Başak Deepa Yüksel

Hayat sadece “dayanmak” değil.

Bedenin hatırlıyor.
Sen unuttuğunu sansan bile…

Bazen bir ses, bir söz, bir bakış
ve sinir sistemin anında alarma geçiyor.
Ya da tam tersi…
Hiçbir şey hissetmiyor gibi, donakalıyor.

Bu bir zayıflık değil.
Bu, sinir sisteminin hayatta kalma zekâsı.

Ve bu zekâyla çalışmayı öğrenebilirsin.

7 haftalık bu alanda,
kendi sinir sisteminle nasıl ilişki kuracağını adım adım deneyimleyeceksin.

Bu süreçte;
 Peter Levine’nin 12 basamaklı travma sağaltım yaklaşımını öğreneceğiz,
 “Travmayı İyileştirmek” kitabı ile ilerleyeceğiz,
 Haftalık somatik pratiklerle bedende deneyimleyeceğiz.

Çünkü iyileşme sadece anlamakla değil,
bedende yeni bir deneyim yaratmakla mümkün.

Bu alan;
bilgi + deneyim + yavaşlık alanı.

Kendini zorlamadan,
yeniden travmatize etmeden,
sinir sisteminin ritmine saygı duyarak ilerleyeceğiz.

30-55 yaş arası katılımcılar için tasarlanan bu çalışma,
yıllardır “idare eden”, “güçlü duran”
ama içten içe yorulan kadınlara bir davet.

Burada amaç:
kendini düzeltmek değil,
kendini duymayı öğrenmek.

Eğer sen de
bedeninde daha fazla güven hissetmek,
tetikte olma halinden çıkmak,
gevşemeyi, neşeyi, yumuşaklığı yeniden hatırlamak istiyorsan…

Bu alana bekleniyorsun.

Detaylar ve kayıt için DM’den bana yazabilir, somatikdestek@gmail’e mail atabilirsiniz. 📩

Regülasyon sadece sakinleşmek değil,
bedenin yeniden dengeye dönebilmeyi hatırlamasıdır.

Bazen derste bir pozun içinde kalmak zorlaşır,
bazen nefes daralır, bazen zihin hızlanır…
İşte tam orası sinir sisteminin konuştuğu yer.

Yoga, o anları bastırmak için değil,
onları fark edip güvenle kalabilmek içindir.

🤍 Öğrenci için:
Her his geçmek zorunda değil.
Bedenin sana zaten yolu gösteriyor.
Yavaşlamak, durmak, hatta bırakmak da pratiğin bir parçası.

🌿 Eğitmen için:
Sen ne kadar regüleysen, alan o kadar güvenli hissedilir.
Sinir sistemini tanımak, dersi “yönetmekten”
“taşımaya” geçiştir.

Çünkü bazen en iyi yönlendirme,
birlikte yavaşlayabilmektir.

✨ Regülasyon öğrenilebilir.
Ve bu öğrenme, hem kendi bedeninde
hem temas ettiğin her bedende derin bir dönüşüm yaratır.

—
Eğer derslerinde daha fazla güven, derinlik ve gerçek temas yaratmak istiyorsan
bu yolu birlikte keşfedebiliriz.

İki programdan birisi sana uygun olabilir.
Sinir Sistemi Okur Yazarlık Kurusu - Online- 8 Perşembe akşamı- Mayıs/Haziran
Somatik Yoga Eğitmen Eğitimi- 40 saat online- Mayıs/Haziran

Biz çocukken bayramlardan çok sıkılırdık. Üç gün tatil olmuş evde sokakta oynamak varken tanımadığımız amca teyzelerim p*s ellerinin neden dudaklarıma değdiğini anlamaz, bizimkilerin ısrarına da epey sinir olurduk.

Bizi büyüklerimize saygılı olmayı bayramlar öğretmişti oysa ki. Öpülen o buruşuk ellerin, kapısı ancak bayramlarda çalınan o hanelerin içine çocuk neşesi dolar el üstünde tutulurduk.

Bugün Samet’i adada kapı kapı dolaştırdım.
Başta mızıldadı, kandırmadan, mecbursun demeden anlattım. Sıkıldığında döneceğimize söz verdim. Sonra çok güzel bir oyuna dönüştü.

Öyle güzel ağırlandı ki bugün çok şaşırdı. Kah şeker topladı kah harçlık aldı, kah kuru kutlamaya tamah etti.
Büyüklerin evlerinde daha uzun kaldık onlar anlattı biz dinledik.

-Samet sordu anne yaşlı insanların arkadaşı yok mu?
-Neden öyle düşümdün canım?
- Biz geldiğimizde çok sevindiler arkadaşları yok sandım.
- Onları hatırladığımız için ve senin gibi tatlı bir çocukşa tanıştıklarına çok sevindiler bence.
- O zaman her bayram gelelim annecim.
- Gelelim oğulcum.
- Şeker yerine çikolata verenlerde daha uzun kalalım ama
-Olur :) :)

Şehir hayatının bizi yalnızlaştıran sosyal bağlarımızı azaltan yanını ancak içinden çıktıktan sonra netlikle görebiliyorum. Oysa her apartman küçük bir köy değil mi? Her köyde bir deli, birden fazla dedikoducu olduğu gibi, aynı köyde şifacılar, otacılar ve bilge kadınlar da yaşamıyor mu?

Bu bayram kendim ve herkes için dileğim; hoşlanmadığımız o birisinin de, köyümüzün bir parçası olduğunun idrakına varalım. “Bu da bizim köyün huysuzu/delisi” deme rahatlığına adım atalım. Sevdiklerimizi daha da yakın tutalım.

Nihayetinde, büyük de olsa, gökkubbenin altı tek köy ve hepimizin yeri, amacı, oluşu benzersiz.

Herkese güzel bayramlar 🍭🍭🍭

Fotoğraflar 15 günlük potpori :)

Herkese anlayış gösterirken,
kendini en sona bırakmamaktır nezaket.

Ailemin kadınları…

Onlar erken büyüdü.
Büyüklerim, ata kadınlarım, annem ve teyzelerim.
Sessizce dayandılar.
Çoğu zaman seçme şansları olmadan yaşadılar.

Kendi hayatlarını taşırken,
arkalarından gelenleri de taşıdılar.
Bazen bir suskunlukla,
bazen idare ederek.

Biz bugün bazı şeyleri daha kolay yapabiliyorsak,
bu bir tesadüf değil.
Bizim için açılmış alanlar var.
Bizim adımıza tutulmuş yükler.

Onların yaşayamadığı hafifliği,
benim bedenim biraz daha tanıyor.
Onların dile gelmeyen ihtiyaçları,
bende yavaş yavaş kelime buluyor.

Bu bir suçluluk değil.
Bu bir borç da değil.
Bu bir tanıklık.

Ve şimdi,
onların hikâyesinin içinden bana kalan yeri
yumuşak ve vahşi bir hayatla dolduruyorum.

Taşıdıkları her şey için toprağa eğiliyor,
yaşayamadıkları ihtimalleri kalbimde çoğaltıyorum.

Ben hafifledikçe,
sadece kendim değil,
geçmişim de nefes alıyor.

Duaları gibi sessiz,
niyetleri gibi derin,
kaderleri kadar güçlü bir teşekkürü her gün şükranla sunuyorum.

“Evi Dağılanın Yurdu Genişler”
Travma 101- Uygulamalı Okuma Grubu, Şubat’ta yeniden başlıyor.

Hocam Peter Levine’nin kitabı ile adım adım bedeni, travmayı, duyumları keşfe çıkıyoruz. Bu sistemin güzel tarafı, kaynaklardan, bize iyi gelenlerden başlıyoruz.
Yavaşça, hazır oldukça travmatik döngüleri, sinir sisteminin savaş-kaç tepkilerini ve duyumları çalışıyoruz.
Her hafta kitaptan bir bölüm ve ilişkili pratik ile ilerliyoruz. İsteyen sadece dinliyor, hazır olan pratikleri de hayatına alıyor.

Basit, anlaşılır ve güvenli bir alanda kendimize, başımıza gelen ve gelemeyenleri kabule ve onarıma doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.

Açıklıkla, sevgiyle, acelesiz ilerliyoruz.

“Evi dağılanın yurdu genişler” demiş Latife Tekin.
Dağılan, saçılan parçalarını genişlemeye dönüştürmek isteyen, bir adım ötesine bakma cesaretini içinde bulan herkese açık.
12 basamaklı sistemi öğrenen herkes çok faydalandı. Sinir sisteminin İlk yardım çantası gibi.
Dilerim gelin ve siz de faydalanın.

Kayıtları açtık.
Detaylar kaydırmalı postta derli toplu var.
Dm yoluyla bana sorularınızı sormanızı çok isterim ilk fırsatta mutlaka yanıtlıyorum.

Programın tedavi amaçlı olmadığını, +18 için uygun olduğunu da belirtmekte fayda görüyorum.

Sevgiyle muhabbetle.
Başak.

Geçen sabah öyle huysuz uyandım ki.
Bedenim gergin.
Oysa erken yattım uykumu almış olmalıydım.
Kabus mu gördüm? Yorgun muyum? Pre-menapoz?

Yatakta bir iki saat daha kalmalı ve güne yavaşlıkla başlamalıyım.
Fakat mümkün değil.
Ebeveyn olmaya karar verdiğim gün, kendi ritmimi ve ihtiyaçlarımı öteleme sözleşmesine imza attım bir kere.
Kalkıp ıhlamur kaynatmalı, yumurta pişirmeliyim.

Yapabilir miyim?
İçimde olup bitene rağmen ona dünkü gibi yumuşak ve kapsayıcı bir anne olabilir miyim?

Olmuyor.
Çünkü bazen olmaz.
İnsanım ve bugün huysuzum.

Gabon Mate İstanbul konferansında şöyle demişti. “Çocuklar, yeni durumun neden ya da ne olduğunu bilmediklerinde konunun kendileriyle ilgili olduğunu düşünürler.”

‘Ben fazlayım’
‘Ben eksiğim’
‘Ben kötüyüm’
İç sesimiz daha o zamanlarda oluşmaya başlar.
Açık iletişime en çok zor anlarda ihtiyaç duyarız. Yorgun, telaşlı, üzgün ve gergin olmaya hakkımız var, ebeveynden önce insanız ve hayat pek de öyle toz pembe bir yer değil.

Yeni kuşak ebeveynliğin zor kısmı çocuklarımızdan da insan yanımızı saklama eğilimindeyiz. İrili ufaklı travmatik geçmişlerimizin bugünü etkilediği yerler buralar. Nezaketli dürüstlüğü birlikte öğreniyoruz. Çocuklarımızı, kendimizden ve olumsuzluklardan korumaya gayret etsek de, hep birlikte hatırlayalım ki, ses tonu, beden ritmi, karşımızdakine, ne halde olduğumuzu limbik rezonans, ayna nöronlar kelimelerden çok önce söylüyor.

Bugün huysuz ve gerginim.
Bunun SENİNLE BİR ilGİSİ YOK. Henüz ben de nedenini bilmiyorum.
Sen nasılsın?

Yapamadığımız, halimizi ihtiyacımızı tanımlayamadığımız onlarca gün oldu, muhtemelen daha da olur.

Yine de “ Az > Hiç “

Denedikçe çoğaldığını kolaylaştığını görüyorum, yeter ki niyet tohumları kalbimizde yeşersin.