Маҳфили "Адибони ҷавон"- шаҳри Истаравшан

"РУШДИ СОҲАИ ВАРЗИШ ДАР ЗАМОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛИИ КИШВАР"

Варзиш омили саломатӣ ва муаррифгари миллати соҳибтамаддун дар ақсои олам аст.Аз замонҳои хеле қадим мардуми ориёинажодро ҳамчун миллати бофарҳанг ва соҳибхирад мешиносанд ва эҳтиром месозанд. Таърих худ гувоҳ аст, ки намудҳои гуногуни бозиҳои варзишӣ аз қадим маъмулу машҳур буданд,ки ҳар як инсон ба ин ё он намуди бозиҳои варзишӣ машғул мешуданд. Аммо дар замони муосир намудҳои бозиҳои зиёди варзишӣ мавҷуд аст, ки мувофиқи таъбу завқ ва ҳавас одамон баҳри тани солим ба ин бозиҳои варзишӣ шуғл меварзанд. Соҳаи варзиш яке аз самтҳои асосии пешгирифтаи Ҳукумати мамлакат буда, баҳри солимгардонии аҳолии ҷомеа равона гардидааст. Варзишгарон бо иродаву матонати хеш имрӯзҳо Тоҷикистони азизро дар арсаи ҷаҳон муаррифи сохта парчами миллатро парфишон намуда истодаанд. Маҳз дар пешрафти соҳаи варзиш саҳми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ногузир аст.Ҷавонон хосатан собиқадорону варзишгарон дар маркази ҷиддияти Пешвои муаззами миллат қарор доранд, ки сол то сол шароити хуб баҳри боз ҳам ҷонок гардидани кору муваффақият дар самти варзиш аз тарафи Роҳбари олии мамлакат ва Ҳукумату давлат нигаронида шудааст. Инчунин дар баробари ҷавонписарону ҷавонмардон таваҷҷуҳи гулдухтарону бонувон низ ба варзиш зиёд гардида, онҳо дар шароити хуб ба обу тоби бадан машғул мешаванд. Имрӯзҳо қариб дар тамоми навоҳиҳои кишвари азизамон майдончаҳои варзишӣ ба истифода дода шудааст, ки ҷавонон ба варзиш машғул мебошанд. Ин ҳама ғамхориҳои сарвари мамлакат гувоҳи он аст, ки ҷавонон дар руҳияи солим ба камол расида, аз ҳар гуна хавфу хатар эмин ва ба солимгардонии бадан машғул шаванд. Бо пайравӣ аз сиёсати хирадмандона ва дурандешонаи Пешвои муаззами миллат бо шиори "Тавоноӣ, зебоӣ ва доноӣ аз варзиш аст" мо метавонем ҷомеаи солимро созем. Зиндаву ҷовид бод Тоҷикистони озоду ором!


Роҳбари маҳфили"Варзишгарон", аъзои филиали Иттифоқи Ҷавонони Тоҷикистон дар шаҳри Истаравшан- Файзуллоев Усмон

ВАРЗИШ- ГАРАВИ САЛОМАТӢ
Варзиш дар баробари ташвиқу таблиғи тарзи ҳаёти солим, инчунин, яке аз воситаҳои беҳтарини таҳкими дӯстии миёни инсонҳо ва кишварҳои ҷаҳон аст. Ҳамзамон, бо ин варзиш ц муаррифӣ ва наздик гардидани халқу миллатҳо ва кишварҳои мухталифи ҷаҳон мебошад.
Соҳаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш дар рушду нумӯи ҳар давлат муҳим буда, фаъолият дар ин соҳа далериву мардонагӣ, ҳушёриву зиракӣ, покиву озодагӣ ва садоқатмандӣ ба миллату ватанро тақозо менамояд.
Бо ифтихор метавон зикр намуд, ки имрӯзҳо варзишгарони тоҷик дар қатори ҳазорон шаҳрвандони бо нангу номуси Тоҷикистон дар ин соҳа хизматҳои шоиста намуда, баҳри баланд гардидани нуфузу эътибор ва шарафи Ватани азизамон саҳми арзандаи худро мегузоранд.
Маҳз Истиқлолияти давлатӣ ва таваҷҷуҳи созанда ва дурандешонаи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон боиси он гардид, ки соҳаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати иҷтимоии Ҳукумати мамлакат пазируфта шуда, тамоми санадҳои дахлдор ба хотири таъмини оммавияти варзиш, таҳкими тарзи ҳаёти солим, мусоидат намудан ба омодакунии варзишгарони касбӣ ва ба ин васила муаррифӣ намудани давлату миллат дар арсаи байналмилалӣ роҳандозӣ гардид.
Солҳои охир варзишгарони кишварамон дар мусобиқаҳои байналмилалӣ пайваста иштирок намуда, нуфузу эътибори сарзамини соҳибистиқлоламонро баланд бардошта, Тоҷикистони озодро дар арсаи ҷаҳонӣ муаррифӣ менамоянд. Имрӯз тамоми мардуми кишвар аз пирӯзиву комёбиҳои варзишгарону паҳлавонон дар мусобиқаҳои ҷаҳонӣ, аз ҷумла медалҳои олимпӣ ва дигар мукофоту дастовардҳои назарраси онҳо ифтихор доранд.
Агар дар зарфи 70 соли даврони Шӯравӣ варзишгарони мо аз мусобиқаҳои сатҳи байналмилалӣ 133 медал ба даст оварда бошанд, дар даврони соҳибистиқлолии кишвари азизамон ин шумора ба 3546 (се ҳазору панҷсаду чилу шаш) адад расидааст.
Дар ин давра варзишгарони мамлакат дар як қатор чорабиниҳои байналмилалӣ, чемпионатҳои ҷаҳон, Осиё, Бозиҳои олимпӣ, Бозиҳои осиёӣ, Шоҳҷомҳо иштирок намуда, ба дастовардҳои таърихии даврони Истиқлолият ноил гардиданд.
Ҳайати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз соли 1996 ин ҷониб дар бозиҳои тобистонаи олимпӣ иштирок намуда, дар давраи Истиқлолияти давлатӣ 1 медали тилло, 2 медали нуқра ва як медали биринҷии ин бозиҳо насиби варзишгарони шарафманди Тоҷикистон гардидаааст.
Аз ҷумла, медали тиллои Дилшод Назаров дар Бозиҳои 31-уми олимпии Рио-де-Жанейро-2016 туҳфаи беназир барои миллати шарафманди тоҷик буд.
Хусусан баҳри ҳавасманд намудани варзишгарони бомаҳорати кишвар дар соли 2015 “Ҷоизаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ғолибону ҷоизадорони мусобиқаҳои варзишии байналмилалӣ” таъсис дода шуд, ки то имрӯз се маротиба бо Амрҳои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон 36 нафар варзишгарон бо ин ҷоиза сарфароз гардонида шудаанд, ки ҳаҷми умумии маблағи ҷоизапулӣ 1296250 (як миллиону дусаду наваду шаш ҳазору дусаду панҷоҳ) сомониро ташкил медиҳад, ки маблағҳои мазкур аз ҳисоби Фонди захиравии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷудо гардидаанд.
Маҳз дастгирии бевоситаи Ҳукумати Ҷумурии Тоҷикистон, аллалхусус дастгириҳои бевоситаи Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд, ки соҳаи тарбияи ҷисмонӣ ва варзиш аз қадамҳои аввал фаъолияти худро оғоз намуда, дар ин самт як қатор корҳоро ба анҷом расонид.
Дар масири таърих варзиш ҳамчун як рукни муҳими ҳаёти ҳаррӯзаи ҳар як фарди миллати фарҳангсолори тоҷик арзёбӣ гардида, он дар баробари тақвият бахшидани қувваи ҷисмонӣ, барои наврасону ҷавонон ҳамчун майдони мукаммалгардонии нерӯи зеҳнӣ ва хислатҳои наҷиби инсонӣ хизмат менамояд.
Боиси ифтихор ва сарфарозизист, ки дар шахри Истаравшан марказхои варзиши сохта шуда ва варзишгарон озодона ба машкварзи машгул мешаванд.

Аъзои фаъоли филиали Иттифоқи Ҷавонони Тоҷикистон дар шаҳри Истаравшан- Раҳимова Гулноза

Сулҳу ваҳдат - кафили зиндагии босаодат

Дар ҳақиқат, сулҳу ваҳдати миллӣ ва истиқлолияти давлатӣ бузургтарин дастовардҳои миллати тоҷик буда, кафили зиндагии босаодат, сарчашмаи асосии ҳамагуна шодиву нишот, боиси рӯзгори хушу осудаи мардуми сарбаланди тоҷик ҳастанд.

Боиси хушнудӣ ва сарфарозист, ки мо,тоҷикони тоҷбарсар, 25 сол қабл бо шарофати фарзанди асилу ватандӯст ва фарзонаи миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба ваҳдати миллӣ расидем.

Бо заҳмату талошҳои шабонарӯзии Пешвои муаззами миллат 27- уми июни соли 1997 созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар шаҳри Маскав ба имзо расид ва аз он рӯз инҷониб мо, тоҷикон, дар Ватани азизамон дар фазои орому осуда ва сулҳу ваҳдат зиндагӣ дорем.

Бидуни сулҳу ваҳдат ва истиқлолият зиндагиро тасаввур кардан нашояд, хусусан барои мо - ҷавонон. Зеро ки мо, ҷавонон, зодагони даврони Истиқлолият ҳастем. Аз лаҳзае ки чашм ба олами ҳастӣ кушодаем, дар фазои тинҷу осуда, дар канори шахсони бароямон азиз- падару модар, оилаамон, дар диёри нозанину биҳиштосоямон зиндагӣ ва таҳсил намуда истодаем.

Бешубҳа, ин ҳама зиндагии босаодат ва шоиста аз ваҳдату ягонагӣ ва иттифоқу ҳамдилии мардуми сарбаланди тоҷик бо роҳбарии Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст.

Тоҷикистон сарзамини дилрабои ваҳдат аст,
Осмонаш файзафшон аз фазои ваҳдат аст.

Мо , ҷавонони саодатманди миллат бояд арзишҳои миллӣ ва мукаддасоти Ватани маҳбубамонро ҳифз намоем. Ба қадри неъматҳои бебаҳо- Сулҳу Ваҳдат ва Истиқлолият бирасем. Ҳамчун пайравони асили Пешвои маҳбубамон минбаъд низ барои рушду пешрафт ва шукуфоии Тоҷикистони азизамон талош варзем.

МУҲАММАД ОЧИЛОВ- Аъзои фаъоли ташкилоти ҷамъиятии Пайравони Пешвои миллат, аъзои маҳфили "Адибони ҷавон"

Сулҳу ваҳдат ифтихории миллати соҳибдилам!

Сулҳ ва ваҳдат ду боли як иқбол, якпорчагию якмаромӣ, вожаҳоеянд, ки аз осоишта будани халқу миллати мо дарак медиҳанд.

Сулҳу ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,
Васфи онҳоро намояд решаи ҷону дилам.
Дар миёни қавмҳо пайвастагӣ моро аз он
Даҳр бинмояд ситоиш мардуми барнодилам.

Ҳар як ҷавони ватандӯст ва баору номуси тоҷикро зарур аст, ки ба қадри неъматҳои бебаҳо- Сулҳу Ваҳдат ва Истиқлолият расида, арзишҳои миллӣ ва муқаддасоти олии кишварро пос дорад. Вазифаи ҷонии ҷавонони асили тоҷик ҳимояи марзу буми аҷдоди ва пос доштани сулҳу ваҳдат аст, зеро сулҳу оромӣ ва ваҳдати миллӣ ба тоҷикон ба осонӣ муяссар нагаштааст.

Пас аз роҳ хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ дар Тоҷикистон ҷанги шаҳрвандӣ сар зад. Нобасомониҳои сиёсӣ ба амал омаданд. Миллати тоҷикро хатари нестшавӣ таҳдид мекард. Дар ин лаҳзаҳои ҳассос ва бисёр ҳам мураккаби халқи тоҷик ҷавонмарди асилу ҷасуру тавоно Эмомалӣ Раҳмон ба майдон омад.

Ту омадӣ ба майдон, эй Пешвои миллат,
Гаштӣ ба рӯзи сахтӣ мушкилкушои миллат.

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, воқеан, ҷавонмарди асил, сиёсатмадори тавоно, меъмори сулҳу ваҳдат, эҳёгари давлатдории навини тоҷикон буда, тӯли 30-31 соли Истиқлолият ва 25 - соли Ваҳдати миллӣ Ватани маҳбубамонро ба биҳиште дар рӯйи замин табдил додааст.

Тоҷикистон сарзамини дилрабои ваҳдат аст,
Осмонаш файзафшон аз фазои ваҳдат аст.

Мо , ҷавонон, ки зодагони даврони Истиқлолият ҳастем ва рӯзҳои сангини миллатамонро надидаем, бояд СУЛҲУ ВАҲДАТ ва ИСТИҚЛОЛИЯТ- ро чун гавҳараки чашм ҳифз намоем. Барои боз ҳам ободтару зеботар гардидани Ватани маҳбубамон саҳмгузор бошем.

ВАҲДАТИ МИЛЛӢ БО ПЕШВОИ МУАЗЗАМИ МИЛЛАТ ДАР ВАТАНИ МАН ПОЯНДА БОД!!!

ДОДОЕВА САБРИНА- гирандаи стипендияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон.

Ваҳдати миллӣ - асоси зиндагонии шоиста

Бешак, Ваҳдати миллӣ - асоси зиндагии босаодат, сарчашмаи шодиву нишот, рушноиву нур ва озодиву ободиву сурур аст. Ваҳдат ин амнияту осоиштагӣ ва суботи ҷомеа аст. Вожаи " Ваҳдат " дорои як ҷаҳон маънӣ буда, ҳамдилӣ, ягонагӣ, иттифоқу иттиҳод, ватанпарастиву эҳтироми якпорчагии кишварро ифода мекунад.

Таърих гувоҳ аст, ки мардуми шарафманди тоҷик ба осонӣ ваҳдатро ба даст наоварда ва фарзандони фарзонаи миллат барои расидан ба сулҳу ваҳдат беҳад ҷонбозиҳо кардаанд.

Агар лаҳзае ба солҳои 90- уми қарни гузашта назар кунем, мебинем, ки маҳз бо кӯшишу талошҳои Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мо ба ваҳдати миллӣ ва сулҳи комил расидем. Кӯшишу ғайрат , ҷидду ҷаҳд, саъю талошҳои Сарвари ғамхору дурандеш бароямон сулҳу ваҳдат, шодию нишотро фароҳам овард. Борҳо аз суханрониашон шунидаем, ки мегуфтанд:

" То нафаси охирин аз Ватан маҷбуран гурехташудагонро ба Ватан барнагардонам, худамро ҳамчун Президент ором ҳис намекунам. "

Ҳамин тариқ, Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти сарварии марди хирадманд - Эмомалӣ Раҳмон дар баробари амалӣ намудани ҳамаи тадбирҳо, ба эътидол овардани вазъи сиёсии кишвар ва хомӯш сохтани ҷанги шаҳрвандӣ бо барқарор кардани фаъолияти сохтору мақомоти ҳокимияти давлатӣ шуруъ намуд. Баъди панҷ соли мухолифати мусаллаҳона Созишномаи истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар шаҳри Маскав ба имзо расид.

Хушбахтона, имсол 25 сол мешавад, ки мо ҷашни бузурги миллат - рӯзи ваҳдати миллиро таҷлил менамоем. Бешубҳа, бунёдгузори сулҳу ваҳдат ва истиқлолияти мо, тоҷикони тоҷбарсар, Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буда, бо заҳмату талошҳои бевоситаи ин абармарди сиёсат мо кунун дар фазои сулҳу субот, вахдат ва истиқлолият зиндагӣ дорем!

Ҳамдиёрони азиз, ҷавонони саодатманди тоҷик, фарзандони фарзонаи миллат якояки шуморо бо фарорасии 25- умин солгарди ҷашни ваҳдати миллӣ аз самими қалб таҳният гуфта, бароятон рӯзгори хушу осуда, саодати умр, нишоту хуррамӣ ва саломатии бардавом таманно дорам.

Бигзор , Сулҳу Ваҳдат ва Истиқлолият дар Ватани азизамон то абад поянда бошад! Рӯзи ваҳдати миллӣ муборак, ҳамватанони гиромӣ!

ҲОТАМЗОДА АСКАР - Мудири бахши кор бо ҷавонон ва варзиши шаҳри Истаравшан

Сулҳ-ваҳдат ифтихори миллат

Сулҳ-ваҳдат ифтихори миллати соҳибдилам,
Васфи онҳоро намояд решаи ҷону дилам.
Дар миёни қавмҳо пайвастаги моро аз он,
Даҳр бинмояд ситоиш мардуми барнодилам.
Сулҳу ваҳдат ибораҳоянд,ки ҳамеша дилчаспу дилнишин ва бо аҳли шево садо дода,бевосита шунавандаро ба фикр кардан водор месозанд.Сулҳ-оштиву фарзонагӣ, якдигарфаҳмӣ ва толиби осоиштагӣ будани мардумро таҷассумгар аст. Ваҳдат бошад бо ҳам омадан, сар аз як гиребон бурун овардан, ҳамдигарфаҳмиву поктинату миллатдӯст буданд. Ваҳдат-беҳтарин неъмат, ҳаёти инсон, орзуву армон,таҳкими давлат,наҷоти миллат, рушди тоҷикон, нумуи даврон, ҳастии инсон дар ҳар замуну замон аст.
Чуноне ки ҳама дар хотир дорад дар солҳои 1992-1997 хатари пароканда шудани миллати тоҷик ва пора гардида, аз байн рафтани давлати тоҷикистиқлоли тоҷикон дар таърихи навини мо қарор гирифта буд.
Хушбахтона, мо сари вақт барои ислоҳи ин иштибоҳи даҳшадноки миллаткуш тадбирҳо андешида, баъди музокироти сангини тӯлонии зиёда аз чорсола оқибат бо имзои санади тақдирсоз,яъне Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти милли,дар Тоҷикистон раванди оштии миллӣ ваҳдати саросарии мардуми худ ва сулҳу суботро бар қарор намудем,ки имрӯз аз он айём дар ватани мо гул-гул шукуфои сипари мегардад.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин маврид чунин таъкид намудаанд: “Созишномаи сулҳ барои сарзамини аҷдодии мо субботу ороми воқеиро таъмин кард,ваҳдати миллиро ба вуҷуд овард ва зиндагиеро фароҳам сохт,ки онро ҳар фарди покдилу некхоҳи мамлакат дер боз интизор буд”. Маҳз,ба шарофати ҳамин Ваҳдати
Миллӣ,сулҳу субботи сартосарӣ ва хиради азалии халқамон мо мушт ба синаи пуркинаи душманони миллати тоҷик задем ва хатари аз байнрафтани ватани азизамон Тоҷикистони тозаистиқлол вапароканда гаштани миллати куҳанбунёдамонро тавонистем пешгири намоем.Ҳар як тоҷики ватанпарвар бояд,ки миллати сулҳдӯст,фарҳангпарвар,тамаддунофар ва созандаю бунёдкор мебошад.Таърих ва ҷомеаи ҷаҳони бори дигар исбот намуд,ки халқи тоҷикро дар масиру таърих ҳамчун миллати куҳанбунёд, бонангу номус, заҳматкаш дорои хиради азалӣ доштан, эҳтирому эътироф менамоянд.

Маҳфузаи Насимҷон-гирандаи стипендияи президентӣ.