”.
(Shura: 40)
“Nuk është e barabartë e mira dhe e keqja. Andaj, (të keqen) ktheje në mënyrën më të mirë, se atëherë ai me të cilin kish*t njëfarë armiqësie, do të bëhet mik i afërt. Mirëpo këtë nuk mund ta arrijë kush, pos atyre që janë të durueshëm, dhe nuk mund ta arrijë kush, pos atyre që kanë virtyte të larta”.
(Fus-silet : 34)
Islami thërret për trajtimin e të gjithëve pa dallim me drejtësi, si dhe në mbrojtjen e të drejtave dhe të pronës së tyre: “O ju që besuat! Bëhuni plotësisht të vendosur për hir të All-llahut, duke dëshmuar të drejtën, dhe të mos u shtyjë urrejtja ndaj një populli e t'i shmangeni drejtësisë; bëhuni të drejtë, sepse ajo është më afër devotshmërisë! Kini në mendje All-llahun se All-llahu di hollësisht për atë që veproni!”
(El-Maide : 8)
“All-llahu ju urdhëron që t'u jepni amanetin të zotëve të tyre dhe kur të gjykoni, ju urdhëron të gjykoni me të drejtë mes njerëzve! Sa e mirë është kjo që ju këshillon! All-llahu dëgjon dhe sheh si veproni”.
(En-Nisa: 58)
“....zbatoni drejt matjen dhe peshojën e mos u bëni padrejtësi njerëzve në sendet e tyre, dhe mos bëni çrregullime në tokë pas përmirësimit të saj. Këto janë më të dobishme për ju, nëse jeni besimtarë”.
(El-E`araf: 85)
Islami urdhëron në respektimin e konventave dhe zotimeve, ndërsa dënon mashtrimin dhe tradhtinë: “Meqë keni premtuar, pra, zbatojeni premtimin e dhënë ndaj All-llahut, e mos i prishni betimet pasi i keni vërtetuar ato, duke qenë se All-llahun e bëtë garant tuajin! Vërtet, All-llahu e di se çka punoni!”.
(En-Nahl : 91)
Islami e përkrah jetën humane dhe nuk lejon luftimin kundër jo luftëtarëve, luftimin e civilëve dhe të pafajshmëve, uzurpimin e pronave të tyre, sulmin ndaj fëmijëve në prehrin e nënave të tyre, vrasjen e studentëve në shkolla, vrasjen e plakave dhe pleqve. Ndryshe, sulmi ndaj jetës së njerëzve sipas Islamit është i barabartë me sulmin e të drejtës së gjithë njerëzve për të jetuar. Ndryshe, kjo konsiderohet edhe ndër mëkatet më të rënda.
“.....kush mbyt një njeri (pa të drejtë), pa e mbytur ai ndonjë tjetër dhe pa bërë ai ndonjë shkatërrim në tokë, atëherë (krimi i tij) është si t'i kishte mbytur gjithë njerëzit. E kush e ngjall (bëhet shkak që të jetë ai gjallë) është si t'i kishte ngjallur (shpëtuar) të gjithë njerëzit”.
(El-Maide; 32)
Islami respekton ekuilibrin, përmbajtjen, si dhe gjakftohtësinë: “...Ne ju bëmë juve një popull të drejtë (një mes të zgjedhur) për të qenë ju dëshmitarë (në ditën e gjykimit) ndaj njerëzve, dhe për të qenë i dërguari dëshmitar ndaj jush”.
(El-bekare: 32)
Pejgamberi a.s. ka thënë: “Lehtësoni dhe mos vështirësoni, bëhuni fatthënës dhe mos u bëni mendjemëdhenj!”
Pjesëtarët e besimit Islam kanë bërë përparime historike në shkencë, si dhe në jetën intelektuale me të arriturat e tyre të shumta, të cilat kanë fuqizuar civilizime të mëdha njerëzore, nga të cilat kanë përfituar edhe jomyslimanët kudo në botë.
Islami fton në demonstrimin e tolerancë dhe kënaqësisë dhe lufton ekstremizmin, ekzagjerimin, si dhe papajtueshmërinë, të cilat janë kundër të menduarit të drejtë. Ato fshehin pasojat e veprimit të dikujt dhe inkurajojnë mospërfillje të pamatur për fenë.
Në fakt, ekstremizmin Islamik e kategorizon si devijim të hapët nga feja e vërtetë dhe si formë të padrejtësisë.
Islami dhe myslimanët që e kuptojnë librin e Zotit realisht edhe sot e denoncojnë ekstremizmin, ashtu siç bënin edhe të parët e tyre gjatë gjithë historisë.
Islami është religjion i etikës dhe e kërkon atë që është në të mirë të njerëzve pa dallim. Parimet e tij janë ato të nderit. Mjetet e propagandës islame janë mjete etike dhe ai mund të mbrohet vetëm përmes mjeteve etike.
Themeli i raporteve dhe marrëdhënieve mes myslimanëve dhe jomyslimanëve është PAQJA –PEACE.
Nuk lejohet asnjë lloj lufte ndaj atyre të cilët nuk paraqesin agresion. E edhe atëherë kur agresioni ndodh, detyrë e myslimanëve është që ata t`i trajtojnë me drejtësi dhe dashamirësi.
“All-llahu nuk ju ndalon të bëni mirë dhe të mbani drejtësi me ata që nuk ju luftuan për shkak të fesë, e as nuk ju dëbuan prej shtëpive tuaja; All-llahu i do ata që mbajnë drejtësinë”.
(El-Mumtehine: 8)
“..E në qoftë se ndalen (nga propaganda dhe lufta), atëherë lëreni armiqësinë, përveç atyre që janë zullumqarë”.
(El-Bekare : 193)
Koncepti i sotëm i terrorizmit, i cili është i shoqëruar me praktika të gabuara, çfarëdo që mund të jenë ato, si: sulmin ndaj civilëve të pafajshëm, vrasja e të burgosurve dhe e të plagosurve, të praktikave jo etike, shkatërrimin e ndërtesave dhe qyteteve, janë denoncuar nga të gjithë myslimanët dhe studiuesit me qasje dhe rrezonim të shëndoshë fetar. Këto sulme despotike mbi jetën e njerëzve shkelin drejtpërdrejt ligjin e Zotit.
“ mos e mbytni njeriun sepse mbytjen e tij e ndaloi All-llahu, përpos kur është me arsye të justifikuar. Këto janë porositë e Tij, kështu që të mendoni thellë”.
(El-Ena`am: 151)
Luftimi i padrejtësive dhe realizmi i drejtësisë duhet të bëhet përmes veprimeve dhe mjeteve legjitime.
Asnjë njeri, zemra e të cilit është e mbushur me dritë, nuk mund të jetë ekstremist. Fushata e medieve, e cila e portretizon Islamin si fe e cila inkurajon dhunën dhe e institucionalizon terrorizmin, është tendencioze dhe qëllimkeqe.
Gjatë gjithë historisë ekstremizmi ka shkaktuar shkatërrimin dhe përdhosjen e civilizimeve të mëdha botërore. Pema e civilizimeve thahet dhe zemrat mbyllen, kur shpirtligësia mbizotëron. Kjo është një e keqe e huaj për vlerat fetare islame të përmbajtjes dhe tolerancës.
Islami thërret që pjesëtarët e tij të jenë të përfshirë në një shoqëri moderne, si dhe të kontribuojnë në progresin e saj. Për arritjen e kësaj, ata të cilët e duan drejtësinë, arsyen dhe etikën, myslimanët duhet t’i konsiderojnë që të gjithë miq.
Islami udhëzon që ne të shprehim zell, të kuptojmë realitetet e jetës tonë, si dhe të ndajmë qëndrueshmërinë e besimit dhe bindjeve tona. Kjo është thirrja e Zotit për bashkëjetesë dhe devocion.
Islami thërret për të punuar në reformimin e diskursit fetar të qytetërimit, përmes planeve praktike dhe shkencore, të mirëprojektuara dhe të përqendruara drejt rehabilitimit tonë predikues.
Këto prioritete sigurojnë ndërgjegjësim të gjerë publik në mesin e predikuesve të frymës së vërtetë të Islamit dhe në metodologjinë e tij për ndërtimin e jetës së shëndoshë njerëzore. Kjo qasje njashtu ofron njohuri për kulturën bashkëkohore dhe për qasjen e drejtë me komunitetet fetare.
“Thuaj: Kjo është rruga ime, e vënë në fakte të qarta, e që unë thërras te All-llahu, unë dhe ai që vjen pas meje! Larg të metave është All-llahu, e unë nuk jam nga idhujtarët.”
(Jusuf: 108)
Islami thërret që të merremi edhe me revolucionin e komunikimit, duke shfrytëzuar mediet në një zë dhe në mënyrë shkencore, pa dobësi dhe shpërthime emocionale.
Islami inkurajon që të ndërtojmë personalitetin tonë individual përmes edukimit më të mirë të mundshëm. Ata të cilët kanë besim në njohuritë dhe aftësitë e tyre janë të sigurt në personalitetin e tyre.
Qasja islame siguron ekuilibër në aspektin shpirtëror, ekonomik dhe shoqëror; siguron të drejtat e njeriut dhe liritë themelore; siguron të drejtën individuale për jetuar në dinjitet dhe siguri; garanton nevojat themelore; administron çështjet shoqërore në përputhje me parimet e drejtësisë dhe të këshillimit.
Një qasje e tillë forcon edhe mekanizmat e demokracisë moderne.
Studiuesit tanë duhet të jenë ata të cilët i mbrojnë të rinjtë tanë nga rrëshqitja e tyre në injorancë, korrupsion, në pikëpamje të ngushta dhe varësi mënyre që të mos bien në humnerën e ekstremizmit.
Predikuesit studiues duhet të mbajnë fenerin e rrugës së tolerancës, përmbajtjes dhe mirësisë dhe të udhëheqjes së të rinjve në vlerat e mirëfillta islame.

IBN RUSHD – AVERROES, ishte shembull më i mirë i krijimit të urave lidhëse mes njerëzve , të gërshetimit të kulturave e sidomos asaj të Perëndimit dhe të Lindjes në shërbim të njerëzimit. Shkenca në fakt nuk njeh kufij, racë apo etni të njerëzve. Kontribuueset e diturisë janë pishtarë të njerëzimit, pa dallim kombi e feje.

INSTITUTI KOSOVAR IBNI RUSHD-AVERROES me seli në Prishtinë është institut i posa themeluar, i cili për objektiv ka studimet të avancuara akademike në fusha të ndryshme shoqërore ; pedagogjike, sociologjike, psikologjike, politike dhe religjioze, si në vend e ashtu edhe jashtë vendit.
Ftojmë të gjithë të interesuarit për bashkëpunim.

KUSH ISHTE IBN RUSHD – AVERROES ?
Abu Walid Mohammad Ibn Rushd ka lindur në vitin 1128 në Kordova . Ai njihet si njëri nga mendimtarët dhe shkencëtarët më të mëdhenj të historisë. Është produkt i shekullit të dymbëdhjetë në Spanjë-Endelus, i cili veprojë gjatë kohës së sundimit të myslimanëve në atë pjesë të botës. Një temë e zakonshme në të gjithë shkrimet e tij ishte se nuk ka fenomen negativ ndërmjet fesë dhe filozofisë, kur të dyja janë kuptuar ashtu si duhet dhe thellësisht.
Ibn Rushdi ishte arsimuar në rrugë tradicionale, duke filluar me studimet e tij në lëndët fetare si; hadith, gjuhësi, fikh- jurisprudence si dhe teologj skolastike. Gjatë gjithë jetës së tij ai ka shkruar gjerësisht mbi filozofinë dhe fenë; për atributet e Zotit , mbi origjinën e universit, për metafizikën dhe psikologjinë, por më së shumti shkëlqeu në filozofi dhe jurisprudencë .
Mendimi i tij vërtetë ishte krijues, duke prodhuar argumente të fuqishme që ishin mister për shume pasardhës te tij. Ai argumentonte se ka dy forma të së vërtetës; një fetare dhe tjetra filozofike.
Ibni Rushd kishte një ndikim të thellë në mendimin evropian, të paktën deri në fillim të filozofisë dhe shkencës moderne eksperimentale.
Në moshën 25 vjeçare, Ibn Rushdi kishte kryer vëzhgime astronomike në Marok, gjatë së cilës ai zbuloi një yll i cili sipas tij më parë nuk ishte vënë re nga të tjerët. Ai ishte i mendimit se Hëna është e errët dhe ka disa pjesë të cilat janë më të trasha dhe më të dendura se sa të tjerat. Pjesët e trasha marrin më shumë dritë nga dielli se sa pjesët e holla të saj.
Ibn Rushdi ka dhënë kontribut të shquar në mjekësi me librin e tij të njohur “Kitab al-Kulyat fi el-Tibb”, i shkruar në vitin 1162, i njohur në përkthimin latin me emrin “Kolegjet”. Përmes kësaj vepre Averreos kishte hedhur dritë mbi aspekte të ndryshme të mjekësisë, duke përfshirë diagnostikimin, kurimin dhe parandalimin e sëmundjeve.

Ibni Rushd shkroi të paktën 67 punime origjinale; 28 vepra në filozofi, 20 në mjekësi, 8 në ligje, 5 për teologji, dhe 4 në gramatikë. Përveç komenteve të tij të njohura mbi veprat e Aristotelit, ai kishte shkruar edhe një koment të tij për veprën e Platonit” Republika”.
Një studim i kujdesshëm i veprave të tij tregon se Ibn Rushd (Averroes) ishte mendimtar i thellë dhe me një diapazone shume të gjerë njohurish.
Ibni Rushd ishte poashtu edhe besimtar i denjë dhe i perkushtuar. Ai thonjte se "Çdokush që studion anatominë do të rrisë besimin e tij në plotfuqishmërinë dhe njëshmërinë e Zotit ".
Ibni Rusdh a vdekur në Marakesh- Marok, në vitin 1198, ku edhe u varros, ndërsa tre muaj më vonë, trupi i tij u zhvendos në Kurtuba-Spanjë.