Yıldız Anaokulu ve Yaz Kuran Kursu

Oruç tutmak isteyen çocuğunuza İzin Verin.

Oruç, çocuğun iradesinin güçlenmesine, duygularını yönetmesine yardım eder.

Tutabilse de, çocuğunuzdan tam gün oruç beklemeyin. Yaklaşık ergenlik dönemine kadar çocuk her gün, tam gün oruç tutmamalıdır.

7 yaş sonrasında çocuk oruç tutmak isterse, “Tekne Orucu” tavsiye edin. Tekne orucunda çocuk bir yer, bir tutar, bazen yer, bazen tutar... Ne yendiğinde orucu bozuşur, ne tuttuğunda sevap alır... Çocuk zaten masumdur, kaygılanmayın... Çocukların tekne orucu sabah ile öğlen arası değil, ikindi ile akşam arasında olmalıdır ki, akşam iftar saatinde ailesi ile birlikte orucunu açabilsin.

3 yaşına kadar olan çocuklarda fizyolojik gelişim henüz onların kendi şahsi temizliğini “yeterince“ yapabileceği seviyede değildir.

Bundandır ki 3 yaşa kadar olan çocuklarda ge***al bölgenin temizliği mümkün olduğunca ebeveynlerden bir tanesi tarafından üstlenilmelidir. Bu, anne figürü olursa çok daha uygun olur.

Zira ge***al bölgenin temizliği, erken yaşta kaka temizliği, emzirme, alt değiştirme gibi bağ oluşturan faaliyetler zaten anne figürü tarafından yapıldığından dolayı, ge***al bölgenin temizliğinin de aynı kişi tarafından yapılması aradaki güvenli bağlanmayı artırdığı gibi çocuğun kişilik gelişimine de katkı sağlar.

Annenin herhangi bir sebepten dolayı ge***al bölgenin temizliğini üstlenememesi durumunda alternatif bir kişi, sadece o kişi olmak üzere, alt temizliği yapabilir. Farklı kişilerin çocuğun temizliğini sürdürmesi çocuğun kişilik aurasının gelişiminde kayıplara sebep olur.

3 yaş sonrasında çocuğun ge***al bölgesinin temizliği adım adım öğretilmeye başlanmalıdır. Ancak gerçek bir temizliğin olmadığını da bilerek ebeveynlerden birisi 4 yaşına kadar çocuğa destek sağlamalıdır.

4 yaş sonrasındaki çocuğun kendi temizliğini kendisinin yapması desteklenmelidir.

Çocuk, kendi işini yaşının gerektiği sınırlar içinde ne kadar kendisi yaparsa güven duygusu ve ona bağlı olarak da kişilik gelişimi desteklenmiş olur.

Çocuk aynı cinsten kardeşi olmak kaydı ile 3 yaşına kadar birlikte
banyo yapabilir.
4 yaşından sonra ise her halükarda ayrı ayrı banyo yapması tavsiye
edilir.
İkisi de 4 yaşından küçükse birlikte banyo yapabilirler.
3 yaşından sonra külot ya da şort giymiş olmaları şarttır.
Çocuklardan birisi 4 yaşını geçtikten sonra, aynı cinsiyette bile olsa,
kardeşiyle birlikte banyo yapmaması gerekir.
İkizler 2 yaşına kadar birlikte banyo yapabilirler. Ayrı cinsiyetteki ikizler ise 2 yaşından sonra iç çamaşırları ile 3 yaşına kadar banyo yapabilirler. Her halükarda 4 yaşından sonra ayrı banyo yapmalıdırlar.
Kardeşler 4 yaşına kadar suyun içerisinde iç çamaşırlarıyla
oynayabilirler.
7 yaşından sonra aynı anda banyoda bulunmamaları gerekir.

Annenin yeni doğan bebeği ile uyması tarihin her döneminde ve her kültürde var olmasına rağmen, modern psikolojinin gelişimi ile birlikte bebeğin anne ile uymasının sakıncalı olabileceği söylemi birçok ebeveyni tedirgin etmiştir.

Özellikle anneyi bir “iş gücü” olarak gören sanayi toplumlarında bu görüş, kadının bir an önce iş pazarına dönmesi için bebek ile annenin “bağlanmadan ayrılma”sı prensibine dayanmaktaydı. Buna göre bebek ile tensel temas, yakın iletişim, altı aydan fazla emzirme bebeğin anne bebek bağlanmasını artıracağı için sakıncalı bulunuyordu.

Bireysel çocuk yetiştirme taraftarı olan ebeveynler tarafından oldukça kabul gören bu görüşe anne yatağında ölen bebeler ile ilgili yapılan açıklamalar ve anne bebek yatmasının çocuğun cinsel kimliğine zarar vereceğini iddia eden ekollerin değerlendirmeleri de eklenince bebeklerin anne ile uyumasının önü tamamen kesilmiş oldu.

Hâlbuki bağımsız bilimsel çalışmalarla, anne bebek uyumasını bir davranış sapması değil fıtri bir ihtiyaç olduğunu ortaya çıkarttı.

Fransa Notre Dame Üniversitesi “Anne-Bebek Uyku Davranışları Laboratuvarı”nda yapılan çalışmalar, bebeğin annesi ile yatmasının hem “fizyolojik” hem de “psikolojik” olarak bebeğe fayda sağladığı gibi, bu yakınlığa annenin de ihtiyacı olduğu ortaya çıktı. Laboratuar’da anne ile uyuyan bebeklerin daha “huzurlu” ve “uyumlu” olduğu gözlemlendi.

İsviçre’de yapılan iki ayrı araştırmada ise bebeği ile birlikte uyuyan annelerin “oksitosin” (emzirme esnasında salgılanan hormon) düzeyler inde artış gözlemlendi. Oksitosin düzeyinin artması ise hem annenin hem de bebeğin yararına olacak şekilde süt miktarının artmasına neden oluyordu. Aynı zamanda bu hormon, doğumdan sonra ana rahminin eski halini almasında oldukça önemli bir rol üstleniyordu. Yapılan bu çalışmada, bebeğinden ayrı uyuyan annelerde “sütten kesilmelere” daha sık rastlandığı halde, bebeği ile uyuyan annelerde anne sütündeki belirgin artış oldukça dikkat çekici idi.

Anne ile uyuyan bebeklerde anne vücudunun doğal sıcaklığı ile bebeğin kendi vücut ısısının dengede durması bebeğin fiziksel gelişimi açısından önemli rol oynamakta.

Derslere katılmak için mesaj gönderebilirsiniz inşaallah..
Çocuklar ve gençler içinde dersler planlıyoruz nasipse..

Çocuk başkalarına saygı duymayı kendisine saygı duyulduğu kadar becerir...

Okulumuz daha öncede belirttiğimiz gibi bazı özel sebeplerle malesef bu yıl eğitime devam edemiyor..
Öğrenci kaydı için arayanlar ayrıca öğretnenlik için arayanlar oluyor..
Bugün de bilinen bir tv kanalından röportaj için aradılar malesef onuda geri çevirmek durumunda kaldık 😑

Gelen bu aramaları geri çevirmeyi elbette istemezdik bizde en kısa sürede tekrar devam etmek isteriz tabiki..Herşey nasip ..Rabbim hayırlısını nasib etsin..Gösterdiğiniz samimi ilginiz için teşekkür ederiz..Hayırlı,mutlu,sağlıklı günler...
😊🤲🌹🌹🌹

Erdemli ve disiplinli bir insan yetiştirmek için uygulanan programlardan biri de her sene başında okul idaresinin öğrenci velilerine 18 maddeden oluşan bir liste göndermesi ve öğrencilerin bu tavırları kazanmaları için velilerle işbirliğine gitmesidir.

İşte O listede yazanlar:

1 Birisi konuşurken dikkatle dinle.

2 İnsanlara selam ver, soruları açık ve duyulabilir bir sesle cevapla.

3 Sandalyede uygun bir şekilde otur.

4 Başkalarının eşyasının sana ait olmadığını anla.

5 Ayakkabılarını çıkar ve düzenli bir şekilde yerine koy.

6 Giysilerinin temiz olduğundan ve kırışık olmadığından emin ol.

7 Masanı ve çevreni düzenli tut.

8 Gece erken yatmayı, sabah erken kalkmayı öğren ve bu sorumluluğa alış.

9 Kahvaltıyı önemse.

10 Dişlerini her zaman fırçala.

11 Asla yalan söyleme.

12 Kimseyi dışlama ve kimseyi dışılanmış hissettirme.

13 Sorunu olanlara yardımcı ol.

14 Kimse hakkında kötü söz söyleme.

15 İnsanlarla iyi geçinmeyi ve bir şeyler öğrenmeyi alışkanlık haline getir.

16 Tek başına oynama; başkalarıyla oynayacak kadar sıcakkanlı ol.

17 Doğada zaman geçirmek ve daha fazla hareket etmek için dışarıda oyna.

18 Hata yaptıysan ciddiyetle özür dile.

Alıntıdır.

6 yaşındaki çocuğum okulu ve öğretmeni sevmediğini, arkadaşlarıyla oynamak istemediğini söylüyor. Okula gitmesi için zorluyorum, bu sefer “gitmeyeceğim” diye ağlıyor. Ne yapmalıyım?

4 yaş öncesindeki bir çocuk duyguları incitildiğinde birden sinirlenir, kendisini savunmak için kendisine ve etrafına zarar verir. Kendini bir yerlere atar ya da anne-babaya vurmaya başlar.

4 yaştan sonra ise çocukta duygusal savunma yavaş yavaş azalıp, zihinsel savunmaya yönelme başlar. Ancak 9 yaşına kadar tam olarak zihinsel savunma gelişmiş değildir.

6-9 yaş arasında çocukların çok aktif duygusal savunma mekanizmaları vardır. Çevresinden olumsuz tesirler aldığında kendisini kapatır.

Bu dönemde “Sen manyaksın.” denilirse çocuk bunu söyleyen kişiye kızdığı için değil, gerçekten öyle olduğuna inandığı için üzülür.

10 yaşındaki bir çocuğa “Sen geri zekalısın.” denildiğinde, bazen içinden de olsa “Sensin geri zakalı!” der. Kendisinin öyle olmadığı ve karşısındaki kişinin onu aşağılamak için kötü sözler söylediğinin farkındadır, bunu düşünebilecek bilgi birikimine ve yaşam deneyimine sahiptir.

Oysa 6-9 yaşındaki bir çocuk bu durumu yaşarsa ağlamaya başlar. Yeterli yaşam deneyimine ve bilgiye sahip olmadığı için çevreyi duygularıyla tanır ve incinmeye çok açıktır.

Bu dönemde çocuğun verdiği duygusal tepkiler aile ve öğretmen tarafından kabul edilişle karşılanmalıdır; çocuğa karşı onarıcı davranılmalıdır.

Öğretmen bakışı ve cezalarıyla çocuğu duygusal tepki verecek hale getirmemeli, onarılacak davranış oluşturmayacak şekilde öğretmenlik yapmalıdır.

Okulda duyguları incinen ve kabul edilişle karşılanmayan çocuklar, okula gitmek istemezler.

Çocuğunuz okula gitmek istemiyorum dediğinde, “Acaba neler oluyor, çocuğum okulda neler yaşıyor?” diye düşünmeli.

Öğretmen ile görüşüp, ters giden durumu tespit etmeli ve çocuğun uyumsuzluk yaşadığı durum çözülmeden çocuğa okula gitmesi için baskı yapılmamalıdır.
Adem Güneş

Kendi doğurduğumdan özür mü dileyeceğim?
Adım Nermin. Şu an 40 yaşındayım.
Maalesef, “kendi doğurduğumdan özür mü dileyeceğim?” diyen bir ailenin çocuğu olarak büyüdüm.
Tahmini 7-8 yaşlarındaydım. Annem ile bir akraba ziyaretine gittik.
Ev sahibinin ben yaşlarında bir oğlu vardı.Odada birlikte oynamaya başladık.
Ahmet’in sonra canı sıkıldı. Dışarıya top oynamaya çıktı.
Ben de odada yalnız başıma oynamaya devam ettim.
Birden “şangııır” diye bir ses duyuldu.
Oynadığım odanın içine bir top girdi ve cam kırıldı.
Hemen ayağa kalktım.
Top önüme düştüğü için şaşkınlıkla topu elime aldım.
O arada annem ve ev sahibi koşarak içeri girdi.
Annem elimde topu görünce camı benim kırdığımı düşünüp bir an da beni dövmeye başladı.
“Ben yapmadım” desemde öfkeden beni duymuyordu.
Ahmet’in 5 dakika sonra eve gelmesi ile olay anlaşıldı ama, ben çok fena dayak yemiştim.
Annem olayı anlayınca bana sadece şunu söyledi, “salak söylesene camı kırmadığını! Boş yere dayak yedin.”
Sonra içeri geri gitti. Çayını içmeye ve sohbetine kaldığı yerden devam etti. O arada ev sahibi duruma çok üzüldü.
Anneme, “çocuktan bir özür dileseydin bari” dedi.
Annem ise “kendi doğurduğumdan özür mü dileyeceğim?” diyerek beni hiç önemsemedi.
Hiçbir zaman benden özür dilemezdi, zaten.
Biliyor musunuz hocam! Ben çocuklarımdan hep özür dilerim.
Çünkü bilirim ki, kırılan kalbin tamiri o an yapılmıyorsa o kalp bir ömür kırık kalıyor.
O kırgınlıkla sen ailene düşman olup aylarca kapısını açmak istemiyorsun.
İçinde unutamadığın, kapatamadığın derin yaraların oluyor.
Ve en önemlisi insan kendini çok değersiz, beş para etmez hissediyor.
İçinde günden güne büyüyen bir nefret doğuyor.
Bir gün anne olunca daha çok kızdım anneme.
Ben evladımın bir damla göz yaşına kıyamazken, annem bizi haksız yere dövüp bir özür bile dilemezdi.
Sizin yazılarınızı okuyan insanlara bunu da anlatın, lütfen.
Dayak yiyen ve bir özrün bile çok görüldüğü çocuklar, kendilerini paçavra gibi hissediyor.

Dilek Cesur

Ağlamak ve gülmek insanın en doğal duygusal ihtiyacıdır.. Ve bu ihtiyaç ne kadar özgürce yaşanırsa o kadar giderilebilir.

Kişi ağladıkça duygularında derinleşir, gülebildiği kadar da genişler.

Çocuk en doğal haliyle içten geldiği gibi gülmek yerine, ebeveyninin izin verdiği kadar gülebiliyor ve ağlayabiliyorsa böylesi kişiler yetişkin olduklarında nerede güleceklerini, nerede ağlayacaklarını beceremezler…

Bir kişinin sağlıklı çocukluk geçirmiş olmasının en belirgin özelliği doğal haliyle tebessüm edebilmesi ve yeri geldiğinde ağlayabilmesinde gizlidir.

Terbiye metodu ...