24/11/2023
1992’de mezun oldum ilkokuldan, o günden beri 31 yıldır hiç sektirmeden giderim İlkokul öğretmenimi ziyarete
Ortaokul ve lise öğretmenlerimi ise ararım aklıma geldikçe
Yüksek Lisans ve Doktora’dan da var aradığım birkaç öğretmenim
Sonrasında hayatıma girip gelişimime katkı sağlayanları da es geçmemeye çalışıyorum
Çoğu takip ediyor sosyal medyadan, iletişimde ve etkileşimdeyiz aslında
Ama aramak, konuşmak başka türlü oluyor
Son yıllarda, özellikle emekli olmuş öğretmenlerimi aramaya gayret ediyorum
Geçen yıl aradığımda yaşadıklarımı yazmıştım:
“Birkaçıyla konuşurken ağladım
Biri, 60 yaşında yaklaşık, sesi 30 gibi geliyordu mutluluktan, birkaç yıl ara verip tekrar çalışmaya başlamış, enerjisi sesine yansıyordu
İşini öyle tutkuyla yapan öğretmenlerim vardı benim
Biri, bana Erdem Bey diyor, neredeyse her konuştuğumda ağlıyorum, bana duyduğu saygıyı hissediyorum, ben 12 yaşındayken Okul Müdürü olan, Milli Eğitim'de Şube Müdürlüğü yapmış öğretmen, bana Bey diye hitap ediyor
İnceliğe, zarafete bakar mısınız
Biri, beni TV'de her gördüğünde çevresine haber veriyor, gururlanıyor
Biri, ben yolda konuşuyorum diye çabuk kapatmak istiyor, "kulaklık var hocam" desem de çabuk kapatıyor
Biri, bana kilo vermemi tembih ediyor, sağlığıma dikkat etmemi istiyor
Biri, daha sık gel de yaptıklarımızı anlatayım sana diyor, heyecanla davet ediyor
Daha çok örnek var böyle..
Ama önemli olan;
İstisnasız hepsi, bugün hala, örnek aldığım insanlar
Konuşmaları, davranışları, yaşamları, duruşları, insan ilişkileri..
Hepsi hala çocuğumu gönül rahatlığı ile emanet edebileceğim, örnek alsın isteyeceğim insanlar
Benim çok güzel öğretmenlerim oldu..
Bu yüzden yeni nesil eğitimcileri bu kadar eleştirmem
Hepsinin ellerinden öpüyorum ve Allah razı olsun diyorum
Öğretmenler gününüz kutlu olsun hayatıma dokunan tüm öğretmenlerim..”
Öğretmenlerimle gurur duyuyorum
Keşke tüm öğretmenler "örnek insan" olabilse
Mesele bilgi aktarmaktan çok farklı çünkü.
Anlayana. Anlayabilene.
Son yıllardaki değişimi gördükçe, sap, saman ve daha fazlası bir arada...
O yüzden ben "tüm" Öğretmenlerin gününü kutlamıyorum
Ancak hak edenler için de elimden ne gelirse yapmaya çalışıyorum
25 yıl İstanbul’da yaşadıktan sonra geçen yıl Tekirdağ’a taşınınca, çok istedim öğretmenlerimi evimde ağırlamayı
Kısmet bu akşama, ama herkesi aynı anda alamıyor olmak üzücü
Ayrıca bazıları şehir dışında, bazıları gelemiyor, bazılarının sağlık sorunları var
Kanser tedavisi gören öğretmenim var. Aslında birkaç ay önce iyi hissediyordu kendini…
Neden bu yemeği erteledim diye kızıyorum kendime…
Siz ertelemeyin, arayın, gidin, görün, konuşun…
Size bir kelime öğreten, hayatınıza katkı sağlayan herhangi bir kişiyi bile unutmayın, vefa gösterin.
Çok mutlu oluyor insan
Benim de öğretmenler gününü birkaç yıl öncesine kadar öğrenciler kutlardı
Neredeyse 25 yıldır sahnede olan biri olarak, lise ve üniversite öğrencilerine temas etmek harika bir duygu oldu hep benim için
Birine, hem de bir şey öğrenme niyeti en az olan birine bir şey öğretmenin,
Sana ilk bakışları boş olan birinin ışık saçan gözlerle bakmaya başlamasını sağlamanın,
Hayata bakış açısını değiştirmenin,
Ve birinin hayatına dokunup, olumlu yönde değişmesini sağlamanın verdiği hazzı hiçbir şeyle, hiçbir meblağda para ile ölçemezsiniz
O yüzden çektiğim çekeceğim her sıkıntıya rağmen eğitim vermekten kopamıyorum
Üniversite tercihleri yaparken "işi ve parası garanti" diyerek öğretmenliği seçen bir nesle çocuklarımızı eğitsinler diye emanet edeceğiz gibi görünüyor..
Öğretmen olmak için doğmuş gençleri "yükselme şansı yok" diye başka mesleklere yönlendiren aileler olarak…
İş garantisi beklentisiyle değil, insanlara bir şeyler öğretmek için, bu mesleğin ne kadar kutsal olduğunu bilen ve öğrettiği her şeyde fark yaratan öğretmenlerin çoğaldığı, çocukların ve gençlerin fikri hür olduğu, ezbersiz eğitimin olduğu bir memlekette yaşamayı diliyorum ve bunun için elimden geleni yapmaya çalışıyorum...
Özlediğimiz o eski asil öğretmenlerin sayısının artması için...
Sahnenin bu tarafına geçince, öğrencilikten çıkıp iş ortaklığına ve arkadaşlığa girince, daha iyi anladım "öğretmen"lerimi..
Onların da birer "insan" olduğunu, ancak katlanılmaz şeylere katlandığını gördüm
Ama ne büyük keyif ve mutlulukmuş insanın "öğrenci"sinin de olması
Son yıllarda öğretmenler günümü kutlayan öğrencilerin yerini öğretmenler aldı, arkadaşlarım aldı
Benden birkaç yaş küçük, yaşıtım hatta benden büyük eğitimci arkadaşlarım var benden eğitim almış, çok ince bir davranışla, beni de öğretmen yerine koyup kutluyorlar
Minnettarım
Öğretmenliği atama ve iş garantisi için seçmemiş,
Puanı yetti diye gitmemiş,
Mesai bitsin diye saat saymayan,
Eğitimlere imza için değil öğrenmek için katılan,
Çocukları doğu - batı, köy - kent, zengin - fakir ayırmadan sahiplenen,
Atanamayan, işsiz, işini çok istemesine rağmen yapamayan,
Çocuğun derdiyle dertlenip ailesinde bulamadığını veren,
Fedakarca her dokunduğu çocuğun hayatına etki eden,
Cumhuriyetimizin kurucusu Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk'ün çizdiği aydınlık yolda ilerleyen,
Liyakate inanan ve öğrencilerine örnek olan,
Kendine sürekli yatırım yapan, öğrenen olmaya devam eden,
Her an herkese bildiklerini aktaran,
Bir kişiye bile küçücük bir bilgiyi bile paylaşan, öğreten
İşini aşkla yapan, “özünde” öğretmen olan,
Yeni Nesle davranışları ve yaşamıyla örnek olan,
"iyi ki varsın" dedirten,
Aslında en başta da, bize ilk bilgilerimizi öğreten tüm anne ve babaların…
Tüm Öğretmenlerin Günü Kutlu Olsun!
İyi ki varlar!
Ama lütfen klasik yeni nesil kutlaması olmasın bugün sizin için öğretmenler günü…
29 Ekim'de profillerde Türk Bayrağı, 10 Kasım’da Atatürk..
Bugün de sosyal medyadan sadece takip eden birkaç kişinin görebildiği mesajlar yazmayalım..
Arayın, teşekkür edin, ziyaret edin, mutlu edin..
06/07/2024
22/06/2022
13/10/2021
11/07/2021
10/07/2021
19/05/2021
16/04/2021
23/02/2021
25/01/2021
23/01/2021