AHIRETI

Shtyllat e kufrit janë katër: mendjemadhësia, zilia, zemërimi dhe epshet.

Nëse shembet shtylla e mendjemadhësisë, i lehtësohet bindja dhe dorëzimi,
Nëse shembet shtylla e zilisë, i lehtësohet pranimi i këshillës dhe dhënia e saj,
Nëse shembet shtylla e zemërimit, i lehtësohet mbajtja e drejtësisë dhe modestia, Nëse shembet shtylla e tekave dhe epsheve, i lehtësohet atij durimi, ruajtja e nderit dhe adhurimi.

"Kënaqësia e njerëzve është një synim që nuk mund të arrihet, mirëpo kënaqësia e Allahut është një synim që nuk bën të lihet. Prandaj, lëre atë që nuk mund të arrihet që të arrish atë që nuk bën të lihet."

Imam Shafiu (r.a)

"Zoti ynë, Ty të besuam; na i fal mëkatet tona dhe na mëshiro, ngase Ti je Mëshiruesi më i mirë".

El-Mu'minun: 109

Kujdes: "Pasha...!!"

Transmetohet nga Ibn Umeri:

"Kush betohet në diçka tjetër pos Allahut ﷻ ai veçse ka bërë shirk (idhujtari)"

[Tirmidhiu, Ahmedi dhe Hakim me zinxhir të saktë]

Vetem te shikuarit dhe te jetuarit me Ahiret i jep kuptim dunjase, sa here qe njeriu jeton me dunja e prishe ate.

Andaj menyra e vetem e te kenaqurit ne kete bote eshte te jetuarit me Ahiret.

Çdonjëri ka dy rrugë për tek Allahu:

- Rruga e begative që arrihet me falënderim
- Dhe rruga e sprovave që arrihet me durim.

(El-Megamisi)

" Ashtu sikurse shkatërrohen qiejt dhe toka po qe se ekziston ndonjë Zot tjetër pos Allahut, siç thotë Allahu:

" Sikur në qiej dhe në tokë të kishte zota të tjerë përveç Allahut, si qiejt ashtu edhe toka do të shkatërroheshin"
El Enbija:22,

Njashtu nëse ekziston në zemër ndonjë i adhuruar tjetër pos Allahut, kjo zemër do të shkatërrohet deri në atë masë saqë ska shpresë në përmirësimin e saj, përveç nëse e largon këtë të adhuruar dhe mbetet Allahu i vetëm i adhuruari i tij, të Cilin e don, shpreson tek Ai, i frikësohet, i mbështetet dhe kthehet tek Ai".

Ibën Kajjimi

“Vëllezërit më të dashur për zemrën time, janë ata me të cilët ndihem sikur jam me veten time.”

Imam Shafiu, Allahu e mëshiroftë

“Ndërmjet riskut dhe robit ka një pengesë e ajo është: në qoftë se robi është i kënaqur në veten e tij do ti vijë risku, e poqëse nuk është i kënaqur atëherë nuk i shtohet risku.”

Omer ibn Abdulazizi