07/06/2022
Taşınca sığmıyor bedenime öğrendiklerim,
dilimden dökülüveriyor işte,
bendeki sana, sendeki bana doğru...
Şifa olsun.
Ailenden ve hayatındaki insanlardan miras aldığın kuralların var.
Dikkat et,
canını nasıl da yakıyorlar.
İnsan olduğunu unutarak, istenilen kusursuzluğa ulaşmak için neler ettin kendine?
İnsan kusurlu olduğu için insandı oysa.
*Erken uyanmalıyım.
*Disiplinle çalışmalıyım.
*İyi bir anne olmalıyım.
*Sınırlarımı korumalıyım.
*Sağlıklı beslenmeliyim.
*Spor yapmalıyım.
*Kendimi geliştirmelk için kitap okumalıyım, eğitimler almalıyım.
*Bakımlı olmalıyım.
vs.
Baktığında ne denli masumane duruyor bu istekler.
Oysa bir bilsek neler götürüyor bizden
-meli -malı cümleler.
Söylediklerim faydalı ve hepimizin ihtiyacı olan şeyler.
Fakat meselenin özü bu değil.
Özünü kavradığında yapabildiğini, üstelikle keyifle yapabildiğini fark edeceksin.
Meselenin özü yapamadığında içeride neler olduğu.
Eğer kendini aşağılıyorsan içten içe, kızıyorsan, düştüğünde kalkamıyorsan...
Ah, bir bilsen nasıl bir oyun başlattığını ve kendini bu oyunun içine nasıl hapsettiğini.
Çünkü kısır bir döngü var ediyorsun.
Kendine kızdıkça yapamıyor, yapamadıkça kontrolü kaybettiğini düşünüp daha çok kızıyorsun. Kızdıkça da yapmamaya devam ediyorsun. Zamanla iraden zayıflarken sorununu içinde kaybolacak kadar büyütüyorsun.
Ve bu böyle sürüp gidiyor.
Peki ne yapmalı?
*İnsan olduğunu hatırla, hatırlat kendine daima.
*Her ne yapmak istiyorsan isteğinin ardındaki niyeti gör.
Kendin için mi yapıyorsun?
Yoksa yine bu böyle ol-malı, doğru olan bu deyip kendini tanımadan miras aldığın kuralları ezbere uygulmaya mı çalışıyorsun?
Niyetin seni sana götürür.
Ezberlediklerin ise seni senden götürür.
*Yanıldığında, yapamadığında kendine şefkatle yaklaş.
*İçinde sana ait olmayan o sesi sustur.
Kendini azarlamayı bırak ve bir bebeğin düştüğünde pes etmeden ayağa kalktığı gibi sen de ayağa kalk.
Sevgiyle... ❤️
