Mehmet Kutlu

Dört duvar yalnızlık şimdi odam
Çığlık çığlığa haykırır sessizlik
Kopar içimde fırtınalar
Uçuşur gider hatıralar
Bir ben kalırım hayallerimin enkazında...

Gökyüzüne yıldız,
yeryüzüne yağmur,
geceye ışık,
bana en çok sen yakıştın...

hepsi seninle dolu,
benim için hayallerde bir hatıralarda...

Üzerinden gecsem geçmişin
Tasirmi aynı izleri
Yasatirmi aynı hisleri
Dokunmadan
Koklamadan
Sarilmadan
Hissedilir mi sadece sevmekle
Peki gormeden
Yetermi hayaller rüyalar
Hiç konusmasak
Sessizlik Ozletirmi seni
Yoksa hep acimidir
Caresizlik...

kendimi arıyorum
kimi zaman yüzüme dökülen bir parça güneşte
yeni doğmuş bir bebeğin güçlü ellerinde
ipek saç tellerinde bazen
kayboldum...
kör karanlık bir zindanda
o kadar aydınlık ki dünyan gözlerim kamaştı kayboldum
yollarında kayboldum kaderimin...
uzanan elleri tutmak yerine iterek ilerledim.
ama bir kapı arala bana
bulmak istiyorum kendimi kollarında.

çok soğuktu ayrılırken ellerimiz ,
şimdi sen başka elleri tutuyorsun
benimse ellerim ceplerimde.

gitme diyemem
ancak;
bir başkası olduğunda hayatında
kıymetim ömürlük olacaktır.

Bir sabah boş yatağından titreyerek uyanacaksın
o titrek kalbini benden kalan eski mektuplara saracaksın
ben seninle bir günü bir ömre kıyaslarken
sen benden bir haber başka kollarda uyuyormuşsun
olsun,
aklından ben burnunda benim kokum
ben seni çoktan unuttum
sen beni
ÖMRÜNCE UNUTAMAYACAKSIN

karanlıklar arkasında ise aşk
sadece bir ışığa ihtiyacın var.

aslında yanında olmasam da yanındayım
kafanı yastığa koyduğunda uykuya dalmadan önce baktığın boşlukta
dinlediğin her şarkının nakaratında
yağan yağmuru izlediğin pencere kenarında
aslında yanında olmasam da yanındayım
en sevdiğimiz yemeği yediğinde
beraber yürüdüğümüz yollarda yürüdüğünde
birlikte çekildiğimiz tüm resimlerde
aslında yanında olmasam da yanındayım
bensizliğe alıştığını sandığında
başka biriyle kendince avunduğunda
unuturum dediğinde bile hatırında
aslında yanında olmasam da yanındayım

beklemek;
güneşe ellerinle dokunabilmek kadar imkansız
okyanus ortasında kalmışcasına çaresiz
öleceğini bile bile hayata tutunmak gibi anlamsız
beklenen sen olunca.

bir kenarda sessizce ve içten içe ağlamak yerine,
ulu orta hıçkıra hıçkıra ağlıyorsan gönlüm
çok sevmişsin
teşekkürler.