24/07/2018
Çocuklarımıza kendi adına cesurca, çekinmeden konuşmayı, mantık yürütmeyi ve otorite konumundakilerle müzakere etmeyi öğreteceğiz ama nasıl?
Kezban Küçük- 24.07.18
Çocuklarımızı ya çok azdırıyoruz ya çok sindiriyoruz, bir türlü ortayı bulamıyoruz.
Kimi zaman öyle şımartıyoruz ki ailenin patronu oluyorlar, iş, ana babaya saygısızlığa, otorite tanımamaya ve nihayetinde genel bir tatminsizliğe dönüşüyor.
Aileler iyi bir şey yapacağım diye yapıp ettiklerinden sonra ortaya çıkan sonuçtan kendileri de memnun olmuyor ama iş işten geçmiş oluyor.
Bazen de fazla eziklikten ve eğitimsizlikten, vuran kıran isyan eden çocuklar veya hakkını arayamayan, otorite karşısında sinik, başı önde çocuklar yetişiyor.
Ortayı bulmakta zorlanıyoruz.
Biz ailelerimizin ürünüyüz, çocuklarımız da bizim ürünümüz. Armut da dibine düştüğüne göre, gördüklerimizi tekrar ederek nasıl değişeceğiz?
Dönüm noktası neresi?
“Ben çok çektim, çocuğum çekmesin!” “Ben yemedim çocuğum yesin!” “Ben okumadım, çocuğum okusun!” tarzı, anne babanın yaşayamadığı şeyleri çocuğuna yaşatma azmi, değişimde birinci etken. Tabii gelişen diğer şartlar da buna eklenince ucu bucağı kontrol edilemeyen olaylar dizisi başlıyor.
Çocuk, yaşadığı ve içinde bulunduğu hali, normal olarak olarak algıladığı için, yapıp edilenlerde sıra dışı bir şey görmüyor. Anne baba da tam olarak ne yaptığının ve yaptıklarının sonunda neler yaşayacağının farkında olmuyor. Ortaya karışık bir şey çıkıyor ve sonuçtan her iki taraf da pek memnun olmuyor.
Anne baba, fedakarlıklarının görülmediğinden yakınıyor. “Ben her şeyi yaptım, bu çocuk niye böyle oldu ki?” diyor… Çocuk, olan bitenden habersiz, olayın en masum tarafı olarak benliğini oluşturuyor.
Tutarsızlıklar…
Anne baba çoğunlukla yapmak istediği davranışla ailesinden gördüğü davranış arasında gidip geliyor. Ebeveyninin bir öyle bir böyle davrandığını gören çocuk ne yapacağını şaşırıyor ama bunu lehine çeviriyor, kullanıyor, sömürüyor. Çocuk, nispeten haklı olduğu için anne baba bir şey diyemiyor. Çocuğun kendi de tutarsız olma eğiliminde oluyor.
Doğru davranış ne?
Doğru davranış, değişim göstermek istediğimiz konu hakkında,
1.Önceden çok yönlü düşünüp, neyi, nasıl, ne kadar ve ne zaman yapacağımızı iyice içimize sindirip, öyle yola çıkmak
2.Ailenin diğer bireylerini de olaya dahil etmek,
3.Bilen kişilerle konuşmak,
4.Doğru davranışı yapan kişileri iyice gözlemlemek,
5.Konu hakkında sürekli okuyup kendimizi geliştirmek,
6.Çıktığımız yolda karşılaşacağımız zorlukların farkında olmak, neyle karşılaşınca neler yapabileceğimizi önceden düşünmek,
7.İradeli ve sabırlı olmamız gerektiğini sürekli hatırlamak,
8.Daraldığımız zamanlarda anlık cevaplardan, davranışlardan kaçınıp yolumuza sakince devam etmektir.