معلومات در باره افغانستان وجهان

سیر نمی‌شوم ز تو، ای مه جان فزای من
جور مکن، جفا مکن، نیست جفا سزای من

سلام دوستان عزیز لطفا صفحه ما را لایک کنید

بهترین و بدترین کشورهای دنیا برای زندگی کدامند؟

محمد میرافشاری | شنبه, ۴ آذر ۹۶ ساعت ۲۱:۳۰

فیس‌بوک توییتر تلگرام

شاید خیلی از افراد از موقعیت کشوری که در آن زندگی می‌کنند راضی نباشند، یا شاید هم برعکس. در این مقاله بهترین و بدترین کشورهای دنیا را برای زندگی معرفی می‌کنیم.

تبلیغات

رزرو هتل در سراسر جهان قیمت تور | جاذبه گردشگریتور نوروز ۹۷رزرو هتل

مقاله‌های مرتبط:ثروتمندترین کشورهای دنیاامن‌ترین کشورهای جهان برای بازدید در سال ۲۰۱۷

کشورهای نوردیک (نوردیک به مجموع کشورهای شمال اروپا (اسکاندیناوی) واقیانوس اطلس که دارای قرابت فرهنگی بسیار هستند اطلاق می‌شود) صدرنشین فهرست «بهترین کشورهای دنیا برای زندگی» شدند؛ اما قبل از این که بقیه مردم دنیا به این موضوع حسودی کنند، باید گفت که کارشناسان اخطار داده‌اند، کشورهای نوردیک خیلی هم نباید خیال‌شان از جایگاهی که در صدر جدول به دست آورده‌اند، راحت باشد.

موسسه لگاتوم که در انگلستان مستقر است، به‌ تازگی یک فهرست از بهترین کشورهای جهان را براساس «رفاه» منتشر کرده است. در این فهرست ۱۴۲ کشور براساس ۸۹ متغیر بررسی شده‌اند. این متغیرها در ۶ بخش اصلی «اقتصاد»، «کارآفرینی و فرصت‌ها»، «نظام حکومتی»، «آموزش»، «سلامت»، «ایمنی و امنیت»، «آزادی‌های شخصی» و «سرمایه‌های اجتماعی» طبقه‌بندی شده‌اند. کشورهایاسکاندیناوی (شبه جزیره‌ای در شمال اروپا و دربرگیرنده ۳ کشور سوئد، نروژ و دانمارک) در صدر جدول قرار دارند، هرچند سایر رقبا با اختلاف کمی آن‌ها را تعقیب می‌کنند.

نروژ برای هفتمین بار پی‌درپی در صدر جدول قرار گرفت و عنوان «بهترین کشور برای زندگی» در کل جهان را به خود اختصاص داد. این کشور در بسیاری از متغیرها صدرنشین بود که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به موضوعاتی چون «اعتماد به دیگران»، «رضایت ناشی از آزادی انتخاب»، «آزادی‌های مدنی و انتخاب آزاد» و «رضایت ناشی از استاندارهای زندگی» اشاره کرد.

دانمارک و سوئد هم به ترتیب رتبه‌های سوم و پنجم را به خود اختصاص دادند. همچنین کشورهای فنلاند رتبه نهم و ایسلندرتبه دوازدهم را به دست آوردند. البته شرکتی که این تحقیق را انجام داده است، به این موضوع اشاره می‌کند که در برخی از موارد کشورهای نوردیک باید تلاش بیشتری بکنند. به‌طور مثال در بخش اقتصادی به اندازه کشورهای پیشرفته جهان موفق عمل نکرده‌اند. در بین ۲۰ کشور برتر این لیست، فنلاند و ایسلند تنها کشورهایی بودند که در فهرست ۳۰ کشور برتر در بخش «اقتصادی» جای نداشتند و از لحاظ اقتصادی رتبه هر ۳ کشور نروژ، سوئد و فنلاند طی سال‌های اخیر سقوط کرده است.

بهترین اقتصاد به سنگاپور تعلق دارد که در رده‌بندی کلی رتبه هفدهم را به خود اختصاص داده است. این شهر-کشور توانسته است در مجموع رتبه قابل قبولی را به دست بیاورد و در تمام بخش‌ها به جز «آزادی‌های شخصی» و «سرمایه اجتماعی» بین ۱۵ کشور برتر دنیا قرار بگیرد.

چین کشوری ثروتمندی است اما برای زندگی مناسب نیست!

کشور چین هم در رده‌بندی اقتصادی رتبه سوم را به خود اختصاص داد، ولی در فهرست کلی نتوانست رتبه‌ای بهتر از پنجاه و دوم را به دست بیاورد. همچنین این کشور در بخش «ایمنی و امنیت» رتبه صدم را در بین ۱۲۰ کشور دنیا به خود اختصاص داد. «ناتان گامسر» که مدیر پروژه تدوین فهرست کشورهای ایده‌آل دنیا برای زندگی بوده است، در طول مراسم رونمایی از آن گفت:

فهرست کشورهای ایده‌آل دنیا می‌تواند پاسخی به یک مشکل باشد. روش‌های سنتی که ما برای اندازه‌گیری میزان موفقیت یک کشور در نظر می‌گرفتیم، بسیار ناکارآمد بود. با وجود این که ثروت و سرمایه عناصر مهمی قلمداد می‌شوند، اما کل داستان را تشکیل نمی‌دهند.

اندونزی رو به رشدترین کشور در این فهرست لقب گرفت، چون در طول هفت سال گذشته ۲۱ پله صعود کرده است. این کشور امسال توانسته است به رده شصت و نهم دست پیدا کند. این بیشترین میزان پیشرفت در بین تمامی کشورهای حاضر در این لیست است.

دنیا روزبه روز خطرناک تر می شود

موضوع دیگری که در این فهرست سالیانه به چشم می‌آید، این است که دنیا از اولین سالی که این فهرست تدوین شده، یعنی سال ۲۰۰۹ به‌ طور مرتب ناامن‌تر می‌شود. آفریقا وخاورمیانه در بخش «امنیت و ایمنی» با چالشی جدی روبه‌رو هستند. جمهوری دموکراتیک کنگو، افغانستان و سوریهخطرناک‌ترین کشورهای دنیا لقب گرفتند و رتبه کلی آن‌ها به ترتیب ۱۳۷، ۱۴۱ و ۱۳۶ است. کشور آمریکا (که در رده‌بندی کلی در رتبه ۱۱ قرار گرفت) ناامن‌ترین کشور در بین کشورهای صدرنشین است و در بخش «ایمنی و امنیت» رتبه ۳۳ را به خود اختصاص داده است.

گزارش‌ها این موضوع را حکایت می‌کنند که آمریکا تنها کشور غربی است که با نمره ۳ از ۵ به خاطر «خشونت‌های ناشی از سیاست‌های دولتی» خود رنج می‌کشد. این نمره به نسبت بد باعث شده است تا نام این کشور در کنار کشورهایی چونونزوئلا، جمهوری دومینیکن و السالوادور قرار بگیرد. همچنین در این رده‌بندی بیان شده است که براساس گزارش‌های سازمان عفو بین‌الملل، کشور آمریکا در حوزه «خشونت‌های سیاسی» با کشوری مانند عربستان سعودی در یک رده قرار دارد. در سوی دیگر هنگ‌کنگ موفق شد تا برای سومین سال پی‌درپی عنوان امن‌ترین کشور دنیا را به خود اختصاص دهد.

چه کشورهایی جزو ۱۰ کشور برتر برای زندگی هستند؟

نروژ توانست بار دیگر رتبه اول را به خود اختصاص دهد.پس از آن سوئیس، دانمارک، نیوزیلند، سوئد، کانادا، استرالیا، هلند،فنلاند، ایرلند ۱۰ کشوری هستند که از حیث معیارهای ذکرشده، مکان مناسبی برای زندگی معرفی شده‌اند.



کدام کشورها بدترین جا برای زندگی هستند؟

در این فهرست جمهوری آفریقای مرکزی به‌ عنوان بدترین کشور برای زندگی معرفی شد. پس از آن افغانستان، هائیتی، چاد، بوروندی، جمهوری دموکراتیک کنگو، سوریه، -یمن، سودان و آنگولا در رتبه‌های بعدی قرار دارند.



پیش‌تر در این مقاله کجارو گفته شد که برای تهیه فهرست کشورهای ایده‌آل دنیا برای زندگی ۸ بخش اصلی در نظر گرفته شده است. در ادامه می‌توانید بهترین و بدترین کشورهای دنیا را به صورت جداگانه در هر یک از این ۸ بخش مشاهده کنید:

اقتصاد

بهترین: سنگاپور

بدترین: لیبریا

کارآفرینی و فرصت‌ها

بهترین: سوئد

بدترین: جمهوری آفریقای مرکزی

نظام حکومتی

بهترین: سوئیس

بدترین: افغانستان

آموزش

بهترین: استرالیا

بدترین: جمهوری آفریقای مرکزی

سلامت

بهترین: آمریکا

بدترین: جمهوری آفریقای مرکزی

ایمنی و امنیت

بهترین: هنگ‌کنگ

بدترین: جمهوری دموکراتیک کنگو

آزادی‌های شخصی

بهترین: کانادا

بدترین: یمن

سرمایه اجتماعی

بهترین: نیوزیلند

بدترین: توگو

معرفی ودرباره کشور روسیه

همواره افرادی که قصد اخذ اقامت دائم کشور روسیه و کسب تابعیت کشور روسیه را از طریق اخذ اقامت تحصیلی ، اخذ اقامت کاری ، اخذ ویزای سرمایه گذاری و دیگر راه های مهاجرت به کشور روسیه را دارند نیازمند دانستن اطلاعاتی در رابطه با مسائل مختلف کشور روسیه بوده اند که در مطلب زیر به آن اشاره شده است.
روسیه پهناورترین کشور جهان است. کشور روسیه در آسیای شمالی و اروپای خاوری واقع است و با اقیانوس آرام شمالی و اقیانوس منجمد شمالی؛ و نیز با دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک مرز آبی دارد. روسیه با ۱۴ کشور آسیایی و اروپایی مرز زمینی دارد و با کشورهای پیرامون دریای برینگ، دریای ژاپن، دریای خزر، دریای سیاه، و دریای بالتیک ارتباط دریایی دارد.
روسیه با ۱۷٬۰۷۵٬۴۰۰ کیلومتر مربع وسعت، پهناورترین کشور جهان است. پهناوری روسیه کمتر از دو برابر مساحت کانادا یا چین یا ایالات متحده آمریکاو بیشتر از یک دوم مساحت قاره آفریقا میباشد. کشور روسیه در عرضهای بالای جغرافیایی واقع شده‌است و بیشتر مناطق کشور سردسیر و کم بارش است. به همین دلیل بیشتر مناطق این کشور (به ویژه سرزمین بزرگ سیبری) خالی از سکنه هستند و کشاورزی در این مناطق میسر نیست. پایتخت روسیه شهر مسکو است که در بخش اروپایی کشور قراردارد و بزرگترین شهر اروپا است.
روسیه با حدود ۱۴۳ میلیون نفر (در سال ۲۰۱۳) جمعیت نهمین کشور پرجمعیت دنیامحسوب میشود. تراکم جمعیت روسیه ۸٫۴ نفر در هر کیلومتر مربع است که از پایینترین نرخهای تراکم جمعیت در جهان میباشد. همچنین نرخ رشد جمعیت در این کشور منفی است. بیشتر جمعیت روسیه در غرب این کشور (بخش اروپایی) زندگی می‌کنند. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ حدود ۸۱ درصد از مردم این کشور از قومیت روس هستند. در مجموع ۱۶۰ گروه قومی در این کشور زندگی می‌کنند. تاتارها ۳٫۹ درصد جمعیت روسیه را تشکیل می‌دهند و بزرگترین اقلیت قومی این کشور محسوب می‌شوند. اقوام اوکراینی، چوواش، باشقیر، چچنی، و ارمنی نیز هر یک بیش از یک میلیون نفر جمعیت دارند و آوارهای قفقازی، بلاروسی‌ها، آسی‌ها، آذربایجانی‌ها و قزاق‌ها از دیگر اقوام پرجمعیت روسیه میباشند.
زبان رسمی روسیه، زبان روسی است. ولی ۲۷ زبان رسمی دیگر نیز در جمهوری‌ها و مناطق خودگردان این کشور وجود دارد. روسیه ۲۱ جمهوری خودگردان دارد که بیشتر در جنوب باختر کشور (قفقاز شمالی) قرار دارند، که برخی از آنها مانند داغستان، تا حدود ۲۰۰ سال پیش جزئی از ایران بوده‌اند. روسیه فرهنگ پرباری دارد و نوسندگان معروفی مانند تولستوی و داستایوفسکی روسی بوده‌اند.
واحد پول روسیه روبل میباشد. روسیه با تولید ناخالص داخلی ۲۱۱۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۳ هشتمین اقتصاد بزرگ جهان (ششمین بر مبنای قدرت برابری خرید) بوده‌است. روسیه پس از فروپاشی شوروی به اقتصاد بازار روی آورده‌است و به منابع طبیعی عظیم خود متکی میباشد. درآمد سرانه کشور روسیه در سال ۲۰۱۳ بیش از ۱۸ هزار دلار (بر مبنای قدرت برابری خرید) که این کشور را در رتبه پنجاه‌وهفتم دنیا قرار می‌دهد. این کشور یکی از پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل، عضو گروه هشت، شورای اروپا، سازمان تجارت جهانی، سازمان همکاری شانگهای و کشورهای مستقل همسود است.
آب و هوای روسیه
دمای هوای این کشور می تواند از 37 درجه بالای صفر تا 30 درجه زیر صفر برسد. پس بهتر است هنگام سفر به این کشور آمادگی هر نوع آب و هوایی را داشته باشید. بهترین شرایط آب و هوایی را سواحل بالتیک دارد که بسیاری از اهالی مسکو برای تعطیلات تابستانی این منطقه را انتخاب میکنند. محل برگزاری بازی های المپیک رمستانی 2014، سوچی هم یکی از محل های شلوغ و پر رفت و آمد از نظر گردشگری است. این منطقه دارای آب و هوایی استوایی می باشد. بیشتر گردشگران ترجیح می دهند در ماه های گرم تابستان، ژوئن، جولای و آگوست به این کشور سفرکنند.

مسكو داراي زمستانهاي سرد كه دما به 12- درجه سانتيگراد و تابستانهاي گرم و معتدل كه بالاترين دما در ماههاي تير تا شهريور به حدود 20-24 درجه سانتيگراد ميرسد.
سن پترزبورگ داراي آب و هوايي با تابستانهاي گرم و شرجي كه تحت تاثير بادهاي درياي بالتيك كمي خنك تر است و زمستانهاي سرد و طولاني است. تابستانها درجه حرارت به 20-22 درجه ميرسد(سال 2010 به 37 درجه رسيد) و در سال 1883 با درجه منفي 36 درجه ركورددار مي باشد.
برای اطلاعات بیشتر در باره تحصیل در کشور روسیه ، هزینهای زندگی در کشور روسیه ، ویزای تحصیلی روسیه ، ویزای کاری و... به مقالات مربوطه ای که در همین سایت موسسه بین المللی راد وجود دارد مراجعه فرمایید.

کیم جونگ-اون
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در بی‌طرفی این مقاله اختلاف‌نظر وجود دارد. گفتگوی مربوطه ممکن است در صفحهٔ بحث. لطفاً تا پایان حل مناقشه این برچسب را برندارید. (فوریه ۲۰۱۷)

لحن یا سبک این مقاله بازتاب‌دهندهٔ لحن دانشنامه‌ای استفاده‌شده در ویکی‌پدیا نیست. لطفاً کلمات ستایش‌گونه و غیر ادبی و عبارت‌های نادانشنامه‌ای را بزدایید. برای راهنمایی بیشتر راهنمای نوشتن مقاله‌های بهتر و لحن بی‌طرف را ببینید.
این یک نام کره‌ای است؛ نام خانوادگی کیم است.
کیم جونگ اون
Kim Jong-Un Photorealistic-Sketch.jpg
اسکیچ کیم
رهبر کره شمالی
مشغول به کار
کیم جونگ ایل – دسامبر ۲۰۱۱
رئیس جمهور کیم یونگ-نام
نخست وزیر چو یونگ-ریم
پس از تاکنون
اطلاعات شخص
زاده ۸ ژانویه ۱۹۸۳ (۳۳ سال)
پیونگ یانگ، کره شمالی
ملیت کره شمالی
حزب سیاسی حزب کارگران کره
همسر(ان) ری سل-جو
خویشاوندان کو یونگ هی (مادر)
کیم جونگ ایل (پدر)
شغل سیاستمدار
مذهب مارکسیست خدا ناباور
خدمات نظامی
کنیه(ها) وارث بزرگ[نیازمند منبع]
درجه ژنرال چهار ستاره
کیم جونگ اون (زاده ۸ ژانویه ۱۹۸۳ یا اوایل ۱۹۸۴) رهبر جمهوری دمکراتیک خلق کره (کره شمالی) است. او دارای عناوین دبیر اول حزب کارگران کره، رئیس کل کمیسیون مرکزی نظامی، رئیس کل کمیسیون ملی دفاع کره شمالی، فرمانده معظم ارتش خلق کره، و عضو پرزیدیوم پلیتبوری کمیته مرکزی حزب کارگران کره است. وی همچنین در ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی به درجه ژنرال چهار ستاره ارتقاء یافت.[۱] او در زمانِ به قدرت رسیدن با ۲۸ سال سن، جوان‌ترین رئیس کشور در جهان بود.[۲]

در پی درگذشت کیم جونگ ایل، رهبر پیشین کره شمالی، رسانه‌های دولتی این کشور آغاز زمامداری کیم جونگ اون را اعلام کردند. روز دوشنبه، ۲۸ آذر ۱۳۹۰ (۱۹ دسامبر ۲۰۱۱)، تلویزیون دولتی کره شمالی که ساعاتی قبل خبر درگذشت کیم جونگ ایل، «رهبر اعظم» این کشور را گزارش کرده بود، اعلام داشت کیم جونگ اون، پسر رهبر سابق، با لقب «وارث کبیر» جانشین پدر شده‌است.[۳] کیم جونگ اون سومین پسر کیم جونگ ایل است. او در سوئیس تحصیل کرده و اطلاعات چندانی از وی در دست نیست.[۴] وی تا سال ۱۹۹۸ با یک نام مستعار در مدرسه‌ای انگلیسی زبان در برن سوئیس درس می‌خوانده‌است.

وی در قیاس با پدر و پدربزرگش رفتار خشن تری را در داخل و سیاست ستیزه جویانه‌تری را در خارج در پیش گرفته است. در دوران حکومت وی نه تنها وضعیت کره بهبود پیدا نکرد که بدتر هم شد. عده‌ای این رفتارهای خشن را کمبود اعتماد به نفس در وی توصیف کرده‌اند.[۵] یون بیونگ سی، وزیر خارجه کره جنوبی اعلام کرد کیم جونگ اون از زمان به قدرت رسیدن (۱۹ دسامبر ۲۰۱۱) تا پایان ماه ژوئن ۲۰۱۵ اقدام به اعدام ۷۰ تن کرده است، پدرش کیم جونگ ایل نیز در نخستین سال روی کار آمدنش، ۱۰ مقام را اعدام کرده بود.[۶]

کیم جونگ نام، برادر ارشد وی، در ۱۳ فوریه ۲۰۱۷ (۹۵/۱۱/۲۵) در سن ۴۵ سالگی در فرودگاه کووالالامپور مالزی به قتل رسید.

محتویات [نهفتن]
۱ عملکرد سیاسی
۲ خانواده
۳ زندگی شخصی
۴ پانویس
عملکرد سیاسی[ویرایش]
کیم جونگ ایل فردی مستبد بود و پسر وی حکومتی مستبدانه تر از پدرش را پیشگرفت و نارضایتی مردم را نسبت به خود و حکومت خود دو چندان کرد.

خانواده[ویرایش]
کیم جونگ اون فرزند یکی از زنان کیم جونگ ایل به‌نام کو یونگ هی است. برادر بزرگتر او کیم جونگ چول نام دارد که در ۱۹۸۱ به‌دنیا آمده‌است ولی کیم جونگ ایل، کیم جونگ اون را برای جانشینی انتخاب کرده‌است. برادر ناتنی بزرگتر آنها کیم جونگ نام از مادری به‌نام سونگ هی ریم در ۱۹۷۱ به‌دنیا آمده‌است. وی در سال ۲۰۰۱ قصد داشت با یک پاسپورت جعلی وارد توکیو شود و به دیزنی‌لند برود ولی بازداشت شد و به همین دلیل از جانشینی پدر محروم گردید.[۷]

کیم جونگ-اون بر خلاف پدر و پدر بزرگش رفتارهای غیررسمی و خارج از قاعده را در[۸] انظار عمومی در پیش گرفته، سربازان را در آغوش می‌کشد و در کنار آنها، و همچنین بازو به بازوی زنان در عکسها ظاهر می‌شود.

پدر و پدر بزرگ او کیم ایل سونگ هرگز در رویدادهای عمومی کنار همسرانشان ظاهر نمی‌شدند.

زندگی شخصی[ویرایش]
در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۲ میلادی، رادیو دولتی کره شمالی برای اولین‌بار تأیید کرد که کیم جونگ-اون، رهبر جوان این کشور همسری به نام «رفیق ری سل-جو» دارد.[۹][۱۰]

گفته می‌شود که وی علاقه زیادی به ورزش بسکتبال دارد.[۱۱] دنیس رادمن، بازیکن سابق بسکتبال در ان بی ای، در مارس ۲۰۱۳ از کره شمالی دیدن کرد و با کیم جونگ-اون دیدار کرد. او در مصاحبه با گاردین گفت که ری دختری به نام جو-ئه به دنیا آورده است.

دونالد ترامپ

رئیس‌جمهور منتخب آمریکا
متصدی
شروع به کار
۲۰ ژانویه ۲۰۱۷
معاون رئیس‌جمهور مایک پنس (منتخب)
اطلاعات شخصی
تولد ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ ‏(۷۰ سال)
۲۴ خرداد ۱۳۲۵ خورشیدی
کویینز، نیویورک سیتی،
نیویورک، ایالات متحده

ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی مستقل (۲۰۱۱–۲۰۱۲)[۱]
جمهوری‌خواه (۱۹۸۷–۹۹; ۲۰۰۹–۱۱; ۲۰۱۲–تاکنون)
دموکرات (۲۰۰۱–۰۹)[۲]
حزب رفرم (۱۹۹۹–۲۰۰۰)[۳]
همسر ایوانا ترامپ (۱۹۷۷–۹۲)
ماریا می‌پلز (۱۹۹۳–۹۹)
ملانیا ترامپ (۲۰۰۵ – تاکنون)
فرزندان دونالد ترامپ جونیور (۱۹۷۷)
ایوانکا ترامپ (۱۹۸۱)
اریک ترامپ (۱۹۸۴)
تیفانی ترامپ (۱۹۹۳)
برن ترامپ (۲۰۰۶)
محل اقامت برج ترامپ، منهتن
پیشه رئیس هیئت مدیره و رئیس سازمان ترامپ؛ نویسنده؛ میزبان کارآموز
دین پرسبیتری[۴]
امضاء 
وب‌گاه TrumpOnline.com
 این مقاله بخشی از مجموعه‌ای
درباره
دونالد ترامپ است
زندگی شغلی مواضع سیاسی کاراموز کارآموز ابرستاره انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶ میلادی) رقابت‌های مقدماتی ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه (۲۰۱۶) فهرست حامیان دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶) اعتراضات علیه ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ
سازمان ترامپ برج ترامپ رزرتهای تفریحی ترامپ دوشیزه آمریکا دوشیزه جهان
کمپین ریاست جمهوری ۲۰۱۶
رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
منتخب

تحلیف ریاست جمهوری
تور دو ترامپ ترامپ: هنر معامله




ن ب و
دونالد جان ترامپ (به انگلیسی: Donald John Trump) (/ˈdɒnəld dʒɒn trʌmp/) (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ میلادی) کارآفرین، سیاستمدار و چهرهٔ تلویزیونی آمریکایی و رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده آمریکا است که مقرر است بر اساس متمم بیستم قانون اساسی آمریکا در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان چهل و پنجمین رئیس جمهور ایالات متحده قدرت را در دست بگیرد.

ترامپ، متولد و بزرگ‌شدهٔ بخش کویینز نیویورک است. وی در سال ۱۹۶۸ با مدرک کارشناسی اقتصاد از مدرسهٔ وارتون دانشگاه پنسیلوانیا فارغ‌التحصیل شده و حین تحصیل در دانشگاه در شرکت هلدینگ پدرش، فرد ترامپ کار می‌کرد. ترامپ از سال ۱۹۷۱۱ کنترل این کسب‌وکار خانوادگی را با سمت رئیس هیئت‌مدیره در دست گرفت و بعدتر آن را به «سازمان ترامپ» تغییر نام داد. ترامپ در مدت فعالیتش هتل‌ها، کازینوها، زمین‌های گلف، محلهٔ ریورساید ساوت منهتن و ساختمان‌های متعدد دیگری ساخته که بسیاری از آنها نام او را بر خود دارند؛ ازجمله تفریگاه‌های ترامپ (که هم‌اکنون در مالکیت کارل آیکان است). او نام ترامپ را به برندی پرارزش و متمایز تبدیل کرده و لایسنس آن را به شرکت‌های متعددی که در آن‌ها سهمی ندارد یا سهم کمی دارد اعطا می‌کند. ترامپ در سال ۲۰۰۰ برای کسب نامزدی حزب ریفورم در انتخابات ریاست‌جمهوری رقابت کرد و در انتخابات مقدماتی این حزب در دو ایالت پیروز شد و سپس کنار کشید. ترامپ که از سوی مجلهٔ فوربز در زمرهٔ ۵۰۰ فرد ثروتمند جهان بوده، کسب‌وکارهایش و نیز سه ازدواجش دهه‌هاست پوشش گستردهٔ رسانه‌ای را به خود جلب کرده است. ترامپ از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ میزبان ریلتی شوی محبوب کارآموز در ان‌بی‌سی بوده است که به خاطر آن در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود یک ستاره به او داده شده است.

ترامپ در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۶ بار دیگر رسماً نامزدی خود را برای انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶، این بار به عنوان یک جمهوریخواه اعلام کرد. کمپین ترامپ پوشش گستردهٔ رسانه‌ای و توجه بین‌المللی را به خود جلب کرده است. در مه ۲۰۱۶، پس از موفقیت او در پیروزی در بیشترین ایالت‌ها و کسب بیشترین آرای رقابت مقدماتی حزب جمهوریخواه، تنها رقبای باقیماندهٔ او کناره گیری کردند و ترامپ در ژوئیه رسماً نامزد حزب جمهوریخواه شد.

ترامپ در انتخابات سراسری ۸ نوامبر ۲۰۱۶ بر هیلاری کلینتون، نامزد دموکرات پیروز شد. ترامپ با ۷۰۰ سال سن ثروتمندترین و مسن‌ترین کسی است که ریاست جمهوری را شروع می‌کند. او تنها کسی است که بدون هر گونه سابقه تصدی مناصب سیاسی یا نظامی به ریاست جمهوری آمریکا برگزیده شده و پنجمین کسی است که با کسب آرای مردمی کمتر از رقیبش به ریاست جمهوری برگزیده شده است.

از جمله مواضع سیاسی ترامپ تجدید مذاکرات تجاری آمریکا با چین مخالفتش با چندتا از توافق نامه‌های گوناگون تجارت آزاد همچون شراکت ترنس-پسیفیک، اجرای سفت و سخت‌تر قوانین مهاجرتی آمریکا و ساختن دیواری در امتداد مرز مکزیک-ایالات متحده آمریکا، اصلاحات در مراقبت از کهنه سربازان، جایگزینی لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون به صرفه و کاستن از مالیات ها است. در سیاست خارجی، ترامپ از یک شیوهٔ حامی عدم مداخله، افزایش هزینه‌های نظامی، «غربالگری مفرط» مهاجرین به منظور مقابله با تروریسم اسلامی، و اقدام نظامی تهاجمی علیه داعش حمایت می‌کند. او خود را محافظه‌کار می‌شناسد، و ایدئولوژی او از سوی دانشوران و صاحبنظران پوپولیستی، محافظت‌گرایانه و ملی‌گرایانه توصیف شده است.

اوایل زندگی ویرایش

ترامپ در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ در بخش بخش کویینز در نیویورک به دنیا آمد. او فرزند چهارم از پنج فرزند مری ان و فرد ترامپ است که در سال ۱۹۳۶ ازدواج کردند. خواهر او مرین ترامپ بری، قاضی فدرال ایالات متحده در وضعیت ارشدیت در دادگاه استیناف حوزه سوم ایالات متحده آمریکا است.[۵] مادر ترامپ مهاجری اسکاتلندی بود، که در جزیره لوییس در ساحل غربی اسکاتلند متولد شده بود.[۶] پدربزرگ و مادر بزرگ پدری ترامپ مهاجرینی آلمانی آمریکایی بودند؛[۷] پدر بزرگ او، فریدریش درومپف، رستوران داری موفق در دوره تب طلای کلوندایک بود که اسم خود را انگلیسی سازی کرده بود.[۸] ترامپ در کتاب ترامپ: هنر معامله خود که در ۱۹۸۷۷ منتشر شده، به غلط ادعا کرد فریدریش درومپف از تبار سوئدی بوده،[۹][۱۰] حرفی که فرد ترامپ پیشتر سالها زده بود.[۱۱] ترامپ بعداً پذیرفت که تبار آلمانی دارد و در رژه آلمانی آمریکایی اشتویبن در ۱۹۹۹ در نیویورک به عنوان گرند مارشال فعالیت کرد.[۱۲]

ترامپ دو سال در دانشگاه فوردهام در برانکس تحصیل کرد و سپس به مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا، منتقل شد زیرا وارتون دارای یکی از تنها دانشکده‌های مطالعات املاک در دانشگاه‌های آمریکا بود.[۱۳] او در سال ۱۹۶۸۸ با مدرک کارشناسی در اقتصاد فارغ‌التحصیل شد.[۱۴]

ترامپ واجد شرایط شرکت در بخت‌آزمایی فراخوانی به خدمت سربازی حین جنگ ویتنام بود.[۱۵] در سال ۲۰۱۱۱ او گفت «من خوش شانس بودم زیرا شمارهٔ سربازی خیلی بالایی داشتم.»[۱۶] اسناد خدمت گزینشی به دست آمده توسط سایت ده اسموکینگ گان از دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا نشان می‌دهند که گرچه ترامپ در سال ۱۹۶۹ نهایتاً شمارهٔ بخت آزمایی خدمت گزینشی بالایی داشته، پیش از آن او به دلیل چهار معافیت تحصیلی حین تحصیل در دانشگاه، و پس از آن به دلیل یک معافیت پزشکی که پس از فراغت از تحصیل در ۱۹۶۸ آن را اخذ کرد، پیش از ایجاد بخت آزمایی، به خدمت فراخوانده نشده بود.[۱۷] کمی پیش از معافیت تحصیلی او در سال ۱۹۶۸۸، یک هیئت محلی یک آزمون پزشکی ارتش در سال ۱۹۶۶ ترامپ را مناسب خدمت تشخیص داده بود.[۱۸] بنا به گفته یک زندگینامه نویس، ترامپ معافیت پزشکی خود را به «خار پاشنه» در هر دوی پایش منتسب دانسته است،[۱۹] ولی حین مبارزات انتخاباتی در آیووا گفت که در یکی از پاهایش خار پاشنه داشته، ولی یادش نمی‌آید کدامیک بوده.[۱۸]

سابقه کسب‌وکار ویرایش

ترامپ به گفته خودش پس از فراغت از تحصیل در دانشگاه ثروتی برابر ۲۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا داشت.[۲۰] او حرفهٔ خود را در شرکت املاک پدرش،[۲۱] الیزابت ترامپ و پسر،[۲۲] که بر مسکن اجاری طبقهٔ متوسط در بخش‌های بروکلین، نیویورک، کویینز و استیتن آیلند نیویورک متمرکز بود شروع کرد. یکی از نخستین پروژه‌های ترامپ در تحصیلات دورهٔ کارشناسیش، احیای مجموعهٔ آپارتمانی مصادره شدهٔ سوییفتن ویلج در سینسینتی، اوهایو، اهایو، بود که پدرش در سال ۱۹۶۲ به قیمت ۵٫۷ میلیون دلار خریداری کرده بود.[۲۳] فرد و دونالد ترامپ درگیر پروژه شدند و با یک سرمایه‌گذاری ۵۰۰۰ هزار دلاری، نرخ سکونت این مجتمع ۱۲۰۰ واحدی را از ۳۴٪ به ۱۰۰٪ رساندند. ترامپ بر ۱۴۰۰۰ آپارتمان شرکت در بروکلین، کویینز و استتن آیلند نظارت می‌کرد.[۲۴] در سال ۱۹۷۲۲، سازمان ترامپ سوییفتن ویلج با به بهای ۶٫۷ میلیون دلار فروخت.[۲۵][۲۶]

در ۱۹۷۱، ترامپ به منهتن نقل مکان کرد، و در آنجا در پروژه‌های ساختمانی بزرگتری درگیر شد، و طراحی معمارانهٔ جذاب را به منظور کسب تحسین عموم به کار برد.[۲۷] ترامپ در آغاز در ۱۹۷۳ وقتی از سوی وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا به نقض لایحه مسکن منصفانه حین بهره‌برداری از ۳۹۹ ساختمان متهم شد، توجه عمومی را به خود جلب کرد. در مقابل، ترامپ وزارت دادگستری را به هدف قرار دادن شرکتش به دلیل بزرگ بودنش و برای مجبور کردن آن به اجاره دادن به دریافت کنندگان برنامه‌های رفاهی متهم کرد. ترامپ در ۱۹۷۵ در خصوص اتهامات مصالحه کرد و گفت راضیست که توافق «سازمان ترامپ را مجبور نکرده که اشخاص دریافت کنندهٔ کمک‌های رفاهی را مادامی که به اندازهٔ دیگر مستاجرین شایسته باشند، بپذیرد.»[۲۸]

ترامپ اختیار داشت املاک شرکت حمل و نقل پن سنترال را هنگام ورشکستگی آن بخرد و برای آن برنامه‌ریزی کرده بود. این از جمله انبار راه آهن در کنار رود هادسن و نیز زمینی پیرامون ترمینال گراند سنترال را شامل می‌شد که ترامپ بابت آن ۶۰ میلیون دلار پرداخت کرد.[۲۹] بعدتر او با کمک تخفیف مالیاتی ۴۰۰ساله از دولت نیویورک، هتل ورشکستهٔ کومودور در کنار گرند سنترال را به گرندهایت تبدیل کرد[۳۰] و سازمان ترامپ را تأسیس کرد.[۳۱]

ترامپ انبار راه آهن پن سنترال در خیابان سی ام را به عنوان جایی برای طرح مرکز اجتماعات جیکاب جیویتس نیویورک تبلیغ کرد. ترامپ تخمین زد شرکتش می‌تواند این پروژه را در ازای ۱۱۰ میلیون دلار[۳۲] بسازد، ولی با این که شهرداری مکان او را انتخاب کرد، پیشنهاد او را رد کرد و ترامپ در عوض بابت فروش ملک حق دلالی دریافت کرد. تعمیرات انجام شده بر ولمن رینک در پارک مرکزی نیویورک، ساخته شده در ۱۹۵۵، در ۱۹۸۰ با چشم‌انداز برنامهٔ ساخت ۲۱⁄۲ ساله شروع شد، ولی تا ۱۹۸۶۶ تمام نشد. ترامپ مدیریت پروژه را بدون این که شهر چیزی بخواهد بپردازد بر عهده گرفت و در آن را در عرض سه ماه در ازای ۱٫۹۵ میلیون دلار که ۷۵۰٬۰۰۰ دلار کمتر از بودجهٔ ابتدایی بود، به پایان رساند.[۳۳]

ترامپ در ۱۹۸۸ کازینوی تاج محل را در معامله‌ای با مرو گریفین و ریزورتس اینترنشنال در اختیار گرفت،[۳۴] که منجر به افزایش بدهی‌ها شد، ,[۳۵] و تا ۱۹۸۹۹، ترامپ دیگر قادر به پرداخت وامها نبود. گرچه او وام‌های بیشتری را تضمین کرده و پرداخت سود را به تعویق انداخته بود، بدهی‌های فزاینده تا ۱۹۹۱ ترامپ را به ورشکستگی کسب و کار کشاند.[۳۵] بانکها و صاحبان اوراق قرضه صدها میلیون دلار را از دست داده بودند ولی ساختار بدهی را تغییر دادند. تاج محل در ۵ اکتبر ۱۹۹۱ از ورشکستگی خارج شد و ترامپ ۵۰٪ از مالکیت در کازینو را در ازای نرخ‌های سود کمتر بر بدهی و زمان بیشتر برای پرداخت آن به صاحبان اولیهٔ اوراق قرضه واگذار کرد.[۳۶] او همچنین خط هواپیمایی از نظر مالی دارای مشکل ترامپ شاتل و قایق بزرگ ۲۸۲ فوتی اش، ترامپ پرینسس را فروخت.[۳۷] اواخر دههٔ ۱۹۹۰۰ شاهد تجدید حیاتی در وضعیت مالی ترامپ بود. وصیت نامهٔ پدر ترامپ، که در ۱۹۹۹ درگذشت، عمارتی با قیمت تخمینی ۲۵۰–۳۰۰ میلیون دلار را به طور مساوی بین چهار فرزند بازمانده اش تقسیم کرد.[۱۱]

دونالد ترامپ در ۲۰۰۱ برج ترامپ‌ورلد، یک برج مسکونی ۷۲ طبقه در مجاورت مقر سازمان ملل متحد را به اتمام رساند.[۳۸] او شروع به کار بر روی Trump Place, یک مجتمع چند ساختمانی در کنار رود هادسون کرد. ترامپ مالک فضای تجاری در هتل و برج بین‌المللی ترامپ، یک برچ ۴۴ طبقه با کاربرد چندگانه (هتل و آپارتمان) در میدان کلمبوس است. ترامپ مالک چندین میلیون فوت مربع از بهترین املاک منهتن است.[۳۹]

املاک و سرمایه‌گذاری‌های تجاری

رسانه

سیاست ویرایش

ترامپ در گذر زمان گرایش‌ها و مواضع سیاسی خود را به انحای گوناگون، بعضاً متناقض توصیف کرده است.[۶۶][۶۷][۶۸][۶۹] پلیتیکو مواضع او را «به‌گزینانه، حاضرجوابانه، و غالباً ضدونقیض» توصیف کرده است.[۶۹] او در گذر زمان وضعیت وابستگی حزبی خود را جمهوری‌خواه، حزب استقلال، دمکرات، و «خودداری از اظهار» توصیف کرده است.[۶۹][۷۰] او همچنین برای کسب نامزدی حزب رفرم تلاش کرده است.[۷۰] به طور مشخص، او مواضع خود را خصوص مالیات گیری از ثروتمندان، حقوق سقط جنین و مراقبت سلامتی تغییر داده است.[۶۹]

وابستگی‌های سیاسی ویرایش
گزارشی در سال ۲۰۱۱ نشان می‌داد که ترامپ در طول دو دهه از انتخابات در آمریکا به کمپین‌های کاندیداهای هر دو حزب دمکرات و جمهوریخواه کمک مالی کرده است.[۷۱] ترامپ در فوریهٔ ۲۰۱۲ از میت رامنی برای ریاست جمهوری آمریکا حمایت کرد.[۷۲] ترامپ از جمله حامیان اولیهٔ رونالد ریگان برای ریاست جمهوری آمریکا بود.[۷۳]

حضور در سیاست ۱۹۸۸–۲۰۱۵ ویرایش
ترامپ در سال‌های ۱۹۸۸، ۲۰۰۴، و ۲۰۱۲ برای ریاست جمهوری و در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ برای فرمانداری نیویورک ابراز علاقه کرد که در انتخابات رقابت کند ولی وارد هیچ‌یک از آن رقابت‌ها نشد.[۷۴][۷۵] گرچه نظرسنجی از سوی نیویورک تایمز/سی بی اس نشان داد که ۷۰۰٪ آمریکاییان نظر نامطلوبی نسبت به ترامپ دارند، او برای کسب نامزدی حزب رفرم در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۰ رقابت کرد و انتخابات مقدماتی کالیفرنیا را برنده شد.[۷۶][۷۷][۷۸][۷۹][۸۰] او تأیید کرد که چهرهٔ عمومیش از آن زمان عوض شده: «اتفاقی که افتاد این بود که من برنامهٔ کارآموز را اجرا کردم و موفقیت بزرگی از اب درآمد. کی فکرش را می‌کرد که چنین اتفاقی رخ بدهد؟» او در ۲۰۰۵ به لری کینگ گفت «هیچ چیزی مثل داشتن یک برنامه جذاب تلویزیونی نیست.»[۸۱] در سال ۲۰۱۲۲ که ترامپ در حال فکر در خصوص تلاش برای کسب نامزدی حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری بود یک نظرسنجی وال استریت ژورنال/ان بی سی نیوز دریافت که او در مارس ۲۰۱۱، از همهٔ رقبای احتمالیش در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲ ایالات متحده آمریکا جلو است، و یک در صد از میت رامنی جلوتر است.[۸۲] نظرسنجی ای در فوریه ۲۰۱۱۱ نشان داد او فقط چند درصد از اوباما عقب‌تر است، و خیلی از رأی‌دهندگان هنوز تصمیم خود را در خصوص گزینه نهاییشان نگرفته بودند.[۸۳] یک نظرسنجی در آوریل ۲۰۱۱۱، زمانی که او هنوز در حال سنجش شرکت در انتخابات بود، او را با ۹ درصد پیشتازی نشان داد.[۸۴][۸۵] برخی رسانه‌ها اقدامات او را برای تبلیغ برای برنامهٔ کارآموز دانستند.[۸۶][۸۷][۸۸] در مه ۲۰۱۱۱، ترامپ اعلام کرد برای ریاست جمهوری رقابت نخواهد کرد.[۸۶] پابلیک پالسی پولینگ این رشته وقایع را یکی از سریع‌ترین فراز و فرودها در تاریخ سیاست انتخاباتی دانست.[۸۹]

در دسامبر ۲۰۱۱ ترامپ به عنوان یکی از شش مرد در فهرست تحسین شده‌ترین زنان و مردان زنده در نظرسنجی گالوپ/یو اس ای تو دی اعلام شد.[۹۰]

ترامپ در آوریل ۲۰۱۱، گواهی تابعیت رئیس جمهور باراک اوباما را زیر سؤال برد،[۹۱] و تهمت زد که «مادربزرگ او در کنیا گفت که او در کنیا متولد شده، و او آنجا بوده و تولد را شاهد بوده است.»[۹۲] (ادعای ترامپ ناشی از یک متن گفتگوی تلفنی بین مادربزرگ اوباما بود که بعداً بی‌اعتبار دانسته شد و یک کشیش پنسیلوانیایی مخالف برگزیده شدن اوباما آن را ساخته بود.[۹۳]) ترامپ همچنین این که نمرات اوباما برای ورود به مدرسه حقوق هاروارد به حد کافی بالا بوده را زیر سؤال برد.[۹۴] ترامپ ادعا کرد تیمی از محققین خصوصی را به هاوایی، زادگاه ثبت شدهٔ اوباما، فرستاده[۹۳] و به برنامه امروز گفت «آنها نمی‌توانند چیزی را که پیدا می‌کنند باور کنند».[۹۵] ترامپ در ۲۵ آوریل ۲۰۱۱۱، از اوباما خواست با انتشار فرم کامل گواهی تولدش به مسئلهٔ شهروندی خاتمه دهد.[۹۶][۹۷] دو روز بعدتر اوباما در چارچوب تلاش‌های کاخ سفید برای پایان دادن به این قضیه بیانیه‌ای حاوی فرم کامل گواهی تولد اوباما را منتشر کرد.[۹۸] ترامپ متعاقباً در کنفرانس مطبوعاتی در خصوص نقشش در انتشار گواهی اوباما ابراز افتخار کرد و گفت امیدوار است که «درست باشد» و «ما باید ببینیم واقعی هست یا نه»[۹۹] وقتی از ترامپ در ژوئیه ۲۰۱۵۵ در این خصوص که آیا اوباما در آمریکا متولد شده یا نه او گفت: «من واقعاً نمی‌دانم. من نمی‌دانم چرا مدارکش را منتشر نمی‌کند.»[۱۰۰][۱۰۱]

در دسامبر ۲۰۰۸، دسامبر از اولین حامیان برنامهٔ نجات صنعت خودروسازی آمریکا با حمایت دولت در سال ۲۰۰۹ شد که طبق یک نظرسنجی پیو در سال ۲۰۱۲ مورد حمایت ۵۶ درصد آمریکاییان (۶۳٪ حمایت در میشیگان) بود. .[۱۰۲][۱۰۳] بیانات ترامپ در خصوص بروز اوتیسم به دلیل واکسیناسیون با انتقاد گستردهٔ جامعهٔ علمی در رسانه‌های گوناگون مواجه شد.[۱۰۴][۱۰۵] از او به دلیل اظهارات نفی کنندهٔ تغییرات اقلیمی انتقاد شده است چرا که با نظر جامعهٔ علمی ناسازگار است.[۱۰۶]

در ژانویه ۲۰۱۳، ترامپ (که چهره نسبتاً محبوبی در اسرائیل است)[۱۰۷][۱۰۸] با انتشار ویدئویی از بنیامین نتانیاهو در انتخابات حمایت کرد و گفت یک نخست وزیر قوی، یک اسرائیل قوی است.[۱۰۹][۱۱۰] ترامپ در سال ۲۰۱۵۵ جایزه آزادی را به خاطر کوشش‌های مثبتش در خصوص روابط اسرائیل-آمریکا دریافت کرد.[۱۱۱] ترامپ گفت «من دوستان زیادی در اسرائیل دارم»."[۱۱۲]





کمپین ریاست جمهوری ۲۰۱۶ ویرایش
نوشتار اصلی: کمپین ریاست جمهوری دونالد ترامپ، ۲۰۱۶
در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۵، ترامپ کاندیداتوری خود برای کسب نامزدی حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ را از مقر خود در برج ترامپ در نیویورک اعلام کرد. ترامپ توجهات را در کمپینی که شدیداً بر شعار «آمریکا را دوباره عالی کن!» تکیه داشته، معطوف به مسایل داخلی ای نظیر مهاجرت غیرقانونی به ایالات متحده آمریکا، انتقال به خارج مشاغل آمریکایی‌ها، بدهی ملی ایالات متحده آمریکا، و تروریسم اسلامی کرد.[۱۱۳]

ترامپ به عنوان یک محافظه‌کاری خودخوانده رقابت می‌کند، که به طور مشخص آن را به امور مالی و مذهبی مرتبط می‌کند. برخی تحلیلگران سیاسی ترامپ را از نظر مسائل اجتماعی نظیر حقوق دگرباشان،[۱۱۴] و سقط جنین، میانه رو طبقه‌بندی می‌کنند.[۱۱۵][۱۱۶] او بر اساس پلتفرمی مبارزه می‌کند که تأکید بسیاری بر میهن‌پرستی آمریکایی دارد، و نسبت به تصحیح سیاسی مخالفت شایان توجهی دارد.[۱۲۴] او علیه طبقهٔ حاکم حزب جمهوریخواه، که به طور گسترده با نامزدی او مخالف است و در خصوص شانس او برای بردن انتخابات سراسری شک دارد و می‌ترسد او به چهرهٔ حزب جمهوریخواه صدمهٔ زیادی بزند رقابت می‌کند.[۱۲۵] به هر ترتیب، نامزدی ترامپ تا حدی زیادی موفق بوده، بخشی از آن به دلیل پوشش گستردهٔ رسانه‌ای، قابلیت او برای تأمین شخصی بودجهٔ کمپینش و حساب نکردن روی سوپرپک‌ها، و اعلام حمایت چهره‌های مختلف، و این نظر که او و هوادارانش «چیزها را همان‌طور می‌گویند که هستند.»[۱۳۷]

ترامپ در خصوص مذهب بیانی قوی به کار گرفته، و شدیداً از گروه‌های مسیحی در آمریکا حمایت کرده، مدعی شده نحوهٔ برخورد نامطلوب مالیاتی را که اجازه نمی‌دهد آنها در صحنهٔ سیاسی خود را ابراز کنند ملغی خواهد کرد و قول داده استفادهٔ گسترده‌تر از عبارت «کریسمس مبارک» به جای «تعطیلات مبارک» در فروشگاه‌های زنجیره‌ای را احیا کند. دیگر مسایلی که او برجسته‌شان می‌کنند عبارتند از مراقبت از کهنه سربازان، قوی تر کردن ارتش، بمباران شدید گروه داعش، تحت نظر قرار دادن مساجد خاصی در آمریکا، دستیابی به توافق‌های تجاری که برای کارگران آمریکایی مطلوب تر باشند.[۱۴۴][۱۴۵] ترامپ مکرراً بیانات جسورانه و مجادله برانگیزی با دیدگاه منفی در خصوص مهاجران در خصوص مسایلی ابراز کرده که مورد علاقهٔ رأی‌دهندگان طبقه کارگر محروم است.[۱۴۶][۱۴۷]

انتخابات مقدماتی ویرایش

یکی از رخدادهای مبارزاتی انتخاباتی ترامپ، سپتامبر ۲۰۱۵
این دوره از انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری حزب جمهوریخواه که از ۱۷ نامزد تشکیل می‌شد، بزرگترین انتخابات مقدماتی در تاریخ آمریکا بوده است.[۱۴۸][۱۴۹][۱۵۰]

ترامپ کمپین خود را با شعار رسمی «ما کشورمان را دوباره عالی خواهیم کرد» و با تعهدی به این شروع کرد که «از لحاظ اشتغال بهترین رئیس جمهوری باشد که خدا تا بحال آفریده.»[۱۵۱] ارزیابیی منتشر شده توسط اکونومیست/یوگاو منتشر شده در ۹ ژوئیه، ۲۰۱۵۵ نخستین نظرسنجی اصلی کشوری شد که نشان داد ترامپ پیشتاز جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری است.[۱۵۲] شعار رسمی کمپین ترامپ «آمریکا را دوباره عالی کن!» است.[۷۳]

تا اوایل سال ۲۰۱۶، رقابت بیشتر بر دونالد ترامپ و مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تد کروز متمرکز بود.[۱۵۳]

در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۶، سارا پیلین فرماندار سابق آلاسکا حمایت خود را از ترامپ در انتخابات اعلام کرد. ترامپ به دلیل مجریگری میگن کلی در مناظره ریاست جمهوری ۲۸۸ ژانویه فاکس نیوز، و نیز بیانیه به اعتقاد او توهین آمیز این شبکه، در این مناظره چهار روز پیش از انتخابات مقدماتی اول در ایالت آیووا شرکت نکرد. در انتخابات مقدماتی اولین ایالت، آیووا، ترامپ با کسب ۲۴ درصد از آرا پس از تد کروز با ۲۸ درصد دوم شد. در انتخابات مقدماتی نیو همپشر، وی با کسب ۳۴ درصد آرا در جایگاه اول قرار گرفت. سپس با پیروزی در کارولینای جنوبی و نوادا به پیشتازی خود در بین نامزدهای حزب جمهوریخواه ادامه داد.

در سه شنبه بزرگ، ترامپ بیشتر دلگت‌ها را برنده شد و در سرتاسر دورهٔ انتخابات مقدماتی پیشتاز بود. حمایت از ترامپ در میان رأی‌دهندگان انتخابات مقدماتی جمهوریخواه در سطح کشور تا مارس ۲۰۱۶، به ۵۰٪ رسید و او آمادهٔ برنده شدن نامزدی حزب جمهوریخواه شد.[۱۵۴] پس از یک پیروزی قاطع در ایندیانا، در ۳ مه ۲۰۱۶۶ که کاندیداهای باقیمانده، تد کروز و جان کیسیک، را واداشت کمپین خود را معلق کنند، رینس پریبیس رئیس RNC ترامپ را عملاً نامزد احتمالی حزب جمهوریخواه در انتخابات سراسری دانست.[۱۵۵][۱۵۶]

انتخابات سراسری ویرایش
نوشتار اصلی: انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۱۶ میلادی)
ترامپ پس از این که عملاً نامزد احتمالی حزب جمهوریخواه شد، تمرکز خود را به انتخابات سراسری معطوف کرد، و به رأی‌دهندگان باقیماندهٔ انتخابات مقدماتی «رایشان را برای انتخابات سراسری نگه دارند.» ترامپ به مبارزهٔ انتخاباتی در سطح کشور ادامه داد و شروع به هدف گرفتن هیلاری کلینتون پیشتاز حزب دمکرات که بنا بر انتظار نامزد حزب دمکرات خواهد شد کرد.[۱۶۵]


ترامپ در حال پذیرفتن نامزدی حزب جمهوریخواه در مجمع ملی جمهوریخواه ژوئیه، ۲۰۱۶
کلینتون در بیشتر سال ۲۰۱۶ برتری خود بر ترامپ را در نظرسنجی‌ها تثبیت کرده بود. در اوایل ژوئیه، ترامپ پس از اتمام تحقیقات اف‌بی‌آی در خصوص مجادله ایمیل‌های هیلاری کلینتون در نظرسنجی‌های اصلی با کلینتون برابر شد.[۱۶۶] جیمز کومی اداره کنندهٔ اف‌بی‌آی نتیجه گرفت که کلینتون در سروکار داشتن با محتوای طبقه‌بندی شدهٔ دولتی «شدیداً بی دقت» و در خصوص جوانب مجادله در چندین مورد ناصادق بوده است.[۱۶۷]

ترامپ در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶، مایک پنس فرماندار ایندیانا را به عنوان جفت خود برای رقابت بر سر معاونت ریاست جمهوری برگزید.[۱۶۸] ترامپ و پنس رسماً در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۶ از سوی حزب جمهوریخواه در مجمع ملی این حزب نامزد شدند.[۱۶۹]

دو روز بعد ترامپ در یک سخنرانی ۷۶ دقیقه‌ای نامزدی حزب را رسماً پذیرفت.[۱۷۰] این سخنرانی از نظر تاریخی طولانی را ۳۵۵ میلیون نفر تماشا کردند و بازخوردهای متفاوتی دریافت کرد.[۱۷۱][۱۷۲][۱۷۳]

ترامپ در اواخر ژوئیه بر اثر مراسم مجمع جمهوریخواه ۳ تا ۴ درصد از اختلاف خود با کلینتون را در نظرسنجی‌ها کم کرد.[۱۷۴][۱۷۵] در پی ترقی ۷۷ درصدی کلینتون در نظرسنجی‌ها در پی مجمع ملی دمکرات، کلینتون در آغاز اوت اختلاف خود را با ترامپ بسیار افزایش داد.[۱۷۶][۱۷۷]

تا آخر سپتامبر پیشتازی کلینتون کم شد و تقریباً با ترامپ در جایگاه برابری قرار گرفت. نیویورک تایمز علت این کاهش را تعدادی از رسوایی‌ها پیرامون کلینتون نظیر اتهامات فساد وارد شده به بنیاد کلینتون و بدحالی کلینتون بر اثر سینه‌پهلو، که به دغدغه‌هایی دامن زد دانست.[۱۷۸] کلینتون در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۶۶ در اولین مناظره در مناظره‌های انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا ۲۰۱۶ در دانشگاه هوفسترا در برابر ترامپ قرار گرفت. این مناظره با حدود ۸۴۴ میلیون بیننده بیشترین تماشاگر را در تاریخ مناظره‌های ریاست جمهوری در تاریخ آمریکا به خود اختصاص داد.[۱۷۹] اکثر نظرسنجی‌ها دریافتند که کلینتون از ترامپ عملکرد بهتری در مناظره داشته که باعث شد کلینتون دوباره در نظرسنجی‌ها جلو بیفتد.[۱۸۰][۱۸۱]

مجادله نوار ترامپ-بوش ویرایش
دو روز پیش از مناظره دوم انتخابات سراسری ویدئویی مربوط به سال ۲۰۰۵۵ درز شد که در آن ترامپ در گفتگو با بیلی بوش، مجری وقت برنامه هالیوود اکسس، با زبانی که رسانه‌ها آن را «رکیک» خواندند دربارهٔ زنان صحبت می‌کند و از تلاش‌هایش برای اغوا کردن زنی متأهل می‌گوید. این نوار ضبط شده باعث شد ترامپ برای نخستین بار در طول این کمپین به طور علنی عذرخواهی کند. جمعی از سیاستمداران ارشد، سناتورها، نمایندگان مجلس و فرمانداران جمهوریخواه در پی آن حمایت خود از ترامپ در انتخابات را پس گرفته و از او خواستند از رقابت کنار بکشد.[۱۸۲][۱۸۳] از جمله این سیاستمدارن جان مک کین و کاندالیزا رایس از چهره‌های مطرح حزب جمهوری خواه بودند.

اتهامات آزار جنسی ویرایش
در پی درز اظهارات سال ۲۰۰۵ ترامپ چند زن داستان‌های جدیدی از سو رفتار جنسی را طرح کردند که منابعی چون نیویورک تایمز و پیپل به پوشش آنها پرداختند. ترامپ و کمپین او با انکار همهٔ این اتهامات شروع به طرح شکایتی علیه نیویورک تایمز به اتهام تهمت کرده‌اند.[۱۸۴][۱۸۵]

ترامپ و کمپین او همهٔ این اتهامات را تکذیب کرده و توطئه‌ای دروغین جهت لکه دار کردن شهرت او دانستند.

انتخاب به ریاست جمهوری ویرایش
ترامپ در ۸ نوامبر ۲۰۱۶ با کسب ۳۰۶ رأی الکتورال در برابر ۲۳۲۲ رأی کلینتون پیروز شد. او رأی مردمی کمتری از کلینتون به دست آورد و پنجمین کسی شد که بدون بردن آرای مردمی رئیس جمهور می‌شود.[۱۸۶][۱۸۷] تخمین زده شده که تفاوت آرا در سطح کشور بیش از دو میلیون رأی باشد.[۱۸۸]

پیروزی ترامپ یک پیروزی سیاسی بسیار خلاف انتظار دانسته شد، چرا که تقریباً همهٔ نظرسنجی‌های کشوری نشان می‌دادند کلینتون به میزان کمی جلوتر از ترامپ است، و نظرسنجی‌های ایالتی نشان می‌دادند او به میزان کمی در آرای الکتورال جلو است.[۱۸۹] خطاها در برخی از نظرسنجی‌های ایالتی را بعدتر به تخمین بیش از حد حمایت از کلینتون در میان رأی دهندگان بسیار تحصیلکرده و غیرسفیدپوست، و تخمین کمتر از حد حمایت از ترامپ در میان رأی دهندگان سفیدپوست طبقه کارگری از سوی نظرسنجی کنندگان نسبت دادند.[۱۹۰] پیروزی ترامپ نخستین باری از بازه سالهای ۲۰۰۳–۲۰۰۷۷ شد که جمهوریخواهان کاخ سفید و هر دو مجلس کنگره را در کنترل خود دارند.[۱۹۱]

ترامپ در نخستین ساعات روز ۹ نوامبر ۲۰۱۶ تماسی از کلینتون دریافت کرد که در آن او کسب ریاست جمهوری به وسیلهٔ ترامپ را پذیرفت. ترامپ چند ساعت بعد در هتل هیلتون نیویورک سخنرانی پیروزی خود را در برابر صدها تن از هوادارانش ایراد کرد.[۱۹۲][۱۹۳]

پیروزی ترامپ اعتراضاتی را در سراسر آمریکا برانگیخت. گروه‌هایی در مکان‌های عمومی جمع شدند تا به برخی از سیاست‌ها و سخنان وی در جریان کارزار انتخابات اعتراض کنند.[۱۹۴]

انتقال ریاست جمهوری ویرایش

رئیس جمهور منتخب ترامپ و رئیس جمهور اوباما در دفتر بیضی دیدار می‌کنند، ۱۰۰ نوامبر، ۲۰۱۶
نوشتار اصلی: کابینه دونالد ترامپ
رئیس جمهور منتخب دونالد ترامپ نخستین جلسهٔ خود با رئیس جمهور اوباما را در ۱۰ نوامبر به منظور بحث در خصوص برنامه‌های یک انتقال قدرت صلح آمیز برگزار کرد.[۱۹۵]

تیم انتقال ترامپ تا ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶ از سوی کریس کریستی هدایت می‌شد تا این که معاون منتخب رئیس جمهور، مایک پنس، اختیار را در دست گرفت.[۱۹۶]

از آن زمان، ترامپ راینس پریبس رئیس کمیته ملی جمهوریخواه را به عنوان رئیس سناد کارکنان کاخ سفید،[۱۹۷][۱۹۸] بیزنس‌من و مدیر رسانه‌ای استیو بنن را به عنوان مشاور رئیس جمهور،[۱۹۹] سناتور جف سشنز را به عنوان دادستان کل ایالات متحده آمریکا،[۲۰۰] سپهبد مایکل تی. فلین را به عنوان مشاور امنیت ملی،[۲۰۱] فعال اصلاحات آموزشی بتسی دیواس را به عنوان وزیر آموزش ایالات متحده آمریکا،[۲۰۲] فرماندار نیکی هیلی را به عنوان سفیر ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد،[۲۰۳] ایلین چاو وزیر سابق کار را به عنوان وزیر ترابری ایالات متحده آمریکا،[۲۰۴]

نماینده مجلس تام پرایس را به عنوان وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا،[۲۰۵]استیون منوچین را به عنوان وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا،[۲۰۶]

سرمایه‌گذار میلیاردر ویلبر راس را به عنوان وزیر بازرگانی ایالات متحده آمریکا،[۲۰۷] و ژنرال سپاه تفنگداران دریایی جیمز متیس را به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا انتخاب کرده است.[۲۰۸]

ترامپ در ۲۲ نوامبر برنامهٔ خود را برای ۱۰۰ روز اول پس از به دست‌گیری قدرت اعلام کرد که شامل خروج ازشراکت ترنس-پسیفیک و تقاضا از وزارت دفاع برای توسعهٔ برنامه‌ای به منظور حفاظت از آمریکا در برابر حمله‌های سایبری بود.[۲۰۹][۲۱۰]

تایم در روز ۷ دسامبر، ترامپ را به عنوان «شخص سال» خود برگزید.[۲۱۱]