Saklambaç Kasabası

“Eğer Kasaba konuşabilseydi, çocuklara ne söylerdi?” diye sorduk.

Çocuklarımızın cevapları birbirinden farklıydı. Kimi ağacın sesini duydu, kimi bir çiçeğin, kimi de küçük bir böceğin…

Sonra onların cümlelerinden yola çıktık.
“Bir ağaca sarıl.”
“Bir böceğe dikkatlice bak.”
“Çiçekleri koparmadan sev.”
“Toprağa teşekkür et.”

Bu sözler küçük notlara dönüştü, oyunların içine karıştı, bahçenin farklı köşelerinde çocuklara yeniden ulaştı.

Kasabamız sadece bir okul bahçesi değil. Bir çocuğun ihtiyaç duyduğu merakı, keşfi, dostluğu, doğayı, üretmeyi ve hayal kurmayı içinde taşıyan küçük bir yaşam alanı.

Bazen bir orman kadar geniş, bazen bir çiçeğin yaprağı kadar yakın…

Ve çocuklar, burada yalnızca doğanın içinde değil; onunla konuşmayı, onu duymayı ve ona iyi gelmeyi de öğreniyorlar.🌱

Doğa,ağaç,çiçek,bitki ,böcek,çevre sevgisi içinde…

Doğadan sanata 🌱

Bayramdan önce Kasaba’da küçük bir gelenek yaşandı…

Çocuklarımız günler boyunca aileleriyle birlikte kendi araçlarını tasarladılar. Boyadılar, süslediler, hayal güçleriyle şekillendirdiler.

Sonra o küçük araçların içine yerleşip arkadaşlarıyla birlikte Kasaba yollarına çıktılar.
bayram konvoyunda bir araya geldiler.
Şarkılar söylediler, düdükler çaldılar ve Kasaba yollarında neşeyle ilerlediler.

Bayramlaşmaya önce yine dostlarımızla başladılar.

“İyi bayramlar koyunlar...”
”İyi bayramlar tavşanlar...”
”İyi bayramlar ördekler...”

Kasaba’da bayram; sadece insanlar arasında değil, birlikte yaşadığımız tüm canlılarla paylaşılınca anlam kazandı.

Bayramın sevincini, paylaşmayı ve birlikte olmanın güzelliğini konuştuğumuz bu özel etkinlik, bayram öncesinde çocuklarımızla birlikte gerçekleştirdiğimiz güzel bir anı olarak kaldı.