29/09/2024
"Otizm" terimi, kökenini Yunanca "autos" (αὐτός) kelimesinden alır ve "kendi" anlamına gelir. İlk kez 1911 yılında İsviçreli psikiyatrist Eugen Bleuler tarafından şizofreni hastalarını tanımlamak için kullanılmıştır. Bleuler, otizmi bireyin kendi içine çekilmesi, dış dünyayla bağlantısını kaybetmesi olarak tanımlamıştır. Zamanla bu terim, özellikle çocukluk döneminde ortaya çıkan ve bireyin sosyal etkileşim yeteneklerini etkileyen bir bozukluğu tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır. 1940'larda Leo Kanner ve Hans Asperger, otizm spektrum bozukluğuna dair daha detaylı araştırmalar yaparak bu terimin bugünkü anlamını şekillendirmişlerdir.