Yıldırım Beyazıt Kur'an Kursu

Bu videoda bizi linç edenler vardı bir zamanlar🙄 Şimdi benden boykot paylaşımı bekliyorlar. Buyrun boykot paylaşımı Markalar göründüğü için mecburen #reklam #boykot

Cezaevindeki 28 Şubat Mağdurları Prof. Dr. Necmettin Erbakan’ın genel başkanlığını yaptığı Refah Partisi’nin yerel ve milletvekili seçimlerinde büyük başarı sağlaması...

AŞK ÜLKESİ

Ne suyum var,
ne içmeye tasım var.

Ne çığlığım kaldı,
ne de sesim var.

Doğduğumdan beri
her gün yasım var.

Sen Gazzeli değilsin ki
bilesin !

Şiddetli acıdan
güldün mü sen hiç ?!

Ölmeyi kurtuluş
bildin mi sen hiç !?

Günde onlarca kez
öldün mü hiç?!

Sen, Gazzeli değilsin
ki bilesin.

Kundakta dünyaya
küsmek ne demek;

öfkeden, çeneyi kasmak
ne demek;

narkoz yokken
bacak kesmek
ne demek;

Sen Gazzeli değilsin
ki bilesin.

Saçlar, nasıl bir gecede ağarmış;
bir ölüden çocuk nasıl doğarmış;
bir mezara,
kaç cenaze sığarmış;

sen Gazzeli değilsin
ki bilesin!

Gün olur yaşayan ölüler kokar;
bir damla gözyaşı cihanı yakar;
bir duruş, bir bakış
kaleler yıkar;

sen Gazzeli değilsin
ki bilesin!

Sürekli acıyla kul sınanır mı;
toprak ki,
kan ile hiç sulanır mı;
şehidi olmayan ev
kınanır mı;
sen Gazzeli değilsin
ki bilesin.

Yiğit eğilmezse kırarlar elbet;
yoluna bin tuzak kurarlar elbet;
susandan da hesap sorarlar elbet;

sen Gazzeli değilsin
ki bilesin.

Bütün dünya sağır, lal olmuş dili;
meydanı boş bulmuş iblisin dölü.
Onuru ne bilir,
yaşayan ölü ;
sen Gazzeli değilsin
ki bilesin .

Yeryüzü çağırır kıyametini;
sorarlar herkesten hıyanetini;
Gazzeli korudu emanetini;
Sen Gazeli değilsin
ki bilesin .

Nihanî dil aciz yürek sesine;
insan olmayanın,
Gazze nesine ;
onlar, yürüdüler aşk ülkesine ;
sen Gazzeli değilsin
ki bilesin .
(Sadettin Yıldız)

من لا يتذوق لا يعرف
Dr.M.MALKOÇ

https://search.app/ikB37q2WZ6o9GiYF7

Ayasofya-i Kebir Cami-i Şerifi Kutlu fethin en güzel mirası, Fatih’in aziz emaneti Ayasofya asli hüviyetine kavuştu. Hayırlı olsun.

-Tankın egzozuna tişört tıkayan ABİ'YE,
-Kamyonuyla adam taşıyan ABLA'YA,
-Mahsulünü yakıp uçaklara engel olan AMCA'YA,
-Oyuncak kamyona bayrak takan KARDEŞİM'E,
-Tankı motosikletle kovalayan ARKADAŞIMA,
-Terlikle tanka vuran TEYZE'YE,
-Çatıdan jete atlamaya çalisan GENÇLER'E,
-Jete islik calip "gel lan buraya" diyen YİĞİT'E,
-Tank kapağını taş motoruyla kesen USTA'YA,
-Tanktan çıkardıği askere sarılan POLİS'E,
-Jetler kalkmamasi icin depoları boşaltan PİLOT'A,
-Kamyonları tırları kışla kapısına çeken ŞOFÖR'E
-Minârelerden Selâlar Okuyan HOCA'YA.
-Meydanlarda dua eden HACI'YA,
-Evinde gözyaşı döken BACI'YA,
-Vurulan bacağını kemerle boğan DAYI'YA,
-Vatanı için canını veren Tüm ŞEHİDLERİMİZE..
- Ömer Hâlis Demir'lere..
-Velhasılı Yüreğinde zerre vatan sevgisi olan HERKESE,
🤲🇹🇷🤲

Türkan Türkmen Tekin…
54 yaşında, üç çocuk annesiydi.

Malatyalı bir ailenin gariban kızıydı.
Çocuk yaşta İstanbul’a, Süleymaniye civarına taşınmışlardı.
Başı kapalı olduğu için çok sıkıntı çekmiş,
Okuyamamak, içinde ukde kalmıştı.
Kendini dinî kitaplara verdi,
Kur’an-ı kerimi elinden bırakmadı.

Dedik ya, garibandı…
Mahallede büfe işleten Ramazan Tekin de öyleydi…
Kötü huyları olmayan, dürüst bir delikanlıydı.
Türkan Hanım, O’nunla evlendi.
Yokluk, sıkıntı yeni yuvasında da yakasını bırakmadı.
Ama bir gün bile ‘of’ demedi…
Renk renk çantaları,
Çeşit çeşit kıyafetleri olmadı.
Bir ayakkabı, bir pardösü, iki eşarp, birkaç elbise…
Hepsi bu kadardı…
Elde avuçta ne varsa, çocuklarına harcadı.
Aman onlar okusunlar, aman onlar iyi giysinler diye…

Hele son iki yıl çile daha da katlanmıştı.
Kocası ayağı sakatlanıp, çalışamaz duruma gelmiş,
Yük, büsbütün Türkan Hanıma kalmıştı.
‘Sen dert etme’ dedi kocasına…
“Ben çalışır, hem sana bakarım, hem çocuklara…”

Ve çileli yolun sonu…
Ablası Sevinç ile oğlu Berkay anlattı:
“Keşke ben şehit olsam. Çok istiyorum. Erkek olsaydım da keşke onlar gibi cumaya gitseydim, şehit olabilseydim...”
İstediği oldu…
15 Temmuz akşamıydı…
Bir telefon geldi…
Darbe, daha doğrusu ‘işgal’ oluyordu.
Türkan Hanım abdestini aldı, kocasıyla sokağa fırladı.
Atatürk Havalimanı’na akan kalabalığın arasında onlar da vardı.
Son konuşmasını 00.35’te ablasıyla yaptı.
Elinde Türk bayrağıyla yürürken birden kargaşa oldu.
Tanklar üzerlerine geliyordu.
Olanca hızıyla önüne çıkanı eze eze ilerleyen hain durmadı…
Elini kaldırıp, durdurmaya çalışan Türkan Hanımı da ezdi.
Kocasının kolları arasında şehit düştü…
Duaları kabul olmuş, istediğine ulaşmıştı.
Ondan geriye yırtık terliği,
Kanlı pardösüsü kaldı.
Cenazesi yıkanırken, yüzünde öyle bir tebessüm vardı ki…
Sanki gülüyordu…
‘Korkmayın’ diyordu…
“Allah var, şehadet var, üzülmeyin, hüzünlenmeyin…”

Türkan Türkmen Tekin…
Hainlerin “Hiç acımayın, vurun, ezin, katledin” emrini verdiği gece şehadet şerbetini içen 249 kahramanımızdan biri oldu.
Başaramayınca ‘tiyatro’ diyenlerin mahkemede mağdura yattıklarını görünce,
‘Kontrollü darbe’ diyenlerin yanında, CHP’li kadının “Bunlara acımak yok” diye çemkirmesini işitince Türkan Hanım geldi aklıma…
Doğru söylüyor…

Acımak yok…
Asla…

Maşaallah Barekallah
Bursa tarihi bir gün yaşıyor ELHAMDÜLİLLAH

Maşaallah Barekallah
Geliyor Gelmekte Olan