វត្តសាគរបុរី-The Sakorborei Temple

ថ្ងៃឧបោសថសីល-Today is Uposatha Day

🙏សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនារុងរឿងចម្រើន សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនា​ផ្សាយទូទៅពេញសកលលោក សូមឱ្យលោកទាំងមូលបានប្រកបដោយសន្តិភាព ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា

“នត្ថិ សន្តិបរំ សុខំ ពុំមានសេចក្តីសុខដទៃក្រៅអំពីសេចក្តីស្ងប់ឡើយ” ។

#ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ សូមឱ្យព្រះពុទ្ធសាសនាតាំងនៅអស់កាលយូរអង្វែង ។

Cīram Tītthatu Buddhasāsanam May Buddhism endure forever!

all beings be happy and free from suffering!

ថ្ងៃអាទិត្យ ១៤រោច ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី១៤ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃសីល

🍃សម្បត្តិវិសេស ៦យ៉ាងដែលកម្ររកបាន.!
1, គតិសម្បត្តិ » ការបានអត្ថភាពជាមនុស្ស

2, កាលសម្បត្តិ » ការបានកើតមកក្នុងពេលដែលមានពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធ

3, បទេសសម្បត្តិ » ការដែលបានរស់នៅក្នុងប្រទេសដែលមានព្រះពុទ្ធសាសនា

4, កុលសម្បត្តិ » ការបានរស់នៅក្នុងត្រកូលឬតំបន់ដែលជាអ្នកជ្រះថ្លាក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា

5, ឧបធិសម្បត្តិ » ការបាន អត្តភាពពេញបរិបូរណ៍មិនវិកលវិការ គ ថ្លង់ ឆ្កួត ងងឹតភ្នែកជាដើម

6, ទិដ្ឋិសម្បត្តិ » ជាអ្នកមានសមាទិដ្ឋិយល់ឃើញត្រូវ ។

🙏🌸ព្រះពុទ្ធដីកា៖ ពួកជនណាមួយ បានដល់នូវព្រះពុទ្ធជាទីពឹង ទីរឭកហេីយ ពួកជននេាះឯង នឹងមិនទៅកាន់អបាយភូមិឡេីយ លុះលះបងរាងកាយជារបស់មនុស្សទៅហេីយ នឹងទៅបំពេញពពួកនៃទេវតាមិនខាន ។ បិ-អ ៤៥-២០១

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ពុទ្ធសាសនំ ចិរំ តិដ្ឋតុ

ថ្ងៃឧបោសថសីល-Today is Uposatha Day

🙏សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនារុងរឿងចម្រើន សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនា​ផ្សាយទូទៅពេញសកលលោក សូមឱ្យលោកទាំងមូលបានប្រកបដោយសន្តិភាព ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា

“នត្ថិ សន្តិបរំ សុខំ ពុំមានសេចក្តីសុខដទៃក្រៅអំពីសេចក្តីស្ងប់ឡើយ” ។

#ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ សូមឱ្យព្រះពុទ្ធសាសនាតាំងនៅអស់កាលយូរអង្វែង ។

Cīram Tītthatu Buddhasāsanam May Buddhism endure forever!

all beings be happy and free from suffering!

ថ្ងៃចន្ទ ៨រោច ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី៨ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃសីល

🍃មច្ឆរិសូត្រ ទី២
សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ គង់នៅក្នុងវត្តជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិក​សេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះឯង កាលរាត្រីបឋមយាម កន្លង​ហើយ មាន​ពួក​សតុល្លប្បកាយិកា​ទេវតា​ជាច្រើន មានរស្មីរុងរឿង ញុំាងវត្តជេតពនទាំង​មូល ឲ្យភ្លឺស្វាង ក៏ចូល​ទៅគាល់​ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ ក្រាប​ថ្វាយ​បង្គំ​​ព្រះមានព្រះភាគ ហើយ​ឈរ​ក្នុង​ទីដ៏​សមគួរ។

[៨៨] លុះទេវតាមួយអង្គ ឈរក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ក៏ពោលគាថានេះ ក្នុង​សំណាក់​នៃ​ព្រះមានព្រះភាគថា

ព្រោះសេចក្តីកំណាញ់ និងសេចក្តីប្រមាទ បានជានរជនឲ្យ​ទាន​មិនកើត យ៉ាង​នេះ ទាន កាលបើបុគ្គលដឹងច្បាស់ ជាអ្នកប្រាថ្នានូវបុណ្យគួរតែឲ្យ។

[៨៩] លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គទៀត បានពោលគាថា​ទាំងឡាយ​នេះ ក្នុង​សំណាក់​នៃព្រះមានព្រះភាគថា

មនុស្សកំណាញ់ ភ័យចំពោះហេតុណា ហើយមិនឲ្យទាន ហេតុនោះឯង ជាភ័យ​របស់​អ្នក​មិនឲ្យ បុគ្គលកំណាញ់ ខ្លាចចំពោះហេតុណា ព្រោះសេចក្តី​ឃ្លាន និង​ស្រេក ហេតុនោះឯង តែងពាល់ត្រូវបុគ្គលពាល ក្នុងលោកនេះ និងលោក​ខាងមុខ ព្រោះហេតុនោះ សាធុជន គួរតែកំចាត់បង់នូវ​សេចក្តីកំណាញ់ ជាអ្នកគ្របសង្កត់នូវ​មន្ទិល ហើយត្រូវឲ្យទាន (ព្រោះថា) បុណ្យទាំងឡាយ ជាទីពឹងរបស់ពួកសត្វក្នុង​លោកខាងមុខ។

[៩០] លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គទៀត បានពោលគាថាទាំងឡាយនេះ ក្នុង​សំណាក់​នៃ​ព្រះមានព្រះភាគថា

ពួកជនណា កាលទ្រព្យមានតិច ក៏នៅតែឲ្យទានបាន ដូច​ជាអ្នកដើរផ្លូវឆ្ងាយ (ចែក​ស្បៀង​ដែល​មាន​តិចតួច ដល់គ្នាបាន) កាលបើគេស្លាប់រាល់គ្នា ជននោះឈ្មោះ​ថាមិនស្លាប់ ធម៌នេះ ជាធម៌​របស់​បុរាណាចារ្យ ជនពួកខ្លះ កាលទ្រព្យមានតិច ក៏​នៅ​តែឲ្យទានបាន ជនពួកខ្លះ សូម្បីសម្បូណ៌​ទ្រព្យច្រើន ក៏ឲ្យទានមិនកើត ទក្ខិណាទាន ដែល​គេ​បែង​អំពី​ទ្រព្យ​តិច ហើយឲ្យ រមែងមានផលស្មើគ្នានឹងទានរាប់ពាន់។

[៩១] លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គទៀត បានពោលគាថាទាំងឡាយនេះ ក្នុង​សំណាក់​នៃ​ព្រះមានព្រះភាគថា

កាលបើពួកសប្បុរស កំពុងឲ្យរបស់ដែលឲ្យបានដោយកម្រ កំពុងធ្វើ​អំពើ​ដែល​ធ្វើបាន​ដោយ​កម្រ ពួកអសប្បុរស ធ្វើតាមមិនបាន (ព្រោះ) ធម៌របស់ពួក​សប្បុរស គឺពួក​អសប្បុរស​ប្រព្រឹត្ត​តាម​បានដោយកម្រ ព្រោះហេតុនោះ គតិរបស់​ពួក​សប្បុរស និងអសប្បុរស រមែង​ផ្សេងគ្នា អំពី​លោក​នេះទៅ គឺពួក​អសប្បុរស ទៅកាន់​នរក ពួកសប្បុរស ទៅកាន់ឋានសួគ៌។

លំដាប់នោះឯង ទេវតាមួយអង្គទៀត បានក្រាបបង្គំទូល​ព្រះមានព្រះភាគ យ៉ាងនេះថា បពិត្រ​ព្រះមានព្រះភាគ ភាសិតរបស់អ្នកណាហ្ន៎ ជាសុភាសិត។

[៩២] ភាសិតរបស់អ្នកគ្រប់គ្នា ជាសុភាសិត ដោយបរិយាយដែរហើយ តែ​អ្នក​ទាំងឡាយ ចូរស្តាប់ពាក្យរបស់តថាគតវិញថា

ជនណា ចិញ្ចឹមភរិយាផង កាលបើទ្រព្យមានតិច នៅតែឲ្យទាន​បានផង ប្រព្រឹត្ត​ធម៌​បាន​ផង ប្រព្រឹត្តនូវសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ (ក្នុងការងារ) ផង ពួកជនដែល​មានការ​បូជារាប់ពាន់ ដល់បុគ្គលមួយសែននាក់ នៅតែមិនដល់មួយចំណិត របស់​បុគ្គល​យ៉ាងនោះបាន។

[៩៣] លំដាប់នោះ ទេវតាមួយអង្គទៀត បានពោលគាថា ចំពោះព្រះមានព្រះភាគថា

យ័ញ្ញនុ៎ះ មានផលដ៏ទូលាយច្រើនដែរ នៅតែមិនដល់ទាន ដែលបុគ្គល​ឲ្យ​ហើយ ដោយធម៌ដ៏ស្មើ តើដោយហេតុដូចម្តេច បុគ្គល មានការបូជារាប់ពាន់ ដល់​បុគ្គល​មួយពាន់នាក់នោះ នៅតែមិនដល់មួយចំណិត របស់បុគ្គលយ៉ាងនោះ តើ​ដូចម្តេច។

[៩៤] លំដាប់នោះឯង ព្រះមានព្រះភាគ បានត្រាស់នឹងទេវតានោះ ដោយគាថាថា

បុគ្គលពួកមួយ បានឋិតនៅស៊ប់ក្នុងធម៌មិនស្មើ ហើយបៀតបៀន សម្លាប់ ពុំនោះសោត ធ្វើបុគ្គលដទៃ ឲ្យសោកសៅ ទើបឲ្យទាន ទក្ខិណាទាននោះ ឈ្មោះ​ថា មាន​មុខ​ទទឹក​ដោយ​ទឹកភ្នែក ប្រកបដោយអាជ្ញា មិនដល់នូវតម្លៃនៃ​ទាន ដែល​បុគ្គល​ឲ្យហើយ ដោយធម៌ដ៏ស្មើទេ បុគ្គលមានការបូជារាប់ពាន់ ដល់បុគ្គលមួយពាន់នាក់នោះ នៅតែមិនដល់មួយចំណិត របស់បុគ្គលយ៉ាងនោះ ដូច្នេះឯង។

(ព្រះត្រៃបិដកលេខ ២៩)

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ពុទ្ធសាសនំ ចិរំ តិដ្ឋតុ

ថ្ងៃឧបោសថសីល-Today is Uposatha Day

🙏សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនារុងរឿងចម្រើន សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនា​ផ្សាយទូទៅពេញសកលលោក សូមឱ្យលោកទាំងមូលបានប្រកបដោយសន្តិភាព ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា

“នត្ថិ សន្តិបរំ សុខំ ពុំមានសេចក្តីសុខដទៃក្រៅអំពីសេចក្តីស្ងប់ឡើយ” ។

#ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ សូមឱ្យព្រះពុទ្ធសាសនាតាំងនៅអស់កាលយូរអង្វែង ។

Cīram Tītthatu Buddhasāsanam May Buddhism endure forever!

all beings be happy and free from suffering!

ថ្ងៃអាទិត្យ ១៥កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី៣១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃសីល និងពេញបូណ៌មី

🍃បឋមចក្កានុវត្តនសូត្រ ទី១
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះរាជាចក្រពត្តិ ប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាង រមែងញុំាងអាណាចក្រ ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ ដោយកុសលធម៌ អាណាចក្រនោះ សត្វជាសត្រូវមានជាតិជាមនុស្សណាមួយ មិនអាចឲ្យប្រព្រឹតិ្តទៅបានឡើយ។ ប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះរាជាចក្រពត្តិ ក្នុងលោកនេះ ទ្រង់ឈ្វេងយល់ នូវប្រយោជន៍ (នៃ​រាជការ) ១ ទ្រង់ចាំនូវប្រវេណីធម៌ ១ ទ្រង់ស្គាល់ប្រមាណ ក្នុងអាជ្ញា ឬគ្រឿងបូជា​ ១​ ទ្រង់ស្គាល់កាល ១ [ស្គាល់ថា កាលនេះ ជាកាលគួរសោយសុខ ក្នុងរាជ្យ កាលនេះ ជាកាល​គួរ​វិនិច្ឆ័យ ជាកាលគួរទៅកាន់ជនបទ។] ទ្រង់ស្គាល់បរិសទ្យ ១ [ស្គាល់ថា អ្នកនេះ ជាក្សត្រិយ៍ ជាព្រាហ្មណ៍ ជាវេស្ស ជាសុទ្រ។ អដ្ឋកថា។]។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះរាជាចក្រពត្តិប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាងនេះឯង រមែងញ៉ាំងព្រះរាជអាណាចក្រ ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅដោយធម៌ អាណាចក្រនោះ សត្វជាសត្រូវមានជាតិជាមនុស្សណាមួយ មិនអាចឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានឡើយ។

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះតថាគត ជាអរហន្ត សម្មាសម្ពុទ្ធ ប្រកបដោយធម៌ ៥ ប្រការដូច្នោះដែរ ទើបញ៉ាំងធម្មចក្រដ៏ប្រសើរ ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ ដោយធម៌បាន ធម្មចក្រនោះឯង ទោះបីសមណៈក្តី ព្រាហ្មណ៍ក្តី ទេវតាក្តី មារក្តី ព្រហ្មក្តី ឬបុគ្គលណាមួយ ក្នុងលោក មិនអាចឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានឡើយ។ ប្រកបដោយអង្គ ៥ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះតថាគត ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ ក្នុងលោកនេះ ជាអ្នកដឹងអត្ថ ១ ដឹងធម៌ ១ ដឹងប្រមាណ [ប្រមាណក្នុងការទទួល និងការប្រើប្រាស់​បច្ច័យ ៤។] ១ ដឹងកាល ១ [ដឹងថា កាលនេះ ជាកាលគួរពួនសម្ងំ កាលនេះ គួរចូលសមាបត្តិ កាលនេះ គួរ​សំដែងធម៌ កាលនេះ គួរចេញទៅ​កាន់​ជនបទ។] ដឹងបរិសទ្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រះតថាគត ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ​​​​ ប្រកបដោយធម៌ ៥ យ៉ាងនេះឯង រមែងញ៉ាំងធម្មចក្រដ៏ប្រសើរ ​ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅ ដោយធម៌បាន ធម្មចក្រនោះឯង ទោះបីសមណៈក្តី ព្រាហ្មណ៍ក្តី ទេវតាក្តី មារក្តី ព្រហ្មក្តី ឬបុគ្គលណាមួយ ក្នុងលោក មិនអាចឲ្យប្រព្រឹត្តទៅបានឡើយ។

អង្គុត្តរនិកាយ បញ្ចកនិបាត ឆដ្ឋភាគ ភាគទី៤៥
តតិយបណ្ណាសក

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ

ថ្ងៃឧបោសថសីល-Today is Uposatha Day

🙏សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនារុងរឿងចម្រើន សូមឲ្យព្រះពុទ្ធសាសនា​ផ្សាយទូទៅពេញសកលលោក សូមឱ្យលោកទាំងមូលបានប្រកបដោយសន្តិភាព ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ថា

“នត្ថិ សន្តិបរំ សុខំ ពុំមានសេចក្តីសុខដទៃក្រៅអំពីសេចក្តីស្ងប់ឡើយ” ។

#ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ សូមឱ្យព្រះពុទ្ធសាសនាតាំងនៅអស់កាលយូរអង្វែង ។

Cīram Tītthatu Buddhasāsanam May Buddhism endure forever!

all beings be happy and free from suffering!

ថ្ងៃអាទិត្យ ៨កើត ខែជេស្ឋ ឆ្នាំមមី អដ្ឋស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៧០ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី២៤ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ ថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃសីល

🙏🌸 ធម្មនិយាម ៣០ 🌸🙏
សូមក្រាបបង្គំប្រណម្យវន្ទា ឆ្ពោះព្រះភគវាពុទ្ធាបានត្រាស់ ធម្មនិយាមទំនៀមល្អល្អះ សាមសិមមុខច្បាស់ខ្ញុំសូមពណ៌នា។

១.មួយរញ្ជួយភពជាតិគ្រប់ចុងក្រោយ បារមីនាំឱ្យដឹងពេលវេលា ទ្រង់យាងកាន់ផ្ទៃស្មារតីល្អជា ដឹងខ្លួនគ្រប់គ្រាក្នុងគភ៌មាតា។

២.ពីរគឺព្រះភក្ត្រវរលក្ខណ៍ក្នុងគភ៌ ស្មឹងស្មាធិ៍ក្នុងធម៌បវរកាយា ព្រះភក្ត្របែរផ្ទុយពីខ្នងមាតា ឆ្ពោះផ្ទៃថ្លៃថ្លាមាតារំពៃ។

៣. បីឥរិយាបថនៃព្រះមាតា ពេលគ្រប់មាសាសាស្តាចាកផ្ទៃមាតាទ្រង់ឈរខុសស្រីដទៃ ប្រសូត្របុត្រថ្លៃហឫទ័យជ្រះថ្លា។

៤. បួនសួនឧទ្យានទីឋានប្រសូត្រ ក្នុងព្រៃរហូតឈើស្រូតចេញផ្កា ទេវតានិងមនុស្សថ្វាយសាធុការ ចក្រវាឡបព្វតាខ្ទរខ្ទារអ៊ូអរ។

៥.ប្រាំព្រះប្រសូត្រចុះស្រូតយាងឈាន ប្រាំពីរជំហានឆ្ពោះទិសឧត្តរ ត្រួតគ្រប់ទិសឋានក្លាហានបវរ ទើបបានបន្តបន្លឺសីហនាទ។

៦.ប្រាំមួយប្រមើលទតនិមិ្មត ទេវទូតបួនពិតចិត្តគិតលះញាតិ បុត្រកើតថ្ងៃណា ថ្ងៃនោះទ្រង់ឃ្លាត ចិត្តឥតរវាតយាត្រាសាងផ្នួស។

៧.- ប្រាំពីរធីរោផ្តាច់ប្តូរព្យាយាម ឥតមានទាក់ទាមក្នុងនាមអ្នកបួស កំណត់វេលាមិនអាចតិចហួស ប្រាំពីរថ្ងៃនោះនឹងបានត្រាស់ដឹង។

៨.ប្រាំបីមហេសីគង់សោយបាយាស ក្នុងថ្ងៃបានត្រាស់ទ្រង់ច្បាស់ទីពឹង បាយាសថាសមាសថ្វាយព្រះថ្ងៃហ្នឹង ហៅបាយត្រាស់ដឹងបានបានបុណ្យមហិមា។

៩.ប្រាំបួនជួនភ័ព្វទ្រង់ទ្រាប់ស្បូវភ្លាំង ក្លាយជាបល្ល័ង្កគង់តាំងភាវនានៅគល់ពោធិព្រឹក្សនាទិសបូព៌ា បល្ល័ង្កភគវាផុសគ្រាសាយ័ណ្ហ។

១០. ដប់គាប់ហឫទ័យអានាបាណៈ បរិកម្មប្រចក្សសតិដឹងទាន់ខ្យល់ចេញខ្យល់ចូលចិត្តមូលមិនភាន់ ដំណើរជីវ័នជាន់ឆ្លងកាមា។

១១.ដប់មួយជំនួយពីព្រះបារមី ផ្ចាញ់មារអប្រីយ៍ព្រមទាំងសេនាពុទ្ធប្បវត្តិត្រង់នេះអស្ចារ្យ បរិស័ទជ្រះថ្លាបាចផ្កាអភិសេក។

១២. ដប់ពីរមុនីអង្គទ្រង់សម្រេចញាណ ត្រៃវិជ្ជាមានទ្រង់ញាណអនេកវិសាខបុណ្ណមីកើតញាណប្លែកៗ ពោធិញ្ញាណខ្ពស់ឯកកក្រើកធរណី។

១៣. ដប់បីក្សត្រថ្លៃគង់ក្នុងមហាឋាន វិមុត្តក្សេមក្សាន្តអស់ឋាន៧ សប្តាហ៍ឋាន១លើកស្ទួយស្ថានទី ចេតិយព្រះមុនី៧កន្លែង។

១៤. ដប់បួនជួនព្រហ្មជុំអារាធនា សូមព្រះភគវាយាងត្រាស់សម្តែង ព្រះធម៌ប្រពៃវិស័យសូរ្យសែង ទ្រង់ព្រមសម្តែងដោយព្រហ្មវិហារ។

១៥. ដប់ប្រាំចាំច្បាស់ទ្រង់ត្រាស់ធម្មចក្ក ឥសិបតនៈព្រៃមិគទាយា ឋានត្រៃរតនៈអាឡ្ហបូជា ថ្ងៃព្រះភគវាទ្រង់ស្ថាបនាព្រះសង្ឃ។

១៦. ដប់ប្រាំមួយទ្រង់ត្រាស់ឱវាទ បាតិមោក្ខស្អាងស្អាតឱវាទផូរផង់ បេះដូងព្រះធម៌ពន្លឺចតុរង្គ ថ្ងៃនោះត្រូវត្រង់មាឃបុណ្ណមី។

១៧. ដប់ប្រាំពីរទ្រង់គង់វត្តជេតពន ប្រោសដល់មហាជននិរន្តរ៍ប្រក្រតី ទ្រង់យកអរុណជេតពនសួស្តី ជេតពនជិនស្រីអាស្រ័យជានិច្ច។

១៨. ដប់ប្រាំបីទ្រង់សម្តែងបាដិហារ្យ យមកៈអស្ចារ្យនិគ្រន្ថរត់គេច នៅក្រុងសាវត្ថីប្រុសស្រីមិនតិច នេះគឺពុទ្ធកិច្ចសង្គ្រោះលោកា។

១៩. ដប់ប្រាំបួនទ្រង់គង់ឋានត្រៃត្រឹង្ស ត្រិះរិះរំពឹងថ្លឹងគុណមាតា សម្តែងអភិធម្មស័ក្តិសមអស្ចារ្យ ថ្វាយព្រះមាតាសុខាអមតៈ។

២០. ម្ភៃគឺព្រះអង្គទ្រង់ចាកទេវលោក ស្តេចយាងចុះមកដែនសង្កស្សៈ មហាជនច្រើនពិតយកចិត្តទុកដាក់ បូជាគារវៈអចលចេតិយ។

២១. ម្ភៃមួយគឺទ្រង់គង់ក្នុងសមាបត្តិ ព្រះញាណស្ងប់ស្ងាត់លះកាត់លោកីយ៍ អរហត្តផលតម្កល់ប្រក្រតី ឆាប់ក្តីយូរក្តីវិស័យពុទ្ធញាណ។

២២. ម្ភៃពីរប្រមើលមើលគ្រប់វេនយ្យ ឧបនិស្ស័យសព្វសត្វដែលមាន ដោយព្រះករុណាសមាបត្តិញ្ញាណ ត្រួតសត្វកោដិលានមានពីរវារៈ។

២៣.ម្ភៃបីទ្រង់លៃវិន័យអាជ្ញា បញ្ញតសិក្ខាតាមការជ្រាបជាក់ មានរឿងកើតមុនខូតគុណសាវ័ក មានហេតុជាក់លាក់ទើបដាក់វិន័យ។

២៤. ម្ភៃបួនអង្រួនហឫទ័យករុណា ជាតកទេសនាសាស្តាលកលៃ ដើមរឿងជាហេតុបង្កើតអត្ថន័យ ជាតកប្រពៃលៃតាមហេតុការណ៍។

២៥. ម្ភៃប្រាំទ្រង់ប្រោសដល់ពួកព្រះញាតិ អង្គព្រះលោកនាថសម្តែងបាដិហារ្យ កម្ចាត់មានះព្រះញាតិវង្សា ទើបត្រាស់ទេសនាគម្ពីរពុទ្ធពង្ស។

២៦. ម្ភៃប្រាំមួយទ្រង់គង់ធ្ងន់ក្នុងធម៌ បរិស័ទណាល្អមានធម៌ទ្រទ្រង់ ស្តេចយាងទទួលស្រុះស្រួលដោយអង្គ គារវៈផូរផង់ឆ្ពោះត្រង់ព្រះធម៌ ។

២៧. ម្ភៃប្រាំពីរទ្រង់គង់ចាំវស្សា បើមាននរណានិមន្តដោយល្អ ពេលចេញវស្សាមុនយាងចេញចរ ទ្រង់ចម្រើនពរត្រាស់លាអ្នកនោះ ។

២៨. ម្ភៃប្រាំបីទ្រង់គង់យ៉ាងហ្មត់ចត់ មុនភត្តក្រោយភត្តគ្មានភ្លាត់ភ្លេចសោះ បំពេញពុទ្ធកិច្ចគ្រប់យាមទាំងអស់ ពុទ្ធកិច្ចសង្គ្រោះមនុស្សនិងទេវតា។

២៩. ម្ភៃប្រាំបួនទ្រង់គង់សោយមំស: ក្នុងថ្ងៃទ្រង់ដាក់អនុដ្ឋានកាយា បិណ្ឌបាតចុងក្រោយជាទានថ្ងៃថ្លា សោយរសមំសាហឬទ័យបរិសុទ្ធ។

៣០. សាមសិបអវសានទ្រង់បានចូលឈាន មុននឹងនិព្វានឈានច្រើនបំផុត ម្ភៃបួនសែនកោដិសមាបត្តិបរិសុទ្ធ រួចហើយទ្រង់ផុតរលត់សង្ខារ។

- អហំ រីខ្ញុំបង្គំវន្ទា ឆ្ពោះព្រះភគវាព្រះធម៌ថ្លៃថ្លា ព្រមទាំងព្រះសង្ឃផូរផង់សីលា ចិន្ដាលំអុតព្រះពុទ្ធនិយាម។

- សូមឱ្យសព្វសត្វបដិបត្តិតាមធម៌ សាសនាបវរល្អដូចព្រះនាម អរហំសម្មាគ្មានការទាក់ទាម កិលេសរវាមរវាតសូន្យបង់។

- សូមឱ្យសាសនាសម្មាសម្ពុទ្ធ បរិស័ទមោះមុតរួមចិត្តទ្រទ្រង់ ឋិតថេរចិរកាលអភិបាលដោយសង្ឃ ព្រមព្រៀងស្មោះត្រង់ផ្ចិតផ្ចង់សិក្ខា។

- សូមមនុស្សទេវតាមានការគោរព ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ក្នុងព្រះសាសនា សូមបានសម្រេចដូចក្ដីប្រាថ្នា អស់នូវតណ្ហាទុក្ខាចប់ហោង។

ដោយ៖ លោកគ្រូ អគ្គបណ្ឌិត ប៊ុត សាវង្ស

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ

🍃មតកភត្តជាតក ទី៨
(រុក្ខទេវតាពោធិសត្វ ពោលថា) បើពួកសត្វគប្បី​ដឹងយ៉ាងនេះ​ថា ការកើតនៃ​ជាតិនេះ រមែងនាំ​មកនូវ​ទុក្ខ សត្វមិន​ត្រូវសម្លាប់សត្វ ព្រោះថា បុគ្គលអ្នកសម្លាប់​សត្វ រមែង​សោយសោក។

ចប់ មតកភត្តជាតក ទី៨។ (បិដក ៥៨)
……………………………….……………………….

ប្រាកដណាស់ក្នុង វដ្តសង្សារយើងនេះ ដំណើរកើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ជាធម៌​របស់​​​មនុស្ស​ដែល​យើងទាំងអស់គ្នាមិនអាចគេចផុត និង ជៀសឲ្យរួច ដែល​ព្រះសម្មា​សម្ពុទ្ឋ​ទ្រង់ទេសនា​ប្រៀន​ប្រដៅយើងថា អនិច្ចាំ ទុក្ខំ អនត្តា ជាធម៌របស់មនុស្ស សត្វ​ និង ទេវតា ។ ដូចនេះ​យើង​រាល់​គ្នា​គួរ​តែជៀសវាងនូវអំពើជាអកុសល (បាបកម្ម) ដែលធ្វើឲ្យយើង​មាន​​​កេរ្តិ៍​ឈ្មោះមិនល្អ និង សង្គម​ស្អប់​ខ្ពេីម ហើយ​ការរស់នៅរបស់យើងក៏លំបាក។

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ

🍃សុទ្ធសូត្រ ទី៤
សាវត្ថីនិទាន។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សតិប្បដ្ឋាននេះ មាន ៤ យ៉ាង។ សតិប្បដ្ឋាន ៤ តើដូចម្តេច។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនា​នេះ ពិចារណាឃើញនូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាមជាគ្រឿងដុតកំដៅនូវ​កិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស​ក្នុងលោក។ ពិចារណាឃើញនូវវេទនាក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត​ នូវធម៌​ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មានព្យាយាមជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុង​លោក។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សតិប្បដ្ឋាន មាន ៤ យ៉ាង​នេះឯង។

[១០០] ខ្ញុំបានស្តាប់មកយ៉ាងនេះ។ សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​ ទ្រង់គង់នៅ​ក្នុងវត្ត​ជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិតក្រុងសាវត្ថី។ គ្រានោះ មានព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ ចូលទៅគាល់​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះចូលទៅ​ដល់ហើយ ក៏រីករាយជាមួយនឹងព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះ​បញ្ចប់ពាក្យ ដែលគួរ​រីករាយ និងពាក្យដែលគួររឭកហើយ ក៏អង្គុយក្នុងទីសមគួរ។ លុះ​ព្រាហ្មណ៍នោះ អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ក៏ក្រាបបង្គំទូលព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ​ដូច្នេះថា

[១០១] បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចំរើន ចុះហេតុដូចម្តេច បច្ច័យដូចម្តេច ដែលព្រះតថាគត បរិនិព្វាន​ទៅហើយ ព្រះសទ្ធម្ម មិនស្ថិតនៅយូរបាន។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចំរើន ចុះហេតុ​ដូចម្តេច បច្ច័យដូចម្តេច ដែលព្រះ​តថាគត បរិនិព្វានទៅហើយ ព្រះសទ្ធម្ម ស្ថិត​នៅអស់កាល​យូរបាន។

[១០២] ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលបើព្រះតថាគតបរិនិព្វានទៅហើយ ព្រះ​សទ្ធម្មមិន​ស្ថិតនៅ អស់កាលយូរបាន ព្រោះភិក្ខុមិនបានចំរើន មិនបានធ្វើ​ឲ្យរឿយៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤។ ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ កាលបើព្រះតថាគត បរិនិព្វាន​ទៅហើយ ព្រះសទ្ធម្ម ស្ថិតនៅអស់កាលយូរបាន ព្រោះភិក្ខុបានចំរើន បានធ្វើឲ្យរឿយ ៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤។ សតិប្បដ្ឋាន ៤ តើដូចម្តេច។ ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ ពិចារណាឃើញ នូវកាយក្នុងកាយ មាន​ព្យាយាម ជាគ្រឿងដុត​កំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ ពិចារណាឃើញ នូវវេទនា​ក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត ពិចារណាឃើញ នូវធម៌ក្នុងធម៌​ទាំង​ឡាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មាន​ស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស ក្នុងលោក។ ម្នាល​ព្រាហ្មណ៍ កាលបើព្រះតថាគត បរិនិព្វានទៅហើយ ព្រះសទ្ធម្ម មិនស្ថិតនៅអស់កាល​យូរបាន ព្រោះភិក្ខុមិនបានចំរើន មិនបានធ្វើឲ្យរឿយ ៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះឯង។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលបើព្រះតថាគត បរិនិព្វានទៅហើយ ព្រះ​សទ្ធម្ម ស្ថិតនៅអស់កាលយូរបាន ព្រោះភិក្ខុបានចំរើន បានធ្វើឲ្យរឿយ​ៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះឯង។

[១០៣] កាលបើព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ពោលយ៉ាងនេះហើយ ព្រាហ្មណ៍​​នោះ ក៏​ក្រាបបង្គំ​ទូលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រព្រះ​គោតម​ដ៏ចំរើន ភ្លឺច្បាស់ណាស់ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចំរើន ភ្លឺច្បាស់ណាស់។បេ។ សូមព្រះគោតមដ៏ចំរើន ចាំទុកនូវខ្ញុំព្រះអង្គ ថាជាឧបាសក​ អ្នកដល់នូវ​ព្រះរតនត្រ័យ ជាទីពឹង ទីរឭក ស្មើដោយជីវិត ចាប់ដើមតាំងអំពី​ថ្ងៃនេះតទៅ។

[១០៤] សម័យមួយ ព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ ព្រះមហាមោគ្គល្លានដ៏​មានអាយុ និង​ព្រះអនុរុទ្ធ​ដ៏មានអាយុ គង់នៅក្នុងវត្តកណ្តកីវន ជិតក្រុង​សាកេត។ គ្រានោះ ព្រះសារីបុត្ត​ដ៏មានអាយុ និងព្រះមហាមោគ្គល្លានដ៏មានអាយុ ​ចេញចាកទីស្ងាត់ ក្នុងវេលាសាយណ្ហសម័យ ចូលទៅរក​ព្រះអនុរុទ្ធដ៏មាន​អាយុ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏រីករាយ ជាមួយ​នឹង​ព្រះអនុរុទ្ធ​ដ៏មានអាយុ លុះបញ្ចប់ពាក្យ ដែលគួររីករាយ និងពាក្យដែលគួររឭកហើយ ក៏អង្គុយក្នុង​ទីសមគួរ។ លុះព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ក៏ពោល​ទៅនឹង​ព្រះអនុរុទ្ធដ៏មានអាយុ ដូច្នេះថា

[១០៥] ម្នាលអាវុសោអនុរុទ្ធ គេតែងពោលថា សេក្ខៈ សេក្ខៈ ដូច្នេះ ម្នាលអាវុសោ ចុះសេក្ខៈ តើដូចម្តេច។ ព្រះអនុរុទ្ធឆ្លើយថា ម្នាលអាវុសោ បុគ្គលដែលឈ្មោះថា សេក្ខៈ ព្រោះបានចំរើននូវចំណែក [សតិប្បដ្ឋាន ដែលភិក្ខុចំរើនបាន សម្រេចត្រឹមមគ្គ ៤ ផល ៣ ហៅថា ចំណែក (បទេសភាវនា) អដ្ឋកថា។​] នៃសតិប្បដ្ឋាន ៤។ សតិប្បដ្ឋាន ៤ តើដូចម្តេច។ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ ពិចារណាឃើញ នូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿង​ដុតកំដៅ​កិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស​ក្នុង​លោក។ ពិចារណាឃើញ នូវវេទនាក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស ក្នុង​លោក។ ម្នាលអាវុសោ បុគ្គលដែលឈ្មោះថា សេក្ខៈ ព្រោះបានចំរើននូវ​ចំណែក នៃសតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះឯង។

[១០៦] និទានដដែលនោះ​​ឯង។ លុះព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ អង្គុយក្នុង​ទីសមគួរហើយ ក៏ពោលទៅនឹងព្រះអនុរុទ្ធដ៏មានអាយុ ដូច្នេះថា

[១០៧] ម្នាលអាវុសោអនុរុទ្ធ គេតែងពោលថា អសេក្ខៈ អសេក្ខៈ ដូច្នេះ ម្នាលអាវុសោ ចុះអសេក្ខៈ តើដូចម្តេច​។ ម្នាលអាវុសោ បុគ្គលដែលឈ្មោះ​ថា អសេក្ខៈ ព្រោះបានចំរើន​នូវ​សេចក្តីសម្រេច [សតិប្បដ្ឋាន ដែលភិក្ខុចំរើនបានសម្រេច ដល់អរហត្តផល ហៅថា ចំរើននូវ​សេចក្តី​សម្រេច។​ (សមត្តាភាវនា) អដ្ឋកថា។] នៃ​សតិប្បដ្ឋាន ៤។ សតិប្បដ្ឋាន ៤ តើដូចម្តេច។ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុក្នុង​សាសនានេះ ពិចារណាឃើញ នូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿង​ដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា ​និងទោមនស្ស ក្នុងលោក។ ពិចារណាឃើញ នូវវេទនាក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌ក្នុងធម៌​ទាំងឡាយ​ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅ​​កិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស​ក្នុងលោក​។ ម្នាលអាវុសោ បុគ្គលដែលឈ្មោះថា អសេក្ខៈ ព្រោះបាន​ចំរើន​ នូវសេចក្តីសម្រេច នៃសតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះឯង។

[១០៨] និទានដដែលនោះទៀត។ លុះព្រះសារីបុត្តដ៏មានអាយុ អង្គុយ​ក្នុងទីសមគួរហើយ ក៏ពោលទៅ​នឹងព្រះអនុរុទ្ធដ៏មានអាយុ ដូច្នេះថា​

[១០៩] ចុះអនុរុទ្ធដ៏មានអាយុ បានដល់នូវភាវៈ នៃខ្លួនជាអ្នកមានអភិញ្ញា​ដ៏ធំ តើព្រោះ​បានចំរើន បានធ្វើរឿយៗ នូវធម៌ដូចម្តេច។ ម្នាលអាវុសោ​ ខ្ញុំបានដល់នូវភាវៈ នៃខ្លួនជាអ្នក​មានអភិញ្ញា​ដ៏ធំ ព្រោះបានចំរើន បានធ្វើ​រឿយ ៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤។ សតិប្បដ្ឋាន ៤ តើដូចម្តេច។ ម្នាលអាវុសោ ក្នុង​សាសនានេះ ខ្ញុំបានពិចារណាឃើញ នូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាម ជា​គ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់នូវ​អភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ ខ្ញុំបានពិចារណាឃើញ នូវវេទនាក្នុង​វេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មានព្យាយាម​ ជា​គ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មាន​សេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវ​អភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ ម្នាលអាវុសោ ខ្ញុំបានដល់នូវភាវៈ នៃខ្លួន​ជាបុគ្គលមានអភិញ្ញាដ៏ធំ ព្រោះបានចំរើន បានធ្វើរឿយ ៗ នូវ​សតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះឯង។ ម្នាលអាវុសោ មួយទៀត ខ្ញុំបានដឹងច្បាស់ នូវ​លោក​ដ៏ច្រើន ព្រោះ​បាន​ចំរើន បានធ្វើរឿយ ៗ នូវសតិប្បដ្ឋាន ៤ នេះដែរ។

[១១០] សម័យមួយ ព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ គង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវន ជាកលទ្ទកនិវាបស្ថាន ជិតក្រុង​រាជគ្រឹះ។ សម័យនោះឯង សិរីវឌ្ឍគហបតី មានអាពាធ ដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ ឈឺធ្ងន់ ។ គ្រានោះ សិរីវឌ្ឍគហបតី ហៅបុរសម្នាក់មកថា នែបុរសដ៏ចំរើន ចូរ​អ្នកចូលទៅរក ព្រះអានន្ទដ៏មាន​អាយុ លុះចូលទៅដល់ហើយ អ្នកចូរក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះបាទា នៃព្រះអានន្ទ​ដ៏​មានអាយុ ដោយសិរសា តាមពាក្យរបស់យើងថា បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏​ចំរើន សិរីវឌ្ឍគហបតី មានអាពាធ ដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ ឈឺធ្ងន់ គាត់សូម​ក្រាបថ្វាយបង្គំ​ព្រះបាទា នៃព្រះអានន្ទ​​ដ៏មានអាយុ ដោយសិរសា រួចហើយ​អ្នកចូរពោល យ៉ាងនេះថា បពិត្រ​លោកម្ចាស់​ដ៏ចំរើន សូមមេត្តាប្រោស សូមព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ អាស្រ័យ​នូវសេចក្តីអនុគ្រោះ ចូលទៅ​កាន់លំនៅ​ នៃ​សិរីវឌ្ឍគហបតី។ បុរសនោះ ទទួលស្តាប់ពាក្យសិរីវឌ្ឍគហបតីថា បាទ​លោក ហើយក៏ចូល ទៅរកព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ក្រាបថ្វាយ​បង្គំ​ព្រះអានន្ទ​ដ៏មានអាយុ ហើយអង្គុយក្នុងទីសមគួរ លុះបុរស​នោះ អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ទើបទូល​ព្រះអានន្ទ ដ៏មានអាយុ ដូច្នេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន សិរីវឌ្ឍគហបតី មានអាពាធ ដល់នូវសេចក្តី​ទុក្ខ ឈឺធ្ងន់ គាត់សូមក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះបាទា នៃព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ ដោយ​សិរសា ហើយនិយាយ យ៉ាងនេះថា បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន សូម​មេត្តាប្រោស សូម​ព្រះអានន្ទ​ដ៏មានអាយុ អាស្រ័យនូវ​សេចក្តីអនុគ្រោះ ចូលទៅកាន់លំនៅ នៃសិរីវឌ្ឍគហបតី។ ព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ ក៏ទទួលនិមន្ត​ដោយតុណ្ហីភាព។

[១១១] គ្រានោះ ព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ ស្លៀកស្បង់ ប្រដាប់បាត្រ និងចីវរ​ ក្នុងវេលា​បុព្វណ្ហ​សម័យ ចូលទៅកាន់លំនៅ នៃសិរីវឌ្ឍគហបតី លុះចូល​ទៅ​ដល់ហើយ ក៏អង្គុយ​លើអាសនៈ ដែលគេក្រាល​ទុក។ លុះព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ​ អង្គុយហើយ ក៏ពោលទៅ នឹងសិរីវឌ្ឍគហបតី ដូច្នេះថា

[១១២] ម្នាលគហបតី អ្នកល្មមអត់ទ្រាំបានដែរឬ អ្នកល្មមប្រព្រឹត្តទៅ​ បានស្រួលដែរឬ ទុក្ខវេទនា រមែងធូរថយទៅ មិនចំរើនឡើង ការថយទៅ (នៃទុក្ខវេទនា) រមែងប្រាកដ ការចំរើនឡើង មិនប្រាកដទេឬ។ បពិត្រ​លោក​​ម្ចាស់ដ៏ចំរើន ខ្ញុំករុណា មិនល្មមអត់ទ្រាំបានទេ មិនល្មមប្រព្រឹត្ត​ទៅ​បានស្រួលទេ ទុក្ខវេទនា របស់ខ្ញុំករុណា ខ្លាំងពេកណាស់ រមែងចំរើនឡើង​ មិនបានធូរថយទេ ការចំរើនឡើង រមែងប្រាកដ​ ឯការធូរថយទៅ មិន​ប្រាកដទេ។

[១១៣] ម្នាលគហបតី ព្រោះហេតុនោះ ក្នុងសាសនានេះ អ្នកគប្បីសិក្សា យ៉ាងនេះថា អាត្មា​អញ នឹងពិចារណា នូវកាយក្នុងកាយ មាន​ព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តី​ដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ អាត្មាអញ នឹងពិចារណា ​នូវ​វេទនាក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មាន​ព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់​បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ ម្នាលគហបតី អ្នកគប្បីសិក្សា ​យ៉ាងនេះចុះ។

[១១៤] បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន សតិប្បដ្ឋាន ៤ ឯណា ដែលព្រះ​ដ៏​មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយ ធម៌ទាំងនោះ មានព្រមក្នុងសន្តានខ្ញុំករុណា ៗ និងប្រាកដ​ក្នុងធម៌ ទាំងនោះឯង។ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន ព្រោះខ្ញុំ​ករុណា ពិចារណា នូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅ​កិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី​ កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស ​ក្នុងលោក។ ពិចារណា នូវវេទនាក្នុងវេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌​ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តី​ដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក​។

[១១៥]​ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន ពួកសញ្ញោជនៈ ៥ ជាចំណែក​ខាង​ក្រោម ដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏​ចំរើន ខ្ញុំករុណា មិនឃើញ​ច្បាស់ នូវសញ្ញោជនៈឯណានីមួយ ដែលខ្ញុំករុណាមិនទាន់លះបង់ ក្នុងខ្លួន​សោះឡើយ។ ម្នាលគហបតី ជាលាភរបស់អ្នកហើយ ម្នាលគហបតី ភាពជាមនុស្ស​ អ្នកបាន​ល្អហើយ ម្នាលគហបតី អ្នកបានព្យាករ នូវអនាគាមិផលហើយ។

[១១៦] និទានដដែលនោះទៀត​។ សម័យនោះឯង មានទិន្នគហបតី មានអាពាធ ដល់នូវ​សេចក្តីទុក្ខ​ ឈឺធ្ងន់។ គ្រានោះ មានទិន្នគហបតី ហៅ​បុរសម្នាក់មកថា​ នែបុរសដ៏ចំរើន អ្នកចូរ​មក​នេះ។បេ។ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន ខ្ញុំករុណា មិនល្មមអត់ទ្រាំបានទេ មិនល្មម ប្រព្រឹត្តទៅបាន​ស្រួលទេ ទុក្ខវេទនា របស់ខ្ញុំករុណា ធ្ងន់ពេកណាស់ រមែងចំរើនឡើង មិនធូរថយទៅទេ ការចំរើន​ឡើង រមែងប្រាកដ ឯការធូរថយទៅ មិន​ប្រាកដទេ។

[១១៧] បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន ខ្ញុំករុណាត្រូវទុក្ខវេទនា មាន​សភាព​ដូច្នេះ ប៉ះពាល់​ហើយ ក៏ពិចារណា នូវកាយក្នុងកាយ មានព្យាយាម​ ជាគ្រឿងដុតកំដៅកិលេស មានសេចក្តី​ដឹង​ខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវ​អភិជ្ឈា និងទោមនស្សក្នុងលោក។ ពិចារណា នូវវេទនាក្នុង​វេទនាទាំងឡាយ នូវចិត្តក្នុងចិត្ត នូវធម៌ក្នុងធម៌ទាំងឡាយ មានព្យាយាម ជាគ្រឿងដុតកំដៅ​កិលេស មានសេចក្តីដឹងខ្លួន មានស្មារតី កំចាត់បង់ នូវអភិជ្ឈា និងទោមនស្ស​ក្នុងលោក។

[១១៨] បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏ចំរើន ពួកសញ្ញោជនៈ ៥ ជាចំណែក​ខាង​ក្រោម ដែល​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់សំដែងហើយ បពិត្រលោកម្ចាស់ដ៏​ចំរើន ខ្ញុំករុណា មិនឃើញច្បាស់ នូវសញ្ញោជនៈឯណានីមួយ ដែលខ្ញុំ​ករុណា មិនទាន់លះបង់ ក្នុងខ្លួនសោះឡើយ​។ ម្នាលគហបតី ជាលាភរបស់​អ្នកហើយ ម្នាលគហបតី ភាពជាមនុស្ស អ្ន​កបានល្អហើយ ម្នាលគហបតី អ្នក​បានព្យាករ នូវអនាគាមិផលហើយ។

ចប់ សីលដ្ឋិតិវគ្គ ទី ៣។

សំយុត្តនិកាយ មហាវារវគ្គ ទសមភាគ
(ព្រះត្រៃបិដក ភាគ ៣៨)

……………………………….……………………….
🍃ធម្មទាន FB: សិរីអមតា- ចិរំ តិដ្ឋតុ ពុទ្ធសាសនំ