26/03/2015
Çok sevgili Dursun Abi'mizi kaybettik... Onu hiç unutmayacağız.
Mezunlarımızdan Barış Kıralioğlu kendisini şöyle anlatıyor; "2001 yılının Eylül ayı. Galileo Galilei İtalyan Lisesi kapısından ilk defa giriyorum. Liseye yeni başlayacağım. Annem ve babamla üst bahçedeyiz. İlk gün olduğu için çok heyecanlıyım. Orta bahçeye doğru bakıyorum. Elinde süpürgeyle yerleri süpürüyor Dursun Abi. Göz göze geliyoruz, gülümsüyor. Aradan biraz zaman geçiyor yanına Suor Salvatorina geliyor ve sohbet ediyorlar. İtalyanca konuşuyorlar sanıyorum. Dursun Abi de İtalyan gibi zaten. On dakika sonra üst bahçeye çıkıyor Dursun Abi. Yanımdan geçerken ona tek bildiğim İtalyanca kelime olan "Ciao" diyorum. Günaydın diyor, meğerse Türk'müş. Yaklaşıyor, "Hoşgeldin abisi" diyor. Yıllar geçtikçe Dursun Abi hepimizin en sevdiği çalışanı oluyor okulun. Hatta tüm öğretmenlerin taklidini yapmamın dışında onun da taklidini yapıyorum. İzleyip kahkahalar atıyor...
Bugün, aradan on beş sene geçmiş neredeyse o ilk tanıştığımız günden beri. Maalesef bugün artık yaşamadığını öğrendim. Elimde onun tek fotoğrafı var. Bence en güzel fotoğrafı. Çocukluğumuza dair hatırladığımız doğal anlardan biri... İkinci evim olan lisemden ilk kez birini kaybediyorum. Canım Dursun Abi, gıcırtılı sesini ve gülüşünü hiç unutmayacağım... Hepimizin başı sağolsun..."
