Oyun ile Öğrenme Atölyesi

Önce kitabını okuduk, sonra uygulamasını yaptık.. Minik arıcılarım çalışkan arılardan lezzetli bala uzanan öykünün bizzat kahramanı oldular..

Bağırıp çağırmayı, terslemeyi, karşısındakini aşağılamayı "iletişim" sanıyoruz kimimiz, bu şekilde davrandığımızda istediklerimiz yapılacak, hep bizim istediğimiz olacak zannediyoruz.. Ortaya çıkan tek şey "korku" oluyor aslında; korkunun olduğu yerde de sevgi olmuyor malesef.. Üstünlüklerimizi ispat etmeye çalışırken tek ispat ettiğimiz şey etrafımıza sevgisizlik yayarak kendi iç savaşımızda ne kadar başarısız olduğumuz aslında.. Hayat bir oyun diyorum ya hep, sabredenin mutlak kazanacağı bir oyun, o yüzden sabır diliyorum hepinize :)) Güzel birgün olsun, yüzünüz mutluluk dolsun :))
Neslihan..

"Keşfetme duygusu" nun hazzını, yeni birşey öğrenmenin verdiği mutluluğu doyasıya yaşasınlar ve hayatları boyunca bu duyguların peşinde koşsunlar istiyorum.. Arkeolog oldu bugün oğlum, dinozor fosillerini araştırıp buldu titizlikle veee Trex' in iskeletine kavuştu :))

Oğlum ve Fatma ablasının kapaklardan yaptığı çalışma.. Ben çoooook beğendim :))

Ağzımız öyle alışmış ki çocuklarımıza böyle hitap etmeye amacımız sadece sevgimizi ifade edebilmek ama psikologlara göre sonuçları farklı.. Okuyun istedim.. Sevgiler..

Çocuğunuza ‘annecim’, ‘babacım’ diye hitap etmeyin Hitap şekliniz onların psikolojilerini etkiliyor!

Geçenlerde takip ettiğim bir sayfada gördüm bu soruyu, sizinle de paylaşmak istedim.. Okul öncesi dönemdeki bir çocuk bir yazılım mühendisinden daha kısa sürede bulabiliyormuş cevabı.. Bu bilgi aslında aynı zamanda ciddi bir ipucu..
Ben baya bi kafa yordum cevabı bulana kadar, şimdi sıra sizde.. :))
Hem çocuklarınıza sorun hem de kendiniz düşünün bakalım önce kim bulacak ??? :))
Günaydınlar olsun, harika bir gününüz olsuuuuun bu arada :))

Yağmur sonrası mis gibi toprak kokusu eşliğinde biriktirdiğimiz meyva çekirdeklerini ektik.. Bir çekirdekten koskoca bir ağaca dönüşmenin gizemli hikayesini anlatarak..

Waldorf eğitim sistemine göre problem çözme ve matematik becerisi, örgü örmek, makas ya da bıçak kullanmak gibi ufak el becerileriyle gelişiyor. El becerileri ve atlama, zıplama, tırmanma gibi hareket becerileri, 7 yaşından sonra zekaya dönüşüyor. Miniklerimizin bilgisayarı nasıl da iyi kullandığı ile övünüyoruz çoğu zaman, pek de doğru yapmıyoruz kanımca.. Biz de ıpad ve tv den uzak kalalım diye bi kurabiye seansı düzenleyelim dedik..

Kapla taşları ile oynuyoruz.. Diziyoruz diziyoruz yanlışlıkla elimiz çarpıyor yıkılıveriyor, tekrar başlıyoruz dizmeye sonra biri gelip ne kadar korumaya çalışsak da yıkıveriyor ( Metecik mesela :)) ), diziyoruz yıkılıyor , diziyoruz yıkılıyor tabi hep bi nedeni oluyor.. Kızıyoruz, bazen pes ediyoruz.. Eee boşuna mı uğraşıyoruz diziyoruz yıkılıyor? Daha hızlı dizmeyi öğreniyoruz oysa, o yıkılma nedenlerine karşı önlem almayı, daha sağlam yapmayı ve sabrı.. Tıpkı hayat gibi değil mi, bazen çalışıyoruz çabalıyoruz ama bi bakmışız aynı noktadayız.. Demem o ki aynı nokta da değiliz aslında, yaşanılan herşeyin bir nedeni var ve görebilirsek eğer öğreteceği çok şey var.. Fındığıma ve boyundan büyük kulesine bakarken bunlar geçiyor aklımdan ve düşünüyorum yine, bir kez daha hayatın bir oyun olduğunu..

Abi kardeş kapışması ve de dayanışması :))

Babası maden işçisi olan bir çocuğun yaptığı resim.. :((
Yakınlarını kaybedenlere Allah sabırlar versin, tarifsiz bir acı..
Kaç çocuk yetim kaldı, kaç ailenin ışığı söndü, Allah dayanma gücü versin..

Dr. Bahar Eriş' in beğenerek okuduğum yazısı..
Sizlerin de okumanızı ve anne baba olarak stilinizi kendinize itiraf etmenizi tavsiye ederim :))

Anne Baba Olarak Stiliniz Nedir? / Yazar: Dr. Bahar Eriş