29/06/2026
Bir Yoga Kampı’nı bize kalan güzel anılarla geride bıraktık. Bambaşka hallerden, hislerden, duygulardan geçtiğim bir buluşma oldu.
Aklıma düştüğü ilk andan itibaren içimde büyük bir heyecan ve heves duydum.
Heyecanla başlayan bu buluşma, sakin bir huzur ve teslimiyetle sonlandı.
Bu alanı birlikte açtığımız iki değerli arkadaşıma Burcu Karakurt Gün | Yoga Eğitmeni Erdem ve bizimle bu yolculuğa eşlik eden herkese yeniden teşekkür ederim.
Sessizliğin de bir iletişim biçimi olabileceğini birlikte deneyimledik. Sözsüz anlarda bile birbirimizi duyduğumuzu, ihtiyaçlarımızın fark edildiğini ve desteklendiğimizi hissettim.
Üç kişi bir araya gelip böyle bir alan açmak…
Ekip işi bazen yorucu ve zor olabiliyor, kolaylığına ve güzelliğine şükürle🙏🏻🌱 Birbirimizi taşıdığımızı, paylaştığımızı, sorumluluğun içinde bile dinlendiğimizi hissettiğimiz kıymetli deneyimlerden biriydi.
Ayrılırken birbirimize ve bu alana teşekkür etmeden duramadık. Ve bir sonrakine de, zamanı geldiğinde buluşmak üzere bir niyet bıraktık💫
Kampın ilk gününde; çok sevdiğim, uzun zamandır görüşemediğim ve iki hafta sonrasında, sonunda görüşmeyi umduğum bir yakınımın vefat haberini aldım. İçimde tarifsiz bir buruklukla, hayatın kırılganlığının farkındalığıyla ve kamp boyunca yaşanan güzelliklerin de şahitliğiyle aynı anda kalmayı deneyimledim. Kamp dönüşü evimle buluşmadan soluğu Ankara’da aldım.
Pazartesi günleri genelde çokça mesaj alıyorum; hafta başı yeni başlangıçlar, dersleri soranlar, yeni buluşmaları merak edenler, sadece ses vermek veya hal hatır sormak isteyenler oluyor. Pazartesi günlerini seviyorum bu sebeple, ne mutlu🤍
İnziva ve kamplarda telefonla mümkün olduğunca az vakit geçirmeye özen gösteriyorum. Bu nedenle hafta sonundan bu yana gelen birçok mesaja henüz dönemedim. Sanıyorum dönüşlerimi hafta içine yayacağım. Yarın akşam itibariyle derslerime de devam edebileceğim.
Şimdi ise biraz durmak, olanları sindirmek ve içimde yerine oturmasına izin vermek istiyorum.