Khwar Nyo Pittsburgh

...သည်းခံခြင်း...

စာရေးတာက ဝါသနာပါ။

တိုက်ဆိုင်မှု ရှိရင်ခွင့်လွတ်ပါ။ တကယ့်ကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မရည်ရွယ်ပါ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့က လူသားတွေထဲက လူတစ်ယောက်မို့ တချို့အချက်တွေမှာ တိုက်ဆိုင်သွားနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မရေးဖြစ်တဲ့ အကြောင်းအရာ တော်တော်များများကတော့ ကိုယ်တွေ့ အတွေ့အကြုံပေါ် မူတည်ပြီး ရေးဖြစ်တာပါ။

အမေက ငယ်ငယ်ကတည်းက လူတွေကို သည်းခံဖို့ သင်ပေးပါတယ်။ အဖေကတော့ ပညာကို ကြိုးစားဖို့နဲ့ ပြဿနာမဖြစ်အောင်နေဖို့ သင်ပေးပါတယ်။ ငယ်ငယ်က ခင်ရတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့အမေက သူ့ကို လူအောက်ကျို့လို့ သေမသွားဘူးလို့ အမြဲဆုံးမ‌ေကြာင်း ပြောပြဖူးပါတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက မလိမ်ဖို့၊ လိမ်လိမ်မာမာ နေဖို့ ဆုံးမကြပေမယ့် မှန်တာကို ရဲရဲပြန်ပြောတတ်ဖို့ မှတ်မိသလောက်တော့ ဘယ်သူကမှ သင်မပေးခဲ့ကြပါဘူး။ ရေးနေရင်းနဲ့ ကိုယ်ရော ကိုယ်သားသမီးကို အဲလိုဆုံးမဖူးလား ပြန်စဥ်းစားကြည့်တော့...Noပါ။

ပြောရရင်တော့ ဘဝက အဲလိုဘဲနှစ်ပေါင်း ၅၀လောက် ရှင်သန်ခဲ့တာပါ။ မှန်လည်း သည်းခံရ၊ မှားလည်း သည်းခံရင်း။ အခုရော ဆိုရင်လည်း ထိုနည်း လည်းကောင်းပါပဲ။ သည်းခံခြင်းမှာ ကျင့်သားရသွားတာပါ။

တစ်ပေအမြင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရတာကြာတဲ့ ဖားတစ်ကောင်လို လွှတ်ပေးလိုက်ပေမယ့် တစ်ပေထက် ပို မခုန်တတ်တော့ပါဘူး။

မြန်မာပြည်မှလား ဆိုတော့မဟုတ်ပါဘူး။ မြန်မာပြည်ကနေ အပြင်ရောက်တော့လည်း အတူတူပါပဲ။ ကမ္ဘာကြီးက အမှန်တရားကို တကယ်တော့ သိပ်မလိုလားသလိုပါပဲ။ ဟန်ဆောင်မှု အပေါ်ယံကိုပဲလိုလား နေသလိုလို။ အမှန်တရားကို ဘယ်သူကမှ လိုလိုလားလား လက်ခံချင်ပုံမရ။ အမှန်တရားကို ရင်ဝယ်ပိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို သည်းခံခြင်းနဲ့ပဲ ခရီးဆက်နေရတယ် ခေါ်မလားပဲ။

တနေ့ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရုံးတစ်ခုသွားဖြစ်တယ်။ စာရေးမလေးက ဖြည့်ရမည့် ဖောင်တစ်ခု ပေးလိုက်ပါတယ်။ သူက ဒီ ညွန်ကြားချက်အတိုင်းလုပ်ပြီး ပြန်လာခဲ့လို့မှာလိုက်ပါတယ်။ ကိုယ်လည်း အိမ်ပြန်ပြီး စာထဲက ညွန်ကြားချက်အတိုင်းလုပ်၊ emailပို့၊ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေယူပြီး သမီးကို ခေါ်ပြီး ရုံးကို ပြန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရုံးရောက်မှ သတိရတာက သူဖြည့်ခိုင်းတဲ့ ဖောင် အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့ပါတယ်။

‘ဟာ ငါ့ကို ဖောင်ပြန်ယူခဲ့ဖို့ပြောတာ ငါမေ့သွားပြီ။ မတတ်နိုင်ဘူး တောင်းပန်ပြီး ဖောင်အသစ် တစ်စောင်တောင်းပြီး ပြန်ဖြည့်ရတော့မှာပဲ’ဆိုပြီး ဝင်တွေ့ရတော့တာပါပဲ။

ကျွန်မ အလှည့်ရောက်တော့ ‘ငါ့ကို ပြောတော့မှာပဲ’ ဆိုတဲ့ စိတ်ကြောင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးတဲ့ မျက်နှာငယ်နဲ့ အသံကိုနှိမ့်ပြီး form ကျန်ခဲ့လို့ နောက်တစ်စောင် ထပ်ပေးဖို့ပြောတော့ ကိုယ်မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း သူစိတ်တိုသွားပြီး မပေးချင်ပေးချင်နဲ့ပေးပါတယ်။
ကျွန်မက ဖောင်ဖြည့် လက်မှတ်ထိုးပြီး တင်တော့ ညွန်ကြားချက်မှာ email ပြန်စာရမှ လာလို့ ပြောထားတာလေ ဘယ်မှာလဲပြန်စာတဲ့။ အဲတာတွေ မပြီးသေးဘဲနဲ့ ဘာမှ လုပ်ပေးလို့မရဘူး ဆိုပြီး အော်တော့တာပဲ။ ကိုယ်ကလည်း မှားနေတော့ ‘Sorry ငါနောက်မှပြန်လာခဲ့ပါမယ်။ ကျေးဇူးပါ’ဆိုပြီး လှည့်ထွက်လာလိုက်တယ်။’

(တကယ်တော့ ကျွန်မပြန်စာ မရသေးပါဘူး။ ကျွန်မ မှားသွားခဲ့ပါတယ်။ စာထဲမှာ email ပြန်စာရမှ ပြန်လာလို့ ရေးထားတာကို သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ နောက်မှသိရတာက email ပြန်စာထဲမှာမှ အကောင့်လုပ်ဖို့အတွက် link တစ်ခုပေးပြီး အဲဒီ linkမှာ အချက်အလက်တွေထပ်ဖြည့်ရမှာပါ။)

သေချာတာကတော့ အဖြူတစ်ယောက်သာဆို အဲလိုပြောမှာမဟုတ်ပါ။ အဲလိုပြောလို့ကတော့ အက်ဖ်တွေ မိုးမွှန်သွားမယ်။ လူတိုင်း နားလည်ချင်မှ နားလည်မှာလေ။ မှားနိုင်တာပဲလေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ တောင်းပန်တိုးလျှိုးတဲ့ မျက်နှာက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ခွင့်ပြုပေးလိုက်သလိုများ ဖြစ်သွားလေသလားမသိ။

အဲဒီနေ့က သမီး‌‌အ‌ရှေ့မှာဆိုတော့ ကိုယ်လည်း နည်းနည်းတော့ ရှက်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် စိတ်ကတော့ ငါဘာထပ်လိုသေးတာလဲ မသိဘူးဆိုပြီးပဲ စဉ်းစားနေမိတယ်။ အလုပ်ပြီးဖို့က အဓိကကိုး။

သမီးငယ်က ကိုယ်ဘာဖြစ်နေလဲတော့ သူသေသေချာချာမသိ။ ကိုယ့်ကို အဲလို ပြောလိုက်တော့ သူကြည့်နေတယ်။ အပြင်ရောက်တော့ သမီးငယ်က ‘သူက မေမေ့ကို ဘာလို့ rude ဖြစ်နေတာလဲ’ တဲ့။

ကိုယ်က ‘မေမေမှားသွားလို့ မေမေသေသေချာချာ နားမလည်လို့ဖြစ်သွားတာ’လို့ပဲ ရှင်းပြမိတယ်။ ရင်ထဲမှာတော့ နည်းနည်းနင်တာပေါ့။

သမီးက ‘သူ အဲလိုပြောတော့ မေမေစိတ်မဆိုးဘူးလား’တဲ့

သမီးမျက်လုံးမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာလေး မြင်နေရတယ်။

တကယ်တော့ စိတ်ဆိုးတာပေါ့။ ‘ငါနားမလည်လို့ ဖြစ်သွားတာ’ ‘နင့်ကို အနှောက်အယှက် တမင်ပေးတာမှ မဟုတ်တာ’ ‘ဘာလို့ ကာစတမ်မာတစ်ယောက်ကို အခုလို ဆက်ဆံရတာလဲ’လို့ ခပ်တည်တည်နဲ့ ပြန်ပြောရမှာ။

ဟုတ်ကဲ့။ အခုလို မြန်မာလိုပဲ စာရိုက်တတ်တာပါ။ English လိုတော့ ပါးစပ်က တစ်လုံးမှ ထွက်ကျမလာပါ။

သမီးစိတ်သက်သာရာရအောင် ‘သမီးနားလည်အောင်ပြောရရင်တော့ မေမေဒီလိုမျိုး ခဏခဏ ကြုံဘူးနေတော့လဲ ရိုးနေပါပြီ။ မေမေတို့က တချို့ကိစ္စတွေကို language အခက်အခဲနဲ့ ဒီက စနစ်တွေကို သိပ်နားမလည်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် မေမေတို့က သမီးတို့ကို မေမေတို့နဲ့ အတူလိုက်ခဲ့ပေးဖို့ခေါ်တာပေါ့’ လို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ဖြစ်အောင် ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူ မိဘတွေအပေါ် language အခက်အခဲရှိနေတတ်တာကို နားလည်သွားပါတယ်။ မိဘတွေအပေါ်ပိုဂရုစိုက်တတ်လာပါတယ်။

နောက်တခါထပ်သွားရတော့ ဘယ်ရမလဲ တီကောင်မှန်းသိအောင် တွန့်ပြခဲ့တယ်။ (အဲ ယောင်လို့) နဂါးမှန်း သိအောင် အမောက်ထောင်ပြခဲ့တယ်။

သမီးက သူပဲပြောမယ် မေမေမပြောနဲ့ တဲ့။ သမီးက မသွားခင် သူဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ကျွန်မကို သေသေချာချာမေးပါတယ်။ သမီးမသိရင် မေမေ့ကိုမေးမယ်။ မေမေ သမီးနဲ့ပဲပြောတဲ့။ အဲဒီ staffကို စကားမပြောနဲ့တဲ့။
မေမေ့ရဲ့ ဟီးရိုးလေး။

သမီးက အရှေ့က ဝင်သွားပြီး ကိုယ်က သူ့အနား ဖုန်းကြည့်သလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဘေးနားမှာပဲ ရပ်နေလိုက်တာပါ။ staffကတော့ လူတွေက အများကြီးဆိုတော့ မှတ်မိချင်မှ မှတ်မိမှာပါ။ သမီးက သေသေချာချာ လုပ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ‘မေမေ သမီးကို ဘာပြောစေချင်သေးလဲ’တဲ့။

ဘယ်လောက်ချစ်ဖို့ ကောင်းလိုက်လဲ။

‘အားလုံး အဆင်ပြေတယ်သမီး’လို့ ပြောလိုက်တယ်။

စပယ်တွေက လွယ်လွယ် မပွင့်ခဲ့ပါဘူးကွယ်။

အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်

University of Pittsburgh သင်တန်းကြေး အခမဲ့အစီအစဉ်
(ပင်ဆယ်လ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်သားများအတွက် သတင်းကောင်း)

University of Pittsburghက ၂၀၂၆ ခုနှစ် Fall မှစပြီး Bradford၊ Greensburg နှင့် Johnstown စတဲ့ Regional Campuses များအပြင် Titusville သူနာပြုသင်တန်းတို့မှာ တက်ရောက်မယ့် အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ ပင်ဆယ်လ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်သားများအတွက် "The Pitt Regional Campus Tuition Pledge" အမည်နဲ့ သင်တန်းကြေး အခမဲ့အစီအစဉ်သစ်တစ်ရပ်ကို ဧပြီ ၃၀ရက်နေ့(မနေ့) က ကြေညာလိုက်ပါတယ်။

၂၀၂၆ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီမှစပြီး မိသားစုတစ်နှစ်တာဝင်ငွေ (AGI) ဒေါ်လာ ၇၅,၀၀၀ နှင့်အောက်ရှိတဲ့ ပင်ဆယ်လ်ဗေးနီးယားပြည်နယ်သား ကျောင်းသားများ (ကျောင်းသားဟောင်း၊ ပထမနှစ်ကျောင်းသားသစ် သို့မဟုတ် ကျောင်းပြောင်းလာသူ) ဟာ University of Pittsburgh ရဲ့ ကျောင်းအခွဲတွေ ရှိတဲ့ Bradford, Greensburg, Johnstown ကျောင်းတွေနဲ့ Titusville သူနာပြုသင်တန်းတို့ကို သင်တန်းကြေး အခမဲ့ဖြင့် တက်ရောက်ခွင့်ရရှိတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအစီအစဉ်မှာ ကျောင်းသားတွေဟာ သင်တန်းကြေး ပေးဆောင်ရန် မလိုတော့ဘဲ၊ ဖက်ဒရယ်၊ ပြည်နယ်နှင့် အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ကြေးအားလုံးကို ဦးစွာအသုံးပြုပြီးနောက်၊ ကျန်ရှိနေသည့် သင်တန်းကြေးအားလုံးကို တက္ကသိုလ်မှ ကျခံပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ သင်တန်းကြေး $0 ဖြင့် တက်ရောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

👉ဒါပေမယ့် ကျောင်းသုံးစာအုပ်များ၊ နေထိုင်စားသောက်စရိတ်နှင့် အခြားအခကြေးငွေများ မပါဝင်ပါ။

သီးခြားလျှောက်လွှာတင်ရန် မလိုအပ်ပဲ နှစ်စဉ် FAFSA လျှောက်လွှာကို တင်သွင်းရုံနဲ့ အရည်အချင်းပြည့်မီပါက ဤအကျိုးခံစားခွင့်ကို ကျောင်းသားရဲ့ ကျောင်း အကောင့်ထဲကို အလိုအလျောက် ထည့်သွင်းပေးသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

"အရည်အသွေးမြင့် ပညာရေးကို သင့်တင့်သော ကုန်ကျစရိတ်ဖြင့် လူတိုင်းပိုမိုရရှိနိုင်အောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် တက္ကသိုလ်၏ အဓိက ဦးစားပေးဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားများရဲ့ အခွင့်အလမ်းတံခါးများကို ဖွင့်လှစ်ပေးရန်နှင့် အောင်မြင်မှုကို ပံ့ပိုးပေးရန်လည်း ဖြစ်သည်။”- Joseph McCarthy-

Information Link https://www.pittwire.pitt.edu/features-articles/2026/04/30/regional-campus-tuition-pledge
FAFSA Application link https://studentaid.gov/fsa-id/sign-in
Key Date for 2026-27 FAFSA application
Opening Date: Oct 1, 2025
Pennsylvania Deadline: May 1, 2026
Federal Deadline: June 30, 2027

...Old is GOLD...

ကိုယ့်ကိုယ်ကို အိုမှန်းမသိ အိုလာနေတာ…

🪞တနေ့က… အလှပြင်လို့ မျက်ခွံပေါ် အရောင်ချယ်တာ မျက်မှန်ချွတ်ပြီး လုပ်တော့ ဘာမှ သေသေချာချာမမြင်ရ၊ မျက်မှန်တတ်ပြီးပြန်ကြည့်တော့ မျက်မှန် မှန်ဘောင်နေရာက မျက်ခွံနေရာကိုကွယ်နေတော့ သေသေချာချာမမြင်ရပြန်။ မျက်မှန်ကိုချွတ်လိုက် ကြည့်လိုက်။ မမြင်ရ။ ပြန်တတ်လိုက် ကြည့်လိုက်နဲ့။ ငယ်ငယ်က ကဗျာလေးလိုလေ။ ဂျာအေးရဲ့ မုန့်လုံးစက္ကူကပ်။
ဒါနဲ့ သမီးကို ‘မေမေ့မျက်လုံးလေး အရောင်ချယ်ပေးပါ’ ဆိုတော့ သူက အံ့တွေဩလို့။
'မေမေ့မျက်ခွံက အရမ်း တွဲပြီး ဟိုဘက်ဆွဲရင် ဟိုဘက်ကပ်သွား၊ ဒီဘက်ဆွဲရင် ဒီဘက်ကပ်သွားနဲ့ ၊ အွန်း…မေမေအိုသွားပြီ' တဲ့။

ဪ အိုနေပြီလား။

🧐ပြီးတော့ ပြန်ကြည့်ချင်တော့ စာလုံးသေးသေးတွေကို ဖုန်းနဲ့ ဓါတ်ပုံရိုက်ပြီး ချဲ့ကြည့်သလို၊ မျက်လုံးမှိတ် ဓါတ်ပုံရိုက် ပြန်ကြည့်နဲ့။ အလုပ်တွေရှုပ်။ အလုပ်မဟုတ်တာကို အလုပ် လုပ်နေတာပါ။
တော်တော်တော့ သံဝေဂရသွားပါတယ်။ အကောင်းတော့ မထင်လေနဲ့။ နောင်နှစ် မျက်မှန်လုပ်ရင် မျက်ကပ်မှန်ပြောင်းလုပ်မလို့ 😁

ဘတ်စ်စီးတော့ အသက်ကြီးတဲ့သူတွေက အရှေ့နိမ့်တဲ့ ထိုင်ခုံမှာထိုင်ရပြီး၊ ငယ်သူတွေက မြင့်တဲ့ အနောက်ဘက်တွေမှာ ထိုင်ရတာပါ။ ကိုယ်က ကားပေါ်ရောက်ရင် အနောက်ဘက်ကို လျှောက်သွားတာပဲ။ မသိစိတ်က ငယ်တယ်ထင်နေတာလေ။
တနေ့ ဘတ်စ်ကးပေါ်မှာ အနောက်ဘက်မှာထိုင်ခုံတွေပြည့်နေလို့ အရှေ့မှာထိုင်ဖြစ်တယ်။ သူငယ်ချင်းက ဖုန်းခေါ်တာနဲ့ စကားပြောနေတာ။

ခဏနေတော့ အနောက်ဘက်မှာ လူတွေဆင်းသွားတာနဲ့ သူငယ်ချင်းကို ‘ငါအနောက်မှာ နေရာလွတ်လို့ နေရာရွှေ့လိုက်အုန်းမယ်’ လို့ပြောတော့ သူငယ်ချင်းက ‘ဘာဖြစ်လို့လဲ’ တဲ့။ ကိုယ်က ‘အသက်ကြီးသူတွေကို အရှေ့မှာ ထိုင်ဖို့ ဦးစားပေးရမှာ’လို့ ရှင်းပြတော့ ‘အခုထိုင်နေတာက မခိုင် ထိုင်ရမည့် နေရာပဲလေ’ တဲ့။ 😁

သေဟ!
သူပြောတော့ မှ ကိုယ့်နေရာအမှန်ကို သိသွားတော့တယ်။

👉တခါကလဲ Liberty ရုပ်တုကနေ New York ဘက် အပြန် သင်္ဘောပေါ်မှာ နေရာက တနေရာပဲရှိတော့ ကိုယ်က ထိပ်ပြောင်ပြောင် ခပ်ဖိုင့်ဖိုင့်လူတယောက်ကို နေရာပေးမိတာ။ သူက ကိုယ်ကိုထိုင်ခိုင်း။ ကိုယ်က သူထိုင်ပေါ့။ သူ့ကို ထိုင်စေချင်လို့ အာရှဆန်ဆန် you are elder than me, I think လို့ သွားပြောမိတာ။ သူက တင်းသွားပုံရတယ်။ How do you know, I am elder than you. တဲ့ ကိုယ်လည်း မှားသွားမှန်းသိပြီး ‘Sorry လို့ ငါနင့်ကို ထိုင်စေချင်လို့ ပြောလိုက်တာပါလို့ ပြုံးပြီး ပြန်ပြောပြီး သူ့ဘက်ကို မကြည့်ရဲတော့ပါဘူး။ 🫢🏃‍♀️‍➡️
အမေ့ တွန်းလှည်းနားမှီပြီး ကပ်နေလိုက်ပါတယ်။ ထိုင်ခုံက သူတို့အုပ်စုနဲ့ ကိုယ်တို့အုပ်စုကြားဆိုတော့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိ။ ဆင်းသွားတဲ့အထိ ကိုယ်လည်းမထိုင်ဘူး။ သူလဲ မထိုင်ဘူး။
ပြောတာ မှားသွားတယ်။ တကယ်ပြောလိုက်ရမှာက နင့် ဗိုက်က ငါ့ဗိုက်ထက်ကြီးနေလို့ လို့။ (Your tammy is bigger than mine)။ အဲ့ကျကျတော့ လက်သီးစာ ကျွေးသွားမလားမသိ 😂

🩻တနေ့ ကျောင်းကို မိန်းမဝတ် လက်စက ရှပ်အင်္ကျီ အနက်အစင်းလေး ဝတ်သွားပါတယ်။ အဲဒီနေ့က Lab မှာ စက်လာစစ်ပေးတဲ့ အသက် ၃၅အရွယ်လောက်ရှိတဲ့ အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ပါတယ် ။ သူက တစ်နှစ် တစ်ခါ၊ နှစ်ခါ လာနေကြဆိုတော့ သူနဲ့ကိုယ်က ရင်းနှီးနေပါတယ်။ သူက ‘နင့်ကိုမြင်ရတာ ငါ့အဘွားကို သတိရလိုက်တာ’ တဲ့ ‘ငါ့အဘွားက ဒီလို အနက်အစင်း ဒီဇိုင်း ဝတ်နေကျ’ တဲ့။
ဟင်! ဆိုပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိ။ ပြီးမှ ပြုံးပြီး ‘ငါလည်း ကြိုက်လို့’ လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ တကယ်တော့ ကိုယ်က အမေဝယ်ပေးထားတာ ဝတ်တာလေ ။ မဝယ်ပေးနဲ့ဆိုလည်း မရဘူး။ ကိုယ်က နှမြောပြီး ဝတ်တာ။ (မှတ်ချက်။ အမှန်က ကိုယ်လည်း ကြိုက်လို့ပါ )

👩‍🦳လွန်ခဲ့တဲ့ စနေနေ့က ရာသီဥတုက နည်းနည်းပူလာတာနဲ့ သမီးငယ်ကို ‘မေမေ ဆံပင်သွားညှက်ရင် ကောင်းမလားမသိဘူး’ လို့ပြောတော့ ‘မေမေက ဘာပုံညှက်မှာလဲ’ တဲ့ ကိုယ်က ‘ဂုတ်ဝဲ အတိလေးလေ’လို့လဲ ပြောရော သူ့အမကို ‘မေမေက Mrs. Philip (သူတို့ကျောင်းက ဆရာမ) ဆံပင်ပုံညှက်မလို့’ တဲ့လို့ သွားပြောပါလေရော။
သမီးကြီးက ‘မေမေ မညက်နဲ့ အဘွားကြီး ဆံပင်ပုံကြီး’ တဲ့ အဲ့ဆံပင်ပုံစံကို Bob style လို့ခေါ်တာ တဲ့လေ။
‘အောင်မလေးတော် ဆံပင်လေးတိတာကိုပဲ အဘွားကြီးပုံ ဖြစ်ရသေး’ လို့ ပြန်ပြီး အငေါ်တူးလိုက်သေး။

ဪ ငါ့အတွေးတွေတောင် တကယ်အိုကုန်ပြီလား?

ကိုယ်ငယ်ငယ်က မျက်လုံးထဲ ရင်းနှီးနေတဲ့ အဒေါ်အရွယ်ဆို အမလို့ ခေါ်ချင်သေးတာ။ ကိုယ်ကမှ သူတို့ရဲ့ အမအရွယ်။ ကိုယ်က ပုနေတော့ ကိုယ့်ထက်ရှည်တဲ့သူဆို အမ ခေါ်ပစ်တာ။ (တကယ်တော့ ရိုသေသမှုနဲ့ပါလို့) အင်း…ကိုယ့်ထက်ပုတာဆိုလို့လည်း ဒီမှာက ၁၀နှစ်အောက် ကလေးပဲရှိပါလိမ့်မယ်။ 😝

😍တကယ်ပြောချင်တာက ဘယ်သူတွေ ဘာပြောပြော အိမ်မှာဆို ကိုယ်က အဘရဲ့ မြေးပဲ။ 🙃
အဲဒါ လာပြောပြတာ။

😍ပျော်ရွှင်ပါစေ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။

ကျွန်မရဲ့ ဓါတ်ခွဲခန်း (MMCL)

ကျွန်မ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ဓါတ်ခွဲခန်း(lab)အကြောင်း အတတ်နိုင်ဆုံး မြန်မာလိုဘာသာပြန်ပြီး စိတ်ဝင်စားအောင် နည်းနည်းလောက် ရေးပြပါရစေ။

ကျွန်မဓါတ်ခွဲခန်းမှာ ရှိတဲ့ စက်တွေက အဓိက ဂျာမနီနဲ့ ဂျပန်က စက်တွေပါ။ ဓါတ်ခွဲခန်းလောကမှာ ယုံယုံကြည်ကြည်သုံးကြတာတော့ ဂျာမနီက စက်တွေပါ။ ဒုတိယက ဂျပန်ပဲ။ ကျွန်မဓါတ်ခွဲခန်းက သုတေသန (Research)အတွက်ရည်ရွယ်ထားတာဖြစ်ပြီး စက်အကြီးကြီးတွေမဟုတ်ပဲ စားပွဲတင်ပြီး အသုံးပြုနိုင်တဲ့ စက်တွေပါ။ စက်တည်ငြိမ်ဖို့အတွက်တော့ တုန်ခါမှုကို ခံနိုင်တဲ့ စားပွဲတွေသုံးထားရပါတယ်။
မြေအောက်ခန်းမှာတော့ သုတေသနစင်တာ အကြီးကြီးရှိပါတယ်။ NFCF လို့ခေါ်ပါတယ်။

ကျောင်းသားတွေ MMCLဓါတ်ခွဲခန်းမှာ စာရင်းသွင်း(Register)တာနဲ့ ဓါတ်ခွဲခန်းက ဝယ်ယူထားတဲ့ တချို့ စျေးကြီးတဲ့ ဆော့ဖ်ဝဲတွေကို အလကား အသုံးပြုခွင့်ရကြပါတယ်။
ကျွန်မ အလုပ်စဝင်တော့ စက်တွေကို ထရိန်နင် ယူတာနဲ့ လေ့ကျင့်တာ တစ်နှစ်လောက်ကြာတယ်။ ကျွန်မက Standard နမူနာကိုပဲ သုံးပြီး ကျောင်းသားတွေကို ထရိန်နင်ပေးတာဆိုတော့ ဘာအခက်အခဲမှ မရှိဘူးပေါ့။
ကျောင်းသားတွေကျတော့ တကယ်လက်တွေ့လုပ်ရတဲ့ သုတေသန ပစ္စည်း (sample)တွေ စမ်းသပ်ရတာဆိုတော့ အဖြေရဖို့ အချက်အလက်တွေပြောင်းပြီး စမ်းကြည့်ရတာပါ။ နည်းနည်း အခက်အခဲရှိတာပေါ့။ အများအားဖြင့်တော့ ကျောင်းသားတွေက ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရအောင်လုပ်ကြတယ်။ တချို့ကျောင်းသားတွေက ကိုယ့်ကိုမေးတော့ အတူတူ ကြိုးစားကြည့်ဖြစ်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ သူတို့ဆီက ကိုယ်က ပြန်သင်ယူရပြီး အတွေ့အကြုံတွေရပြီး တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်က ပိုနားလည် တတ်မြောက်လာရတာပါ။

ကျောင်းသားတွေ အများဆုံးသုံးတတ်တဲ့ စက်တွေကိုတော့ Maintenance အတွက်က ကုမ္ပဏီကို တစ်နှစ်စာ စာချုပ်ချုပ်ထားပါတယ်။ စက်တခုခုဖြစ်တာနဲ့ အရင်ဆုံး ကိုယ်လုပ်နိုင်တာ ကြိုးစားကြည့်ပါတယ်။ အောင်ခြင်းရှစ်ပါး၊ နမောဒဿ နှင့် သမ္ဗုဒ္ဓေ အပါအဝင်ပေါ့ ။ ကိုယ့်ရဲ့ ကာစတန်မာတွေ လျော့မှာစိုးလို့။ 🤣🤣🤣
မရရင်တော့ ကုမ္ပဏီကို emailပို့ စက်ရဲ့ပြဿနာကို ရှင်းပြရပါတယ်။ ဆော့ဖ်ဝဲ ပြဿနာဆိုရင်တော့ TeamViewer နဲ့ online ကနေဝင်ကြည့်ပြီး ပြင်ပေးပါတယ်။ မရရင်တော့ လူကိုယ်တိုင်လာပြင်ပေးပါတယ်။

ထရိန်နင်ပြီးရင် ကိုယ်ပြောနေကျစကားက စက်ကို သေသေချာချာကိုင်ဖို့။ safety first၊ လူက အရင် ပြီးရင် စက်ကိုလည်း safe ဖြစ်အောင် ကိုင်ပါလို့ ငါ့ကို အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်အောင်မလုပ်ကြနဲ့လို့ ပြောဖြစ်တယ်။ သူတို့က ရယ်ပြီးပြန်ပြောတယ်။ No, I don’t. 🙃

😍ကျွန်မ ကလေးလေးတွေ(ဓါတ်ခွဲခန်းမှာရှိတဲ့စက်လေးတွေ)က အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။ အချိန်ရရင် ဗဟုသုတ ရအောင် ဖတ်ကြည့်နော်။

👉Profilometer-Keyence & Bruker- အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ မျက်နှာပြင်အနိမ့်အမြင့် တစ်မီလီမီတာကနေ နာနိုဆိုက် အထိသေးငယ်တဲ့ အကွာအဝေး ကို တိတိကျကျ တိုင်းတာနိုင်တဲ့စက် ၊ 2D 3D ပုံတွေအထိ ထုတ်လို့ရပါတယ်။

👉Hardness tester- Bruker & Leco အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ မာခြင်းကို တိုင်းတာနိုင်တဲ့စက်၊နာနိုဆိုက်အထိ တိုင်းလို့ရပါတယ်။ ဥပမာ-သုတေသနအတွက် ထုတ်ထားတဲ့ တိတ်လိုမျိုး ဆံပင်ချည် လောက်ပါးလွှာတဲ့ အရာကိုတောင် ဘယ်လောက်မာလဲ တိုင်းနိုင်တာပါ။

👉Thermal Diffusivity and Thermal Expansion- Netzsch
အပူချိန်ပေါ်မူတည်ပြီး အရာဝတ္ထုတွေဘယ်လောက် ကျယ်ပြန့်လာလဲ? နဲ့ အရာဝတ္ထုအတွင်း အပူချိန် ဘယ်လောက်မြန်မြန် ပျံ့နှံ့နိုင်လဲ? စမ်းသပ်တဲ့ စက်တွေ။

👉Bruker Skyscan 1272 Micro-CT နောက်စက်တစ်ခုက ဆေးရုံသုံး လူတစ်ကိုယ်လုံး စကင်န်ဖတ်သလို ကြည့်လို့ရတဲ့ စက်လိုမျိုးပါ။ သုတေသနအတွက်ဆိုတာ့ စက်အသေးပေါ့။ အရာဝတ္ထုအကြီးကြီးတွေအတွက် မဟုတ်ဘဲ တစ်စင်တီမီတာ ပါတ်လည်အရွယ် အတွက်ပါ။ ပစ္စည်းတခုလုံးကို ၃၆၀ဒီဂရီ လှည့်ကြည့်လို့ရတဲ့ အမြင်နဲ့ အတွင်းဘက်ကို အသေးစိတ် နှစ်မိုက်ကရိုမီတာ(ဆံပင်ထက် ၁၀ဆအောက်ငယ်) အရွယ်အထိ ကြည့်လို့ရတဲ့စက်ပါ။
ဥပမာ- ဆေးပညာဘာသာရပ်အတွက် ဆေးရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လေ့လာနိုင်ဖို့ ဆေးရည်စိမ်ထားတဲ့ ကြွက်ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်လေးတွေရဲ့ ပြောင်းလဲမှု အသေးစိတ်ကို လေ့လာကြတာပါ။ ပြီးတော့ သွားအတုတွေရဲ့ အထဲမှာသေးငယ်တဲ့အပေါက်တွေ ဘယ်လောက်ပါနေလဲ စသည်ဖြင့် စမ်းသပ်လေ့လာကြတာပါ။

👉Microscope-Keyence & Zeiss- 2D၊ 3Dပုံတွေရနိုင်ပြီး အဆ ၅၀၀၀ အထိချဲ့နိူင်တဲ့ ချဲ့အားမြင့် မိုက်ခရိုစကုပ်များ။

👉XRD- Rigaku- အရာဝတ္ထုတွေ ဘယ်လိုဖွဲ့စည်းတည်ရှိနေသလဲ? ဘယ်လို ပုံဆောင်ခဲတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားသလဲ? ဘာတွေပါဝင်နေသလဲ? ဆိုတာ စမ်းသပ်တဲ့စက်။

👉SEM-Phenom- အဆနှစ်သောင်း ချဲ့အား ရှိပြီး အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းနဲ့ ဘယ်လို အချိုးနဲ့ ပါဝင်နေလဲ? ဆိုတာတွေကို သိရှိနိုင်ပြီး၊ အရွယ်အစားသေးငယ်တဲ့ အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ ဘယ်လိုပုံစံ၊ ဘယ်အရွယ် နဲ့ ဘယ်လောက် ပမာဏပါလဲ စသည်ဖြင့် အသေးစိတ်ကို လေ့လာနိုင်တဲ့စက်ပါ။

👍ကျွန်မ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ တချိန်က မိခင်ဌာန၊ ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် Metallurgical Engineering and Materials Science ဌာနမှာ ဒီလိုမျိုး စက်ပစ္စည်းတွေနှင့် တကယ့်ကို တတ်ကျွမ်းနားလည်ပြီး သုတေသနလုပ်တဲ့နေရာမှာ စိတ်အားထက်သန်ပြီး၊ ကောင်းကောင်း Guidelines ပေးနိုင်တဲ့ အရမ်းတော်တဲ့ ဆရာရှိပါတယ်။ ကျွန်မကို ပညာရပ်ဆိုင်ရာမှာ အများဆုံးအကြံပေးတဲ့ ဆရာပါ။

👍ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် MEMSဌာနမှာ အသုံးပြုနိုင်တဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကတော့- SEM JEOL, JSM-IT200 2. XRD RIGAKU 600 3. WDXRF RIGAKU, ZSX Primus IV 4. KEYENCE Digital Microscope, VHX 5000 5. Optical Microscope, Nikon Eclipse LV100N 6.တို့ ဖြစ်ပါတယ်။
၄င်းအပြင် မီးဖိုများ High Vacuum Tube Furnace 7. High temperature muffle furnace, Nabertherm, max 1800C 8. Vacume tube furnace, carbolite, HVT, max 1200C 9.နှင့် Corrtest electro chemical workstation cs300 တို့ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။

မှတ်ချက်။ ဓါတ်ပုံတွေကို Page တင်ဖို့ ကျွန်မ တကယ်တောင်းရင် ဆရာက ပို့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မက ဌာနမှာ ဘာစက်တွေရှိလဲဆရာ ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် website မှာ မတွေ့ဘူးနော်လို့ မေးလိုက်တာ ဆရာက ကြွားချင်ဇောနဲ့ ပုံတွေပို့ပေးတာ။ ကိုယ့်မှာ လိုချင်နေတာနဲ့ ကွက်တိကို ဖြစ်လို့ 🤣 ။

ကျေးဇူးပါ ဆရာ‌။🙏

ကျွန်မရဲ့ လက်ရှိဓါတ်ခွဲခန်း (MMCL)ရဲ့ပုံတွေကိုတော့ ဒီ websiteထဲ ဝင်ကြည့်လို့ရပါတယ်။ -https://www.engineering.pitt.edu/subsites/business/mmcl/

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။

Dhamma Goneyee Burmese Monastery, Pittsburgh

ချစ်ခြင်းနဲ့ပဲ တတ်သလောက် မှတ်သလောက် ရေးသားပါသည်။

မြန်မာပြည်မှာ အသက်၃၀လောက်အထိ မြန်မာလို နေထိုင်၊ စားသောက်၊ ကြီးပြင်းလာသူတွေနှင့် အသက်အရွယ်ရလာသူတွေ အတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ နေရတဲ့အခါ မြန်မာအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။ အခုနောက်ပိုင်း computer၊၊ internet တို့နဲ့ ကြီးပြင်းလာတဲ့ လူငယ်တွေ အတွက်တော့ တမျိုးပေါ့။

အသက်၅၀နီးနေနဲ့ ကျွန်မအတွက် Pittsburghမြို့ကိုပြောင်းလာတော့ ပျော်ရွှင်မိတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခုကတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းရှိခြင်းပါပဲ။ မြန်မာတွေနဲ့တွေ့ဆုံရခြင်း၊ တရားသံ ကြားရခြင်းနဲ့ ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ပြီး စုပေါင်း အမျှဝေ သာဓုခေါ်ရတဲ့ အသံကို ကြားရခြင်းဟာ အရမ်းကြည်နူးပီတိဖြစ်ရပြီး မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရှိနေသလို ခံစားရစေလို့ပါ။

၂၀၂၂ ခုနှစ် Pittsburghကို ပြောင်းလာပြီး အချိန်ကစလို့ ကိုယ်သိမြင်တာကို အခြေခံပြီး ရေးပါရစေ။

ထေရဝါဒ ဓမ္မဂုဏ်ရည် ဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တပုညာနန္ဒနှင့် ဦးဇင်း ဦးဝိစာရ နှင့် ဦးဇဝနတို့တွေရဲ့ ဦးဆောင်မှုအောက်ကနေ ဒကာတွေနဲ့ ကျွန်းကိုင်းမှီ ကိုင်းကျွန်းမှီဆိုသကဲ့သို့ တစ်ယောက်အားကို တစ်ယောက်ယူရင်း ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ အများကြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး လုပ်ခွင့်ရခဲ့ကြပါတယ်။

ရာသီအလိုက် သာသာရေးနှင့် ဆက်နွယ်တဲ့ သင်္ကြန်ပွဲ၊ ညောင်ရေသွန်းပွဲ၊ ဝါဆိုသင်္ကန်း ဆပ်ကပ်လှူတန်းခြင်း၊ ကထိန်ပွဲ၊ သီတင်းကျွတ် မီးထွန်းပွဲတော်နှင့် ထမနဲထိုးပွဲတွေ ကျင်းပနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မတို့တွေ မြန်မာပြည်မှာလို လှူတန်း ပျော်ခွင့်ရခဲ့သလို ကျွန်မတို့ မျိုးဆက်တွေကိုလည်း ပြသနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီ့အပြင် ဝါတွင်းကာလ ဓမ္မစကြာရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခြင်း၊ ဝါပကာလ ပဌာန်းဒေသနာတော် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခြင်း၊ မွေးနေ့ အလှူပေါင်းများစွာ ကျင်းပခြင်းနှင့် ကလေးတွေအတွက် နွေရာသီမှာ ယဉ်ကျေးလိမ္မာသင်တန်းတို့ကိုပါ ဖွင့်လှစ်လာနိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။
နာရေး ရှိလာရင်လည်း နာရေးရှင်တွေရဲ့ အပူ အနည်းငယ်လောက်ဖြစ်ဖြစ် သက်သာနိင်စေဖို့ရည်ရွယ်ပြီး ကူငွေလှုတန်းနိုင်ဖို့ သမစိတ္တအသင်း ဖွဲ့စည်းထားရှိပါသေးတယ်။ လာမည့်အပါတ် Sundayတောင် သက်ကြီးပူဇော်ပွဲ ကျင်းပဖို့ရှိပါတယ်။
၂၀၂၄ ခုနှစ်ထဲမှာ စုပေါင်း ရှင်ပြုရဟန်းခံအလှူကို ထင်ထားထားထက် ပိုမိုစည်းကားပြီး ခြိမ့်ခြိမ့်သည်းသည်း ကျင်းပနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျောင်းဆိုင်းဘုတ်အသစ်တင်ခြင်း၊ ကျောင်းအတွက် ကားပါကင်မြေနေရာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းတို့ကိုလည်း အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ ယုံကြည်မှု၊ ဆက်ဆံရေး၊ နှင့် အဆောက်အအုံတွေက ပြိုဖျက်ဖို့ စက္ကန့်ပိုင်းသာကြာပေမယ့် တည်ဆောက်ဖို့က နှစ်နှင့်
ချီပြီး ကြိုးစားအားထုတ်ရတတ်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု အောင်မြင်တယ်ဆိုတာက အားလုံးတက်ညီလက်ညီ ပါဝင်လာနိုင်လို့ ဖြစ်လာတာပါ။

သေချာတာကတော့ မြန်မာလူမျိုးတွေရဲ့ ဓလေ့ထုံးစံအရ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ပြောဆိုစည်းရုံးတာထက် ဆရာတော်တပါးက ပြောတာ၊ ဦးဆောင်တာကို ပိုလက်ခံကြပါတယ်။
တကယ်တော့ ကျောင်းကို ရောက်လာတဲ့ ကိုယ်တော်တွေလည်း ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ဝေယျာဝစ္စတွေ ကူညီလုပ်ဆောင်ရင်း သာသနာပြန့်ပွါးဖို့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ပါ။ ဒီလိုတိုင်းတပါးကို ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာတော့ ဒကာ၊ဒကာမတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး ကျောင်းရဲ့တာဝန်တွေ ဦးဆောင်လုပ်ကြရပါတော့တယ်။အုပ်ချုပ်ရေးတို့၊ စီမံ ခန့်ခွဲရေးနဲ့ ဒကာတွေကို ညှိနှိုင်းပေးရတဲ့ အလုပ်တွေပါ ပါဝင်ဆောင်ရွက်လာကြရတော့တယ်။
ဘာမှများများ စားစား စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူးလေ။ တစ်ယောက်ချင်းစီ ကိုယ့်တာဝန် ကိုယ်ကျေရင် ရပါပြီလေ။ ငွေအားနိုင်တဲ့သူက ငွေအား၊ လုပ်အားနိုင်သူက လုပ်အား၊ စိတ်ဓါတ်အင်အားပေးနိုင်သူက စိတ်ဓါတ်အင်အားပေါ့။ အကြံဥာဏ်ပေးနိုင်သူက အကြံပေးလို့၊ နိုင်ရာ တာဝန်ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်လုပ်ကြရင် အောင်မြင်တာပါပဲလေ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနဲ့ အသိတရားတွေနဲ့ ထမ်းဆောင်ရတဲ့ တာဝန်တွေ မဟုတ်ပါလား။

လွန်ခဲ့တဲ့အပါတ်က ကျောင်းမှာ ကားပါကင်မြေနေရာ မြေဖို့၊ အုတ်စီခြင်းအတွက်အင်တိုက်အားတိုက် ပါဝင် လုပ်ဆောင်ကြတာ မြင်ရတာ အရမ်း ကြည်နူးအားရစရာ ကောင်းပါတယ်။ ပါဝင်ကူညီကြသူအားလုံးကိုလည်း လေးစားမိပါတယ်။

Pittsburghသူတွေက သဒ္ဓါတရားလည်း ကြီးမားကြပါတယ်။ တစ်လလုံး နေ့စဉ်အလှည့်ကျ ဆွမ်းတာဝန်ယူသူတွေ ရှိပါတယ်။ တခုခု လုပ်တော့မယ်ဆို ငွေအားတတ်နိုင်သူတွေကလည်း မတည်ပေးမည့်သူနဲ့၊ ဘယ်လောက်ကုန်ကျနိုင်သလဲမေးပြီး အလှူကောက်ခံပြီး၊ ကျန်တဲ့ငွေ တပည့်တော် တာဝန်ထား ဆိုတဲ့ အလှူရှင်မျိုးတွေလည်း ရှိပါတယ်။
အခုဆိုကျောင်းရဲ့တစ်နှစ်စာ ပွဲတော်ကျင်းပဖို့ အစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲထားပါတယ်။ အခါကြီး ရက်ကြီးရက်တွေကို ဒီနိုင်ငံပြက္ခဒိန်ရဲ့ အားလပ်ရက်၊ ရာသီဥတုတို့နဲ့ ညှိပြီးလုပ်ရတာပါ။ ဥပမာ ရာသီဥတုပူတဲ့ ဇူလိုင်လလောက်မှ သင်္ကြန်နှင့် တော်လှန်ရေး/ စစ်ဘေးရှောင်စခန်းတွေအတွက် ရံပုံငွေ စျေးရောင်းပွဲတော် တွဲပြီးကျင်းပလို့ ရတာပါ။ မကြာမှီ ကလေးတွေအတွက် ကစားကွင်း လာတော့မယ်။

Pittsburgh မဟေသီတို့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍလေးလည်း ရေးပါရစေ။
ပွဲတော်တွေ မကျင်းပနိုင်တဲ့ ရာသီတွေမှာ ဘာသာရေးဆောင်ရွက်ချက်တွေ စဉ်ဆက်မပြတ်ရှိနေအောင် (ဦးဇင်းအတွက် အားပိုရှိအောင်) နှစ်ပါတ်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားတွေ့ဆုံကြပြီး ရှိတဲ့အင်အားနဲ့ ဝါတွင်းကာလ ဓမ္မစကြာ ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ခြင်း၊ ဝါပကာလ ပဌာန်းဒေသနာတော် ရွတ်ဖတ်ပူဇော်ကြပါတယ်။ US လို နေရာမျိုးမှာ နှစ်ပါတ်တစ်ကြိမ် ဘုန်းကြီးကျောင်း အရောက်သွားနိုင်ဖို့ဆိုသည်မှာ …… ( လွယ်သလား ခက်သလား ရာမ- ဖြေပေးအုန်း) ကျောင်းနဲ့ ဒကာတွေ ကြားမှာ အဆက်မပြတ်ရလေအောင် ပေါင်းကူးပေးထားတဲ့ အဖွဲ့လေးပါ။

မဟေသီအဖွဲ့မှာ ရံပုံငွေထားရှိပါတယ်။ စာရင်းကို အလှည့်ကျ တာဝန်ယူရပါတယ်။ ရံဖန်ရံခါ ကျောင်းအတွက် လိုအပ်တဲ့ ဘုရားပန်းကပ်လှူခြင်း၊ ရေသန့်ဘူး၊ ပန်းကန်ဆေးဆပ်ပြာ၊ အမှိုက်အိတ်၊ တစ်ရှူး၊ ဖုန်စုပ်စက် စသည်ဖြင့် လိုရမယ်ရလေးတွေ စုပေါင်းလှူတန်းကြပါတယ်။ ကလေးတွေကျောင်းပိတ်ရက်တွေမှာ တက်ညီလက်ညီနဲ့ ကျောင်းသန့်ရှင်းရေး၊ နွေရာသီအတွက် ကျောင်းဝင်းအတွင်း သစ်ပင်စိုက်ခြင်း၊ Summer ကုန်ရင် အမှိုက်များမီးရှို့ခြင်း စတဲ့ ကျောင်းရဲ့ ဝေယျာဝစ္စတွေ လုပ်ဆောင်ကြပါတယ်။ ဒီ့အပြင် အာဂန္တု ရဟန်းတွေ လာရောက်တည်းခိုတဲ့အခါ နေရာထိုင်ခင်းပြင်ဆင်ပေးခြင်း၊ ပြန်သွားရင်လည်း လျော်ဖွတ်ပြီး စနစ်တကျ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပေးခြင်းတို့ကို အလျင်းသင့်သလို လုပ်ဆောင်ကြပါတယ်။ ပွဲတော်ရက်တွေမှာလည်း ကြာဇံဟင်းခါးလှူတန်း ကျွေးမွေးခြင်း၊ မုန့်လုံးရေပေါ်၊ မုန့်လက်ဆောင်း၊ နန်းကြီးသုတ်နှင့် ရွှေရင်အေးတို့ စုပေါင်းလှူတန်း ကျွေးမွေးကြပါတယ်။

Pittsburghက ဓမ္မမိတ်ဆွေအပေါင်းတို့.... ကုသိုလ်စိတ်၊ စေတနာသဒ္ဓါတရားတွေနဲ့ ထေရဝါဒ ဓမ္မဂုဏ်ရည်ကျောင်းတော်ကြီးအတွက် ပျော်ရွှင်စွာ တို့တတွေ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြအုန်းစို့။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတွက်ပါ တိုက်တွန်းရင်း…
ဂုဏ်ယူနေမိတဲ့ မဟေသီ ပေါင်းကူးအဖွဲ့ဝင်လေးတစ်ဦးပါ။

April 19 Sunday သက်ကြီးပူဇော်ပွဲမှာ ကိုယ်တိုင်ပါဝင် စုပေါင်း အမျှဝေနိုင်ဖို့ ကြွရောက်ပေးကြပါလို့ ဒီနေရာကနေ ဖိတ်ကြားအပ်ပါတယ်ရှင့်။ 🙏

အရပ်သာမရှည်တာ လျှာတော့ရှည်တတ်ပါတယ်။ သီးခံဖတ်ပေးတဲ့ စာဖတ်သူအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။

…ကျေးဇူးတင်လွှာ…

ရင်ဘတ်ဗလာနဲ့ AI က ဒါမျိုး ရေးနိုင်မယ်မထင်။

စာဖတ်ပြီး သရေကျရင် တာဝန်မယူဘူးရှင့်။

ကျွန်မတစ်နှစ်တစ်ခါတော့ မြန်မာပြည်က လိုအပ်တာလေးတွေ မှာဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မအမျိုးသားရဲ့ ညီမတွေက သေသေချာချာစီစဉ် ထုတ်ပိုးပေးပြီး ထည့်ပေးပါတယ်။ ကိုယ်က အားနာလို့ ရတယ် ပြောရင်တောင် သူတို့က မရဘူး။ မအားတဲ့ ကြားက လိုချင်တာကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်ရှာပြီး လုပ်ကြပေးပါတယ်။ ကိုယ် မမှာလည်း အလေးချိန်ရသလောက် စုံနေအောင် ထည့်ပေးတာပါပဲ။

မြန်မာပြည်က မှာနေကျကတော့ ရွှေတွေအတွက် မရှိမဖြစ် စျေးအတန်အသင့် လက်ဖက်နဲ့ စားတဲ့အရွယ် ပုဇွန်ခြောက်၊ ပုဇွန်ခြောက်မှုန့်ကတော့ ရှယ် မှာပါတယ်။ အသုတ် သုတ်စားရတာကြိုက်တော့။ ဒီတခါတော့ နေလှန်း မီးကင်ပြီး ထုထားတဲ့ ဘောလယ် ငါးရံ့ခြောက် ချိုချိုလေး မှာဖြစ်တယ်။ သစ်ဖတ်လို အရမ်းမခြောက်ပဲ မီးသွေးနဲ့ ကင်ထားတာ အစိုဓါတ်လေးနဲ့ စားလို့ကောင်း။

မပါမနေရ နောက်တစ်မျိုးကတော့ အမေကြူနဲ့ အန်တီဆွေတို့ရဲ့လက်ရာ မရမ်းသီး ငါးပိထောင်း၊ မရမ်းသီး ငါးပိကြော် နှင့် ပုဇွန်ခြောက် ငါးပိကြော် (ပုဇွန်ခြောက်များများနဲ့) မရမ်းသီးဖတ်လေးတွေ ရွေးစားဖြစ်တယ်။ စားလို့ အရမ်းကောင်း။ 😋

မေတ္တာနဲ့ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ မင်းလမ်းက အာပူလျှာပူ ဟင်းခါးအရည်ထုပ်၊ ငါးအဖတ်တွေအများကြီးပဲ။ အရမ်းလည်း ချိုပါတယ်။ တကယ် ဆိုင်မှာစားနေရသလိုမျိုး။ ဆေးနှင့် အချဉ်ထုတ်မျိုးစုံ- သရက်ယို၊ ဇီးသီးထုတ်၊ မရမ်းယိုဆိုရင် လတ်ဆတ်လွန်းလို့ ဝါးရင်တောင် ကျွတ်ကျွတ် အသံထွက်လို့။

ဆေးတွေကတော့ အဓိက အမေတို့အတွက်။ အမေတို့ မှာလေ့ရှိတာက အမြဲဆောင်ထားနေကျ ဘာမီတွန်၊ B12၊ B1, B2 ဝမ်းတားဆေး၊ ဂျဲလ်မက် နှင့် သောက်နေကျ မြန်မာဆေးများ- ဘုရင်သွေးကျဆေး၊ ချင်းရှောက် ဆင်တုံးမနွယ် အစာကြေဆေး။ မြန်မာပြက္ခဒိန်။ အမေက ဥပုတ်အမြဲစောင့်တော့ ဥပုတ်နေ့နှင့် ရက်ရာဇာ၊ ပြဿဒါးလေးကလည်း သိချင်သေးတာ။ အမေ့အတွက် ဘုရားစာအုပ်မှာပေးတဲ့ ချစ်မလည်း ကျေးဇူးပါလို့။

ကိုယ်မှာတာက မြန်မာပြည်မြေပုံနှင့်ပိတောက်ပန်း။ အင်္ကျီအဖြူလေးနဲ့ ယောဂီထမိန်လေးတွေ။ Online ကနေရှာပြီး ကြည့်လို့ရနေတာကလည်း အဆင်ပြေစေပါတယ်။ အဝယ်တော်ကတော့ ချစ်ညီမလေး ၂ယောက်နှင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည် လိုက်ပို့ပေးတဲ့ ဦးမြပေါ့။ 🙏

ညီမတစ်ယောက်ဆီက ကချင်ရိုးရာစစ်စစ် မြစ်ကြီးနားခတ် အထည်လေးလည်း အရမ်းလှ၊ စျေးကလည်းမှန်၊ အရမ်းကြိုက်လို့အားပေးလိုက်သေး။

သူငယ်ချင်း အမတစ်ယောက်ဆီကလည်း ပေါင်းသားချည်လေးတွေနဲ့ ချုပ်ထားတဲ့ ချုပ်ရိုးချုပ်သား သပ်ရပ်ပြီး ဒီဇိုင်းဆန်းဆန်းနဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အိတ်ကလေးတွေ ဝယ်သေးတာ။ စျေးကလည်း လျော့ပေးသေးတာ။ ကျေးဇူးပါအမ။

အမျိုးသားက ရုပ်သေးလက်ဖက်ရည်ထုပ်၊ ပုတီး၊ လည်ကတုံးအင်္ကျီနဲ့ ဦးဂျမ်းပုဆိုး မှာပါတယ်။ အနံကြီးကွင်းကျယ်။ ညီမတွေ ရှာရတာ ခြေတိုပြီ။ ကုန်ကြမ်းပြတ်လို့တဲ့ ဦးဂျမ်းပုဆိုးရှားရှားပါးပါး ၂ထည်ရလာတယ်။ ယောင်းမက မှာတယ်။ ချွေချွေတာတာဝတ်ကြတဲ့။ နောက်တခါ ဆိုရင် ပစ္စည်းမရတော့လောက်ဘူးတဲ့။ လုံချည် ၂ကွင်းဆက်ပြီး တစ်ကွင်းစာ ချုပ်ဝတ်ရမှာတဲ့။ မြန်မာပြည်ထွက် ပစ္စည်းတွေက ခပ်ချေချေနော်။ ဝယ်ချင်တိုင်းဝယ်လို့မရတော့ဘူး။

မနေ့ကတောင် အမကပြောသေး။ ငါးခြောက်တွေစျေးတက်သွားပြီနော်တဲ့။ ဆီစျေးတက်နေလို့ ငါးဖမ်းလှေတွေ ထွက်ဖို့ ခက်ခဲသွားလို့တဲ့။🥲

မတက်တာ ဆိုလို့ ကိုယ့်အရပ်ပဲရှိတယ်။😁

Packingတွေကို လေစုပ်စက်နဲ့ သေချာစုပ်ပေးပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ်ထည့်ပေးထားတာ။ ပို့တဲ့ဆီရောက်တော့ အလေးချိန် နည်းနည်းလိုတယ်ပြောလို့ ဆိုင်နားတဝှိက် လှည့်ပတ်ရှာပြီး စွဲနေပြီ နေကြာစေ့ ၂ထုပ် ထည့်ပေးလိုက်သေးတာ။ တနေ့ ၁၀စေ့ထက် ပို မစားနဲ့တဲ့ ကုန်သွားမှာ စိုးလို့တဲ့ 😄

သမီးကြီးက အဆောင်မှာ လက်ဖက်နဲ့စားဖို့ ပုဇွန်ခြောက်တောင်းတော့ အိတ်ကလေးနဲ့ နည်းနည်းထည့်ပေးတာ ‘မေမေကလည်း အများကြီးရှိတာကို နည်းနည်းထပ်ထည့်ပေးအုန်း’တဲ့။ နောင်နှစ် ဝယ်လို့မရရင် မစားရမှာစိုးလို့လို့

တစ်ယောက်သောသူကလည်း ကိုယ်က သူအချဉ်ထုတ်စားထားတာ ကုန်သွားလို့ အိတ်ကို ပြစ်မလို့ကို၊ စားလို့ မပြီးသေးဘူးတဲ့လေ။ အချဉ်ထုတ် အခွံကို ပြန်ကောက်ပြီး အားရပါးရလျှက်လို့။ ကိုယ်ငယ်ငယ်က အတန်းထဲ ခိုးစားတဲ့ ရှမ်းမတို့၊ ဆရာမလေးတို့တောင် သတိရသေးတယ်။ သူတို့က လျက်တာ ကိုယ်တွေတုန်းက အထုပ်ကသေးတော့ အိတ်ပါ ဝါးစားတာ။ 😁

ဘယ်ဟာကို သရေကျသွားလဲ ပြောခဲ့အုန်း။
မှတ်ချက်။ ဒီရက်ပိုင်း ဧည့်သည်မလာရ။😝😝😝

အခုလို ဆိုင်ကတစ်ဖက်၊ စုံမ ဥပဒေနဲ့ ဆီစျေးကကြီး၊ ဓါတ်ဆီကို မနက်၄နာရီထပြီး တန်းစီနေရတဲ့အနေအထားမှာ အချိန်ကုန်၊ လူပင်ပန်းခံပြီး လိုက်လုပ်ပေးကြ မိဘ၊ အန်တီ၊ ဦးလေး ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေအားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။ 🙏

ချစ်လို့ ကြော်ငြာပေးတာပါ 😍
👍ထွေးလေး(ဘောလယ်) ငါးရံခြောက်- မြောင်းတကာ-09782921232
👍ကချင်ထည်လေးတွေ May Myint- Kachin Traditional Textiles
https://www.facebook.com/share/18b4qoGuZj/
👍ယဥ်ပျိုမယ်က ချစ်စရာ အိတ်လေးတွေ- https://www.facebook.com/share/1AW7mF2kbk/
👍ပို့ဖြစ်တဲ့Cargo Service -Glory Complete Diamond Co.,Ltd - https://www.facebook.com/share/1Hmuc2pTzc/
အမတစ်ယောက် ညွှန်ပေးလို့။ မြန်မာမှာပဲ ကျပ်ငွေပေးရတာပါ။ Kpayနဲ့ လွှဲလို့ရပါတယ်။ မတ်လလယ်က ပို့တာ 30kgကို $378 ကျပါတယ်။ တကယ်တမ်း $ပေါက်စျေးနဲ့ မြန်မာငွေပြန်တွက်ရင်တော့ $400ဝန်းကျင်လောက် ကျပါတယ်။
😜😍ချစ်စရာကောင်း သဘောမနောကောင်းကောင်း အသားဖြူဖြူ အရပ်ခပ်မြင့်မြင့် ညီမလေး တစ်ယောက်က အပျိုကြီးပါ။
အဲ…ဘွာတေး မှားလို့ ကြော်ငြာထဲ မပါဘူး ..

******ပုံမှန် သောက်လေ့ရှိတဲ့ဆေးတွေဆိုရင် မြန်မာက မှာတာ ပြဿနာမရှိပေမယ့်၊ ဆရာဝန် ညွှန်ကြားချက်နဲ့မှ ဝယ်လို့ရတဲ့ ဆေးတွေတော့ မမှာတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ USကို parcel ရောက်လာပြီး Tax မဆောင်ခင် Scan ဖတ်လို့တွေ့ရင်တော့ အထုတ်ကို ပြန်ပို့လိုက်မှာပါ။

သမီးကြီးက ထပ်ပြောသေးတယ်။ မေမေ မရမ်းသီး လိမ္မော်ရောင်တွေကို သတိရတယ်တဲ့ ငံပြာရည်နဲ့ တို့ပြီး အလုံးလိုက် ကိုက်စားချင်လိုက်တာတဲ့။ ကိုယ်လည်း စာရေးရင်း သွားရည်ကျနေရုံမှတပါး…

ဌက်သွင် Visaမှ….မရှိသော်…….
(မဲဇာတောင်ခြေမှ နတ်သျှင်နောင်မဟုတ်သော... တောင်တွေပေါတဲ့ ပစ္စဘတ်မှ ခွါညို)

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။

...သီချင်းများနှင့် ကျွန်မ...

၁၉၇၅ခုနှစ် ၀န်းကျင် မွေးတာပါ။

ငယ်ငယ်က ဘီလူးကျွန်းမှာ အမေ့ဘက်က အဒေါ်တွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာတာဆိုတော့ ဖြူသီရဲ့ လွမ်းငွေ့ ဝေ​ဝေ၊ မင်းအောင် ငါ့ရည်းစားသူများနဲ့ညားပြီ၊ အနိုင်ရဲ့ ဘကြီးအောင်ညာတယ်၊ ငွေသောင်ရံ သီချင်းတွေနဲ့ ရင်းနှီးလာတာ။ ငယ်ငယ်က နားလည်သလိုဆိုတာ မှတ်မိသေး
…သခင်ကြင်နာ….ဪ ကြက်မဥတော့…(ကြင်ပါအုန်းတော့) တမင်တကာမုန်းတဲ့…စိမ်းသူရေ စိမ်းသူရေ…..
အလှူတွေမှာ မပါမဖြစ် မြင့်မြင့်ခင်ရဲ့ နပန်းစံ နှင့် တွံတေးသိန်းတန် သီချင်းများ..

ရန်ကုန်ရောက်တော့ ကစားမက်တဲ့သူဆိုတော့ သီချင်းတွေမသိတော့ဘူး။ အမေက မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ ကြာနီကန်ဆရာတော်ခွေ ဓာရဏပရိတ်နဲ့ ပဌာန်းပဲဖွင့်တာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ နဲ့ ပစ္ဆိမာနံ ပစ္ဆိမာနံ၊ ...ပစ္စယေန ပစ္စယော ပဲ သိတယ်။ ကျန်တာမသိ။

ခေတ်ကို ထင်ဟပ်ခဲ့တဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်တော့ မှတ်မိတယ်။ သင်္ဘောသားတွေခေတ်စားတဲ့အချိန်၊ မိဘသဘောမတူရင် ခိုးပြေးကြတဲ့ခေတ်ဆိုတော့ လွှမ်းမိုးရဲ့ ‘ရပ်ကွက်ထဲမှာ ဒီလိုပဲ’ သီချင်း။

၈တန်း ကျောင်းသူဘဝမှာ ဆရာ ဦးသိန်းလွင်ရဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ ကျူရှင်မှာ အတန်းမစခင် ဆရာက စိုင်းထီးဆိုင် သီချင်း အမြဲဖွင့်ထားတော့ သီချင်းတွေကို ခံစားတတ်လာတယ်။ စိုင်းထီးဆိုင်ရဲ့ အိုဘယ် မနှင်းဆီနဲ့ လေညာအရပ်က အချစ်ကို ကြိုက်လာတယ်။

အခုခေတ် ဝိုင်းစုလိုပဲ၊ မှန်မမှန်တော့မသိ၊ လူတွေပြောတဲ့ Dramaတွေကြောင့် သီချင်းတွေက ပေါက်တာပေါ့။ မို့မို့မြင့်အောင်နဲ့ပါတ်သတ်လို့ လွှမ်းမိုးရဲ့ ပန်စီ၊ ဟင်္သာတို့ရဲ့နန်းတော်ရှေ့ တို့၊ ပဲပြုတ်သည် မထားတို့တွေလည်း နာမည်ကြီးလာ။
မေဆွိနဲ့ ကိုင်ဇာ တို့ရဲ့ အနန်းပန်း၊ ပထမဦးဆုံးနေ့ နဲ့ ပိုးစုန်းကြူး သီချင်းတွေ။ မေခလာရဲ့ ‘မပြောချင်လို့ ကြည့်နေတာကြာပြီ’တို့ ‘ဂိုးသွင်းကောင်းတဲ့ကိုကို’ တို့…

၁၀တန်းပြီးတော့ ရင်ခုန်တတ်တဲ့ အရွယ်ရောက်လာပြီလေ။ကျောင်းကလည်း တစ်နှစ်ပိတ်ထားချိန်မှာတော့ သီချင်းတွေ၊ ဝတ္ထုတွေနဲ့ ပျော်မွေ့တတ်နေပါပြီ။ အိမ်အလုပ်တွေရင်း စာရင်းကိုင်သင်တန်းတက်ရင်း ရည်းစားထားဖို့ ခြေလှမ်းပြင်နေတယ်ပေါ့။
ဪ ငါ အချိန်ကို အကျိုးရှိရှိ အသုံးချခဲ့တာပဲ 😜

ကိုယ်က အဖီးလ် တလိုင်း။
ဂျေညီအစ်ကိုတွေနာမည်ကြီးပေမယ့် ကိုယ့်နားထဲဝင်တာဆိုလို့ အလွမ်းကဖီး နဲ့စွဲနေပြီ ပဲရှိတယ်။ အလွမ်းကဖီး သီချင်းထဲကအတိုင်း ခံစားချက်ကို ဒီခေတ်လူငယ်တွေ ဘယ်လိုမှ နားလည်နိုင်မယ် မထင်။

RIT မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရေးအခင်းတစ်ခုရဲ့ အစဟာ ဒီသီချင်းထဲကလို ကက်ဆက်ခွေ ဖွင့်ခိုင်းတာက စ’ ခဲ့တာပါ။ အသေးစိတ်တော့ မရေးတော့ပါဘူး။

ကိုယ်က Drama queen။ အဆွေးသီချင်းတွေအရမ်းကြိုက်ပေမယ့် ဘယ်လို ဖီးရမှန်းမသိ။ ကိုယ်က ရည်းစားဦးနဲ့ပဲ ညားခဲ့တော့။ ကြော်ငြာဝင်တာပါ။😜

ဂရုဏာသံတွေကို အရမ်းသဘောကျ။
စိုးလွင်လွင်ကို အရမ်းကြိုက်။ သူဆိုသမျှကလည်း အဆွေးသီချင်းတွေကြီးပဲကိုး။ ကိုယ် ရင်ခုန်တတ်တဲ့ အရွယ်မှာ ခွန်အားမျှပါ အခွေက အပေါက်ဆုံး။ ရီရီစိုး ရက်စက်တယ် တို့..ဘာတို့…

ဗဒင်ရဲ့ နေရာကလည်း အဲ့အချိန် နံမည်ကြီးပဲ။
လမ်းကြားမှာ ခိုးနမ်းတဲ့ ခေတ်ဆိုတော့။ မီးတိုင်မှ မရှိတာလို့။ အဟိ။
အခုပြန်စဉ်းစားတော့ တော်တော် ရွံစရာကောင်းတာနော် Yukky! 🤮

အဆို ဝါသနာပါတာတော့ မပြောနဲ့ ။
ကန်တော်လေးတခွင် ပြဲပြဲစင်။ မဆိုဘူးတဲ့ Karaoke ဆိုင် မရှိသလောက်ပဲ။ တစ်ပုဒ် ၅၀ ကတည်းကတည်းက စ’ဆိုတာ ၁၀၀ဖိုး ၅ ပုဒ် အထိ 😁

ဟေမာနေဝင်းသီချင်းတွေလည်း တခုမှ မလွတ်စေရ။
ထွန်းအိန္ဒြာဗိုလ်နဲ့ စိုးလွင်လွင်ခွေတွေကတော့ ထွက်သမျှ အကုန်ဝယ်ပါတယ်။

အမလတ် စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ်တက်နေတဲ့အချိန် အိမ်ပြန်လာရင် ဘိုဘိုရဲ့ သီချင်းတွေ၊ ရင်ဂိုရဲ့ နောက်ဆုံးအချစ်(ကိုမျိုးထွင်းနဲ့ မခင်ခင်ထွေးကို သတိယ)၊ ပါပီမ ဇတ်ကားထဲက သဘာဝရဲ့ ရင်သွေးငယ် သီချင်း၊ မမလေးရဲ့ မိုးလုံးမှိုင်း သီချင်းတွေ သိလာရပြန်ပါတယ်။ လွှမ်းမိုးရဲ့ မ’တွေနဲ့ပဲ ရေးထားတဲ့ သီချင်း ‘မုန်းမေ့မယ်မေ’နဲ့ ABCD သီချင်း ခုချိန်ထိရသေးတယ်။

သီချင်းနားထောင်ရင် အဆိုတော်ကလည်း ရွေးတတ်သေးတာနော်။
ကိုမှိုးရဲ့ မကြင်နာသူကိုမှ၊ မင်းခယောကျာ်းဆို မျိုးကျော့မြိုင်ဆိုတာပဲ ကြိုက်။
'မောင်' ဆို မေဆွိပဲ။ မန္တလေးသိန်းဇော်ရဲ့ နတ်သျှင်နောင်။ အိမ်မက်စေတမန် နဲ့ ၈/၈၂ အင်းလျားကို စိုးလွင်လွင် ဆိုတာပဲကြိုက်။ ခိုင်ထူးရဲ့ ခတ္တာ သီချင်း ….

မမကြီးသူငယ်ချင်းတွေဆီက ခင်မောင်တိုး၊ ခိုင်ထူး နဲ့ စာသားတွေကို တစ်လုံးချင်း ပီပီသသဆိုတဲ့ မွန်းအောင်ရဲ့ သီချင်းခွေတွေ နားထောင်ခဲ့ရပါတယ်။ ၈၈ အရေးအခင်းအပြီးမှာ မွန်းအောင်ရဲ့ နိုင်ငံရေးနဲ့ ပါတ်သတ်တဲ့ သီချင်းတွေလည်း တိုးတိုးလေး ဖွင့်ပြီး ခိုးနား​ထောင်ခဲ့ဖူးတယ်။

စိုင်းစိုင်းရဲ့ တောင်းပန်တယ်ကွာနဲ့ တလောကလုံး ဗြောင်းဆန်သွားပြီး ….အိုးလေးလှုပ်ခိုင်းတဲ့အထိ ကိုယ်က ဂေါ်နေသေးတယ်။ အဲဒီနောက်ပိုင်း PhD နဲ့တွေ့ပြီး လင်ကောက်ယူတော့ သီချင်းအတွက် ရင်ထဲမှာ နေရာမကျန်တော့😜

သီချင်းဆို တစ်ပုဒ်လုံး အလွတ်ကျက်..အလွတ်မရရင် လုံးဝ မဆိုတဲ့ကျွန်မ..
အခု ကျွန်မကြိုက်တဲ့ အင်္ဂလိပ်သီချင်း Ruth B. ရဲ့ Dandelion ကို ဆိုကျင့်တာ ၅နှစ်ပြည့်တော့မယ်။ I never dreamed of nobody like you…You’d be mine ကနေ မတက်နိုင်သေး။

တနေ့နေ့တော့…
မွန်းအောင်ရဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃၈နှစ်က သီဆိုခဲ့တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးရဖို့ တိုက်ယူရတဲ့ ‘ငြိမ်းချမ်းရေးတိုက်ပွဲ’ သီချင်းထဲကလို…
ရိုးမတောင်ခြေ…နေရောင်မခတဲ့ တောင်တွေ…ငြိမ်းချမ်းတဲ့ တနေ့…

ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင့်။