Ben Sema Mercan Erdoğan… Son bir yıldır aklımda olanları hayatta geçirme kararımla, bu ilkbaharda tamam dedim, artık ben kendi okulumda olmalıyım. Yetişkinlere has karmaşık işleyişten uzak, oyun oynamak için hazır ve ilham veren yetişkinlerin olduğu, anaokulunda yapılması gerekenler listelerine değil, çocukların akışına uyumlanabilen keyifli günler hayal ettim. Bir ah keşke dedim sustum…
Oyun oyna
salar, hayatın provasını yapsalar, kendilerince, huzur dolsalar, kendileri olmak yolunda coşku ve huzur dolu adımlar atsalar dedim, var mı öyle bir yer acaba dedim. Ah dedim, sustum…
Bir bahçesi olsa, plastiğe değil toprağa, tahtaya dokunsalar, çizgi filmlerle değil masallarla büyüseler… Boyama kitapları ile değil, boya ile resim olsalar… Müzik çalarlarla değil, insan sesleri ile şarkı olsalar… Ödül ve ceza ile değil, yaşamı iyileştirerek var olsalar… “Hava soğuk çıkamayız”larla değil, yağmurda gelen sus sesi de dahil her mevsimi yaşasalar… Çamursa çamur biz yinede bahçedeyiz deseler, o aktiviteden bu aktiviteye sürüklenerek değil, gerçekten oyun oynayarak büyüseler… Ah dedim, sustum…
Sağlıklı yemekler yese çocuklar, hatta kıyafetten sabuna kadar her şey iyi planlanmış olsa, paketli gıda girmediği gibi zararlı hiçbir kimyasalla temas etmeseler, yetişkinler onları korumak için gerçek bir çaba içinde olsa dedim… Ah dedim, yine sustum…
Ebeveynlerin yargılanmadığı, oryantasyonun kabusa dönüşmediği, çocuğu merkeze aldığı gibi ebeveyni de özgürce içine davet eden, şeffaf, samimi ve destekleyen bir yapı hayal ettim… Yani çocuklarla olduğu gibi ebeveynlerle de her an el ele olmaktan keyif alan ve hatta daha sık görüşmek için çabalayan kurum olsam dedim, ah dedim…
Düşündüm, yazdım, çizdim, sordum soruşturdum ve yine dönüp o güzel ebeveynlere sordum. Başta çalıştığım kurum yöneticilerim ve velilerim, beni tanıyan birçok kişi “Sen bu işi yaparsın” dedi…
Aradan aylar geçti, ŞEKER PORTAKALI artık doğmalıydı…
Sonra arayış başladı… Orası mı olmalı?, Yoksa burası mı? Hayalim kocaman bir bahçesi olan toprakla çocuğun buluştuğu içinde meyve ağaçlarının olduğu hatta binasının da kerpiçten olduğu bir okuldu, ekolojik bir okul… Olmadı, yetişemedik. Bir sonra ki yaza kaldı bu plan, kesinlikle unutulmamak, uygulamak üzere, sırasını bekliyoruz 🙏
Sonra bir gün çalıştığım binayı sevdiğimi 5 yıldır tanıdığım çevreyi, aileleri ve çocuklarımı düşündüm. Neden olmasın dedim “Haydi” dedi herkes, “Haydi”… Tam da şimdi… İşte bu inançla, bu güvenle ve motivasyonla EVET şimdi dedim. Dinginlik, sadelik, doğal bir akış, oyun dolu bir dünya, her an içeride olma özgürlüğüne sahip ebeveynler ve çocuklar…
ŞEKER PORTAKALIna bekliyorum herkesi 😊😍💐Görüşmek üzere 🙋
