Bursa Özel Güleç Anaokulu

YUSUF KAVAKLI on Instagram: "Selamun aleyküm değerli dostlar Lütfen Destek Amaçlı Yorum Yaparmısınız? @candansohbetler →Beğenerek →Kaydederek Etiket yaparak →Paylaşarak ✔ Yardımcı olabilirmisiniz Selâm Ve Dua İle ALLAH'A Emanet 60 Likes, 3 Comments - YUSUF KAVAKLI () on Instagram: "Selamun aleyküm değerli dostlar Lütfen Destek Amaçlı Yorum Yaparmısınız? ..."

Akran İletişim Atölyesi🫧 Bize eğlenceyle, ilgi çekiciliğiyle ve meraklandırarak çok şey öğreten atölyelerimizden biri… Çocukluktan yetişkinliğe her bireyin hayatının çok anlamlı bir parçası olan akran ilişkileri; çocukluk çağında yetişkinlikten çok daha ayrı bir anlam taşıyor. Neredeyse her konuda olduğu gibi “arkadaşlıkta” da biz yetişkinlerin çoktan öğrenmiş olduğu bilgi ve beceriler, çocuklukta tecrübe edilmesi gereken yeni deneyimler olarak karşımıza çıkıyor. Akran ilişkilerinin kurulması, sürdürülmesi, arkadaşlık kavramının sağlıklı ve işlevsel bir biçimde çocuğun hayatında yer edinebilmesi için okulöncesi dönemde de çok önemlidir. Bireyin becerilerinde olduğu gibi, akran ilişkilerinde de dönemsel özellikler ve gelişimler mevcuttur. Çocuğun kendisiyle birlikte sosyal ilişkileri ve kendisi dışındaki benzer bireylerle kurduğu etkileşim de büyür, gelişir ve olgunlaşır.

Japonya’da sigara içmek #reels #japonya

Biz ergen falan da olmadık. Bizim ergenliğimiz anamızın bir terliğine bakardı. Anında fabrika ayarlarımıza dönerdik😁. Anamızdan dayak yedik 🤣. Aramızda ara sıra anasından dayak yiyip bu gün psikopat olan var mı?🤔 Hijyen kelimesi ile 30 yaşında tanıştım. Her içtiğimiz su bardağını mutfak tezgahına korkusuzca dizen var mı aramızda?🤔Divan'ın altındaki sepet giysilerimiz için yeterdi. Dolap dolap kıyafetimiz de yoktu🤷. Sokak sokak gezerdik. . Boş arsalarda ateş yakar, içine patates atardık. İstediğimiz arkadaşa gider , evinde otururduk. izin almak gereksizdi. Korkusuzduk. Kimse bize tecavüz etmez, yada organlarımızı almaya kalkmazdı. .Bazılarımız sınıfta kalırdı. Hiç birinin ailesi apar topar doktora götürüp bir dünya psikoloji raporu almazdı. Niyet satardık. mahalledeki herkes alırdı. Her yerimiz yara olurdu, dişlerimiz kırık, ellerimiz pisti. P*s ellerimizle yağlı , yada salçalı ekmek yerdik. Bazen de domates, üstümüze fışkırta fışkırta, titiz annelerimiz buna bile izin verirdi. Pazar sabahları tv de kovboy filmleri izlerdik. Teksas tom mikslerimiz giyecek sepetimizin arasında dururdu. Dünya öyle büyüktü ki dolaş dolaş bitiremezdik. Cep telefonu, marka ayakkabı, rengarenk oyuncaklar ve bilgisayarlarımız yoktu. Mahalle bakkalımızı dünyanın en zengin insanı sanırdık. Özgür büyürdük, kimse kıyıda köşede şunu yap , bunu söyle demezdi. En büyük baskı annelerimizin kaşı gözünün oynamasıydı.. Savaş nedir, insanlar kaça ayrılır bilmezdik. mahallenin hayvanları hep arkadaşımızdı.. Fazla bir şeyimiz yoktu, ama....Biz öyle mutlu çocuklardık ki...

Alıntıdır.

Elizya Atatürk'ün karşısında çok heyecanlı görünüyor..

Emir ve Berkay Atamız ike omuz omuza mecliste!