Ezogelin Sosyal Tesisi

Hayırlı cumalar

İSLÂM HUKUKUNDA KADININ HUKUKİ DURUMU (I)

I- KADIN AİLE HAYATININ TEMEL TAŞIDIR

Tarih boyunca insanlık, kadın-erkek ilişkilerinin düzen¬lenmesinde, ifrat ve tefritlerden kurtulamamış-tır. Bir taraftan "anne"lik vasfıyla insan varlığına se-bep olan, "eş" sıfatıyla dünya hayatının iniş ve çıkışla-rında erkeğe yol arkadaşlığı ya¬pan kadın; uzun za-manlar bir hizmetçi ve köle seviyesine düş¬müş, âdi bir eşya gibi alınıp satılmış, mülkiyet ve miras gibi temel hak ve hürriyetlerinden mahrum bırakılmıştır. Diğer ta¬raftan da aynı kadın, liyakatinin çok üstünde büyü-tülüp gök¬lere çıkarılmış, neredeyse mukaddes bir var-lık gözüyle bakılır olmuştur.

İster bir köle gibi kabul edilsin, isterse tapılacak bir tanrı¬ça seviyesine çıkarılsın-kadının aile hayatının temel taşı ol¬duğu, bütün insanlık tarihi boyunca inkâr edilememiştir. Za¬ten insanın yaratılışı da bu hükmü doğrulamaktadır. Gerçek¬ten, insanın bu dünyada en fazla muhtaç olduğu şey, kalbi¬ne mukabil bir kalbin bulunmasıdır. İnsanlar böyle bir kalbi elde etmeli ki karşılıklı olarak sevgilerini, şevklerini ve keder¬lerini mübadele edebilsinler; lezzet ve sevinçlerde ortak ol-sunlar; gam ve kederli şeylerde de yekdiğerine yardım et¬sinler. İşte bu mukabil kalp, kalplerin en letâfetlisi ve en şef¬katlisi olan kadın kalbidir. Bu manayı sezin-leyen J.J. Rou¬seau "kadınlar dünyanın en güzel nıs-fıdır (yarısıdır)?" demiştir.

Gerçekten insanın sığınağı, bir çeşit cenneti ve küçük bir dünyası aile hayatıdır. Herkesin hanesi kü-çük bir dünyası¬dır. Aile hayatının mutluluğu ve hayatı ise, karı kocanın bir¬birine karşılıklı olarak, samimi, ciddi ve fedakârâne hürmet ve merhamet etmesi ile olabilir.
Bu böyle olmakla beraber, insan oğlunun en fazla dengesiz hareket ettiği, ifrat ve tefrit¬lere saptığı konu-ların başında kadın konusu gelmektedir. İn¬sanlık tari-hinde kadın, bazen köle, bazen pazardaki mal, ba¬zen tapılması gereken bir tanrıça, bazan da yerli yerinde de¬ğeri olan cemiyetin bir parçası olarak görüldüğünü müşahe¬de etmekteyiz.

Ceviz kurdu, gireceği kadar bir delik açarak cevizin içine girer.
Cevizin içi insan beynine benzer, başlar onu yemeye.
Buraya kadarı normal.
Yedikçe şişmanlar.
Karnı büyür.
Yeterince yükünü tutup doyunca gitmek ister, ama girdiği delikten çıkamaz.
Daha da kötü olanı;
İçi yenilince ceviz de kurumuş ve sertleşmiştir,
deliği genişletmek artık imkansızdır.
Kurtçuk oturup bakar,
delikten geçip çıkmak için tek çaresi vardır: Zayıflamayı beklemek.
Aç kaldıkça zayıflar,
eski cılız haline döner.
Ve bir gün çıkar.
Ama çıktığında mevsim bitmiş,
ortada aç ve cılız bir kurtçuk ile
bir içsiz ceviz kalmıştır.
Kimi insanlarda ki para ve
mal – mülk hırsı da,
ceviz kurduna benzer.
O hırsı yenip,
artık yeter, dediğinde.
Baharlar ve yazlar bitmiş olur.
Geriye sadece,
ömrünün sonbaharı ve
belki de;
çeşitli hastalıklar, ilaçlar ve diyetler ile geçirmek zorunda kalacağı, koskoca bir kara kış kalmış olur, geride.

İman eden ve iyi işler yapanları, içinde ebedi kalmak üzere, zemininden ırmaklar akan cennetlere koyacağız. Allah, (bu söylenenleri) hak bir söz olarak vadetti. Söz verme ve onu tutma bakımından kim Allah'tan daha doğru olabilir?

"Yâ Rabbî! Beni göz açıp kapayıncaya kadar bile olsa nefsime bırakma!.."

Ebedi olan cennet, dünyadaki bir kaç günlük amelin değil halis niyetlerin karşılığıdır

Mevlana der ki;
Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde
Sakın vazgeçme! İşte orası kaderinin değişeceği noktadır...

Çıkarsa kalbimde yara yarada dönüştürür bunu bir hayra.Sen sabretmesini bilirsen,yaradan düşürmez dara. Kaldır başını semaya aç ellerini mevlaya.Sen istemesini bilirsen mevlam cevap verir duaya.CUMA GÜNÜNÜZ MÜBAREK DUALARINIZ KABUL OLSUN.

“İnanarak ve sevabını Allahü Teâlâdan umarak, Kadir gecesini ihya edenin geçmiş günahları affolur.” kadir geceniz mübarek olsun

bilgi yarışmamız ve seri denemelerimiz devam ediyor