Selahattin Öztürk / Özel Eğitim

Aldığım notlarım;
“Kreşe başladık sorunlar arttı.”
“Sınıftakilerle hiç anlaşamıyor çekip elinden alıyor arkadaşlarının..”
“Öğretmen sınıftan çıkartıyor..”
“Ağlaya ağlaya sokup ağlaya ağlaya alıyoruz..”
“Kreşte anne veya anneanne de olsun dediler biz kendimiz vakit geçiriyoruz çocuğumla…”
“Bir öğretmen sadece benim oğlumun peşinde dolaşıyor, oturtup etkinlik yaptırmak imkansız ama zamanla alışır sandık..”
Okulların kapanmasına az kaldı. Değerlendirdiğim çocukları düşününce en çok dert yandığımız konulardan biri bu oldu. Ne yazıkki otizm belirtileri görüldüğünde kreş veya anaokuluna yönlendirmenin faydalı olabileceğini düşünen insanlar hala var..
Bu yönlendirme varda multidisipliner bir ekibin toplantısı sonucu özel eğitim öğretmeni/uzmanı tarafından yapılmalı.
Ekip yoksa sadece özel eğitim uzmanı/öğretmeni dinlenmeli.
Kreş ve anaokulu çok önemlidir. Ancak kesinlikle hazır hale geldikleri doğru zamanda..
*
*
*

Bana göre çoğu çocuk tatile gidebilir.
Ama çoğu çocuk için de tatilden ziyade çocuğu bu tatile nasıl hazırladığımız ve süresi önemli olabilir.
Bazı çocuklar rutin değişikliklerine, yeni ortamlara, farklı seslere ve beklenmedik şeylere karşı daha hassas olabiliyor.
Sırf kaygı ve korkularıyla çocuğunu hiç tatile götürmemiş anne babalarla konuştuğum oldu…
Oysa hayatn kendisi değişimlerden ibaret değil mi?
Ne yapalım?
Tatile gitmeden önce;
🪡
Gideceğiniz yerin fotoğraflarını göstermek, yolculuk sürecini anlatmak, kalacağı yer veya odanın görüntülerini inceletmek, günlük planı mümkün olduğunca öngörülebilir hale getirmek çocuğa göre çok önemli olabilir.
Bazen ilk tatil 2 gün sürer. Sonra 4 gün.Daha sonra 1 hafta..
🪡
Önemli olan mükemmel bir tatil yapmak değil, çocuğun yeni deneyimler yaşamasına fırsat vermek. Ve tabiki haftalarca veya aylarca da eğitim ve/veya terapi sürecinden alıkoymamak.
*
*
*

Otizm tek tip değildir.. Araştırmalarımızda ve günlük pratiğimizde şunları görüyoruz;
İlk farkeden ve bir şeyler var diyen anne olabiliyor..
Hisleriyle açıklayabiliyorlar bu durumu da.
Sonra şunları duyabiliyoruz;
Bir çok özelliği internetteki otizm tanımlarıyla bire bir uymayabiliyordu.. Biz o belirtileri hep, her an olması gerekiyor diye düşünüyorduk.. Eskiden bazı becerileri yapabiliyordu sonrada azaldı bu yüzden yeniden geri gelir diye bekledik..
Çocukları çok seviyordu ama karşılarına geçip zıplayıp kanat çırpabiliyordu otizmliler çocuklarla ilgilenmez diye düşünüyorduk…
Halbuki böyle olmayabiliyor. Otizm, çok farklı çocukları bir yelpaze altında topluyor.
Bizim için isme tepki vermek, göz göze bakışmak ve mesajları anlamak, yönergelere uymak, iletişim ortağını takip ve taklit etmek sosyal yeterliliklere ve sergileme motivasyonuna sahip olmak, sosyal ortamlarda bağlamın görünmeyen kurallarını öğrenip uyum sağlayabilmek, iletişim ortağıyla iletişim işlevlerini gelişimsel özelliklere uygun olarak kullanabiliyor olmak ve bir çok detay daha çok önemlidir. Çocuktaki bu ve diğer özelliklerin değerlendirilmesi, duyusal özelliklerinin anlaşılması çok çok önemlidir.
Ne yapıyor? Neden yapıyor olabilir? Nasıl yapıyor? Beklenen için eksik olanlar neler?
Tanı ve tıbbi destek için çocuk psikiyatristine,
eğitsel değerlendirme ve eğitim için özel eğitim öğretmenine/uzmanına başvurun…
Otizmin bilinen tek tedavisi eğitimdir.
*
*
̇ti̇m

DEHB herkeste yok. Her bende var diyende de olmayabilir. Doktor tanı koymadıkça bazı özellikleri sebebiyle belki iyi niyetle DEHBli olduğunu söyleyen kişiler de tanının önemini ve ailelerin harekete geçme davranışlarını ne yazık ki negatif etkileyebiliyor.
Erken dönemde çocuk psikiyatristi önerileri ve eğitsel müdahalelere başvuralım. Zamana ve korkularımıza yenilmeyelim.
*
*
*