06/11/2020
İki kardeş kedi...
Biri erkek, biri dişi...
Biri çok sıcakkanlı,girişken; diğeri daha soğukkanlı temkinli...
Biri annesine çok benziyor, diğeri babasına...
Biri ağaçlara tırmanmaya bayılıyor, diğeri ise eve girmeye...
Huylar hayvanlar da dâhi farklı farklı...
İnsanlar gibi...
Mizâcımızdır ; şahsiyetimizin duygusal yönünü belirleyen kavram...
İnsanın kendine mahsus hâlleri...
Sakinliği, öfkesi, heyecanı, sabrı, tahammülü vs...
Bakın, Kurʼân-ı Kerîm'de şöyle buyurulur:
De ki : "Herkes, kendi mizaç ve meşrebine göre iş yapar. Bu durumda kimin doğru bir yol tuttuğunu Rabbiniz en iyi bilendir." (İsrâ Suresi, 84)
Yaptığımız her iş, her söz, her düşünce bizi yansıtıyor demek...
Bizden yansıyan ne? Bunu dert etmeliyiz...
Can çıkar huy çıkmaz diyerek kolaya kaçmak yerine; bu hassasiyetlerimizi iman ve irade, biraz gayret, biraz terbiye ve bolca dua ile doğru olana yönlendiremeyiz mi dersiniz?
Hiddeti de merhameti de Allah için olan Hz. Ömer'i (ra) akıllara getiremeyiz miyiz?
Celâllidir biliriz lâkin ama adalet denilince aklımıza hemen O'nun ismi gelir değil mi?
İşte, Hâk kalbte olunca..Huy da doğru oluyor, yol da...
Rabbim bizlerin de huyunu, yolunu doğru eylesin, inşallah...