Kthehu tek Krijuesi

Rreth Ramazanit
1. Ramazani është muaji i nëntë hënor dhe vjen pas muajit Shaban.
2. Ibn Mendhuri (Allahu e mëshiroftë) thotë: "Fjala ‘Ramadan’ është marr nga
‘rameda’, që nënkupton kur agjëruesit i nxehet brendësia nga etja e madhe.”
3. Prej emrave të Ramazanit janë: muaji i agjërimit, muaji i faljes së namazit të
natës, muaji i sabrit, muaji i Ramazanit, muaji i Kuranit, muaji i fitoreve etj.
4. Transmetimi nga Haseni dhe të tjerë, se ‘emri Ramadan është një prej emrave
të bukur të Allahut’, është i dobët dhe jo i saktë.
Ngjashëm edhe hadithi që e përcjell Bejhekiu nga Ebu Hurjera (radijAllahu anhu)
se i Dërguari (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem) tha: "Mos thoni Ramadan, sepse
Ramadan është prej emrave të Allahut, por thoni muaji Ramadan." Këtë hadith e
vlerësoi si të dobët vet Bejhekiu dhe dijetarë të tjerë.
5. Agjërimi i Ramazanit është i vlefshëm vetëm nëse bëhet nijeti (me zemër) gjatë
natës; nijet i përgjithshëm për tërë Ramazanin dhe nijet i posaçëm për çdo natë.
6. Nëse agjërimi është nafile (vullnetar) nuk kushtëzohet bërja e nijetit natën për
agjërimin e të nesërmes.
7. I lejohet xhunubit të bëjë nijet agjërimin para se të lahet dhe agjërimi i tij është
i saktë edhe nëse hyn si xhunub në kohën kur duhet të agjërohet. Mirëpo duhet
të lahet sa më parë, në mënyrë që ta falë sabahun në xhami, së bashku me
muslimanët e tjerë.
8. Shtatzëna është e njëjtë me të sëmurin. Nëse frikohet për shëndetin e saj apo
Rruga e drejtë - WordPress.com
të fetusit, e prish agjërimin dhe e kompenson pas Ramazanit dhe nuk e ka për
detyrë të japë ushqim.
9. Ibn Uthejmin rahimehullah: “I lejohet atij që është në itikaf të flasë me telefon
për t'iu ndihmuar muslimanëve.”
10. Shejh Feuzan: “Kush ka sëmundje kronike dhe e prish agjërimin, pastaj
shërohet prej saj, duhet t'i kompensojë ditët e lëna.”
11. Nëse femra e shkakton ardhjen e ciklit menstrual apo e pengon atë, atëherë
vendimi fetar për agjërim varet nga gjendja në të cilën është.
12. Nuk punohet me imsak (të takvimit) për nga aspekti i kujdesit dhe maturisë,
mirëpo e ke të lejuar të hash e të pish derisa të hyjë agimi i vërtetë.
13. Nuk i lejohet njeriut të udhëtojë me qëllim që t'i lejohet prishja e agjërimit,
sepse kjo do të thotë të bësh hile në fe.
14. Komisioni i përhershëm: “Nuk i lejohet nxënësit të prish agjërimin gjatë
mësimit për provime, sepse një gjë e tillë nuk është arsye për prishjen e tij.”
15. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “Masturbimi gjatë ditës së Ramazanit e prish
agjërimin dhe është haram (edhe jashtë tij). Kjo për shkak të hadithit kudsij:
"Agjëruesi e braktis epshin e vet për hir Timin."
16. S'ka gjë nëse nuhatet aroma e parfumeve dhe myskut, përveç nëse qëllimisht
e thith brenda tymin që del prej tyre.
17. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “S'ka gjë nëse agjëruesi përdorë pastën e
dhëmbëve, nëse nuk depërton në brendësinë e tij.”
18. Përdorimi i makijazhit dhe pudrave për qëllim të zbukurimit dhe vënia e
parfumit nuk e prishin agjërimin.
Rruga e drejtë - WordPress.com
19. Përdorimi i aparatit spërkatës për astmë, apo për vrasjen e insekteve, apo
largimin e djersëve e gjëra tjera të kësaj natyre, nuk e prishin agjërimin.
20. shejkh Feuzan: “Përdorimi i aparatit spërkatës për t'i dhënë aromë të mirë
gojës, nuk e prish agjërimin, përveç nëse depërton brenda fytit.”
21. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “S'ka gjë në përdorimin e pikave të syrit apo
të vesh*t, edhe nëse e ndien shijen e tyre në fyt.”
22. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “Nëse pikat e hundës arrijnë në fyt, e prishin
agjërimin, ngase hunda është vend prej nga ku mund të futet ushqimi.”
23. Anestezioni lokal apo i përgjithshëm dhe lëvizja e tij nëpër trup, nuk e prishin
agjërimin.
24 Injeksionet me të gjitha llojet e tyre nuk e prishin agjërimin, përveç nëse janë
ushqyese.
25. Pirja e duhanit e prish agjërimin dhe nuk lejohet të bëhet hile duke thithur
tymin e tij.
26. Përgojimi, bartja e fjalëve dhe gjëra të tjera të kësaj natyre, nuk e prishin
agjërimin, por e pakësojnë shpërblimin e tij.
27. Nuk lejohet vonimi i iftarit dhe shpejtimi i syfyrit, ashtu siç bëjnë rafidat.
28. Nëse femrës i vjen cikli para perëndimit të diellit, qoftë edhe për një moment
të shkurtë, i prishet agjërimi.
Rruga e drejtë - WordPress.com
29. Shejkh bin Baz rahimehullah: “Mbushja e dhëmbëve nuk e prish agjërimin,
edhe nëse ndien shije në fyt.”
30. Dhënia e gjakut për analiza nuk e prish agjërimin, ndërkohë që për hixhamen
ka mospajtime mes dijetarëve.
31. Ai që sëmuret në Ramazan, pastaj pas tij dëshiron të kompensojë ditët e lëna,
mirëpo e kupton që sëmundja e tij është kronike, nuk detyrohet me asgjë tjetër,
përveç dhënies së ushqimit për çdo ditë të lënë.
32. Lejohet që ushqimi t'i jepet vetëm një të varfri, apo një grupi të varfrish, apo
tridhjetë vetave prej tyre, pra aq sa janë ditët e Ramazanit. Lejohet të japësh atë
përnjëherë, qoftë në fillim të muajit, në mes apo në fund të tij, apo të ndarë në
ditë, edhe pse është më mirë të jepet sa më parë.
33. Kush vuan nga ndonjë sëmundje kronike dhe jep ushqim për të varfrit në fillim
të muajit të Ramazanit për tërë muajin, pastaj në mes të muajit apo gjatë disa
ditëve të tij, mjeku i tregon se është shëruar, ky njeri duhet t'i agjërojë ditët e
mbetura dhe nuk i mjafton ushqimi i dhënë në fillim të muajit.
34. I lejohet femrës, nëse është e nevojshme, që gjatë agjërimit ta provojë
ushqimin për të ditur se a ka kripë e gjëra të ngjashme, mirëpo nuk duhet ta
gëlltisë atë.
35. S'ka gjë të keqe nëse thithet avulli i ujit, nga ata që punojnë nëpër fabrikat e
pastrimit të tij, apo nga ta që i pastrojnë veturat.
36. Nënës i lejohet ta përtypë ushqimin e të voglit, nëse s'ka zgjidhje tjetër,
mirëpo s'duhet që ta përpijë atë.
37. S'ka gjë të keqe nëse agjëruesi detyrohet të shijojë ndonjë artikull që e blen
nga tregu. Ibn Abbasi radijAllahu anhu thoshte: "S'ka gajle nëse agjëruesi e
kërkon uthullën apo atë që dëshiron ta blejë." Ky transmetim është vlerësuar si
hasen (i mirë) nga imam Albani në "Irua El-Galil".
Rruga e drejtë - WordPress.com
38. Nëse agjëruesi përpin paqëllim atë që i është ngjitur për dhëmbë, apo është
aq e pakët saqë vështirë mund të ruhet prej saj apo ta qet jashtë gojës, atëherë
ajo gjë konsiderohet sikur të ishte pështymë
39. Nëse gjatë procesit të dializës (pastrimit të veshkës) ka nevojë për nxjerrjen e
gjakut, pastaj rikthimin e tij duke i shtuar edhe elemente kimike e ushqyese,
atëherë agjërimi prishet.
40. Kush ha dhe pi duke menduar se ende është natë, mirëpo pastaj i qartësohet
se ka hyrë agimi, nuk detyrohet me asgjë. Këtë mendim e zgjodhi edhe ibn Tejmije
rahimehullah. Ndërkaq, ibn Abbasi (radijAllahu anhuma) thotë: "Allahu ta ka
lejuar ngrënien dhe pirjen kur dyshon në hyrjen e kohës së sabahut."
41 Kush ha apo pi nga harresa, agjërimi i tij është i saktë, pavarësisht se a është
obligim apo vullnetar. Ndërkaq, kujt i kujtohet duke e pasur ushqimin ende në
gojë, duhet ta qesë jashtë, në të kundërtën, agjërimi i prishet.
42 Nëse thirret ezani i sabahut dhe ena është në dorë, qoftë me ujë apo ushqim,
atëherë njeriut i lejohet të vazhdojë, mirëpo pa e tepruar. Nuk e ke për detyrë ta
heqësh jashtë atë që e ke në gojë sapo ta dëgjosh ezanin, sepse feja jonë është
shumë e lehtë e jo e rëndë.
43. Gjërat të cilave s'mund t'u iket, nuk e prishin agjërimin, si: përpirja e
pështymës, apo tubimi i saj në gojë, pastaj përpirja, apo pluhuri i rrugës, apo i
miellit, apo hyrja e tymit, apo e insekteve të vocrra, mirëpo nëse kjo ndodh
paqëllim.
44. Vjellja nuk e prish agjërimin, përveç nëse bëhet qëllimisht.
45. Besimi i njerëzve se nata e Kadrit është në natën e njëzeteshtatë të
Ramazanit, është besim i gabuar dhe i privon ata nga mirësi të shumta. Ajo
ndodhet në dhjetëditëshin e fundit të Ramazanit, në njërën prej netëve tek të tij
dhe vazhdimisht zhvendoset nga njëra natë në tjetrën.
Rruga e drejtë - WordPress.com
46. Bërja e nijetit me gojë për agjërim është bidat (shpikje në fe), sepse vendi i
nijetit është zemra. Nijet do të thotë dëshira për veprim. Kush ha syfyr, veçse e ka
bërë nijetin për agjërimin e së nesërmes.
47. Nëse femra pastrohet nga cikli menstrual pak para hyrjes së kohës së sabahut,
e ka obligim ta agjërojë atë ditë dhe s'ka gjë nëse e vonon larjen e trupit.
48. Komisioni i përhershëm për fetua: “Studentëve nuk u lejohet ta prishin
agjërimin nga frika se bien në provime apo se nuk mund të përgjigjen siç duhet,
sepse kjo s'është arsye që e lejon prishjen e agjërimit.”
49. Imam Uthejmin rahimehullah: “Kujt i humb tërësisht mendja, nuk obligohet
me agjërim. Po ashtu, kujdestari i tij nuk e ka për detyrë të japë ushqim për të,
ngase detyrimi për agjërim ka rënë nga ai për shkak të humbjes së mendjes.”
50. Nëse gjatë ditës së Ramazanit, të çmendurit i kthehet mendja, apo femra
pastrohet nga cikli menstrual, apo udhëtarit i mbaron udhëtimi, apo shërohet i
sëmuri, apo hyn në pubertet i vogli, apo bëhet musliman jobesimtari, asnjëri nga
këta nuk detyrohet me agjërim të asaj dite, ngase nuk detyroheshin me të në
fillim të saj. Ndërsa, kush ndalet nga ngrënia e pirja në këtë ditë, kjo nuk u vlen
dhe duhet të kompensojë atë pas Ramazanit.
51. Atyre që punojnë punë të rënda nuk u lejohet të mos agjërojnë për shkak të
vështirësisë apo lodhjes së mundshme. Po ashtu, nuk lejohet mos agjërimi nga
frika (e imagjinueshme) se njeriu mund të goditet nga ndonjë sëmundje për shkak
të nxehtit të të verës.
52. Shejkh bin Baz rahimehullah: “Kënd e zë uria apo etja e madhe dhe frikohet
(gati është i bindur) për veten se do të vdesë, apo do t'i ikin shqisat apo njëra
prej tyre (mirëpo jo hamendësim), e prish agjërimin dhe pastaj e kompenson,
ngase ruajtja e vetës është obligim.”
53. Hyrja e Ramazanit pohohet duke e parë hënën e re, ndërkaq kalkulimet e
takvimeve nuk merren në konsideratë për hyrjen e muajit.
Rruga e drejtë - WordPress.com
54. Agjërimi është shëndet, mirëpo hadithi: "Agjëroni që të jeni të shëndetshëm",
nuk është i saktë. Atë e ka vlerësuar si të dobët imam Albani në "Da'if El-Xhami'",
nr. 3504.
55. "O Allah, mundësona ta arrijmë Ramazanin!" është një lutje e mirë. Mirëpo
hadithi i përhapur në mesin e njerëzve: "O Allah, na beko në Rexheb e Shaban dhe
na mundëso ta arrijmë Ramazanin!" është hadith i dobët. Imam Albani e vlerësuar
si të dobët në "Da'if El-Xhami'", nr. 4395.
56. Sikur njeriu të dinte se çfarë shpërblimi dhe sevapi ka në Ramazan, do të
dëshironte që ai kurrë mos të përfundonte. Mirëpo hadithi: "Sikur njerëzit të dinin
se çfarë ka në Ramazan, ummeti im do të dëshironte që tërë viti të jetë Ramazan”
është i dobët. Shih: "Da'if Et-Tergib", 1/302 të imam Albanit.
57. I tërë Ramazani është mëshirë, falje mëkatesh dhe lirim nga zjarri. Ndërkaq,
hadithi: "Fillimi i tij është mëshirë, mesi i tij është falje dhe fundi i tij është lirim
nga zjarri." është i dobët. Shih "Da'if El-Xhami'", nr. 2135 të imam Albanit (Allahu
e mëshiroftë).
58. Ramazani është arenë e atyre që garojnë drejt punëve të mira. Askush nuk
tregohet dembel në të, përveç pasivëve e batallëve dhe askush nuk përpiqet në të
përveç prijatarëve. Mirëpo hadithi: "Allahu e shikon garimin tuaj në të, andaj
shfaqni Atij vetëm punë të mira." është i shpikur. Shih: "Da'if Et-Tergib", nr. 592.
59. Prej zakoneve të këqija gjatë Ramazanit është gjumi i tepërt, deri në atë
shkallë ku njeriu nuk e ndien kënaqësinë e agjërimit. Muslimani duhet ta mbushë
kohën e tij me dhikr dhe adhurim. Ndërsa hadithi: "Gjumi i agjëruesit është
adhurim, heshtja e tij është tesbih dhe lutja e vepra e tij janë të pranuara." është i
dobët. Shih: "Es-Silsile Ed-Dai'fe", nr. 4696 të imam Albanit.
60. Allahu i Lartësuar thotë: "O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi."
(El-Bekare, 183) Allahu e bëri atë obligim për një qëllim, urtësi dhe dobi, të cilën e
përshkroi me fjalët: "që të mund të ruheni nga të këqijat." Andaj, nëse
Rruga e drejtë - WordPress.com
devotshmëria jote nuk shtohet së bashku me agjërimin, atëherë dije se në
agjërimin tënd ka defekt, ndaj dhe rishikoje atë.
61. Gjatë abdesit shpërlaje gojën e hundën mirë e mirë, duke e futur ujin shumë
thellë, përveç nëse je agjërueshëm. Nuk ka dëshmi për atë që e ndalon agjëruesin
nga shpëlarja e tyre apo nga përdorimi i misuakut.
62. Allahu thotë në një hadith kudsij: "Agjërimi është për mua dhe unë
shpërblej për të." Sa nder i madh është ky për agjëruesin!
63. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “Enteroskopi i zorrëve (aparat i pajisur me
kamerë për kontrollimin e zorrëve që futet brenda nga goja) nuk e prish
agjërimin, përveç nëse lyhet me ndonjë materie ushqyese që e lehtëson hyrjen e
saj (si: uji që përdoret për pastrimin e kamerës). Në këtë rast, agjërimi prishet
për shkak të kësaj materie dhe jo për shkak të aparatit.”
64. Prej udhëzimit profetik është shpejtimi i iftarit dhe vonimi i syfyrit.
65. Shejkh Uthejmin rahimehullah: “Kush ka nevojë për prishjen e agjërimit në
mënyrë që të shpëtojë dikë që është duke u mbytur në ujë, apo për të fikur
ndonjë zjarr, e prish atë dhe pastaj e kompenson.”
66. Pilulat që vendosen poshtë gjuhës për të trajtuar sëmundjet e zemrës, nuk e
prishin agjërimin, përveç nëse përpihen.
67. Përdorimi i spirales nga ana e femrave, apo i medikamenteve për trajtimin e
infeksioneve të organit, apo kryerja e paptestit (kontrollit të qafës së mitrës) nuk
e prishin agjërimin. Po ashtu as përdorimi i supositorëve.
68. Nëse agjërimi të shkakton humbje të vetëdijes, e prish atë dhe e kompenson.
69. Kujt i humbet vetëdija gjatë ditës së agjërimit, pastaj i kthehet para
perëndimit të diellit, agjërimi i tij është i saktë, sepse ai e ka filluar ditën
agjërueshëm.
Rruga e drejtë - WordPress.com
70. Oksigjeni në formë gazi dhe anestezioni nuk e prishin agjërimin, përderisa të
sëmurit nuk i jepen materie ushqyese.
71. Në kuptimin gjuhësor fjala ‘agjërim (saum)’ do të thotë të përmbajturit.
Realiteti i të përmbajturit është dy llojesh: a) të përmbajturit material, pra nga
ushqimi, pija dhe marrëdhëniet intime, b) të përmbajturit shpirtëror nga gjërat e
kota, përgojimi, bartja e fjalëve, grindjet, zilia etj. Siç lexojmë në një hadith:
"Kush nuk e lë gënjeshtrën dhe të punuarit me të, le ta dijë se Allahu
nuk ka nevojë që ai ta lejë ushqimin dhe pijen."
72. Kush vdes gjatë muajit të Ramazanit, atëherë as ai dhe as kujdestari i tij nuk
detyrohen me asgjë, sa i përket pjesës së mbetur të muajit pa agjëruar.
73. Kush e merr vesh për fillimin e Ramazanit pas hyrjes së agimit, në atë ditë ai
duhet të përmbahet nga gjërat që e prishin agjërimin dhe duhet ta kompensojë
atë, sepse nuk ka agjërim ai i cili nuk e bën nijetin natën.
74. Kush e sheh agimin e vërtetë pa thirr ende ezani, ai vepron sipas asaj që e
sheh dhe nuk e merr në konsideratë ezanin. Po ashtu, edhe ai i cili e sheh diellin
duke perënduar, e prish agjërimin dhe nuk e pret thirrjen e ezanit.
75. Marrja e mostrave nga mëlçia apo organet tjera nuk e prishin agjërimin,
përderisa nuk shoqërohet me futjen e solucioneve.
76. Atyre që udhëtojnë shpesh, si: pilotët, tregtarët, transportuesit etj. u lejohet
ta prishin agjërimin edhe nëse kjo gjendje e tyre zgjatë tërë muajin e Ramazanit,
mirëpo e kanë për detyrë t'i kompensojnë ditët e lëna.
77. Kush është ende në tokë dhe e prish agjërimin pasi të perëndojë dielli, mirëpo
pasi të ngjitet aeroplani e sheh diellin, nuk obligohet me asgjë sepse ai e ka
plotësuar agjërimin.
78. Kur femra fillon t'i zëvendësojë ditët e lëna, nuk i lejohet ta prishë agjërimin,
përveç nëse ka ndonjë arsye fetare dhe po ashtu nuk e ka për detyrë të marrë leje
Rruga e drejtë - WordPress.com
nga burri për agjërimin e tyre, apo ta dëgjojë atë nëse e urdhëron për të mos
agjëruar.
79. Nëse gjatë agjërimit të Ramazanit femra i bindet burrit për marrëdhënie
intime, atëherë edhe ajo detyrohet me atë që detyrohet burri, për shkak se i
është bindur atij dhe që të dytë duhet të japin keffaretin (shpagimin), që është
lirimi i një robi. E nëse s'kanë mundësi, atëherë agjërojnë dy muajve rresht. E nëse
nuk munden, atëherë i ushqejnë gjashtëdhjetë të varfër. E nëse burri e detyron
për marrëdhënie intime, ajo duhet të refuzojë sa të mundet, dhe në këtë rast ajo
nuk obligohet me shpagim. Madje, ibn Tejmije (Allahu e mëshiroftë) thotë që
edhe agjërimi i saj është i saktë.
80. Nëse lehonës i vazhdon gjaku edhe pas të dyzetave, shumica e dijetarëve
thonë se e bën nijet agjërimin dhe pastrohet, përveç nëse vazhdimi i gjakut rastis
të jetë në kohën kur zakonisht duhet t'i vijnë menstruacionet. Në këtë rast, asaj
nuk i lejohet të agjërojë. Në të kundërtën, gjaku i saj është istihada dhe asaj i
lejohet të agjërojë.
81. Nëse femra e ndien lëvizjen e gjakut, mirëpo nuk e sheh apo nuk i del, veçse
pas perëndimit të diellit, atëherë agjërimi i saj për atë ditë është i saktë dhe nuk i
lejohet ta prishë atë, apo ta bëjë nijet një gjë të tillë.
82. Komisioni i përhershëm: “Nëse shtatzëna gjatë agjërimit vëren dalje të gjakut,
agjërimi i saj është i saktë dhe kjo nuk ndikon asgjë në agjërimin e saj.”
83. Femra e cila e di se cikli i saj është të nesërmen, vazhdon të agjërojë dhe nuk e
prish atë derisa të shohë gjakun.
84. Muslimanët e vendeve ku dallohet nata prej ditës, e kanë për detyrë të
agjërojnë edhe nëse dita zgjatet shumë.
85. Vendet në të cilat s'mund të dallohet nata prej ditës, agjërojnë sipas kohës së
vendit më të afërt me ta, në të cilin dallohet nata nga dita.
86. Pastrimi i vesh*t dhe heqja e dhëmbit nuk e prishin agjërimin.
Rruga e drejtë - WordPress.com
87. Futja e aparatit nëpër arteriet e zemrës për t'i incizuar apo trajtuar ato, nuk e
prish agjërimin.
88. Atë që trupi e thith nga lëkura, si: vajrat, yndyrat, melhemet, pastaj ato që
ngjitën për lëkure me qëllim të kurimit të cilat përmbajnë materie ushqyese apo
kimike, nuk e prishin agjërimin.
89. Femra e cila e arrin pubertetin, mirëpo i vije turp të tregojë këtë gjë dhe nuk
agjëron, duhet të pendohet dhe t'i zëvendësojë ditët e lëna.
90. Ai që duhet të japë ushqim (si kompensim), lejohet ta autorizojë një njeri të
besueshëm për këtë.
91. Dalja e medhjit dhe uedjit nuk e prish agjërimin, pavarësisht shkakut. Medhji
është lëng i hollë ngjitës që del nga epshi dhe i paraprinë spermës, ndërsa uedji
është lëng i bardhë që del para apo pas urinës dhe nuk ndërlidhet me epsh.
92. Prej hajnave të Ramazanit është edhe gjuha kur ajo lihet e lirë në përgojim, në
gënjeshtër, në bartje të fjalëve e mëkate të tjera.
93. Dalja e gjakut nga hundët apo nga mishi i dhëmbëve nuk e prish agjërimin,
porse nuk duhet të përpihet.
94. Prej vlerave të Ramazanit është se për çdo natë, prej fillimit e deri në fund,
Allahu liron numër të madh të njerëzve nga zjarri.
95. Nuk lejohet vonimi i ezanit të akshamit dhe as vonimi i iftarit qëllimisht për të
qenë më të sigurt, sepse në këtë ka kundërshtim të qartë ndaj Sunetit.
96. Nuk është kusht që ditët e lëna me arsye të kompensohen njëra pas tjetrës.
97. Disa femra kur t'u vijë cikli, turpërohen nga familja dhe agjërojnë se bashku
me të tjerët. Kjo vepër është haram dhe ato duhet të pendohen.
98. Burrave nuk u lejohet të mos falin në xhami namazin e akshamit, me
Rruga e drejtë - WordPress.com
arsyetimin se kanë për të ngrënë iftar. I Dërguari (sal-lAllahu alejhi ue sel-lem)
bënte iftar me hurma të njoma, apo të pjekura, apo pinte ujë dhe dilte në xhami.
Përktheu: Hoxhë Petrit Perçuk

Në prag të Ramazanit
_________________________
Hoxhë Petrit Perçuku
Hytbe
Myslimanë të nderuar, vërtetë se Allahu subhanehu ue teala posedon kohë
në të cilat zbret mbi robërit e Tij mirësi dhe i përfshin me mëshirën e Tij.
Dhe prej këtyre kohëve të begata është muaji i Ramazanit, i cili është rast
ideal për kryerjen e veprave të mira dhe largimin nga veprat e liga e të
ulëta.
Muaji i Ramazanit është muaji të cilin e ka ngritur Allahu subhanehu ue
teala mbi muajt e tjerë në vlerë e pozitë, sepse në këtë muaj u dhuroi
krijesave të Tij një mirësi shumë të madhe. Kjo mirësi është zbritja e Librit
të Tij Fisnik, Kuranit Famëlartë, si udhëzim e udhërrëfyes për mbarë
njerëzimin. Libër ky, që nëse veprojmë sipas mësimeve të tij, realizohet çdo
e mirë. Thotë Allahu në Kuran: “Muaji i Ramazanit është ai, në të
cilin ka zbritur Kurani, që është udhërrëfyes për njerëzit, plot me
shenja të qarta për rrugën e drejtë dhe dallues (i së mirës nga e
keqja). Pra, kushdo nga ju që dëshmon këtë muaj, le të
agjërojë!” Bekare, 185.
Transmeton Imam Ahmedi dhe Tirmidhiu nga Ebu Hurejra radiAllahu anhu
se Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem i përgëzonte shokët e tij me ardhjen
e këtij muaji të begatë dhe u thoshte: “U erdhi muaji i Ramazanit,
muaji i begatë dhe i bereqetshëm, ua ka bërë Allahu obligim
agjërimin e tij. Në këtë muaj hapen dyert e Xhenetit, mbyllen
dyert e Xhehenemit dhe lidhen në pranga shejtanët. Në këtë
muaj është një natë, e cila është më e mirë se një mijë muaj.
Kush privohet prej saj, privohet nga çdo e mirë.”
Muaji i Ramazanit është muaji i mëshirës, muaj në të cilën myslimanët
pastrojnë shpirtrat e tyre përmes bindjes ndaj Allahut, pastrojnë gjymtyrët
e tyre nga gjynahet dhe ruajnë gjuhët e tyre nga fjalët e ulëta, sepse
“Në prag të Ramazanit” hoxhë Petrit Perçuku
2
myslimani, siç thotë dhe Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem, nuk është
ofendues, as mallkues, as i poshtër e as i ulët.
Është muaji në të cilin bashkohen zemrat e myslimanëve dhe pastrohet
shoqëria e tyre nga gjërat e liga. Të gjitha këto, për shkak të ruajtjes së
agjërimit të tyre nga mangësia dhe për shkak të lartësisë në shpërblimin e
Allahut.
Transmeton Buhariu dhe Muslimi në Sahihun e tyre nga Ebu Hurejra
radiAllahu anhu se Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem ka thënë: “Thotë
Allahu azze ue xhele: “Çdo vepër e birit të Ademit është për të,
përveç agjërimit. Ai është për Mua dhe Unë do të shpërblej për
të.” Agjërimi është mburojë, kështu që kur të agjërojë ndonjëri
prej jush, mos t’i afrohet gruas së tij, mos të flasë fjalë të ndyta
dhe mos të bërtasë. E nëse e shan ndokush apo e lëndon, le të
thotë: “Unë vërtetë jam duke agjëruar.” Pasha Atë në Dorën e të
Cilit është shpirti im, aroma e gojës së agjëruesit është më e
mirë tek Allahu sesa aroma e miskut. Agjëruesi i ka dy gëzime:
kur të bëjë iftar gëzohet për shkak të iftarit dhe kur ta takojë
Zotin e tij gëzohet për shkak të agjërimit të vet.”
Ndërsa në transmetimin e Muslimit Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem
thotë:
“Shpërblimi i çdo vepre të mirë të birit të Ademit
shumëfishohet dhjetë deri në shtatëqind fish. Thotë Allahu:
“Përveç agjërimit, Ai më përket Mua dhe Unë do të shpërblej për
të, sepse braktis epshin dhe ushqimin për hir Timin.”
Dhe thotë Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem: “Kush agjëron
Ramazanin me besim të plotë dhe duke shpresuar shpërblimin e
Allahut, i falen gjynahet e kaluara.”
Thotë Allahu në Kuran: “O besimtarë! Ju është urdhëruar agjërimi,
ashtu si u ishte urdhëruar atyre para jush, që të mund të ruheni
nga të këqijat.” Bekare, 183.
“Në prag të Ramazanit” hoxhë Petrit Perçuku
3
Robër të Allahut subhanehu ue teala, bëhuni prej atyre që gjatë netëve të
këtij muaji falen shumë duke rënë në ruku dhe sexhde, të cilët gjatë netëve
të tij kalojnë pak kohë në gjumë, të cilët e përmendin, e përkujtojnë Zotin e
tyre me tesbih (duke thënë subhanAllah), tahlil (duke thënë elhamdulilah)
dhe tekbir (duke thënë Allahu ekber), në mënyrë që të triumfojnë me
premtimin e Allahut që ua ka dhënë atyre që falen natën, kur thotë:
“Shpalljet Tona i besojnë vetëm ata të cilët, kur u përmenden,
bien në sexhde, dhe të cilët e madhërojnë Zotin e tyre, e
lavdërojnë dhe nuk bëhen mendjemëdhenj. Ata ngrihen nga
shtrati, i luten Zotit të tyre me frikë e shpresë dhe japin nga ajo
që iu kemi dhënë Ne. Askush nuk di se çfarë gëzimesh janë
fshehur për ata (në jetën tjetër), si shpërblim për punët e mira
që kanë bërë.” (Sexhde, 15-17)
Thotë Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem: “Kush falet gjatë
Ramazanit me besim të plotë dhe duke shpresuar në shpërblimin
e Allahut, i falen gjynahet e kaluara.”
Andaj, myslimanët duhet ta presin këtë muaj me falënderim dhe
mirënjohje ndaj Allahut, të shpeshtojnë leximin e Kuranit natën dhe ditën,
sepse pikërisht në këtë muaj ka filluar zbritja e tij. Ata i angazhojnë gjuhët e
tyre me përmendjen e Allahut dhe përmes saj ushqejnë shpirtrat e tyre
duke shpresuar të jenë prej pasuesve të Kuranit, e gjithashtu duke
shpresuar në shpërblimin e Allahut dhe në ndërmjetësimin e Kuranit.
Transmeton Ahmedi, Tirmidhiu dhe Hakimi nga Abdullah ibn Umeri
radiAllahu anhuma, se Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem ka thënë:
“Agjërimi dhe Kurani do të ndërmjetësojnë për robin në Ditën e
Gjykimit. Thotë agjërimi: “O Zoti im, e kam penguar nga ushqimi,
pirja dhe epshi, kështu që më bëj ndërmjetësues për të.” Dhe
thotë Kurani: “O Zot, e kam penguar nga gjumi gjatë natës,
kështu që më bëj ndërmjetësues për të.” Thotë Pejgamberi salAllahu
alejhi ue selem: “Dhe do të ndërmjetësojnë.”
Robër të Allahut, prej mësimeve më madhore që i merr myslimani gjatë
Ramazanit është mëshira dhe ndihma e ndërsjellë. Ai duhet të jetë
“Në prag të Ramazanit” hoxhë Petrit Perçuku
4
pjesëmarrës në ndjenjat dhe gjendjet e të tjerëve, e tërë kjo sepse thellë në
shpirt e ndjen se të gjithë myslimanët janë të barabartë e të njëjtë, pa
marrë parasysh gjendjet e tyre. E kjo bindje e tij, e shtyn dhe e nxit që t’i
ndihmojë të varfrit e të ngratit, të tregohet i butë dhe plot mëshirë me
jetimin e të japë nga pasuria e tij, gjithherë duke pasuar Pejgamberin
salAllahu alejhi ue selem, të cilit në Ramazan i shtohej bujaria dhe
dorëlirësia.
Transmeton Buhariu dhe Muslimi nga Ibn Abasi radiAllahu anhuma i cili ka
thënë: “Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem ishte njeriu më bujar e më
dorëlirë, e kjo më së shumti shfaqej në Ramazan, kur e takonte Xhibrili
alejhis selam.”
Muslimani gjithashtu duhet të ketë kujdes nga ndëshkimi i koprracisë dhe
lakmisë, nga frika se mos është prej atyre për të cilët thotë Allahu në Kuran:
“Çfarë ju ka sjellë në Sekar?” Ata do të përgjigjen: “Nuk ishim
nga ata që falnin namaz dhe as prej atyre që i ushqenin të
varfrit.” (Muddeththir, 42-44).
Për këtë arsye myslimani duhet të konkurrojë e garojë në vepra të mira, në
dhënien e zekatit dhe lëmoshave për të varfrit myslimanë, si shenjë
falënderimi ndaj Allahut për të mirat e Tij të shumta, në mënyrë që të arrijë
dashurinë e Tij subhanehu ue teala, ngase vërtetë Allahu azze ue xhel është
Bujar dhe Dorëlirë dhe i do robërit e Tij të jenë të këtillë. Ai është
Mëshirëplotë dhe i do robërit e Tij që janë të mëshirshëm.
Thotë Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem: “Të mëshirshmit i
mëshiron i Gjithëmëshirshmi. Mëshironi ata që janë në tokë, do
t’ju mëshirojë Ai i Cili është mbi qiej.”
Thotë Allahu subhanehu ue teala: “Ata që japin nga pasuria e tyre
natën dhe ditën, fshehurazi dhe haptazi, do të kenë shpërblim te
Zoti i tyre; ata nuk do të kenë pse të frikësohen apo pikëllohen.”
(Bekare, 274).
“Në prag të Ramazanit” hoxhë Petrit Perçuku
5
Myslimanë të nderuar, vërtetë se muaji i Ramazanit është shkollë në të
cilën myslimani ushtron durimin e tij ndaj sprovave e vështirësive, e
ushtron qëndrueshmërinë në të vërtetën, fuqizon ambiciet e tij dhe
vendosmërinë e paluhatshme që të jetë i dobishëm për vete, myslimanët
dhe për njerëzimin në përgjithësi. Vetëm kështu do të triumfojë me
shpërblimin e pakëputur (të përhershëm) nga Allahu. Thotë Allahu në
Kuran: “Vetëm ata që janë të durueshëm, do të shpërblehen pa
masë.” (Zumer, 10).
Mysliman i zgjuar është ai i cili e mirëpret këtë muaj ashtu si i takon, me
shpirt të qetë, me zemër të devotshme, të pastër e të gëzuar, sepse nga ky
muaj i begatë vjel fruta të mira me të cilat ushqen shpirtin e tij, me të cilën
pastaj ngrihet në pozita dhe gradat më të larta. Andaj, largohet nga fjalët
dhe veprat e liga, sepse se është nën mbikëqyrjen e Allahut dhe agjëron
vetëm për hir të Tij. Largohet nga ushqimi edhe pse ndjen uri dhe etje,
mbron veten nga epshi dhe distancohet nga shejtani. Ndaj shejtani nuk ka
kurrfarë pushteti mbi të, siç thotë Allahu në Kuran duke iu drejtuar iblisit
duke i thënë: “Në të vërtetë, ti nuk do të kesh pushtet mbi robërit
e Mi, përveçse mbi të humburit, që të pasojnë ty.” (Hixhr, 42).
Dhe thotë Pejgamberi salAllahu alejhi ue selem: “Kur të vjen Ramazani,
hapen dyert e Xhenetit, mbyllen dyert e Xhehenemit dhe
prangosen shejtanët.”
Robër të Allahut, përpiquni shumë në adhurimet tuaja gjatë këtij muaji të
Ramazanit dhe priteni ashtu si i takon, duke kryer namazet obligative me
xhemat dhe duke falur namazin e teravive nëpër xhamia.
Jini prezent në mexhliset e dijes dhe mos humbisni kohën në gjëra që ju
largojnë nga përmendja e Allahut, siç janë: qëndrimi gjatë natës pa gjumë
në biseda të kota e në gjynahe.
Ruani lidhjet farefisnore përmes sjelljeve të mira, lëmoshave e vizitave.
Ndihmojuni varfanjakët dhe njerëzit e ngratë, duke iu dhënë nga pasuria që
ua ka dhuruar Allahu azze ue xhel.
Mos i tejkaloni kufijtë e Allahut në gjynahe e vepra të liga.
“Në prag të Ramazanit” hoxhë Petrit Perçuku
6
Qëndroni sa më shumë që mundeni në adhurim e bindje ndaj Allahut.
Pendohuni nga gjynahet dhe veprat e këqija, pendohuni tek Allahu, se Ai
gëzohet kur robi i Tij pendohet dhe Ai subhanehu ue teala e pranon
pendimin.
Jini të sinqertë me agjërimin, faljen dhe të gjitha adhurimet tuaja të tjera.
Shpeshtojeni leximin e Kuranit gjatë këtij muaji, kur jeni vetë dhe me të
tjerët, nëse dëshironi të jeni meritor për pranimin e veprave dhe lutjeve
tuaja nga Allahu subhanehu ue teala, sepse Allahu subhaneu ue teala
pranon vetëm prej të devotshmëve, sepse Ai është i Mirë dhe nuk pranon
veçse të mirën.

Thënie rreth muajit të Ramazanit
1
Thënie rreth muajit të Ramazanit
______________________________________________________
1. “Ramazani është mysafiri i bereqetshëm, të cilin muslimanët e presin me
padurim, duk e falënderuar Allahun që ua mundësoi ta përjetojnë dhe
duke kërkuar nga Allahu që t’ua lehtësojë adhurimet dhe punët e mira në
të.” Dr. Salih el Feuzan.
2. “Disa muslimanë këtë muaj e njohin vetëm si muaj i ushqimeve, duke
bërë harxhime të shumta në blerjen e tyre. Në realitet, nuk është nevoja
të veprohet kështu pasi dihet se ngrënia e tepërt shkakton përtaci në
adhurime, ndërsa ajo që kërkohet nga muslimani në këtë muaj është
ngrënia sa më pak në mënyrë që të jetë aktiv në adhurime. Disa të tjerë
këtë muaj e njohin si muaj i gjumit dhe tërë ditën flenë gjumë, saqë u
kalojnë edhe namazet obligative. Disa të tjerë këtë muaj e njohin si muaj
të qëndrimit zgjuar deri në orët e hershme të mëngjesit dhe pastaj flenë
duke u ikur namazi i sabahut.” Dr. Salih el Feuzan.
3. Zuhriu, Allahu e mëshiroftë, thoshte: “Kur fillonte Ramazani, pa dyshim
për ta ishte muaji i leximit të Kur’anit dhe i të ushqyerit të të varfërve. Ata
ishin të kujdesshëm në shkuarjen në ligjërata në xhami dhe thoshin: “Ta
ruajmë agjërimin tonë duke mos përgojuar askënd.”
4. “Kujdesuni për muajin e Ramazanit, bëni sa më shumë vepra të mira, e
ndoshta do të shkruheni prej të shpëtuarve…” Dr. Salih el Feuzan.
5. “I këshilloj dhe i porosis të gjithë muslimanët që t’i frikësohen Allahut të
Lartësuar dhe ta presin këtë muaj të madh me pendim të sinqertë për të
gjitha mëkatet e tyre dhe të mësojnë e lexojnë për fenë e tyre, t’i mësojnë
dispozitat e agjërimit dhe të namazit.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
Thënie rreth muajit të Ramazanit
2
6. “Gjatë këtij muaji pakësohen mëkatet, pranohen lutjet, njerëzit ngrihen
në grada të larta dhe falen mëkatet.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
7. “Mirëpriteni muajin e Ramazanit, Allahu ju mëshiroftë! Mirëpriteni me
gëzim, lumturi dhe vendosmëri që ta agjëroni atë, të faleni gjatë netëve të
tij dhe të garoni në vepra të mira.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
8. “O muslimanë! Shfrytëzojeni Ramazanin, këtë muaj madhështor.
Vlerësojeni atë me lloje të ndryshme të adhurimeve dhe veprave të mira
dhe shpejtoni me nënshtrim ndaj Tij.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
9. “Në Ramazan besimtarët e devotshëm konkurrojnë për bindje dhe vepra
të mira. Andaj, jepni rëndësi të madhe faljes së namazit, dhënies sadaka,
leximit të Kuranit me reflektim dhe mirëkuptim, dhe thoni:
“SubhanAllah”, “elhamdulilah”, “La ilahe ilAllah”, “Allahu Ekber”,
“Estagfirullah” dhe “Allahumme sali ue selim ‘ala Muhamed.” Shejkh bin
Baz rahimehullah.
10. “O muslimanë! Kini kujdes ndaj agjërimin, ngase posaçërisht gjatë
Ramazanit agjërimi është një vepër shumë me vlerë dhe ka shpërblim
shumë të madh.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
11. “Porosia ime për të gjithë muslimanët është që t’i frikësohen Allahut dhe
ta ruajnë e ta mbrojnë agjërimin e tyre prej çdo mëkati. Le të fillojnë me
punët e mira dhe le të nguten në to gjatë muajit të Ramazanit, të japin
sadaka, të shtojnë leximin e Kur’anit, ta madhërojnë Allahun, ta
falënderojnë Atë dhe të kërkojnë falje prej Tij, ngase ky muaj është muaji i
Ku’ranit.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
Thënie rreth muajit të Ramazanit
3
12. “Muaji i Ramazanit është muaj i madh, në të shumëfishohen punët e
mira, por rriten gjithashtu edhe punët e këqija. Për besimtarin nuk
mbetet tjetër vetëm se t’i kryejë ato punë për të cilat e ka ngarkuar Allahu
i Lartësuar dhe të lar gohet prej asaj që Allahu e ka ndaluar dhe kujdesi i
tij gjatë këtij muaji të jetë më i madh.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
13. “Për besimtarin gjatë muajit të ramazanit është e pëlqyer që të
mundohet të japë sadaka sa më shumë, të vizitojë të sëmurët, të përcjellë
xhenazet, të vizitojë farefisin e tij, të lexojë, të madhërojë Allahun, të bëjë
tehlil (të thotë la ilahe il-lAll-llahu wahdehu la sherike leh, lehul mulku we
lehu hamdu, we huwe ala kul-li shejin kadir), të bëjë istigfar, të kërkojë
falje prej Allahut dhe t’i lutet Atij.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
14.Xhabir bin Abdullah radijAllahu anhu ka thënë: “Kur të agjërosh, le të
agjëroj se bashku me ty dëgjimi yt, shikimi yt dhe gjuha jote nga
gënjeshtrat e mëkatet. Mos i bëj dëm shërbëtorit dhe gjatë agjërimit
cilësohu me vetëpërmbajtje e qetësi. Mos i bëj të ngjashme ditët e
agjërimit tënd me ditët e tjera të vitit.” El-Musannef i ibën Ebi Shejbes, nr.
8973.
15.“Agjërimi është ligjësuar për t’i gdhendur shpirtrat, për t’i pastruar
zemrat, për ta realizuar devotshmërinë, për t’u larguar nga mëkatet, për
t’i përmirësuar zemrat, gjuhët dhe gjymtyrët. Andaj, sa gjë e bukur është
që ai të cilit i është afruar ky muaj, të përgatitet siç është më së miri, në
mënyrë që të përfitojë prej të mirave të tij.” Shejh AbduRrezzak El-Bedr.
16.“Shfrytëzoje këtë muaj të mirësisë për përmirësim të zemrës dhe për
ruajtje të gjuhës.” Shejh AbduRrezak El-Bedr.
17. “Ramazani i bekuar është një shans i artë dhe një dhuratë prej Allahut që
zemrat dhe gjuhët të shpëtojnë nga sëmundjet dhe urrejtjet me të gjitha
llojet e tyre.” Shejh AbduRrezak El-Bedr.
18.“Ajo çfarë dua të them është se myslimani gjatë Ramazanit duhet të
përpiqet në kryerjen e veprave të mira dhe mos ta marrë këtë muaj të
Thënie rreth muajit të Ramazanit
4
begatshëm si kohë (arsye) për kotësi, gjumë, shkujdesje dhe mosveprim.”
Shejkh bin Baz rahimehullah.
19. I Dërguari i Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem ka thënë: "Dallimi mes
agjërimit tonë dhe agjërimit të ithtarëve të librit është ngrënia e
syfyrit." Muslimi.
20. Ka thënë Profeti salAllahu alejhi ue selem: "Nuk ka problem për
agjëruesin nëse shijon uthullën apo diçka tjetër, por pa e futur
deri në fyt.” Buhariu.
21. Ka thënë Profeti salAllahu alejhi ue selem: "Kush i bën iftar një
agjëruesi, ai ka shpërblim si ai që ka agjëruar duke mos pakësuar
nga shpërblimi i agjëruesit asgjë." Ahmedi Tirmidhiu.
22.“Ngrënia dhe pirja me vetëdije e jo me harresë- I Dërguari i Allahut sallAllahu alejhi ue selem ka thënë: "Nëse ha dhe pi nga harresa,
atëherë plotësoje agjërimin, sepse Allahu është Ai i Cili të ka
ushqyer dhe të ka dhënë për të pirë.” Buhariu dhe Muslimi.
23. Vjellja e paqëllimshme- I Dërguari i Allahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem
thotë: "Nëse ndokënd e mund e vjella, ai nuk e ka obligim që ta
kompensojë atë ditë...” Ebu Daudi, Tirmidhiu.
24. Ka thënë Profeti salAllahu alejhi ue selem: “Kur të vijë muaji Ramazan,
hapen dyert e xhenetit, mbyllen dyert e zjarrit dhe lidhen
shejtanët.” Buhariu dhe Muslimi.
25.“Kur të vijë nata e parë e muajit Ramazan, hapen dyert e
xhenetit dhe mbyllen dyert e xhehenemit, shejtanët lidhen me
pranga dhe thërret një thirrës: “O kërkues i së mirës, nxito (nga
ajo) dhe o kërkues i së ligës (mëkatit) ndalo (largohu nga ajo)
dhe se Allahu për çdo natë liron njerëz nga zjarri i xhehenemit.”
Tirmidhiu, iben Maxheh.
Thënie rreth muajit të Ramazanit
5
26. “Ibën Umeri, Allahu qoftë i kënaqur prej tij, e lagu një rrobë me ujë dhe e
hodhi mbi kokë (a mbi shpinë) duke qenë se ishte agjërueshëm.” Buhariu.
27. Sheukani rahimehullah thotë: "Nuk ka kundërshtim se marrëdhëniet
intime e prishin agjërimin, nëse bëhen me vetëdije, mirëpo nëse ndodh
nga harresa, disa nga dijetarët e kanë llogaritur njësoj si ngrënia dhe pirja
nga harresa." Ed Derari el Mudije" (2/22).
28.Ibën Kajjimi rahimehullah thotë: "Kur’ani argumenton se marrëdhëniet
janë prishëse të agjërimit, njësoj si ngrënia e pirja. Për këtë nuk ka
kundërshtim." "Zadul Mead" (2/60).
29.Xhabir ibën Abdullahu radijAllahu anhu thotë: “Kur të agjërosh, le të
agjërojnë edhe veshët e tu, sytë e tu, gjuha jote le të agjërojë nga
gënjeshtra e mëkatet dhe lëre shqetësimin e fqinjit. Ditën kur je
agjërueshëm, le të vërehet tek ti qetësimi dhe përulja dhe dita kur nuk je
agjërueshëm të mos jetë e njëjtë si dita kur je agjërueshëm.”
30. “Unë nuk di ndonjë vepër të veçantë në lidhje me mirëpritjen e
Ramazanit, përveçse të priturit e tij me gëzim, kënaqësi dhe duke e
falënderuar Allahun që na mundësoi ta arrijmë, e që na e mundësoi të
jemi prej të gjallëve të cilët garojnë në vepra të mira. Të arriturit e
Ramazanit është një begati e madhe nga Allahu.” Shejkh Bin Baz
rahimehullah.
31. “Muaji i ramazanit është i madhëruar, i bereqetshëm. Në të Allahu zbriti
Kur’anin udhëzim për njerëzit, sqarim të së vërtetës dhe dallues (mes së
vërtetës dhe së kotës). Agjërimin e këtij muaji e ka bërë prej shtyllave të
Islamit.” Shejkh Uthejmin rahimehullah.
32. “Qëllimi nga agjërimi nuk është stërvitja e trupit që të përballojë etjen e
urinë, porse është stërvitja e trupit për të lënë gjërat e kënaqshme për të
kënaqur Allahun. Gjërat e kënaqshme që braktisen janë ushqimi, pirja dhe
marrëdhëniet intime, këto janë kënaqësitë e trupit.” Shejkh Uthejmin
rahimehullah.
33.“Allahu i Lartësuar nuk kërkon prej nesh që të braktisim vetëm ushqimin e
pirjen, por kërkon që të braktisim edhe shpifjet, punën me të dhe
injorancën. Pikërisht për këtë është e pëlqyeshme për agjëruesin që kur e
Thënie rreth muajit të Ramazanit
6
ofendon dikush, të thotë: “Unë jam agjërueshëm”, e mos t’ia kthej
fyerjen, sepse nëse ia kthen me të parën e të dytën, pastaj dhe ai do ia
kthejë, e në këtë mënyrë do i shkojë agjërimi vetëm me ofendime e
përleshje. Por nëse i thotë: “Unë jam agjërueshëm”, duke e njoftuar
kështu atë i cili e ofendoi, se jo që është i pafuqishëm për t’ia kthyer
fjalën, porse ajo që e ndaloi nga kjo është agjërimi. Në këtë mënyrë
ndalon dhe ofenduesi turpërohet e nuk vazhdon me ofendimin apo
sherrin e tij.” Shejkh Uthejmin rahimehullah.
34.“Gjatë agjërimit duhet të përpiqemi të punojmë vepra të mira,
si: përmendja e Allahut, leximi i Kur’anit, namazi, lëmosha, t’ bëhet mirë
krijesave, zemërgjerësia, buzëqeshja, morali i mirë, e çdo gjë tjetër që
kemi mundësi që të pastrojmë vetët tona me të, duhet ta bëjmë.” Shejkh
Uthejmin rahimehullah.
35.Umeri radijAllahu anhu: “Me të vërtetë, agjërimi i këtij muaji u është bërë
obligim juve. Falja e namazit të natës nuk u është bërë obligim, por ata
nga ju që mund të zgjohen për namaz, le ta bëjnë këtë, pasi që është prej
veprave të veçanta për të cilën na ka treguar Allahu.”
36. “Tregoni kujdes të thoni: “Do të agjëroj nëse ‘ky’ e ‘ky’ agjëron, dhe do të
zgjohem në namaz të natë nëse ‘ky’ e ‘ky’ zgjohet. Kushdo që agjëron ose
fal namaz nate, duhet ta bëjë këtë për Allahun.” Umeri radijAllahu anhu.
37.“Nëse një musliman përjeton ramazanin dhe kalon ditët duke agjëruar si
dhe netët e tij duke u falur dhe gjatë këtij muaji mësohet me bërjen e
punëve të mira, atëherë ai duhet të vazhdojë me këtë bindje ndaj Allahut
gjatë gjithë kohës. Kjo është gjendja e vërtetë e robit, se vërtet Zoti i
muajve është Një dhe Ai është mbikëqyrës i përhershëm dhe dëshmitar
ndaj robërve të Tij gjatë gjithë kohës.” Dr. salih el Feuzan.
38. “Është obligim që besimtari të agjërojë duke qenë i bindur se agjërimi
është farz (obligim prej Allahut) dhe duke shpresuar në shpërblimin e
Allahut. Nuk duhet të agjërojë për sy e faqe apo për t’u lavdëruar para të
Thënie rreth muajit të Ramazanit
7
tjerëve. Nuk duhet të agjërojë sepse njerëzit e tjerë agjërojnë, ose duke
ndjekur njerëzit e vendit të vet.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
39. Shejkh bin Baz rahimehullah: “Prej dispozitave që mund të mos i njohin
disa njerëz janë edhe rastet kur njeriu mund të pësojë ndonjë plagë,
mund të ketë hemorragji nga hundët, të vjella (gjatë punës) pa dashje. Të
gjitha këto nuk e prishin agjërimin, por nëse vjell qëllimisht, agjërimi i tij
prishet bazuar në fjalët e Pejgamberit sal-lAllahu alejhi uje sel-lem: “Për
secilin që e kaplon vjellja nuk ka kompensim, ndërsa ai që vjell
me vetëdëshirë duhet ta kompensojë” (Iben Maxheh).”
40. “Dhënia e gjakut për analiza, marrja e injeksionit, përveç atij që është
ushqyes, nuk e prishin agjërimin, por vonimi i këtyre nëse është e mundur
deri pas iftarit është më e pëlqyer.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
41.“Rekomandohet për çdo besimtar që gjatë këtij muaji fisnik, të
angazhohet në kryerjen e sa më shumë adhurimeve: të falë sa më shumë
namaze nafile, të lexojë Kuran dhe të meditojë në ajetet e tij, të bëjë sa
më shumë tespihe (subhAnallah), tehlile (la ilahe ilAllah), tahmide
(elhamdulilah) dhe tekbire (Allahu ekber), të kërkojë falje sa më shumë,
të lutet sa më shumë, të thërrasë në të mirë dhe të ndalojë nga të këqijat,
të thërrasë në rrugën e Allahut, t’i ndihmojë të varfrit, ta shtojë
mirësjelljen dhe kujdesien ndaj prindërve, t’i forcojë lidhjet me të afërmit,
të respektojë fqinjët, të vizitojë të sëmurët si dhe të tjera punë të
ngjashme.” Shejkh bin Baz rahimehullah.
42. Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem thotë: "Kush agjëron Ramazanin
me bindje dhe përkushtim, Allahu do t'ia falë mëkatet e
mëparshme.” Mutefekun alejhi.
43.Ibën Abbasi radijAllahu anhuma ka thënë: “Pejgamberi (sal-lAll-llahu alejhi
ue sel-lem) ishte njeriu më bujar e më dorëlirë, e kjo më së shumti i
shfaqej në Ramazan.” Buhariu, 1/8 dhe Muslimi, 4/1803.
44. Enes bin Maliku radijAllahu anhu tregon: “I Dërguari i Allahut para se të
falej, bënte iftar me rutab e nëse nuk gjente, atëherë me temr e nëse nuk
gjente, atëherë i pinte disa gllënjka ujë.” (Ebu Daudi, 2/306 dhe Tirmidhiu,
3/70).
Thënie rreth muajit të Ramazanit
8
45.Bidatet dhe veprat e shëmtuara të shpikura gjatë Ramazanit:
1. Leximi i Kuranit së bashku (me xhemat) nëpër xhamia duke u mbledhur
me qëllim të leximit të tij së bashku. Leximi në këtë formë është bidat i
shpikur që nuk njihet nga suneti apo nga udhëzimi i selefëve. Mirëpo, kjo
ndryshon nga tubimi i njerëzve rreth ndonjë hoxhe me qëllim të mësimit
të Kuranit dhe përmirësimit të leximit të tij. Këtu njëri nga nxënësit lexon,
pastaj hoxha ia përmirëson leximin; s’ka gjë të keqe në këtë, madje kjo
është vepër e mirë dhe është prej mësimit të Kuranit.
2. Kremtimi i natës së Kadrit në natën e njëzeteshtatë të këtij muaji, duke e
veçuar me faljen e namazit të njohur si namazi i Kadrit. Ky namaz i ka dy
rekate, të cilat falen me xhemat pas taravive, pastaj në fund të natës falen
njëqind rekate të plota. Prej dukurive të shpikura në këtë natë është
ndezja e dritave dhe varja e tyre nëpër xhamia me qëllim të dallimit të
kësaj nate. Ky është një bidat i shëmtuar për të cilin nuk aludon asnjë
argument, mirëpo disa njerëz e bënë të mirë atë me mendjet e tyre. Ajo
çfarë ligjësohet gjatë kësaj nate është përkushtimi në kryerjen e veprave
të mira, ku më e rëndësishmja ndër to është falja e namazit të natës. Për
këtë arsye, Profeti sal-lAllahu alejhi ue sel-lem e kërkonte natën e Kadrit
në dhjetëditëshin e fundit dhe përpiqej gjatë tyre më shumë sesa netëve
të tjera. Nga Aisha (radijAllahu anha) përcillet të ketë thënë: “Kur hynin
dhjetë ditët e fundit, i Dërguari i Allahut e kalonte tërë natën duke u falur
e lutur, e zgjonte familjen e tij dhe përpiqej shumë në adhurim.” (Muslimi,
2/832). Dr. Ibrahim bin Amir Er-Ruhajlij