Maarif Yolu

Ahmet Güvenç'in Anlattıklarından*:

“Bir gün Barış;“7’den 77’de bundan sonra siz de olsanız” dedi. Buna aslında karşı çıktım; kızdım da biraz “Biz ne yapacağız Barış? “Mini mini bir kuş” mu çalacağız?” dedim. O da “Biz çocuklara o kadar saygı duyuyor, öyle değer veriyoruz ki Mine ablaları yanında Bahadır ağabeyleri, Ahmet ağabeyleri de onlar için çalıyor diye  hissedecekler.” dedi. Böylece biz de  "Adam Olacak Çocuk"lara eşlik etmeye başladık. İyi ki...”

Çocuklara, eğitimlerine değer vermek söz ile lisan ile mi hâl ile midir?

Çocuklara gösterilen sevgi ve saygı ölçüsü nelerdir?

Çocuklar için yapılan tüm çalışmalar, eğitim ile çocuk psikolojisine uygun nasıl ele alınır?

Kişi ne kadar ünlü ve yoğun olursa olsun elzem meselelere; ailesini de aşan şekilde, tüm çocukları, ülkenin geleceğine vakit ayırması gerektiğini, mesleki açıdan basit görünen şeyleri bile yerine getirmesinin önemini aktarmayı nasıl başarır?

gibi soruları zihnimizde yeniden ışıldatmasıyla, maârif yolunda dinlediklerimizden hatırda kalan...

*15 Şubat 2019 tarihinde, Cemal Reşit Rey Konser Salonu’nda "20 Yılın Ardından Barış'a Özlem" panelinde yaptığı konuşmasından meâlen ve kısmen aktarılmıştır.,

'ten bunun için her kim olursan ol doğru yolda

Neden Öğretmen Olmak?

Doğan Cüceloğlu Hocamızın aziz hatırasıyla…
Eğitim bir bilim ve öğretmenlik ise o bilim ile harmanlanmış bir uygulama alanından ziyade yaşam şekli…
Eğitim fakültesi, öğretmen okulu mezunu olmak çocuklarla irtibat kurmak, okullarda görev almak yani “Öğretmen” olmak için birinci şart. Fakat bunu aşan o diplomalara sığmayan bir şeyler var. Öğretmenlik Yapmak ile Öğretmen Olmak arasındaki fark…

Nasıl ki biyolojik olarak canlıların çoğu kendi cinslerinden çocuklarla, anne-baba adını alabiliyorsa insanlarda da canlılığın gereği bu özellik mevcut. İnsan olmanın farkı ise Annelik- Babalık Yapmaklık ile Anne-Baba Olmaklık ayrımında gizli…
Öğretmen olmaklık da işte bu örnekle çok örtüşen bir hal… Yürüdüğünüz ve adandığınız yolda çocuklarla, gençlerle, yetişkinlerle kısacası herkesle; okulda, evde, sokakta, gittiğiniz her yerde ve her durumda sizde kendini aksettiren bir sirayet, bir gönül alış-verişi. Bu gönül alış-verişi, bu sirayet için emek de çekiliyor tabii… Gerekirse uykusuz geceler (hatta sürekli) ile her daim kendini geliştirmek adına çaba içinde olmak; yeni bir şeyler öğrenmek, her insandan, her canlıdan-cansızdan aksedeni okuyabilmeye çalışmak; bedeni-ruhi sağlığı korumak için kendini aktif tutmak; gerekli tedbirleri almak; spor-müzik-tiyatro vb hem sanat hem fiziki gereklerle hayatın içinde harmanlanabilmek… Kendinden hareketle, anlamaya olan çabada bir bilim adamı gibi incelikli ilerleyip, kendini ve yaşamı ciddiye alırken herkesle işbirliği içinde bütünleşme imkanı da bulabilmek. Eğitim alanı, kültürel bir yapıda olmasına karşın evrensele açılan yanın da bilinciyle, içinde bulunulan kültüre hizmet ederken diğer üst bir alana, evrensel olana doğru herkesle kucaklaşılabildiği o anları hissedip, hissettirebilmek…
Öğretmen Olmak, başkasına tanıklıkta sorumluluk, bilinç ve şükür duyguları içinde denge kurmaya çalışan; öğretmen “olma”nın “oldum” demekten ziyade sonsuz bir yürüyüş olduğunu, değerleri yaşatmaktan öte kendisi değerleri yaşamaya azmederken; hep yolda olduğunu bilmek; hep şartta ve koşulda durmadan adımlamak. Biliyoruz ki, öğretmenlik bir yandan anne-baba, bir yandan psikolog veya doktor olmak ve bir çok mesleğin cüzlerine sahip olmak-uygulamak demek; en çok da sevilen, seven olmak … Her şartta ise aslında öğretmenliğin temelinde filozofluk da giz olarak yatmakta.

İşin özünden süzülen ise aslında tek bir cümle:
“Öğretmen Olmak Bir CAN’a dokunmak”

Maârif Yolu'nun MESKEN'lerinden Drama Etkinliğimiz... İzManço çatısı altında... ""Barış'ın İzinde Biz Kocaman Bir Aileyiz" dedikleri hakikat. :)

Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve silah arkadaşları ile şehitlerimiz başta olmak üzere; bu ülke ve millet adına çalışıp, ebediyete intikal edenlere Rahmet, bu ruhla yaşayanlara da Selam olsun!
29 Ekim Cumhuriyet Bayramımızın 97. yılı Kutlu Olsun!

Bullying okulda, mobbing iş yerinde … Nerde olursa olsun benzer şekillerde ve benzer sonuçlarla hatta aynı cümle ve hisleri insanda çoğaltan şekilde bu bir şiddet türü, duygusal şiddet ve zorbalık.

Zorbalık her yerde ve kim yaparsa yapsın zorbalık, şiddet her yerde ve kim yaparsa yapsın şiddet!.. Duygusal Şiddetin yukarıya doğru hızlı ivme ile yükselişi her alanda korkutucu bir şekilde ilerlerken “dur” dememiz için beklediğimiz daha çok vaka sayısı mı?

Özellikle çocukların hayatında daha dikkatli olmalı ve böyle bir zorbalık potansiyeli olanları önden uygun şekillerde doğru yöne kanalize etmeliyiz. Zira şiddet şiddeti doğurarak, ileride kendilerinin de zorba olması muhtemel yeni mağdurlar bile açığa çıkartabiliriz.
Kendi çocuğumuz yanlış bir şey yaptığında, özellikle arkadaşlarına karşı tavırlarında şiddete eğilimi varsa bunu örtbas etmek yerine çözmeye çalışmak ya da kendi çocuğumuz/öğrencimiz bir olaylar silsilesine maruz kalıyorsa ve biz bunu anlamıyor olsak bile, onun halini sadece işaretlerinden bile okuyarak durumu fark etmek görevimiz. Görünür hale bürünen veya fark ettiğimiz hususlarda sessiz kalmamak en azından yeni kurbanlar olmaması adına önemli bir hamle. Çocuktaki mağdur veya zorbadaki Adalet inancı için de.

İşte bu belgeseldeki aileler kendi çocukları zorbalık yüzünden bu dünyada yaşamlarını devam ettiremese de onlar yaşadıkları acıdan başkaları da nasiplenmesin diye “yeter” diyerek insanları da buna “dur” demeleri için bilinçlenmeye çağrı yapıyorlar.
Kendi çocuğunuz, eşiniz, ailenizden biri, … kim olursa ve kim yaparsın yapsın şiddete lütfen geçit vermeyin. Zorbalık kabul edilemez diye önce biz seslenelim! Özellikle çocuklar arasında… ki dünya şimdi de, gelecekte onların yetişkin olduklarında da daha yaşanabilir daha insanca olsun.

üzülerek bir , belgeseli

Neden çocuklar susmaMAlı?

Hep çocuklara susması yönünde telkin verirken yanlış yazılmış veya anlamsız bir soru gibi gelebilir. Yanlış yazmadığımızı bilinçli şekilde böyle yazdığımızı ikinci “MA”yı büyülterek ifade ettik … Anlamsız mı? Bu konuya da açıklık getirelim. 😊

Çocuklar Neden Susmamalı?.. Çocuklara nerde susmaması gerektiğini neden anlatmalı? Susmamayı bilen, nerde susmaması gerektiğini bilen, çocuk aslında nerede konuşup, nerede konuşmaması gerektiğini de bilen çocuktur. Kendine bir şey yapıldığında, taciz ve istismara boyun eğmemesi, susmaması gerektiği anlatıldığında çocuk hem kendine güven duyacak hem de yanlış bir şey başına geldiğinde güç bulacaktır. Sürekli kendini başkalarının hataları için suçlamayacak, başka insanların başına uygunsuz haller gelmesin diye başına gelenleri söylemekten çekinmeyecektir. Bunun ayıp veya kötü olmadığını kendisine yanlış yaklaşım sergileyenlerin sorunu olduğunun bilincinde olacaktır. Kendi haklarını bilip, karşı tarafın da haklarını bilebilecek olgunlukla yetiştiğinden hem minikken, hem de büyüdüğünde kendisine veya başkasına yapılmış olsun herhangi bir zulme boyun eğmeyecek, ses çıkaracak, pasif kalmayacak, kendisine yapılan yanlışlıklarda hakkını arayabildiği gibi, başkasına karşı yapılana da seyirci kalmayacaktır. Daha da ötesi nerde susmaması gerektiğini bilmek aslında nerede konuşmasını bilmekle eşdeğer olduğundan başkalarına karşı da saygı ile davranan bir birey olacağı kendi de zulmetmeyecektir.

Konuştuğunda doğruyu, hakkı, sevgiyi konuşan biri olması için, içinde tutmamayı öğrenebilmesi için çocuklarımıza SUSMAMAYI öğretelim ki nerde kendilerine dair sınırlar var, nerde sınır ihlalleri var, nerde başkalarının sınırlarında durmaları gerekiyor anlasınlar ve bunlara karşı hem kendilerini hem de başkalarının haklarının yanında İNSANLIĞIN yanında durabilsinler. Tek başlarına yaşamadıklarını ve gerektiğinde konuşmamalarının da gerektiğini algılayabilsinler. Susmamayı öğrenince, nerde konuşması gerektiğini bilince susmanın değerini de zaten kavrayacaklar.
Böylelikle belki bizler de nerde şikayet ediliyor, nerde gerçekten hak aranıyor fark edebilir; nerde kişi başkasının hakkını gasp ediyor, nerde şiddete uğruyor öğrenebiliriz. Zira çocuklara susma-konuşma dengesini kurabilmeye yardımcı olmak için ilk önce bizim bir tekrar düşünmemiz ve üzerine harekette bulunmamız gerekecek.

(Ayten ZARA Hocanın ifadelerinden kısa bir özet geçerek burada özellikle yazmak gerekiyor. “ sloganı yanlıştır!! “… Bu ifade istismarcıyı cesaretlendirir. Çocuk da yetişkin de her türlü maddi-manevi istismar ve tacize maruz kaldığında susmaması gerektiğini öğrenmelidir/öğretilmelidir. Ama özellikle de çocukları böylesi konularda duymayı biz öğrenmeliyiz. )

diye