Mr. Teoman Tuna

29/07/2023

Muhteşem Yunan bir gencin bu çalışması yüreğimi barış ve sevgiyle doldurdu.

The Turkic peoples are a collection of diverse ethnic groups of Asia and some parts of Europe, who speak Turkic languages. The heart of the Turkic World is t...

23/09/2015

Bayramınız kutlu olsun, Allah rahmet eylesin

20/09/2015

Dostlar istanbulda kiralik ev ariyoruz, vefa lisesine tek vesait gidilecek her yer olur, 1000 liraya kadar bütçemiz var. Uğurlu, sirin, yaşanılası bir mekan diliyoruz, azcık esyalı olsa mukemmel olur. Gelecek her cevaba binlerce teşekkür

01/07/2015

Mekanları cennet olsun, bulutlar gökyüzünde rengarenk olmuş,

21/06/2015

23/05/2015

Tufan Tuna Özlem Akşit Kuşcan cicekleri bir dahaki geldigimde ekerim.

30/04/2015

Akşit Kuşcan hocam yazmış bu notu Öğretmenimiz Teoman Tuna'nın ardından:
İÇİMİ DÖKME ZAMANI....Dostlar okursa sevinirim
15 Eylül 2014, 17:39
Hayat ne garip........Önce babam sonra Teoman Hocam...Rabbim ikisine de rahmet eylesin...Tazecik acemi yeniyetme öğretmenlik zamanlarımın anılarını dolduran bir insan ...Teoman öğretmenimi babam gibi kanserden kaybettim.Babacığım ışığımdı...2 Ağustosta söndü..acısını daha atamadan yıllar sonra tekrar yollarımın kesiştiği değerli dostum Teoman Bey 12 Eylül Cuma günü vefat etti...Babam 65,Teoman öğretmenim 70 yıl görmüştü yeryüzü hayatında...birbirlerine çok benzeyen yanları vardı... ikisi de dolu dolu çok bilge insanlardı ..hayatlarının son döneminde giderlerken bile bana bir ömür yetecek öğreti bırakarak gittiler.onu anlatmayacağım...Cenaze de yaşadıklarımı paylaşacağım sizinle..Tıpkı nasıl babam ölümüyle yıllardır bağları kopan helallik alamamış insanları biraraya getirmiş görüştürmüş barıştırmış ise Teoman hocam da beni yeniden Tekirdağ topraklarında bıraktığım anılarla ve güzel insanlarla öğrencilerimle buluşturdu..23 yıl öncesindeki aşina gözlerle yeniden bu kez acıyla buluştuk sarıldık..
Teoman Öğretmenimin Macaristan'dan gelen oğlu Tufan'ı havaalanında karşıladım..bu benim vazifemdi..çünkü babasını benzer şartlarda benzerliklerle dolu şekilde kaybeden biri olarak onu en iyi ben anlayabilirdim...çünkü ikimiz de babalarımıza tutkunduk ve birşeyler yapmak için çırpınmıştık..Tufan babasını ziyaret etmek için süpriz bilet almıştı ama ölmeseydi birbirlerini bir gün sonra göreceklerdi ama olmadı...Hocam hasta yakınlarından dinlediğimize göre gene o babacan ama otoriter haliyle vefat etmeden önceki gece tüm hasta yakınlarına güzel öğütler vermişti.
Herkes onun için aynı şeyi söylüyordu..Çok kibar beyefendi azarlar gibi ama çok şakacı...Telefon ettiğimde bana sağlığındaki son aşamayı bile "sana bir süprizim var Özlem,Benim ciğerlerimde metastaz oluştuğunu bildirdiler" demişti....ağlamaklı olduğumda ise..."olacak bu olacak..kanser bu sonra sırasıyla şunlar şunlar olacak " demişti...
Babamın öldükten sonra son kez yüzüne bakamamıştım...öyle yüksek bir acı ki bu....son kez....görmeli insan.. görmeli....görmezse içinde öyle çok şey birikiyor ki...birikenlerin yükü görmekten daha da ağır oluyor.....Bu sefer Teoman öğretmenimi göreceğim dedim...morga gittim Nurhan ve güzel gelini-kızı Pınar la birlikte...orada yaşadıklarımızın burada tarifi yok....Hocamın yüzünü gördüm ve ölümü insan yüzünde ilk kez orada gördüm...ilk kez dokundum...ilk kez uzun ince yolu yürümüş ve bitirmiş bir insanın sonsuzluğa bakışını gördüm....huzurlu bir yüzü vardı...çocuksu...uzanan bir yaşlı vücudun içinde bir çocuk yıllarca dizi kanayarak kah ağlamış kah gülmüş binlerce şeyi yaşamış ve hala bir parça çocuk kalarak eskittiği bedeni terkedip gitmişti....gitmek ister miydi? hayır istemezdi...çünkü yaşam doluydu...Daha onunla martıların dibinde deniz kenarında kahvemizi yudumlamamıştık...ama o günleri de göreceğimiz vaadiyle bir baba kız edasıyla birbirimze söz vermiştik...ama gitmesi gerekiyordu...Çünkü sevgili eşi Suna hanımla sonsuzlukta yeniden buluşmaları gerekiyordu...(Çerkezköyde açtığı Op. Dr. Suna Tuna İngilice dil merkezinin adına da eşinin ismini koymuştu ama şu garip köhne hayat ve onun hep insanlara çıkardığı şansızlıklar çok imkan vermemişti bu mücadeleci yiğit adama)
İtiraf etmeliyim ben o güzel yüzü görünce keşke babamı da görseydim demiştim.Bunu benim gibi dayanamayacağını söyleyen Tufan'a söyledim...Göremem dedi dedi ama.....cenazesi yıkanırken (Tufan'ın çocukluk arkadaşı bana anlattı) hocanın gözlerini kapamak istediğini ama kapatamadığını bu esnada Tufan'ın acıdan bitap içeri üç kere girip çıktığını sonunda her ne olduysa bir şeyin çekimi gibi gidip baktığını ve hocanın ikinci kere gözlerini kapamak istediğinde gözlerin kapandığını söylemesi beni çok sarstı....Ölümden çıkarılacak o kadar öğreti var ki dostlar....
Bir de şunu paylaşmadan edemeyeceğim. Nurhanla biz Cami avlusunda bir bankta konuşurken yanımızdaki bankta üstü başı dökülen sonradan yaşının 27 olduğunu öğrendiğim sefilcecik bir kızcağız vardı bizi bir süre hayretle dinledi...sonra bize katıldı.."Abla dedi demek ki bişey beni buraya çekecekmiş,ne güzel bir insana gelmişim ben...ben buraya bir çay içmeye gelmiştim(Yan otogar) çay bir lira değil mi ama bişey beni buraya çekti bana burda camide çay ikram ettiler para da almadılar.şimdi ben bunun hakkını nasıl öderim..benim dua edeceğim dedi ve insanların arasına karıştı...daha sonra da mezarlığa dek geldi... mezarlıkta gelenek gereği bir yemeklik sunuldu o kızcağız hiç elini dokunmadı zorla gittim tabağı ayranı aldım eline verdim..abla ben buraya yemeğe gelmedim duaya geldim o temiz insan için dedi ve tören sonuna dek de kaldı.....İçimde Trakya bölgesindeki insanların güzel değerleri koruyuşuna dair sadece bir örnek de bu olmadı....İstanbul' un soğuk buz gibi insan ve yaşam görüntüsüne zıt öyle bir güzel koşturmaca var ki.....Orada Teoman Beyi ömründe sadece bir yerde bir selamlık tanıyan insanlar bile öyle bir organizasyon ağı kurdular ki...hiç tanımadığım ama tanımaktan onur duyduğum Ayfer hanımın evinde misafir olduk..bir çok arada dostluklar kuruldu...Teoman hocam sayesinde..Nurhan sayesinde.İnsanların ve hayatın insancıl yanını görüp yeniden nefeslendim..Ölüm büyük bir olay dostlar çok büyük bir yanı var ölümün..hele ki yakının ölünce tvlerden izlemek gibi olmuyor...Sevdiklerini kaybetmek insanı baştan aşağıya titretip düşündürüyor...En çok da neyi düşündürüyor dostlar biliyor musunuz? Dünya hayatına dalıp sevdiklerimizi asla ihmal etmememiz ve dünya nimetlerinin hevesleriyle kendi içimizdeki güzellikleri öldürmememiz gerektiğini ...

29/04/2015

Rahmetli Teoman Tuna hocam, ömrünün son yıllarında Çerkezköy Erna Center'da bir ingilizce kursu açmıştı, ticari yeteneği hiç yoktu, ama büyük bir tutkuyla mesleğine bağlıydı, kurs kapanınca girişteki tabelayı söküp eve getirmistim. Mezarına bırakmak istedim, hala fırsat bulamadım, nur içinde yatsınlar. En kısa surede yerine götüreceğim bu tabelayı, eşinin adını yaşatmak için kursun adını op. Dr Suna Tuna koymuştu. Koltugu ve çiçeği gözü gibi sakınırdı. Uluslararası Eğitim proje ve inovasyon Derneginde Suna Hanımın koltuğu ve çiçeği yerini aldı. Www.epider.net web adresimizde, dernek faaliyetlerimizde isimleri ve anıları yaşayacak.