Echoes of place :How places shapes us

Номын баярын эргэн тойронд

•••
Амирлангуй
Зүгээр л харахад чиний аюултай их эмх замбараагүй байдал дүүрэн өдөр чинь өөрөө эмх цэгцэндээ орох. Нарны жаргаж буй туяа хүн дүүрэн автобусанд чамд амирлах мэдрэмжийг өгнө. Ямар ч газар байлаа өнгө гэрэл нь ийм чухал байдаг бололтой.
Гэрэл зургийг А.Номин-Эрдэнэ
📍Тайбэй, Тайвань
•••
Peace
Just by looking at it, you can feel that your chaotic day is coming to an end. The setting sun offers a sense of peace, even in a crowded bus. It seems that color and light play a significant role in any environment.
Photo by Nomin-Erdene.A
📍Taipei, Taiwan

•••
Улаанбаатар хотыг саарал хот гэж ярих нь олон байдаг. Гэхдээ хараад байх нь Улаанбаатар хотын маань барилга байгууламжууд муухай өнгөгүй саарал гэхээс илүү бид нар өөрсдөө түүнийгээ анзаарч харахаа больчихсон байдаг юм шиг. Ийм олон өнгийн барилгатай ойрхон амьдардаг хүн байсан ч хажуугаар нь олон удаа яваад хүссэн хүсээгүй өөртөө сааралдуулаад орхидог байх.
Гэхдээ яг хүсээд харвал хайвал бүх зүйлс өнгөлөг байдаг.
Гэрэл зургийг А. Маргад .berilo
📍Улаанбаатар хот, Монгол улс
•••
Ulaanbaatar is often referred to as a gray city. However, it seems we have stopped noticing the vibrant colors of its buildings. Instead of perceiving them as ugly and colorless, we have become accustomed to their presence. Even if you live near these colorful structures, you may pass by them countless times and unknowingly become indifferent to their brightness. Yet, if you take the time to really observe, you will find that everything is actually colorful.
Photo by Margad Amarmend
📍Ulaanbaatar, Mongolia

•••
Зун
Миний хувьд зуны талаар ярихад 2024 оны л зун санаанд ордог юм. 15 жил амьдрахдаа цөөхөн хэд л аялсан байх. Ер нь хол явах дургүй болохоор дандаа үлдчихдэг ч энэ зун сонирхолтой санагдаад явсан. Хөвсгөл далай орох замд үзэж сонирхох зүйл ихтэй болохоор огтхон ч уйдаагүй ээ. Далайн ус, элсэн эрэг, нарны туяа, буга, хандгай, үхэр, сарлаг тэр ч байтугай шөнийн тэнгэр одод нь хүртэл тэр
газрыг диваажин болгож байгаа аятай л байсан. Энд тэндгүй аялагч, жуулчид өнгө өнгийн майхантайгаа далайн эрэг даган буудалласан байсан. Майханд давалгааны чимээ сонсоод унтах бол үнэхээр л хамгийн сайхан нь. Хааяа бодоход бид ийм сайхан байгалийн үзэсгэлэнт газар нутагтай оронд амьдардагтаа баярлам бас
бахархам.
Гэрэл зургийг Д.Оюунхандмаа _oyuk02
📍Хөвсгөл аймаг, Монгол улс
Summer
For me, when I think of summer, the summer of 2024 comes to mind. I have probably traveled only a few times in my 15 years of living. I usually don’t like to travel far, so I always stay behind, but this summer seemed interesting. There were so many things to see and do on the way to Khuvsgul Sea, so I didn’t get bored at all. The sea water, the sandy
beach, the sunshine, the deer, elk, cows, yaks, and even the stars at night made that place a paradise. Here and there, travelers and tourists were camping along the beach with their colorful tents. Sleeping in a tent while listening to the sound of the waves is truly the best. When I think about it, I am happy and proud that we live in a country with such beautiful
natural landscapes
Photo by Oyunkhandmaa Dorjmyagmar
📍Khuvsgul province, Mongolia

Монгол сургууль- Mongolian university
Их сургууль гэдэг төсөөлөл надад одоохондоо энэ зурганд байгаа шигээр л дүрслэгддэг. Гадны олон их сургуулийн төв байр, оюутны байруудыг харсан л даа. Гэхдээ би одоо ч яг энэ зураглалаар их сургууль гэдэг зүйлийг дотроо
хадгалахыг хүсэж байна. Энэ байрны дугуй заалаар ч хот ямар үзэсгэлэнтэй харагддаж гээч… Үүнийг уншиж буй оюутнууд миний дотроо мэдэрч байгааг мэдрээд, зураглаад унших л байх. Гэвч өөр илүүц зүйл бичихийг хүссэнгүй ээ.
2022.08.01
Гэрэл зургийг: Т.Энхжин .tgshjrgl
📍МУИС, Улаанбаатар хот
•••
Mongolian university

The imagination of ​​a university is still depicted in this picture for me. I have seen the headquarters and student dormitories of many foreign universities. But I still want to keep this image of a university in my mind. How beautiful the city looks from the circular hall of this building… The students reading this will probably feel what I feel inside, picture it, and read it. But I didn’t want to write anything else.
2022.08.01
Photo by Enkhjin Tegshjargal
📍National University of Mongolia, Ulaanbaatar

“Эцэст нь нэг”
2022 оны зураг. Оюутан болсныхоо дараа “гэр” гэдэг ямар амгалан тайван газар байдгийг ухаарсан хэрэг. Улирлын шалгалтаа өгчихөөд ухаан жолоогүй, эцэст нь нэг гэрийн зүг. Вокзалаас 18:40-ийн хөдлөх вагонд суухаасаа өмнө шантармаар хэцүү байсан өдрүүдээ бодож уртаас урт гүнзгий амьсгаа аван дотор бугалсан мэдрэмжүүдээ үлдээгээд суудаг байлаа. Одоо харин тийм үеийг мэдрэхгүй гэхээр хэдийн том хүн болсон юм болов уу?.
2022.12.29 16:48
📍Вокзал, Төмөр зам, Улаанбаатар хот
Гэрэл зургийг: В.Алтан Од
•••
“Just one now”
In a photo from 2022, I reflect on my journey as a student and how I now appreciate the peacefulness of “home.” After passing my semester exams, I felt overwhelmed with emotions and eagerly made my way back home. As I waited for the 18:40 train at the station, I would often reminisce about the times I felt discouraged. I took long, deep breaths to release the pent-up feelings inside me. Now, as I move forward in life, those difficult moments feel distant, signaling that I’ve truly grown into adulthood.
2022.12.29 16:48
📍Train station, Ulaanbaatar
Photo by Altan Od

•••
“Наадам”
Энэ барилдаанд аав зүүн жигүүрт барилдаж байсан байх аа. Одоо хараад таньдаггүй ээ. Манай аав чинь гучин жил сумандаа барилдаж байгаа сумын заан цолтой хүн шүү дээ.
Гэрэл зургийг М.Наранзаяа

📍Хэнтий аймаг Баян-Адрага сумын наадам

•••
“Naadam Festival”
Photo by Naranzaya Munkh-Aldar
📍Bayan-Adraga soum, Khentii province

•••
Тэнгэр ч бас газар - Just like a painting
Хүмүүс бид зураг дарахдаа тэнгэрийн зургийг ч бас цөөнгүй дарсан байдаг шүү дээ. Миний хувьд тэнгэр яг л газар шиг. Бид нэг тэнгэрийн дор амьдардаг ч тэнгэр нь хэтэрхий өргөн уудам учраас хэсэг бүрдээ өөр өөр газар шиг л бидэнд өөр өөр нөхцөл байдал, дүр зургийг үзүүлдэг. Газар болгон тэдгээрийн булан бүр өөр өөр дурсамж тээж байдаг лугаа адил тэнгэрийн зургууд ч бас бидэнд тэдгээр газар булан болж, өөр дурсамжуудыг илгээдэг. Ямар нэгэн газар орчны зургийг бид дахин авч болох ч тэнгэрийн зургийг хэзээ ч тэгж чадамгүй санагддаг. Учир нь тэнгэр минут секунд тутамд өөрчлөгдөж байдаг, хэзээ ч дахиж яг өмнөх шиг нь авах боломжгүй сонирхолттой газар юм. Энэхүү тэнгэрийг харах болгонд жинхэнэ тэнгэр эсвэл зурсан тэнгэрийг ялгахад хугацаа орохоор тийм л гэрэл зураг мэт санагддаг. Бид уран зургийг хараад зураг дотроос нэг тийм гүн гүнзгий зүйл хайх гэж оролддог шиг тийм гүн гүнзгий хэрнээ тархи сэргээсэн диваажинлаг мэдрэмж өгдөг тийм зураг.
Гэрэл зургийг: А.Номин-Эрдэнэ
•••
The Sky is Also the Land
When we take pictures, we often capture the sky. To me, the sky is much like the land. We all live under the same sky, yet it is so vast that each part presents us with different scenarios and scenes, as if they belong to different places. Just as each location holds unique memories, photographs of the sky also embody distinct corners of those places, evoking various memories. While we can take pictures of the surroundings of a place repeatedly, we can never replicate the sky in exactly the same way. The sky is a fascinating entity that changes every minute and second, making it impossible to capture precisely as it was before. Each time I gaze at the sky, it resembles a photograph that takes time to differentiate between the real sky and a painted one. Much like when we view a painting, we seek something profound within the image—a deep yet refreshing sensation that brings our minds a sense of peace
Photo by Nomin-Erdene.A
Taipei Taiwan

Untitled
Гэрэл зургийг: О.Цогт-Очир
•••
Photo by Tsogt-Ochir.O
Time Square, New York city