Moral Kültür Merkezi

en hepsi bakışlarımızın gerçek olmayan 'aldatıcı sahneler' üzerinde yoğunlaşmasından kaynaklanıyor. Aslında bize düşen günlük hayatın karmaşasından uzaklaşıp nazarlarımızdaki sahte perdeleri aralayabilmek ve hakikatleri göz ucuyla da olsa görüp Rabbimize olan imanımızı tecdit etmek. Nasıl mı? Otobüste yolculuk sırasında karın yağışını seyrederken Cenab-ı Hakk'ın Ehad, Kuddüs isimlerini düşünerek bir anlıkta olsa o 'fark edebilmenin' verdiği huzuru yaşamak o kadar zor mu? Martıların kanat çırpışını ve dalgaların sesini şehrin gürültüsünden biraz uzaklaşıp dinlemek ve ruhumuza rahmani kapılar açmak o kadar güç olmasa gerek...

İşte tıpkı Kuran-ı Kerim'de olduğu gibi Risale-i Nurlarda da ayetler tefsir edilirken aynı metodu kullanılıyor. Hakikatleri inkar edemeyeceğimiz kadar yakınımızdan misallerle misallendirip önce aklımızın sonra kalp ve ruhumuzun teslimiyetini sağlıyor. Risale-i Nur'da çekirdeğin programlanmasından, güneş sisteminin düzenine kadar yaşadığımız dünyanın içinden türlü deliller verilir ve imanı izahatlar bu noktalar üzerinden şekillendirilir. İşin özünde hayattaki detayları yakalayıp hayata tefekkür cihetiyle bakmak ve tahkiki imanın merdivenlerinden yükselmek gerçeği var. Risale-i Nur'un kazandırdığı 'Kurani bakış açısı' ile hayatı görebilmek için kurulmuş Moral Kültür Merkezleri yaşantımıza anlam katacak hakikatlere bizleri yaklaştırıyor.