Филиали Донишкадаи такмили ихтисос дар ВМКБ

ПАНҶОҲ СОЛИ ОМӮЗГОРӢ — ПАНҶОҲ СОЛИ ИНСОНСОЗӢ
(№ 2 АЗ ТАҶРИБАҲО)
Назаре ба зиндагиномаи АБДОЛАСЕЙН ХУШНАЗАРОВ

Устод Абдуласейн Хушназаровро аҳли маорифи Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон бо лақаби фахрии “Пири кор” садо мекунанд. Баъзе ҳолатҳо, вақте ягон саволи печида бошад, дӯстони мо бо ҳазл ба устод ишора карда мегӯянд, ки “Энсиклопедияи зинда” дар паҳлуи мост, ҳоҷати ҷустуҷу ба ин савол нест. Дар асл ҳам, устод як манбаи арзишманд ва захираи нодири соҳаи маориф дар вилоят ва ҷумҳурии мост.
Тавре маълум аст, дар шароити рушди устувори ҷомеа маориф ҳамчун низоми калидии ташаккули сармояи инсонӣ ва рушди зеҳнии миллат баромад мекунад. Самаранокии ин низом, пеш аз ҳама, аз сатҳи касбият, ҷаҳонбинӣ ва фаъолияти шахсиятҳое вобаста аст, ки мустақиман дар раванди таълиму тарбия иштирок менамоянд.
Фаъолияти шахсиятҳои соҳибтаҷриба, ки тӯли даҳсолаҳо дар соҳаи маориф саҳми назаррас гузоштаанд, аҳамияти хосаи илмӣ ва иҷтимоӣ дорад. Мақолаи мазкур ба таҳлили зиндагӣ ва фаъолияти педагогии яке аз чунин шахсиятҳо бахшида шудааст, ки беш аз 50 сол дар рушди маориф ва такмили раванди таълим фаъолона иштирок намудааст.
Хушназаров Абдуласейн Қурбонасейнович 22 ноябри соли 1948 дар шаҳри Хоруғи ВМКБ дар оилаи коргар таваллуд шудааст. То синни 7-солагӣ дар оила тарбия ёфта, соли 1956 ба синфи якуми мактаби миёнаи ба номи В.И.Ленини шаҳри Хоруғ (ҳоло МТМУ № 6) дохил гардида, соли 1966 онро хатм намудааст. Аз моҳи сентябри соли 1966 то моҳи июни соли 1967 ба ҳайси ёрдамчии чопкун дар матбааи шаҳри Хоруғ кор кардааст. Соли 1967 ба факултети забон ва адабиёти руси Институти педагогии шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко (ҳозира Донишгоҳи давлатии педагогии Тоҷикистон ба номи С. Айнӣ) дохил гардида, онро соли 1972 хатм намудааст. Фаъолияти кориаш дар соҳаи маориф аз 1972 оғоз гардидааст. Солҳои 1972 -1973 ба ҳайси омӯзгори фанни забони русӣ дар мактаби миёнаи № 13-и ноҳияи Файзобод ва мактаби № 120-и ноҳияи Ленин (ҳоло ноҳияи Рӯдакӣ) фаъолияти кор кардааст. Моҳи августи соли 1973 барои идома додани фаъолияти педагогӣ шуъбаи маорифи ВМКБ фиристонида шуда, аз моҳи августи соли 1973 то моҳи ноябри соли 1976 дар вазифаи муаллими забон ва адабиёти рус дар мактабҳои №№ 20 ва 11-и ноҳияи Шуғнон кор кардааст. Моҳи октябри соли 1976 бо роҳхати шуъбаи маорифи вилоят ба ихтиёри Институти такмили ихтисоси муаллимони ВМКБ фиристонида шуд ва то моҳи июли соли 1990 дар ин муассиса дар вазифаи мудири кабинети забон ва адабиёти рус кор кард. Моҳи июли соли 1990 ба вазифаи сармутахассиси раёсати маорифи ВМКБ таъин гардид. Аз моҳи майи соли 1995 чун сармутахассис ва ҳамзамон муовини сардори раёсати маориф фаъолияти меҳнатӣ намуд. Моҳи феврали соли 2008 ба вазифаи мушовири бахши мактабшиносии Донишкадаи такмили ихтисоси муаллимони вилоят таъин гардид ва дар ин вазифа то моҳи феврали соли 2013 кор кард. соли 2013 Солҳои 2013-2014 фаъолияти меҳнатиашро дар вазифаи муовини директори Мактаби Президентӣ барои хонандагони болаёқати шаҳри Хоруғ идома дод.
Аз моҳи январи соли 2015 то моҳи январи соли 2018 дар вазифаи сармутахассиси Маркази рушди истеъдодҳои ВМКБ кор кардааст. Аз соли 2019 то имрӯз дар вазифаи котиби илмии Академияи хурди илмҳои ВМКБ кор карда истодааст.
Устод ҷиҳати рушд додани маҳорати касбии хеш солҳои 2002, 2005, 2006, 2007 дар шаҳрҳои Москва ва Самараи Федаратсияи Россия ва Бишкеки ҷумҳурии Қирғизистон оид ба масъалаҳои менеҷмент дар соҳаи маориф, маблағгузории сарикасӣ дар муассисаҳои таълимӣ аз курсхои такмили ихтисос гузашта, ҳамчун яке аз коршиносони бахши менеҷменти молиявии соҳаи маориф шинохта шудааст. .
Соли 1977 дар форуми умумииттифоқии «Русский язык – язык дружбы и братства» дар шаҳри Тошкент аз номи ВМБК иштирок намуда, бо маърузаи «Роль русского языка в становлении и развитии Горно-Бадахшанской автономной области» баромад намудааст.
Дар матбуоти даврӣ, аз чумла умумиттифоқӣ («Руский язык в национальной школе», «Учительская газета»), ҷумҳуриявӣ («Русский язык и литература в таджикской школе», «Чумҳурият», «Омӯзгор», «Маорифи Тоҷикистон») вилоятӣ 123 мақола оид ба масъалаҳои методикаи таълими забони русӣ, мактабшиносӣ чоп кардааст.
Натиҷаҳои омӯзиши фаъолияти мазкур нишон медиҳанд, ки таҷрибаи касбии тӯлонӣ дар якҷоягӣ бо муносибати масъулона ба касб метавонад ба ташаккули муҳити босифати таълимӣ мусоидат намояд. Фаъолияти ин шахсияти маориф на танҳо аҳамияти таърихӣ дорад, балки ҳамчун манбаи таҷрибаи пешқадам барои омӯзгорони ҷавон хизмат мекунад.
Бо назардошти саҳми арзандаи ӯ дар рушди таълиму тарбия, метавон хулоса намуд, ки чунин шахсиятҳо омили асосии устувории низоми маориф ва интиқоли арзишҳои педагогӣ байни наслҳо мебошанд.

Изҳори ҳамдардии Пешвои миллат бинобар марги фоҷиавии Раиси Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон Алишер Мирзонабот
17.06.2026
https://www.president.tj/event/news/55879

Субҳи имрӯз 17-уми июн Раиси Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон, муовини Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Алишер Мирзонабот дар натиҷаи садамаи нақлиётие, ки дар ҳудуди ноҳияи Дарвоз рух дод, ба таври фоҷиавӣ ҳалок гардид.

Алишер Мирзонабот аз ҷумлаи кадрҳое буд, ки вазифаҳои хизматии худро ҳамеша содиқона ва бо масъулияти баланд иҷро мекард.

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бинобар марги фоҷиавии Алишер Мирзонабот ба наздикону пайвандони ӯ изҳори ҳамдардӣ карда, хоҳони сабри ҷамил ба онҳо шуданд.

Бо супориши Роҳбари давлат Вазири корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Кумитаи давлатии амнияти миллӣ ва дигар роҳбарону масъулон ба ҷойи ҳодиса фиристода шуданд.

НАҚШИ РАФТОРИ ВОЛИДАЙН ДАР ТАШАККУЛИ
ХИСЛАТ ВА ШАХСИЯТИ КӮДАК
(Бахшида ба Рӯзи байналмилалии ҳифзи кӯдакон)

Дар шароити ҷомеаи муосир масъалаи ташаккули шахсияти кӯдак яке аз самтҳои муҳими таҳқиқоти илмҳои педагогика, психология ва ҷомеашиносӣ ба ҳисоб меравад. Оила ҳамчун муҳити аввалин ва асосии иҷтимоишавии кӯдак дар ин раванд нақши ҳалкунанда мебозад. Махсусан, рафтор, муносибат ва услуби тарбиявии падару модар ба рушди маънавӣ, ахлоқӣ, равонӣ ва иҷтимоии кӯдак таъсири амиқ мерасонад.

Тибқи ақидаи олимон, кӯдак на танҳо тавассути таълимоти мустақим, балки бештар тавассути мушоҳида ва тақлид аз рафтори калонсолон, бахусус падару модар, меъёрҳои ахлоқӣ, арзишҳои иҷтимоӣ ва намунаҳои рафториро аз худ менамояд. Дар ин замина, рафтори мусбат ё манфии волидон метавонад ҳамчун омили ташаккулдиҳанда ё баръакс, маҳдудкунандаи инкишофи шахсияти кӯдак баромад намояд. Чунончи, дар назарияи омӯзиши иҷтимоии Алберт Бандура таъкид мешавад, ки “Кӯдакон бештар тавассути мушоҳидаи рафтори дигарон, бахусус шахсони наздик, рафторҳои иҷтимоиро меомӯзанд”.
Аз ин манзар, метавонем назарияи Ҷалолиддини Балхиро дар сароғози мақола ишора намоем. Мавлоно ба масъалаҳои тарбияти кӯдак таҷаввуҳи махсус доштааст ва аз назари вай ин мавзуъ бисёр муҳим ва арзишманд мебошад. Яке аз нуктаҳои муҳим, ки дар тарбияи кӯдак ин мутафаккир ишора намудааст, ин аст, ки бояд зимни тарбият аз шеваи ташвиқ, ҳавасмандкунӣ ва дилдиҳӣ истифода кард:
Чунки бо кӯдак сару корам фитод,
Ҳам забони кӯдакон бояд кушод.

Аз ҷониби дигар, мувофиқи андешаҳои Лев Виготский-файласуф, равоншинос ва педагоги замони Шуравӣ, муҳити иҷтимоӣ ва муоширати кӯдак бо калонсолон асоси рушди тафаккур ва худшиносии ӯро ташкил медиҳад. Дар ин раванд, падару модар ҳамчун роҳнамо, намуна ва сарчашмаи асосии арзишҳои инсонӣ баромад мекунанд. Муносибати эҳтиромона, ғамхорона ва масъулиятноки онҳо ба кӯдак заминаи ташаккули шахсияти солим, мустақил ва иҷтимоан фаъолро фароҳам меорад.
Бо дарназардошти гуфтаҳои боло, омӯзиши нақши рафтори падару модар дар ташаккули шахсияти кӯдак аҳамияти бузурги назариявӣ ва амалӣ дорад. Таҳқиқи ин масъала метавонад барои такмили усулҳои тарбияи оилавӣ, баланд бардоштани маърифати педагогии волидон ва пешгирии мушкилоти рафторию равонии кӯдакон мусоидат намояд.
Дар ҳамин замина ҷиҳати ба роҳ мондани тарбияи дуруст, бояд ба чанд нукта эътибори ҷиддӣ диҳем. Ва бояд дарк намоем, ки баъзе аз омилҳои таъсиррасон метавонанд, ба тарбияи дурусти кӯдак таъсири манфӣ расонанд. Аз ҷумла
1. Бетаваҷҷуҳӣ ва камбудии меҳру муҳаббат
Мо дар баъзе ҳолатҳо андеша мекунем, ки агар кӯдаки худро ба марказҳои омӯзишии сатҳи баланд ё муассисаҳои сернуфузи таълимӣ барои омӯзиш шомил намоем, таълим ва тарбияи ӯ дар сатҳи олӣ кафолат дода мешавад, ҳарчанд тибқи назарияҳои коршинос дар бораи муҳайё кардани шароити хуби иҷтимоӣ барои кӯдак ҷудо кардани вақти казоӣ барои суҳбат кардан бо вай ва қисмат кардани муҳаббат дар ҷойи аввал меистад. Кӯдаке, ки муҳаббат, таваҷҷуҳ ва ғамхории кофиро эҳсос намекунад, метавонад худро нолозим эҳсос намояд. Ин ҳолат боиси пайдоиши ноамнӣ, хашмгинӣ ё гӯшанишинӣ мегардад.
2. Ҷазои шадид ва таҳқир
Дашном, таҳдид, муқоиса бо дигарон ё ҷазои ҷисмонӣ эътимоди кӯдакро ба худ коҳиш медиҳад. Чунин муносибат тарс, дурӯягӣ ва ҳатто рафтори таҷовузкоронаро ба вуҷуд меорад. Ин навъи муносибат, гарчанде дар зоҳир ҳамчун «ҳавасмандсозӣ» қабул карда мешавад, дар асл метавонад оқибатҳои манфии дарозмуддат дошта бошад.
Тибқи назарияи худбаҳодиҳӣ, муқоисаи доимӣ бо ҳамсолон ё дигар кӯдакон дар кӯдак эҳсоси нокифоягӣ ва пастарзиширо ташаккул медиҳад. Вақте волидон кӯдакро бо дигарон муқоиса мекунанд («бубин, фалонӣ чӣ қадар беҳтар мехонад», «чаро мисли бародарат нестӣ»), кӯдак ба хулосае меояд, ки арзиши ӯ вобаста ба муваффақияти дигарон аст, на ба кӯшишу қобилияти шахсии худ. Ин раванд ба коҳиши эътимод ба худ ва худбаҳодиҳии ноустувор оварда мерасонад.
Аз нигоҳи равоншиносии иҷтимоӣ, чунин муқоисаҳо метавонанд ба ташаккули изтироби доимӣ ва тарси нокомӣ сабаб гарданд. Кӯдак кӯшиш мекунад, ки на барои рушди шахсӣ, балки барои пешгирӣ аз танқид ва радшавӣ фаъолият кунад. Ин ҳолат ба пайдоиши дурӯягӣ оварда мерасонад, зеро кӯдак метавонад рафтори зоҳирии «қобили қабул»-ро нишон кунад, аммо эҳсосот ва фикрҳои воқеии худро пинҳон нигоҳ дорад.
Илова бар ин, муқоиса бо дигарон метавонад хашм ва рашк-ро дар кӯдак ба вуҷуд оварад. Вақте ки ӯ пайваста худро дар мавқеи «бадтар» мебинад, эҳсоси адолатшиканӣ ва ноқаноатмандӣ ташаккул меёбад. Дар баъзе ҳолатҳо, ин эҳсосот ба рафтори таҷовузкорона ё баръакс, ба канорагирии иҷтимоӣ ва хомӯшӣ оварда мерасанд.
Аз дидгоҳи назарияи рушди шахсият, ки ба эҳтироми шахсият ва қобилиятҳои инфиродӣ такя мекунад, муқоиса бо дигарон рушди худшиносӣ ва мустақилияти кӯдакро маҳдуд менамояд. Кӯдак ба ҷои шинохти имкониятҳои худ, ҳамеша худро аз рӯи меъёрҳои беруна месанҷад. Ин ҳолат ба ташаккули шахсияти вобаста, ноустувор ва ба арзёбии дигарон ниёзманд мусоидат мекунад. Ба ақидаи Карл Роҷерс-равоншиноси амрикоӣ “вақте ки кӯдак муҳаббат ва самимиятро нисбат ба худ танҳо дар ҳолати «беҳтар будан аз дигарон» эҳсос мекунад, дар ӯ худбаҳодиҳии шартӣ ташаккул меёбад. Роджерс менависад, ки шахс дар чунин муҳит маҷбур мешавад воқеияти вуҷудии худро пинҳон дорад ва ба интизориҳои дигарон мутобиқ шавад (Rogers, 1961).
3. Назорати аз ҳад зиёд
Вақте падару модар ҳар қадами кӯдакро назорат мекунанд ва ба ӯ имкони интихоби мустақилона намедиҳанд, кӯдак ташаббус ва масъулиятро аз даст медиҳад. Абрахам Маслоу, ниёз ба истиқлолият ва худтатбиқсозӣ яке аз шартҳои асосии рушди шахсият ба шумор меравад. Маслоу қайд менамояд, ки маҳдудсозии доимии озодии интихоб метавонад эҳсоси нотавонӣ ва пастарзиширо ба вуҷуд оварад. Кӯдаке, ки ҳамеша зери назорати сахт қарор дорад, имкони санҷидани қобилиятҳои худро аз даст медиҳад, ки ин ба суст шудани эътимод ба худ ва ташаккули тарси иштибоҳ оварда мерасонад.
5. Намунаи нодуруст
Муноқиша, дурӯғ, беэҳтиромӣ ё бадрафтории волидон ба дигарон ҳамчун меъёр дар зеҳни кӯдак сабт мешавад, зеро кӯдак аз рӯи намуна тақлид мекунад.
Тибқи назарияи омӯзиши иҷтимоии Алберт Бандура, кӯдакон рафторҳои иҷтимоиро тавассути мушоҳидаи рафтори шахсони барои онҳо аҳамиятнок аз худ мекунанд. Бандура таъкид менамояд, ки рафтори мушоҳидашуда, агар аз ҷониби шахсони наздик анҷом дода шавад, эҳтимоли баландтари такрор шудан дорад (Bandura, 1977). Масалан, агар кӯдак бинад, ки волидон дар муошират бо дигарон бо овози баланд сухан мегӯянд, таҳқир мекунанд ё дурӯғ мегӯянд, ин шаклҳои рафторро ҳамчун усули «муқаррарӣ»-и ҳаллу фасли мушкилот қабул мекунад.
Аз дидгоҳи равоншиносии рушд, муҳити пурмуноқишаи оилавӣ ба ташаккули изтироби доимӣ ва ноамнии равонӣ оварда мерасонад. Ҷон Боулби қайд мекунад, ки муносибатҳои ноустувор ва пуртаниш байни калонсолон метавонанд ба эҳсоси ноамнии кӯдак сабаб гарданд. Кӯдак дар чунин муҳит мефаҳмад, ки муноқиша ва хашм шакли қабулшудаи муошират аст ва дар оянда низ ҳамин усулҳоро истифода мебарад.
Ҳамин тариқ, агар мо –волидайн дар баробари ҳамаи мушкилоти дар боло овардашуда, муҳаббат ва дастгирӣ, яъне қабули кӯдак чӣ гунае ки ҳаст, гӯш кардан ва эҳтиром гузоштан ба фикру эҳсоси кӯдак пешаи худ қарор диҳем, бо ростқавлӣ, сабр, меҳнатдӯстӣ ва эҳтиром намуна барои кӯдак бошем, хатогиро ҳамчун қисми омӯзиш қабул намоем, албатта боварӣ ҳаст, ки ба натиҷаҳои дилхоҳи тарбияи фарзандонамон муваффақ бишавем. Зерои тарбияи фарзанд, масъулияти махсус бар зиммаи ҳар яки мо мебошад.
Азизбек РАҲИМДОД Раҳмонбек- директори Филиали МДДҶТИБКСМ дар ВМКБ

СОЛНОМАИ ЯК УМРИ ОМӮЗГОРӢ
( Назаре ба фаъолияти пурсамари собиқадори соҳаи маориф, номзади илмҳои педагогӣ, устод Ғуломносир Қурбонов)

Заҳмати инсонҳое фаромӯш намешавад, ки умри худро ба хидмати мардум ва рушди ҷомеа бахшидаанд. Ҳаёт гоҳ-гоҳ ба ҷомеа шахсиятҳоеро эҳдо менамояд, ки бо андешаҳои созанда, меҳнати содиқона ва иродаи қавии худ роҳи пешрафтро барои дигарон равшан месозанд. Чунин афрод на танҳо шоҳиди даврони худ, балки офарандаи арзишҳо ва суннатҳои неки маънавию иҷтимоӣ мебошанд. Номи онҳо дар саҳифаҳои таърих бо ҳарфҳои заррин сабт гардида, фаъолияти онҳо барои наслҳои оянда ҳамчун намунаи хизмат ба Ватан ва мардум боқӣ мемонад. Соҳаи маориф низ дар ҳама давру замон ба чунин шахсиятҳои фидоӣ ниёз доштааст, зеро маҳз онҳо бо чароғи дониш роҳи ҷомеаро ба сӯи фардои нек равшан мекунанд. Шахсияте, ки фаъолияти ӯ мавриди баррасии ин мақола қарор гирифтааст, аз зумраи ҳамин фарзонагони миллат ба шумор меравад. Ин шахси покзамир, некандешу неккирдор, коршиноси соҳаи маориф ҒУЛОМНОСИР ҚУРБОНОВ мебошад. Вобаста ба он, ки беш аз 45 сол, наздик ба ним аср аз нони ҳалоли пешаи омӯзгорӣ паси карда аз омӯзгори қаторӣ то ба мақоми олимӣ, коршиноси соҳаи маориф, номзади илмҳои педагогика расида, бар забони ҳамагон бо лақаби ифтихории УСТОД ҒУЛОМНОСИР ном баровардааст, салоҳ донистем ҳамчун намунаи ибрат маълумоте дар мавриди фаъоляташ пешниҳод намоем.
Қурбонов Ғуломносир 7 –уми ноябри соли 1959 дар ноҳияи Рушон, деҳаи Хуф, ВМКБ таваллуд шудааст. Соли 1982 факултети таърихи Институти педагогии ш. Душанберо бо дипломи аъло, бо ихтисоси омӯзгори фанни таърих ва мушовири корҳои тарбиявӣ хатм намудааст. 1982-1984 омӯзгори фанҳои таърих ва ҳуқуқи мактаби миёнаи № 36 собиқ ноҳияи н.Орҷоникидзеобод (ҳозира н. Ваҳдат, 1984 -1985 - омӯзгори фанҳои таърих ва ҳуқуқи мактаби миёнаи № 69, н. Шуғнон, аз соли 1985- 1998 - омӯзгори фанҳои таърих ва ҳуқуқ ва солҳои 1998- 2002 - директори муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии № 12 дар н. Рӯшон кор кардааст.
Аз соли 2002 то соли 2013 мушовир ва мудири бахши мактабшиносии Донишкадаи такмили маҳорати касбии ВМКБ, солҳои 2015 то соли 2019 мудири кафедраи идоракунии маориф, таълими фанҳои гуманитарӣ ва табиӣ –риёзии Филиали муассисаи давлатии «Донишкадаи ҷумҳуриявии такмили ихтисос ва бозомӯзии кормандони соҳои маориф» дар ВМКБ ва аз соли 2019 то соли 2023 сармутахассиси бахши мониторинг ва арзёбии филиали мазкур фаъолият намудааст.
Соли 2018 рисолаи номзадии хешро дар мавзуи «Асосҳои назариявии рушди касбӣ ва эҷодии омӯзгор дар низоми такмили ихтисос» ҳимоя карда соҳиби унвони илмии номзади илмҳои педагогика мебошад.
Дар давоми фаъолияташ дар ФМДДҶТИБКСМ мутобиқи талаботи ислоҳоти соҳаи маориф, инноватсияи педагогӣ, татбиқи технологияхои нави таълим, банақшагинии стратегии муассиса , гузариш ба такмили ихтисоси модулӣ ва омехта дастур ва модулҳои таълимиро таҳия намуда, барои кормандони соҳаи маориф курсу семинарҳоро дар ҳамкорӣ доир намудааст.
Аз ҷумла:
1. «Менеҷмент ва сарварӣ дар соҳаи маориф». (Модул барои курси такмили ихтисоси директорони муассисаҳои таҳсилоти умумӣ).
2. Дастурамал барои тренерон оид ба модули омӯзишии «Менеҷмент ва сарварӣ дар соҳаи маориф».
3. «Рушди мактаб ва банақшагирии он» (Дастури таълимӣ барои директорони мактабҳои пилотии Маркази ислоҳоти соҳаи маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон)
4. «Ғайримарказоникунонии соҳаи маориф ва самтҳои асосии он. Ташкили ҳамшарикӣ дар кори соҳаи маориф».
5. «Менеҷмент ва сарварии педагогӣ». (Модули омӯзишӣ барои директорони мактабҳои такягоҳии ВМКБ).
6. «Ҳамкории мактаб ва ҷомеа». (Модули омӯзишӣ барои директорони мактабҳои такягоҳии ВМКБ). Хоруғ, 2019, 2022
7. «Технологияи солимнигоҳдории муҳити таълимӣ дар муассисаҳои таълимӣ» (Дастури таълимӣ барои курси директорони муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумии таягоҳӣ) – Хоруғ, 2019.
8. «Ташкил ва идораи ҷараёни таълим, корҳои методӣ дар муассисаҳои таҳсилоти миёнки умумӣ» Дастури таълимӣ барои курси махсуси такмили ихтисоси мушовирон, муовинони директор оид ба корҳои таълимии муассисаҳои таҳсилоти умумии такягоҳии шаҳру ноҳияҳои ВМКБ. – Хоруғ, 2019.
9. «Таҳкими фаъолият ва устувории молиявии марказҳои инкишофи кӯдакон». Дастури таълимӣ барои курси такмили ихтисоси директорон, муҳосибони муассисаҳои таҳсилоти умумӣ.
10. «Банақшагирии фаъолиятҳои солонаи мактаб ва амалӣ намудани он бо назардошти таҳсилоти фарогир».- Ш. Хоруғ, 2020;

Дар баробари ин, Ғуломносир Қурбонов муаллифи беш аз 25 мақолаи илмӣ, ки ба масъалаҳои рушди маорифи кишвар, ворид кардани ислоҳот дар низоми такмили ихтисос, роҳҳои баланд бардоштани маҳорати касбии омӯзгорон ва сарварони муассисаҳои таълимӣ, рушди салоҳиятҳои асосии хонандагон ва истифодаи технологияи педагогии замони муосир ихтисос дода шудаанд.
Теъдоди мақолаҳои оммавӣ, аз ҷумла мақолаҳое, ки муҳтаво ва мазмуни тарбиявию ахлоқӣ доранд, беш аз 120 адад буда, дар нашиёти илмӣ ва методии соҳаи маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба табъ расонида шудаанд.
Албатта бидуни заҳмат ва талошу кӯшиш ба чунин дараҷаи баланди илмӣ ва касбияти махсус расидан ғайриимкон мебошад. Аз ҳамин лиҳоз, Ғуломносир Қурбонов ҷиҳати худтакмилдиҳӣ ва худомӯзӣ, рушди маҳорати касбии хеш аз тамоми имкониятҳо истифода менамояд. Аз ҷумла, дар курсҳои баландбардории маҳорати касбӣ пайваста ширкат намуда, таҷрибаи хешро сайқал медиҳад. Номбурда соҳиби шаҳодатномаҳои тренери касбӣ дар самти менеҷмент ва сарварии соҳаи маориф дар сатҳи минтақа, ҷумҳурӣ ва байналмилалӣ мебошад.
Моҳи октябри соли 2001 курси «Менеҷмент ва сарварӣ дар соҳаи маориф», дар назди Академияи рушди иҷтимоӣ, шаҳри Москваи Федеретсияи Россия, моҳи сентябри 2005 курси «Менечмент ва сарварӣ» дар назди Университети байналмиллалии ш. Бешкек, Ҷумҳурии Қирғизистон, моҳи июни соли 2006 курси такмили ихтисос дар мавзуи “Актуалные проблемы развития образования”, ш. Москва, Федеретсияи Россия, моҳи декабри соли 2006 курси «Менеҷмент дар соҳаи маориф, маблағгузоии сарикасӣ»,шаҳри Самараи Федератсияи Россия , инчунин дар бештар аз 45 адад курсҳои такмили ихтисос дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ширкат варзида соҳиби шаҳодатнома мебошад.
Фаъолияти пурсамари Ғуломносир Қурбонов дар дарёфт, омӯзиш ва паҳн намудани таҷрибаҳои пешқадами педагогии омӯзгорону роҳабарони муассисаҳои таълимӣ, сардорон ва мудирони раёсату шуъбаҳои маориф назаррас мебошад. Дар давоми фаъолияти кории хеш дар Филиали Донишкада бештар аз 25 адад таҷрибаҳои беҳтарини педгагогиро паҳн карда, дар асоси онҳо раҳнамо ва дастурҳои таълимӣ барои расонидани кӯмаки методӣ таҳия ва нашр кардааст. Бо иқдом ва пешниҳодаш соли 2020 байни директорон, муҳосибон ва омӯзгорони марказҳои инкишофи кӯдакони ВМКБ ва вилояти Хатлон аз ҷумла, ноҳияи Шамсиддин Шоҳин бо даъвати 16 нафар намояндагони ин минтақа дар шаҳри Хоруғ, ноҳияҳои Шуғнон ва Роштқалъа аксияи “Табодули таҷрибаҳо” доир карда шуд.
Устод Ғуломносир Қурбонов ҳамчун ментор ё роҳбалади касбӣ миёни кормандони Филиали Донишкада дар ВМКБ ва омӯзгорону кормандони соҳаи маориф дар сатҳи минтақа ва ҷумҳурӣ нуфузи махсус дошта, дар ҳалли масъалаҳои ҳалталаби соҳа бо доштани таҷриба, маҳорат ва касбияти махсусаш ҷалб карда мешавад.
Соли 2025 дар ҳамкорӣ бо лоиҳаи «Муҳити таълим – асоси таҳсилоти босифатомили сифати таҳсилот» барои курси такмили ихтисоси директорони муассисаҳои таҳсилоти умумӣ 6 адад молули таълимиро таҳия намуд, ки айни замон дар тамоми қаламрави ҷумҳурӣ ба воситаи онҳо курсҳо доир карда мешавад.
Фаъолият ва зиндагиномаи ин шахсияти арҷманд гувоҳи он аст, ки меҳнати содиқона, масъулиятшиносӣ ва муҳаббат ба касб инсонро ба мартабаи баланди эҳтироми ҷомеа мерасонад. Наздик ба ним асри фаъолияти пурсамар дар соҳаи маориф на танҳо саҳифаи дурахшони зиндагии ӯ, балки бахше аз таърихи рушди маорифи кишвар ба шумор меравад. Ӯ бо донишу таҷриба, ахлоқи ҳамида ва садоқат ба рисолати омӯзгорӣ дар тарбияи наслҳои зиёде саҳми арзанда гузоштааст. Роҳи тайкардаи ин омӯзгори фидоӣ барои омӯзгорони ҷавон ва тамоми аҳли ҷомеа намунаи ибрат, мактаби зиндагӣ ва дарси ватандӯстиву инсонгароӣ мебошад. Меҳру муҳаббат ба касб, хидмати беғаразона ба мардум ва садоқат ба арзишҳои маънавӣ аз ҷумлаи хислатҳое мебошанд, ки ҳар як нафар метавонад аз ӯ омӯзад. Бовар дорем, ки номи нек ва корномаи мондагори ӯ дар хотираи шогирдон ва ҳамкасбон солҳои дароз бо эҳтиром ва сипоси зиёд хоҳад монд.

Номаи табрикотии
муовини раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон Мирзонабот Алишер Худобердӣ ба муносибати фаро расидани Иди Қурбон

Ҳамдиёрони арҷманд!

Тамоми мардуми мусулмони олам, аз ҷумла сокинони шарафманди кишвари азизи мо рӯзи 27-уми майи соли равон иди саиди Қурбонро ҷашн мегиранд.

Таҷлили ин иди суннатии аҷдодиамон имсол ба даврае рост омад, ки дар саросари кишвари азизамон ҷашни бузургу муқаддаси 35 - солагии Истиқлоли давлатӣ дар фазои сулҳу суботи комил ва бо шукӯҳу шаҳомати хосса ҷашн гирифта мешавад ва дар тамоми гушаву канори мамлакат корҳои ободониву созандагӣ бо маром идома доранд.

Ба ин муносибат, ҳамаи Шумо ҳамдиёрони азиз бо ин ид табрик ва таҳният гуфта, барои Шумо пеш аз ҳама тансиҳатӣ, хотири ҷамъ, сарбаландӣ ва тамоми хушиҳои зиндагиро таманно дорам.

Боиси ифтихор аст, ки таҳти сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳадти миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Ҷаноби Олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва аз файзи муқаддастарин неъмати зиндагии халқамон истиқлоли давлатӣ имрӯз сокинони мамлакатамон ҳамаи расму ойинҳои милливу динии худ, аз ҷумла фаризаҳои иди саиди Қурбонро озодона ва бемамониат адо менамоянд.

Аз ин рӯ, мо бояд ҳамеша аз истиқлолияти давлатӣ, ки аз ҷумлаи муқаддасоти ҷовидонии халқамон мебошад, шукрона карда, онро чун неъмати қиматтарини ҳаётамон эҳтиёт ва ҳифз намоем.

Таҷлили ин ҷашн рисолати созандагӣ ва ободонӣ, дӯстию бародарӣ бо ҳамдигар, поксозии қалбҳо, дастгирии ниёзмандон ва мустамандон, таҳкими ахлоқи ҳамида, ривоҷ додани корҳои созандагию бунёдкорӣ, ободонию кабудизорикунӣ, пос доштани хотири гузаштагон, аёдати беморону барҷомондагон, баланд бардоштани маънавиёти ҷомеа ва дигар фазилату хислатҳои нек мебошанд. Бинобар ин, ҳар яки моро зарур аст аз фазилатҳои Иди саиди Қурбон бархӯрдор бошем.

Бо ҳамин орзую ниятҳои нек, бори дигар ҳамаи шумо - ҳамдиёрони азизро ба муносибати фарорасии Иди саиди Қурбон табрик гуфта, бароятон тансиҳативу хонаободӣ, сулҳу оромӣ, барору комёбӣ ва тамоми хушиҳои зиндагиро орзу менамоям.

ТАТБИҚИ СТРАТЕГИЯ ВАЗИФАИ ҲАР ЯКИ МОСТ!
Мувофиқи нақшаи корӣ дар ФДҶТИБКСМ дар ВМКБ хониши кафедравӣ бо мавзӯи “Коррупсия ва муборизаи якҷоя бар зидди он” баргузор гардид. Чорабинӣ дар доираи амалӣ намудани Стратегияи давлатии муқовимат ба коррупсия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон сурат гирифт. Дар ҷараёни хониш мафҳуми коррупсия, омилҳои пайдоиши он ва роҳҳои мубориза бар зидди ин падида мавриди баррасӣ қарор гирифтанд. Кормандони муассиса дар муҳити озод ба мубоҳиса ва мубодилаи андешаҳо пардохтанд, ки ба баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ва таҳкими ҳамкории якҷоя дар мубориза бар зидди коррупсия мусоидат намуд.