Denge Gelişim ve Danışmanlık Merkezi

Anne babalar beslenme sorunları yaşamamak için aşağıdaki önerilere kulak verin

Öncelikle bir yemek yeme saati çizelgesi oluşturun.
Çocuğunuz eğer yemek yemeyi reddederse bir sonraki yemek saatine kadar bekleyin.

Aralarda ekstra yemek saatlerine, atıştırmalara izin vermeyin.

Yemek saati yaklaştıkça açlıktan, acıkmaktan söz edebilirsiniz. Yemek sonrasında ise doymaktan bahsedersiniz. Böylelikle açlık-tokluk hissini söze dökerek daha fazla farkındalık kazandırmış olursunuz.
Midesini erkenden doldurmamak için öncelikle katı besinlerle başlayın, daha sonra sıvılara geçin.

Yemek zamanı yediği miktara takılmayın. Eğer “yemeğim bitti”, “doydum” diyorsa sofrayı kaldırın.
Yemek masasında öncelikle kendi kendine yiyebileceği yemeklerle yemeğe başlamasına izin verin. Örneğin, bir parça ekmek, biskuvi, muzu kendi kendine yiyebilir.
Kaşıkla yemeğe karşı direnç geliştirdiyse, başka yollarla yemesine izin verebilirsiniz. Örneğin, pipetle, eliyle de içip, yiyebilir.
O yemek yerken siz de bir şeyler yiyin. Yemek yemek bir yandan da sosyal bir aktivitedir.
Yemek yeme yeri masa ve yemek sandalyesi olmalıdır. Oturma odasında, yatağında, vs. yemek yemesine izin vermeyin.
Eğer tabağı, çatalı, fincanı atmaya başlarsa, onları masadan kaldırın ve net bir şekilde memnuniyetsizliğinizi belirtin.
Kendi kendine yemek istediği her zaman ona fırsat verin. Dökülmesinden, üzerinin kirlenmesinden tedirgin olmamak için yemek sırasında bir önlük bağlamayı unutmayın.
Yemek zamanını otuz dakika ile sınırlandırın.
Oyun zamanı ile yemek zamanını birbirinden ayırın. Yemekte oyun oynamamaya, oyun sırasında da yemek yememeye özen gösterin.
İstenmeyen davranışlarına tepki verirken duygularınıza ve sözlerinize dikkat edin. Gereksiz duyarlılık ve aşırı tepkilerden kaçının.
Siz de yemek zamanı ritüellerine uyun. Zamanında masaya oturun. Yemek sırasında televizyonu kapatın.

Çocuğunuza neyi, neden yapması, ya da yapmaması gerektiğini doğru şekilde anlatın. Çocuklar anne-babalarının tutumlarından çok etkilenir. Buna dikkat edin. Siz kendinizi ne kadar iyi hissederseniz, çocuk da sizi örnek alacaktır. Çünkü çocuk görür, çocuk yapar.

Çocukları Çizdikleri Resimlerden Tanıyabilirsiniz

Küçük yaşlardan itibaren her çocuk sever bir şeyler çizmeyi, sayfalarca kağıtları boyamayı, renkli kalemleri.. İşte çizdikleri her resim çocuklarınızın psikolojik durumu, ruhsal ve kişisel gelişimi hakkında ipuçları veriyor.

Örneğin çocuğunuz resimlerinde kahverengi ve siyah gibi koyu renkleri tercih ediyorsa karamsarlık söz konudur. Bu durum içe kapanıklık ve duygusal kopukluğu da beraberinde getirir.

Turuncu, sarı gibi sıcak renkler kullanıyorsa neşeli, yaşıtlarıyla uyumlu ve sürekli oyun halinde mutlu çocuklardır.

Yeşil, mavi ağırlıklı resimler yapan çocuklar ise duygularını gizleyen, ebeveynlerinden başkasına karşı soğuk davranan çocuklardır.

Çoğunuz büyük bir resim kağıdının sadece bir kenarına minik ve silik figürler yapıp fazlaca boşluklar bırakıyorsa kendine güvensizliğin göstergesidir. Çevresindeki yaşıtlarıyla da uyum zorluğu çektiği anlamına geliyor.

Eğer rengarenk karmaşık anlamsız resimler yapıyorsa bu da hiperaktif bir çocuk olduğunu gösterir. Yaptığı resimler bütün kağıdı dolduracak şekilde büyük ve uzun çizgiler halindedir.

Çizdiği aile resimlerinde ebeveynlerinden bir yada birkaçını eksik çizmesi, bazılarını resmine dahil etmemesi , yada çizdiklerinin yüzünü bomboş bırakması ailede sevgi eksikliğinin oluştuğuna işarettir. Bu gösterir ki çocuğa yeterli sevgi aşılanmadığından huzursuz ve güvensizdir. Aynı zamanda anne ve babasının arasına da objeler yada nesneler çizmesi kendi iç dünyasında anne ve babayı ayırmıştır. Aile içinde iletişim kopukluğu yaşayan ailelerin çocuklarında benzer resimler görmek mümkündür.

Ev resmini genelde bütün çocuklar çizer. Ancak eğer çizdiği evin içi boş saydam ise yani sadece evin duvarlarını çizilmişse; aile içinde kendini ifade etmekte zorlanan çocuklardır. Evin bacasını çizmeyi unutmamışsa bu da evde her daim olan sıcak ortamı gösterir.

Eğer yüksek binalar, büyük evler çizilmişse bu da daha fazlasını isteyen, başkasının sahip olduklarına özlem duyan çocuklardır.

Resimlerde bakılan en önemli detaylardan biri de çocuğun çizdiği resimlerde insan figürünü kullanıp kullanmamasıdır ki bu onun sosyal hayattaki yerini gösterir. Eğer fazlaca insanlar çiziyorsa sosyal iletişimindeki başarısı oldukça yüksek, paylaşımı seven bir çocuk denilebilir.

Eğer çizdiği bulutlar koyu ve keskin çizgilerle belirginleştirilmişse, henüz çözemediği sıkıntılarının olduğuna işarettir. Ancak soft mavinin yumuşak tonlarıyla çizilmiş bulutlar dinginlik ve huzuru temsil eder.

Çizilen çiçekler her zaman mutluluktur, güzellik sembolüdür. Eğer bir okulun yanına çizilmişse okuldaki mutluluğunu evin yanına çizilmişse evdeki mutluluğunu gösterir.

Zorbalık ve Zorbalık Türleri

Zorbalık türleri doğrudan zorbalık ve dolaylı zorbalık olarak sınıflanmaktadır. Doğrudan zorbalık fiziksel ve sözel saldırı davranışlarını içerirken, dolaylı zorbalık ise kasıtlı yalnız bırakma veya sosyal ortamlardan yalıtım gibi davranışları içermektedir (Totan, 2007).

Doğrudan zorbalıkta, doğrudan ve açık olarak birinin diğeri üzerindeki güç, statü ve hakimiyetini gösterme isteği vardır. Zorbalığa maruz kalan birey zorbanın kim olduğunu bilir. Kurban ve zorba yüz yüzedir.Doğrudan zorbalık, vurma, tekmeleme, ısırma, çimdikleme gibi fiziksel saldırıları, hakaret ve aşağılama gibi sözel olarak yöneltilen saldırılarla, çirkin yüz ifadeleri ve el kol hareketlerini kapsar (Özdinçer Aslan, 2008).

Dolaylı zorbalık kişinin sosyal olarak yalnızlaştırılması, hakkında dedikodu yayılması, sosyal çevresinin maniple edilmesi ve kasıtlı olarak gruptan dışlanması gibi davranışları içerir. Kurbana doğrudan saldırıdan çok, arkadaşları arasında asılsız sözel ifadelerle zarar vermek amaçlanır. Üçüncü kişiler yoluyla yapılan veya kurbanın zorbayı tanıyamadıkları durumlar söz konusudur.

Sözel olarak kurbana isim takma, tehdit etme, alay etme, küçük düşürme, iğneleme, göz hapsine alma,gruptan dışlama, konuşmama ve sessizleştirme vardır. Kurbanın rahatsız edilmesi, kusurlarıyla uğraşılması, duygularının incitilmesi, saldırganlığa maruz bırakılması, kurbanın eğlence unsuru olarak kullanılması ve kurbana karşı çirkin davranışların sergilenmesine sık rastlanır. Bireyin sosyal statüsüne ve benlik kavramına zarar vermek amaçlanır (Özdinçer Aslan, 2008).

Kanada Halk Sağlığı bakanlığının (1998) zorbalık davranışlarına ilişkin sınıflandırılması aşağıdaki tabloda gösterilmiştir. Bu listeye göre temel zorbalık türleri: Fiziksel saldırganlık, sözel saldırganlık ve sosyal yalıtım olarak sınıflandırılmaktadır ( Akt: Totan, 2007).

Aşağıda sıralanan zorbalık türlerine ek olarak, teknolojik araçların kötüye kullanılması ile ortaya çıkan siber zorbalıkta son zamanlarda yaygın bir zorbalık türü olarak ele alınmaktadır. Öğrencilerin interneti, chat odalarını, cep telefonlarını, anlık ileti programlarını ( MSN, Yahoo Massenger vb.) kullanarak zorbalık yapmaları gün geçtikçe yaygınlaşmaktadır (Totan, 2008).

Bu alışkanlıkları değiştirmenizi öneririz.

Öncelikle çocuklarınızda ama mutlaka kedinizde de değiştirmeniz gereken başlıca alışkanlıklar:

Yüksek şeker
Çocuğunuzun şeker tüketip tüketmemesiyle büyük bağlantısı olsa da kesinlikle vazgeçmeniz gereken çocuksu alışkanlıklardan birisi bu. Çoğu çocuklara yönelik abur cubur ve içecek yüksek oranda şeker ihtiva eder.
Şeker, sadece obezitenin ana sebeplerinden biri olduğu için değil, bağışıklık yaptığı ve kolay kolay kurtulunamadığı için de zararlıdır. Şekerli abur cuburları az yağlı süt ya da içine biraz meyve suyu katılmış su ile değiş tokuş edin ve elma ya da yoğurt gibi gıdalara daha çok yönelin.

Televizyon
Çocuğunuzun günde kaç saat televizyon izleyebileceğine dair bir zaman kısıtlanmanız var mı? Ya da bilgisayar başında geçireceği saatler için? Ekran karşısında geçirilen zamanın, organizasyon becerilerinden konsantrasyona ve hatta sporda başarıya gelişimi ne kadar çok etkilediğine dair onlarca araştırma yapıldı. Herhangi bir ekran karşısında geçirdiğiniz zaman günde 2 saati geçmesin ve kalan vakti başka şekillerde değerlendirin. Mesela zamanınız olmadığını bahane ederek sürekli ertelediğiniz şeyler için…

Dışarısı
Çocuğunuz en son ne zaman dışarıda oynadı? Ya siz en son ne zaman dışarıya çıktınız? Çocukların yarısından fazlası her gün dışarıya çıkmıyor ve bu motor gelişimi, ruh sağlığı, D vitamini düzeyleri ve vizyonları üzerinde zararlı etkisi var. Aynı şey sizi için de geçerli. Her gün en az 60 dakikanızı dışarıda geçirmeye özen gösterin, parkta yürümek ya da bisiklete binmek size tahmin ettiğinizden çok daha iyi gelecek.

Uykulu Sabahlar
Sizin ufaklık sabah kahvaltısı yapıyor mu? Ya siz? Hala uykulu olmak ya da henüz acıkmamış olmak kahvaltıyı atlamak için geçerli sebepler değil çünkü kahvaltı yapmamak ciddi negatif etkilere sahip. Yapılan son araştırmalar kahvaltı yapan çocukların daha az sinirli, daha uyanık, daha fazla dikkatli olduğunu ortaya koydu. Yine aynı şey ebeveynler için de geçerli. Üstelik kahvaltı yapmayanlar kilo almaya da daha müsait oluyor.

Güçlü Kemikler
Çocuklar erişkin kemik kütlesinin yüzde 90′ını 17 yaşına ulaşmadan elde ediyor, yani onlar için kalsiyum alımı oldukça önemli. Aksi takdirde kemik zayıflığı, kemik kırıkları ve osteoporoz gibi riskler çoğalır. Yeni bir araştırmaya göre, 10 kız çocuğundan sadece 1′i ve her dört erkek çocuğundan 1′i yeterince kalsiyum alıyor. Halbuki 8 yaşından önce, çocukların günde 1000 mg kalsiyuma ihtiyacı var, sonrasında da günde 1300 mg’a. Bunu sütü bir içecek olarak gündelik hayatınıza sokarak ve yeşil yapraklı sebzelerin tüketimini arttırarak sağlayabilirsiniz.

Gıda Boykotu
Dün havuç yemeye bayılırken bugün elini sürmüyor mu? Bu tipik bir çocuk davranışı olsa da hala oldukça sinir bozucu. Onu zorlamayın ama mümkünse yemeği ortada bırakın, böylece fikrini değiştirmesi durumunda ona kolay ulaşabilsin. Bir yiyeceği en az 10 kez ona sunmalısınız, sevmediğine karar verip kolay pes etmemeniz sağlığı açısından çok önemli. Tabii iknaya giden en önemli yollardan birisi sizin o yiyecekten ne kadar zevk aldığınızı görmek olacaktır.

Rutinler
Dönem dönem farklı beslenme çeşitleri gündemi meşgul eder. Neyse ki, bu gibi gıda alışkanlıkları her zaman geçicidir. Belirli bir renk ya da türe yönelmek ve sadece onları tüketmek elbette sağlıksız bir tercihtir. Kilo vermekle alakası olmamasına rağmen benzer eğilimler zaman zaman çocuklarda da görülür. Birden sadece cips yemeye karar verebilirler ya da çikolataya aşırı düşkünlük gösterebilirler. Yapmanız gereken önüne farklı yiyecekler koymak ve yemese bile 15 dakika sonra kaldırmak. Böylece gerçekten acıktığı zaman sunulanı kabul edeceklerdir.

Çocuğunuzun yaş aralıklarına göre, evde verebileceğiniz sorumlulukların neler olduğunu biliyor musunuz?

2-4 yaş arası;
•Yemek masasında yemeğini yemek,
•Kendi başına odasında uyumak,
•El – yüz temizliğini yardımla da olsa yapabilmek,
•Dişlerini fırçalamak,
•Yardımla giyinmek ve soyunmak..

5-7 yaş arası;
•Kendi kıyafet dolabını yardımla da olsa düzenlemek,
•Kirlilerini kirli sepetine atmak,
•Yemek bitiminde sofrayı toplamaya yardım etmek,
•Oyuncaklarını ve odasını toplamak,
•Varsa evdeki çiçekleri sulamak, hayvanı beslemek,
•Ayakkabı bağcığını bağlayabilmek,
•Okula giderken gerekli hazırlıklarını yapmak..

7-9 yaş arası;
•Ebeveynle çıkılan alışverişlerde hafif ağırlıktaki poşetleri taşımak,
•Hava durumuna uygun kıyafet seçebilmek,
•Ödevlerini yapmak ve okuldan ödevlerini alabilmek,
•Kendi başına banyo yapabilmek,
•Hatırlatılmadan kendi kişisel bakımını yerine getirmek,
•Günlük neler yapabileceğini zamansal olarak planlayabilmek.