Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон

ҶАВОНОН ҲАМЧУН ОМИЛИ СТРАТЕГИИ ТАҲКИМИ ДАВЛАТДОРИИ МИЛЛӢ ВА РУШДИ УСТУВОРИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН ДАР МЕҲВАРИ СИЁСАТИ ҶАВОНПАРВАРОНАИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ

Дар низоми муносибатҳои муосири байналмилалӣ ва равандҳои босуръати ҷаҳонишавӣ масъалаи ҷавонон ба яке аз самтҳои калидии сиёсати давлатӣ табдил ёфтааст. Таҷрибаи давлатҳои пешрафтаи ҷаҳон нишон медиҳад, ки сатҳи рушди сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангии ҳар як мамлакат пеш аз ҳама ба имкониятҳои зеҳнӣ, маънавӣ ва касбии ҷавонон вобастагӣ дорад. Аз ин нуқтаи назар, ҷавонон ҳамчун захираи стратегии миллӣ, неруи асосии пешбарандаи ҷомеа ва омили муҳими таъмини рушди устувори давлат эътироф мегарданд. Ҷумҳурии Тоҷикистон низ аз оғози даврони соҳибистиқлолӣ масъалаи дастгирӣ ва рушди ҷавононро ба яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатӣ табдил додааст. Ин раванд махсусан дар сиёсати созанда ва ҷавонпарваронаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мақоми хосса касб намудааст.

Ҳамасола дар Ҷумҳурии Тоҷикистон санаи 23 май ҳамчун Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон бо шукӯҳу шаҳомати хосса таҷлил карда мешавад. Таҷлили ин сана танҳо як чорабинии фарҳангиву сиёсӣ набуда, балки инъикоскунандаи сиёсати дурбинонаи давлат нисбат ба ҷавонон ва эҳтироми махсус ба нақши онҳо дар рушди ҷомеа мебошад. Дар шароите, ки қисми зиёди аҳолии Тоҷикистонро ҷавонон ташкил медиҳанд, масъалаи ташаккули неруи солими зеҳнӣ, тарбияи ватандӯстӣ ва ҷалби ҷавонон ба ҳаёти сиёсиву иқтисодии кишвар аҳаммияти стратегӣ пайдо менамояд. Аз ҳамин ҷиҳат давлат ҷавононро ҳамчун ояндаи миллат, ҳомии истиқлолият ва кафили рушди устувори давлат арзёбӣ мекунад.

Пас аз ба даст овардани Истиқлоли давлатӣ соли 1991 Ҷумҳурии Тоҷикистон ба марҳилаи нави давлатсозӣ ворид гардид. Аммо солҳои аввали истиқлол барои кишвар давраи хеле ҳассос ва мураккаб ба ҳисоб мерафт. Бӯҳрони сиёсӣ, мушкилоти иқтисодӣ ва ҷанги шаҳрвандӣ ба тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа таъсири манфӣ расонданд. Дар чунин вазъият масъалаи ҳифзи насли ҷавон аз гумроҳӣ, ифротгароӣ ва бегонапарастӣ ба яке аз вазифаҳои муҳими давлат табдил ёфт. Маҳз сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон тавонист ҷавононро ба роҳи созандагӣ, донишандӯзӣ ва ватандӯстӣ раҳнамоӣ намояд.

Баъди барқарор гардидани сулҳу субот ва имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ соли 1997 Ҷумҳурии Тоҷикистон ба марҳилаи нави рушд ворид шуд. Дар ин марҳила масъалаи ҷавонон ба яке аз самтҳои стратегии сиёсати иҷтимоии давлат табдил ёфт. Қабули санадҳои муҳими меъёриву ҳуқуқӣ, аз ҷумла Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон “Дар бораи ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон”, стратегияҳои давлатӣ ва барномаҳои махсуси рушди ҷавонон заминаи мусоиди ҳуқуқиву сиёсиро барои рушди ҳамаҷонибаи ҷавонон фароҳам оварданд. Ин тадбирҳо нишон медиҳанд, ки сиёсати давлатии ҷавонон дар Тоҷикистон характери пайгирона ва дарозмуддат дорад.

Сиёсати ҷавонпарваронаи Пешвои миллат пеш аз ҳама ба рушди неруи зеҳнӣ ва маънавии ҷавонон равона гардидааст. Зеро дар шароити муосир рақобати давлатҳо бештар хусусияти илмӣ, технологӣ ва иттилоотӣ касб намудааст. Давлате метавонад мавқеи устувори худро дар арсаи байналмилалӣ нигоҳ дорад, ки дорои насли соҳибмаърифат, касбӣ ва ҷаҳонбин бошад. Аз ҳамин нуқтаи назар дар солҳои истиқлолият ба рушди соҳаи маориф таваҷҷуҳи махсус зоҳир карда шуд. Сохтмони садҳо муассисаҳои таълимӣ, таъсиси донишгоҳҳои нав, рушди технологияҳои иттилоотӣ ва фароҳам овардани имкониятҳои таҳсил дар хориҷи кишвар барои ҷавонон аз муҳимтарин дастовардҳои сиёсати иҷтимоии давлат ба ҳисоб мераванд.

Имрӯз ҷавонони тоҷик дар муассисаҳои бонуфузи ҷаҳонӣ таҳсил намуда, дар соҳаҳои гуногуни илм, иқтисод, дипломатия, техника ва технология фаъолият доранд. Стипендияи президентӣ, квотаҳои президентӣ ва барномаҳои давлатии дастгирии ҷавонон имконият фароҳам оварданд, ки ҳазорҳо ҷавонони соҳибистеъдод ба таҳсил ва фаъолияти илмӣ ҷалб карда шаванд. Ин раванд на танҳо ба баланд гардидани сатҳи маърифатнокии ҷомеа мусоидат мекунад, балки барои ташаккули захираи кадрии миллӣ аҳаммияти стратегӣ дорад.

Дар баробари рушди илму маориф масъалаи тарбияи ахлоқӣ ва ватандӯстии ҷавонон низ дар меҳвари сиёсати давлатӣ қарор дорад. Зеро дар шароити ҷаҳонишавӣ ва густариши таҳдидҳои муосир, аз ҷумла терроризм, экстремизм, радикализм ва ҷангҳои иттилоотӣ, ҷавонон бештар ба таъсири идеологияҳои бегона рӯ ба рӯ мегарданд. Аз ин рӯ, давлат сиёсати баланд бардоштани маърифати сиёсӣ, фарҳангӣ ва ҳуқуқии ҷавононро ба роҳ мондааст. Пешвои миллат пайваста таъкид менамоянд, ки ҷавонон бояд дорои ҳисси баланди миллӣ, худшиносӣ, ифтихори ватандорӣ ва эҳтиром ба арзишҳои давлатдорӣ бошанд.

Нақши ҷавонон дар рушди иқтисодии мамлакат низ хеле назаррас мебошад. Имрӯз ҷавонон ҳамчун неруи фаъоли меҳнатӣ дар татбиқи ҳадафҳои стратегии давлат саҳми арзанда мегузоранд. Иштироки ҷавонон дар раванди саноатикунонии босуръати кишвар, рушди энергетика, сохтмони роҳҳо, рушди иқтисоди рақамӣ ва соҳибкорӣ нишон медиҳад, ки ҷавонон ба қувваи муҳими пешбарандаи иқтисоди миллӣ табдил ёфтаанд. Давлат барои рушди соҳибкории ҷавонон, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва ҷалби онҳо ба фаъолияти иқтисодӣ тадбирҳои муҳим амалӣ намуда истодааст.

Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз ҷавононро ҳамчун неруи бузурги сиёсӣ ва иҷтимоӣ эътироф мекунад. Иштироки ҷавонон дар идоракунии давлатӣ, фаъолияти ташкилотҳои ҷамъиятӣ, форумҳои байналмилалӣ ва ташаббусҳои глобалӣ аз болоравии фаъолнокии сиёсии онҳо шаҳодат медиҳад. Ҷавонони тоҷик имрӯз метавонанд ҳамчун муаррифгари давлат ва фарҳанги миллӣ дар арсаи байналмилалӣ нақши муассир дошта бошанд. Муваффақиятҳои ҷавонони тоҷик дар олимпиадаҳои байналмилалӣ, мусобиқаҳои варзишӣ ва чорабиниҳои илмӣ далели равшани сиёсати муваффақонаи давлатии ҷавонон мебошад.

Дар сиёсати давлатии Тоҷикистон масъалаи ҳифзи арзишҳои миллӣ ва фарҳангӣ низ бо ҷавонон иртиботи мустақим дорад. Ҷавонон ҳамчун идомадиҳандаи анъанаҳои миллӣ, фарҳанг ва таърихи давлат масъулияти бузург доранд. Маҳз тавассути тарбияи дурусти ҷавонон метавон суботи сиёсӣ, ваҳдати миллӣ ва рушди устувори ҷомеаро таъмин намуд. Аз ҳамин лиҳоз, Пешвои миллат ҷавононро пайваста ба омӯзиши илм, эҳтироми забони давлатӣ, ҳифзи фарҳанги миллӣ ва хизмати содиқона ба Ватан даъват менамоянд.

Таҳлили сиёсати давлатии ҷавонон нишон медиҳад, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон масъалаи ҷавононро ҳамчун масъалаи ояндаи давлат арзёбӣ менамояд. Зеро ояндаи ҳар як миллат аз сатҳи маърифат, ҷаҳонбинӣ ва масъулиятшиносии ҷавонон вобаста мебошад. Давлате, ки ба ҷавонон таваҷҷуҳи махсус зоҳир мекунад, метавонад рушди устувор, амнияти миллӣ ва суботи сиёсиро таъмин намояд. Аз ҳамин нуқтаи назар, сиёсати ҷавонпарваронаи Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ҳамчун модели муосири дастгирии ҷавонон аҳаммияти бузурги таърихӣ ва сиёсӣ дорад.

Дар маҷмуъ метавон гуфт, ки Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон рамзи эътимоди давлат ба неруи созандаи ҷавонон ва эҳтиром ба саҳми онҳо дар рушди ҷомеа мебошад. Ҷавонони тоҷик имрӯз ҳамчун неруи бузурги созанда, муҳофизи арзишҳои миллӣ ва ояндасозони давлату миллат эътироф шудаанд. Дар шароити ҷаҳонишавӣ маҳз ҷавонони соҳибмаърифат, ватандӯст ва масъулиятшинос метавонанд истиқлолияти давлатиро ҳифз намуда, Тоҷикистонро ба кишвари пешрафта ва мутамаддин табдил диҳанд. Аз ин рӯ дастгирии ҷавонон, рушди иқтидори зеҳнии онҳо ва фароҳам овардани шароити мусоид барои фаъолияти ҷавонон яке аз вазифаҳои муҳими давлат ва ҷомеа ба ҳисоб меравад.

Сафаров Усмон Шаҳобиддинович, сармутахассиси раёсати таълими ДДТТ

ҶАВОНОН - ДАСТПАРВАРОНИ МАКТАБИ ПЕШВОИ МИЛЛАТ

Ҷавонон ҳамчун қишри фаъолу неруманди ҷомеа дар пешрафти ҳар як давлат нақши муҳим доранд. Ояндаи миллату давлат аз сатҳи дониш, маърифат, ҷаҳонбинӣ ва фаъолияти ҷавонон вобастагии калон дорад. Аз ин рӯ, дар даврони соҳибистиқлолии Тоҷикистон масъалаи дастгирӣ ва тарбияи ҷавонон яке аз самтҳои муҳимми сиёсати давлатӣ ба ҳисоб меравад. Бо талошу ғамхориҳои Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар кишвар барои ҷавонон шароити мусоид фароҳам оварда шудааст, то онҳо ҳамчун шахсони босавод, ватандӯст ва соҳибмаърифат ба камол расанд.

Пешвои миллат ҳамеша ҷавононро ояндаи давлату миллат номида, ба онҳо таваҷҷуҳи хоса зоҳир менамоянд. Дар ҳамаи суханрониҳо ва мулоқотҳо таъкид карда мешавад, ки ҷавонон бояд дониш омӯзанд, забонҳои хориҷиро аз худ намоянд, техникаву технологияҳои муосирро омӯзанд ва барои рушди Ватан саҳми арзандаи худро гузоранд. Ин ғамхорӣ боис гардидааст, ки имрӯз ҷавонони тоҷик дар соҳаҳои гуногун фаъолона иштирок намуда, ба дастовардҳои назаррас ноил гарданд.

Дар замони истиқлолият дар кишвар садҳо муассисаҳои нави таълимӣ сохта шуда, шароити таҳсил барои хонандагону донишҷӯён беҳтар гардид. Марказҳои фарҳангӣ, китобхонаҳо, майдончаҳои варзишӣ ва технологияҳои муосир барои ҷавонон дастрас шуданд. Ҳамаи ин тадбирҳо ба он равона гардидаанд, ки ҷавонон бо дониш ва ҷаҳонбинии васеъ тарбия ёбанд. Имрӯз бисёр ҷавонони тоҷик дар донишгоҳҳои бонуфузи дохил ва хориҷи кишвар таҳсил намуда, баъди хатм ба рушди иқтисод, илм ва фарҳанги мамлакат саҳм мегузоранд.

Яке аз дастпарварони барҷастаи мактаби Пешвои миллат муҳтарам Рустам Эмомалӣ мебошад. Ӯ ҳамчун ҷавони ватандӯст, масъулиятшинос ва ташаббускор имрӯз дар вазифаи Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Раиси шаҳри Душанбе фаъолият намуда, барои пешрафти давлат, махсусан рушди варзиш ва ҷавонон саҳми арзанда мегузорад. Маҳз таваҷҷуҳ ва дастгириҳои ӯ боис гардиданд, ки футбол дар Тоҷикистон рушд ёфта, ҷавонони зиёд ба ин намуди варзиш ҷалб шаванд. Имрӯз Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ низ тавассути футбол муаррифӣ мегардад. Ҳамасола 25 май ҳамчун Рӯзи ҷаҳонии футбол таҷлил мешавад. Ин ҳама самараи сиёсати ҷавонпарваронаи Пешвои миллат мебошад.

Ҳамчунин Исмоил Маҳмадзоир низ аз ҷумлаи ҷавонони муваффақ ва дастпарварони мактаби Пешвои миллат ба шумор меравад. Ӯ имрӯз ҳамчун Президенти Федератсияи ҷудои Тоҷикистон барои рушди варзиш, тарбияи ҷавонон ва муаррифии давлат дар сатҳи байналмилалӣ саҳми назаррас дорад. Варзишгарони тоҷик дар риштаи ҷудо дар мусобиқаҳои ҷаҳонӣ иштирок намуда, Парчами Тоҷикистонро баланд мебардоранд. Ин дастовардҳо нишон медиҳанд, ки ҷавонони тоҷик бо дастгирӣ ва ғамхории Пешвои миллат метавонанд ба қуллаҳои баланд расанд.

Яке аз хусусиятҳои муҳими мактаби Пешвои миллат тарбияи ҷавонон дар рӯҳияи ватандӯстӣ ва худшиносии миллӣ мебошад. Ватандӯстӣ эҳсоси муқаддасест, ки инсонро ба ҳифзи марзу буми Ватан, эҳтироми арзишҳои миллӣ ва хизмат ба халқу давлат ҳидоят мекунад. Ҷавонон бояд таърихи пурифтихори халқи тоҷикро омӯзанд, аз фарҳангу тамаддуни миллӣ ифтихор намоянд ва барои ҳифзи истиқлолияти давлатӣ ҳамеша омода бошанд.

Имрӯз ҷаҳони муосир босуръат рушд мекунад ва ҷавонон бояд ҳамқадами замон бошанд. Омӯзиши илмҳои дақиқ, технологияҳои иттилоотӣ ва забонҳои хориҷӣ барои ҷавонон аҳаммияти калон дорад. Пешвои миллат пайваста таъкид менамоянд, ки ояндаи кишвар аз ҷавонони соҳибдонишу навовар вобаста мебошад. Аз ин рӯ, ҳар як ҷавон бояд вақти худро самаранок истифода бурда, ба омӯзиш ва рушди малакаҳои худ диққати ҷиддӣ диҳад.

Ҷавонон дар ҳифзи сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ низ нақши муҳим доранд. Сулҳу оромӣ неъмати бебаҳоест, ки барои ҳар як миллат зарур мебошад. Мардуми тоҷик баъди солҳои душвори ҷанги шаҳрвандӣ ба қадри сулҳу ваҳдат расиданд. Аз ҳамин сабаб ҷавонон бояд барои ҳифзи ин неъмати бузург кӯшиш намоянд, ба гурӯҳҳои ифротӣ ҳамроҳ нашаванд ва ҳамеша манфиатҳои давлату миллатро аз ҳама боло гузоранд.

Дар баробари донишандӯзӣ ҷавонон бояд соҳиби ахлоқи ҳамида низ бошанд. Эҳтироми падару модар, омӯзгорон, калонсолон ва дӯст доштани Ватан аз сифатҳои беҳтарини ҷавони соҳибмаърифат ба ҳисоб меравад. Ҷавонони имрӯз бояд бо рафтори намунавӣ, меҳнати ҳалол ва масъулиятшиносӣ барои дигарон намуна бошанд. Зеро ҷомеаи пешрафта маҳз ба ҷавонони боодобу босавод ниёз дорад.

Имрӯз ҷавонони тоҷик дар озмунҳои байналмилалӣ, мусобиқаҳои варзишӣ ва чорабиниҳои фарҳангӣ иштироки фаъолона намуда, обрӯи кишварро баланд мебардоранд. Варзишгарони тоҷик дар мусобиқаҳои ҷаҳонӣ парчами давлатро боло мебардоранд, олимону донишҷӯён дар озмунҳои илмӣ ҷойҳои намоёнро соҳиб мешаванд. Ин ҳама нишон медиҳад, ки ҷавонони тоҷик имконият ва қобилияти бузург доранд.

Ҳукумати мамлакат барои дастгирии ҷавонон барномаҳои махсус қабул намудааст. Стипендияҳои президентӣ, квотаҳои таҳсил, грантҳо ва дигар имтиёзҳо ҷавононро барои омӯзиш ва фаъолияти созанда ҳавасманд менамоянд. Ин ғамхорӣ ҷавононро водор месозад, ки бо ҳисси баланди масъулият ба Ватан хизмат намоянд.

Ҷавонон воқеан дастпарварони мактаби Пешвои миллат мебошанд. Онҳо бояд бо дониш, маърифат, ахлоқи ҳамида ва ватандӯстӣ барои пешрафти Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзандаи худро гузоранд. Ҳар як ҷавон вазифадор аст, ки аз имкониятҳои фароҳамшуда самаранок истифода бурда, барои ободии Ватан ва зиндагии шоистаи мардум содиқона меҳнат намояд. Танҳо дар ҳамин сурат ҷавонон метавонанд ҳамчун нерӯи созанда ва ояндасози миллат дар рушду шукуфоии кишвар нақши муҳим бозанд.

Ёқубзода Муҳаммадҷон, ёрдамчии ректори ДДТТ

ҶАВОНОН САРЧАШМАИ ТАШАББУСҲОИ БУЗУРГ, МАНБАИ ҒОЯҲОИ НАВ, ЭҶОДКОРИ ТАҚДИРИ ИМРӮЗУ ФАРДОИ ТОҶИКИСТОНИ СОҲИБИСТИҚЛОЛАНД

Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар бораи ҷавонон суханрониҳои зиёд намуда, аз ҷумла қайд намудаанд: “Мо бояд тамоми шароитҳоро барои ҷавонон, ки ояндаи миллатанд, муҳайё гардонем ва онҳоро дар рӯҳияи ватандӯстию хештаншиносӣ ва ифтихори миллӣ тарбия намоем”.

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамасола 23-юми май Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон ба таври расмӣ қайд мегардад, ки ин аз мавқеъ ва мақоми хосса доштани ҷавонон гувоҳӣ медиҳад. Ҳукумати Тоҷикистон ташаббусу пешниҳодҳои созандаи ҷавононро ҳамеша дастгирӣ намуда, барои амалӣ гардидани онҳо имконият фароҳам меорад. Аз ин рӯ, мо ҷавононро зарур аст, ки ҷавобан ба ғамхориҳои Ҳукумати мамлакат тамоми саъю талоши хешро ба донишандӯзӣ, тарбияи насли наврас, интихоби касбу ҳунарҳои муосир, ободиву пешрафти сарзамини аҷдодӣ, ҳимояи Ватан, рушди техника ва бунёдкорӣ равона созем.

Ҷавонони ҳар кишвар сармоя ва муҳимтарин неруи он миллат ба ҳисоб мераванд, ки агар ин неру ба хубӣ парвариш дода шавад, оянда метавонад ҳосил ва натиҷаи хубе барои он миллат ва кишвар бошад.

Дар тӯли 35-соли Истиқлолият дар қаламрави ҷумҳурӣ дигаргуниҳои куллӣ дар соҳаҳои сиёсат, иқтисодиёту иҷтимоиёт, фарҳангу маънавиёт ба амал омада, мардумро ба дӯстиву рафоқат, хештаншиносиву худогоҳӣ ва созандагиву бунёдкорӣ равона месозад. Дар ин ҷода ҳиссаи ҷавонон низ кам набуда, ҷавонони кишвари тозаистиқлол ба ҳайси роҳбар, сиёсатмадор, вакили мардумӣ, табиб, олим, соҳибкор, варзишгару мурраббӣ, муҳандис ва технолог, хуллас, дар тамоми соҳаҳо фаъолият бурда, дар рушду нумуи ватани азиз саҳми босазо гузошта истодаанд.

Қобили қайд аст, ки бо таъсири сиёсати варзишпарваронаи роҳбарияти олии кишвар, ки ҳамеша бо чеҳраи бозу дили кушода мо ҷавононро ба варзиш, таҳсил ва созандагӣ раҳнамоӣ мекунад ва ҷавонони мо имрӯз дар дунё парчами Тоҷикистонро аз рӯи ҳама намуди варзиш парафшон мегардонанд, ки боиси таҳсину офаринанд.

Бояд қайд кард, ки ҷавонон давомдиҳандаи суннатҳои олии таъриху фарҳанги қадимии миллати тоҷик буда, сарчашмаи ташаббусҳои бузург, манбаи ғояҳои нав, эҷодкори тақдири имрӯзу фардои Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошанд. Зеро, дар ҷомеаи имрӯза барои пешбурди соҳаҳои мухталифи кишвар мавқеъ ва саҳми ҷавонон хеле муҳим аст, махсусан онҳо дорои афкори тозаю нав ва қувваи пешбаранда дар ҷомеа ҳастанд. Иштироки фаъоли ҷавонон дар ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии мамлакат, тарбияи ватандӯстӣ ва таҳкими ҳувияти миллӣ, худшиносиву худогоҳӣ дар ниҳоди ҳар як намояндаи насли ҷавон аз тарафи Ҳукумат таъмин гардидааст.

Ҷавонон ояндаи миллатанд ва сиёсати ҷавонон дар ташаккули ин оянда нақши асосиро мебозад. Сиёсати самараноки ҷавонон бояд ба ҳалли мушкилоти имрӯзаи ҷавонон, дастгирии ташаббусҳои онҳо ва ҷалби онҳо ба равандҳои муайянкунандаи рушди ҷомеа нигаронида шавад. Сармоягузорӣ ба ҷавонон сармоягузорӣ ба ояндаи устувор, аз ҷиҳати иҷтимоӣ одилона ва навоварона мебошад.

Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон ба кулли ҷавонони кишвари маҳбубамон муборак бошад!

Фирӯз Исмоилзода, доктор PhD, дотсенти кафедраи баҳисобгирии бухгалтерӣ ва аудити ДДТТ

Паёми шодбошӣ ба муносибати Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон
22.05.2026
https://president.tj/event/news/55650

Ҷавонони саодатманди кишвар!

Фарзандони азиз!

Ба ҳамаи шумо Рӯзи ҷавонони Тоҷикистонро самимона табрик мегӯям.
Ин ҷашнро, ҳамчунин, ба ҳамаи ҷавононе, ки дар хориҷи кишвар таҳсил ва кор мекунанд, табрик менамоям.

Имсол мо Рӯзи ҷавононро дар соли барои мардуми шарифи Тоҷикистон таърихӣ, яъне 35-солагии истиқлоли давлатии кишварамон ҷашн мегирем.
Воқеан, истиқлолу озодӣ арзишҳои муқаддастарину муҳимтарин ва неъмати беҳтарин барои ҳар як фарди ватандӯсти кишвар, махсусан барои наврасону ҷавонон мебошад.

Дар таърихи 35 соли соҳибистиқлолӣ ва давлатдории навини тоҷикон ҷавонон ҳамчун неруи ташаббускору пешбарандаи ҷомеа нақши басо муассир бозиданд.

Бо ифтихор иброз менамоям, ки ҷавонони кишвар ҳамчун қишри фаъоли ҷомеа дар татбиқи сиёсати давлат, рушди иқтисоди миллӣ, пешрафти илму маориф, фарҳанг ва технологияҳои муосир иштироки фаъол доранд.

Онҳо дар афзун гардонидани дастовардҳои истиқлоли давлатӣ, ҳифзи марзу буми кишвар, амнияти ҷомеа ва давлат, таҳкими сулҳу субот ва пешрафти иқтисодиву иҷтимоии мамлакат саҳми арзишманд гузошта истодаанд.

Яъне имрӯз дар мамлакат соҳае нест, ки ҷавонони мо дар он иштироки фаъол надошта бошанд.

Давлат ва Ҳукумати мамлакат ҳанӯз аз солҳои нахустини соҳибистиқлолӣ барои фароҳам овардани шароити мусоиди таҳсил, касбомӯзӣ, варзиш, соҳибкорӣ, яъне ба хотири мавқеи шоиста пайдо намудани ҷавонон дар ҷомеа тадбирҳои зиёдро амалӣ намуда истодааст.

Дар навбати аввал, барои пешбурди муваффақонаи сиёсати давлатии ҷавонон заминаи зарурӣ ва муосири меъёрии ҳуқуқӣ фароҳам оварда шуд. Аз ҷумла барои наврасону ҷавонон зина ба зина тамоми шароити донишомӯзӣ ва азхудкунии касбу ҳунар муҳайё карда шуд ва ин раванд бомаром идома дорад.
Зеро яке аз роҳҳои пешрафту тараққиёти кишвар тарбияи насли ҷавони босаводу соҳибкасб мебошад.

Қобили зикр аст, ки дар 35 соли соҳибистиқлолӣ қариб як миллион нафар ҷавонони мо муассисаҳои таҳсилоти олии кишвар ва 140 ҳазор нафар мактабҳои олии хориҷиро хатм карда, соҳиби касбу ҳунар гардидаанд.

Вале таъкид менамоям, ки бо дарназардошти суръати рушди илму техника ва талаботи замона ин ҳоло ҳам қонеъкунанда нест.

Дар чунин шароит омӯзиши илму донишҳои муосир, аз ҷумла зеҳни сунъӣ, иқтисоди рақамӣ, технологияҳои иттилоотӣ, хизматрасониҳои электронӣ, барномасозӣ, энергетикаи нав ва соҳибкории инноватсионӣ барои ҷавонон аҳаммияти аввалиндараҷа дорад.

Ҷавонон бояд донанд, ки рушди устувори иҷтимоиву иқтисодии кишвар аз сатҳи пешрафти илму техника ва ҷорӣ намудани технологияҳои пешрафта вобастагии мустақим дорад.

Бинобар ин, ҷавононро зарур аст, ки дар ин марҳала бо иродаи мустаҳкам ба фаъолияти самарабахши илмиву таҳқиқотӣ ва эҷодкориву навоварӣ машғул шаванд.

Ҳамзамон бо ин, дар хотир бояд дошт, ки омӯхтани забонҳои хориҷӣ ва тавсеаи ҷаҳонбинии илмӣ барои ҷавонон имкониятҳои васеи таҳсил, кор ва ҳамкориро дар сатҳи байналмилалӣ фароҳам месозад.

Касбомӯзӣ ва соҳиб шудан ба ҳунарҳои замонавӣ омили муҳимми таъмин намудани зиндагии шоиста ва расидан ба сатҳи рақобатнокии иқтисодӣ мебошад, ки ҷавонони мо дар ин самт низ бояд ҳарчи бештар талош намоянд.

Ҷавонон, ҳамчунин, бояд бо тафаккури солим ва ҳисси баланди масъулият ба зуҳуроти харобиовар ва таъсири андешаҳои ифротӣ муқовимат намоянд.

Зеро дар ҷаҳони пурҳаводиси кунунӣ танҳо давлатҳое пойдор ва дар муқобили таҳдиду хатарҳои имрӯз устувор мемонанд, ки мардумашон ва махсусан ҷавонони онҳо ватандӯсту огоҳ, босаводу донишманд, соҳибкасбу соҳибҳунар, ихтироъкору навовар ва сарҷамъу муттаҳид бошанд.

Фарзандони азиз!
Мехоҳам як нуктаи бисёр муҳимро таъкид намоям, ки шумо онро бояд ҳамеша дар хотир дошта бошед.

Мо – тоҷикон миллати ориёинажод, соҳиби таърихи беш аз 6000-сола ва фарҳангиву тамаддунсоз ҳастем.

Мо шоҳасари аллома Бобоҷон Ғафуров «Тоҷикон» ва «Шоҳнома»-и безаволи ҳаким Абулқосими Фирдавсиро маҳз бо ҳамин мақсад чоп ва ройгон тақсим кардем, ки мардум ва махсусан наврасону ҷавонон аз таърихи гузаштаи худ, яъне аз решаи хеш, аз анъанаҳои ватандӯстиву ватандории худ огоҳ бошанд, аз онҳо ифтихор намоянд ва ба хотири ҳифз кардану таҳким бахшидани онҳо талош намоянд.

Хусусан, дар шароити ҷаҳонишавӣ ва таъсири манфии фарҳангу суннатҳои бегона шумо бояд арзишҳои бунёдии миллӣ – таърих, забон фарҳанг, расму ойинҳо ва суннату анъанаҳои миллати бостонии тоҷикро омӯзед, донед ва барои ҳифз кардану густариш додани онҳо талош намоед.

Муҳимтар аз ҳама, ба қадри неъмати бебаҳои миллату давлат – истиқлолу озодӣ расед ва тамоми неруи худро барои ҳимояву таҳкими он равона созед.

Чунки маҳз ҳамин неъмати бебаҳо аст, ки моро дар арсаи ҷаҳон мешиносанду эҳтиром менамоянд ва ба тамаддуни қадимаамон арҷ мегузоранд.

Мо наврасону ҷавонони имрӯзаро беҳуда манбаи ташаббусҳои азим, созандагони фардои ободи Тоҷикистони соҳибистиқлол ва қувваи пешбарандаи ҷомеа нагуфтаем.

Зеро ояндаи дурахшони давлат ва миллат танҳо дар дасти шумо – наврасону ҷавонони бонангу номус, худогоҳу худшинос ва дорои тафаккури муосир аст.
Мо ба ҷавонони худ, яъне насли замони истиқлол, ҳисси баланди миллӣ ва эҳсоси гарми ватандӯстии онҳо эътимоди комил дорем ва дар пешрафти Тоҷикистон аз ҳама бештар ба онҳо такя мекунем.

Бовар дорем, ки ҷавонони мо барои истиқболи сазовори ҷашни муқаддасу бузурги миллиамон – 35-солагии истиқлоли давлатӣ саҳми арзишманду назарраси худро мегузоранд.

Ҷавонони азиз!
Ман ба шумо муроҷиат карда, бори дигар таъкид менамоям, ки истиқлолу озодиро ҳамчун муқаддастарину азизтарин неъмат барои миллати озодихоҳу сулҳпарвари тоҷик ҳимоя кунед.

Ин Ватани биҳиштосоро сидқан дӯст доред, онро чун сарзамини аҷдодамон барои наслҳои ояндаи миллати куҳанбунёди тоҷик ҳифз намоед.

Дар ҳеҷ ҳолат ба Ватан – модар ва миллати худ хиёнат накунед.

Дар шароити бисёр ҳассосу мураккаби ҷаҳони имрӯза симои маънавии миллати бостонии тоҷикро ҳимоя кунед.

Намунаи ахлоқи ҳамидаи инсонӣ, одоби муошират, ҳисси баланди миллӣ, ватандӯстиву ватанпарастӣ ва худшиносиву худогоҳӣ бошед.

Эҳтироми падару модар ва калонсолонро ба ҷо оваред ва одобу расму ойинҳои неки миллиро риоя намоед.

Забони модариро покиза нигоҳ доред, зеро забони мо яке аз қадимтарин ва зеботарин забонҳои дунё ба ҳисоб меравад ва ин забони ширину шево ҳастии миллати бостонии тоҷик аст.

Шумо, ки дар фазои ваҳдату субот ва рушди кишвари озодамон камол ёфта истодаед, уҳдадоред, ки Тоҷикистони соҳибистиқлолро ҳифз намуда, бо кору амали созандаи худ онро боз ҳам ободу пешрафта гардонед.

Ҳар як наврасу ҷавон бояд амиқан дарк намояд, ки Тоҷикистон Ватани ӯ, хонаи муқаддаси ӯст ва ободии он аз заҳмат, садоқат ва масъулияти ӯ вобаста мебошад.

Бори дигар ҳамаи шумо – давомдиҳандагони таъриху фарҳанги қадимаи миллати ориёинажоди тоҷикро ба ифтихори Рӯзи ҷавонон табрик гуфта, ба ҳар яки шумо, пеш аз ҳама, саломатӣ, саодати рӯзгор, хушбахтӣ ва дар кору фаъолияти ободгаронаатон ба хотири пешрафти Ватани азизамон барору комёбиҳои боз ҳам бештар орзу менамоям.

Бигзор, ҷавонони Тоҷикистон ҳамеша пешсафи илму маърифат, ҳомии сулҳу субот ва созандаи имрӯзу фардои дурахшони Ватани азизамон бошанд!

Рӯзи ҷавонони Тоҷикистон муборак, фарзандони азиз!

#ЭмомалӣРаҳмон #ЭмомалиРахмон #Тоҷикистон #Таджикистан #Президент #Тоҷикон #Таджики #РӯзиҶавонон #ДеньМолодежи

СИЁСАТИ ҲУҚУҚИИ ДАВЛАТ ДАР СОҲАИ ҶАВОНОН

Дар замони истиқлолият асосҳои иҷтимоию сиёсии ташаккул ва рушди сиёсати ҳуқуқии ҷавонон дар асоси қарорҳо, фармонҳо, фармоишҳо ва дигар санадҳои ҳуқуқии Президент, Ҳукумат ва дигар мақомоти идоракунии кишвар роҳандозӣ гардида ҷойгоҳ ва нақши ҷавононро дар самти сиёсати давлатӣ-ҳуқуқии ҷавонон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба таври қонунӣ асоснок менамоянд. Сиёсати давлатӣ дар самти баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ ва таълиму тарбияи ҳуқуқии ҷавонон дар асоси санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ, аз ҷумла Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 9 апрели соли 1997, таҳти № 691 «Дар бораи сиёсати ҳуқуқӣ ва таъмини тарбияи ҳуқуқии шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон», Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 22 августи соли 1997, таҳти № 383 «Дар бораи баъзе чораҳои беҳтар намудани тарбияи ҳуқуқии шаҳрвандон ва кори ҳуқуқӣ дар ҷумҳурӣ», Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 3 марти соли 2006, таҳти № 94 «Дар бораи тасдиқи Консепсияи миллии тарбия дар Ҷумҳурии Тоҷикистон» ва Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 6 феврали соли 2018, таҳти № 1005 «Дар бораи Консепсияи сиёсати ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2018-2028» амалӣ карда мешавад.

Бояд қайд намуд, ки сиёсати ҳуқуқии ҷавонон дар Тоҷикистони соҳибистиқлол моҳи марти соли 1992 бо қабул гардидани Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи сиёсати давлатии ҷавонон» аз ҷониби Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 13 марти соли 1992 оғоз гардид. Қонуни мазкур яке аз аввалин санадҳои қонунгузории давлати ҷавони соҳибихтиёр дар соҳаи сиёсати ҳуқуқӣ-давлатии ҷавонон – қишри стратегии аҳолии ҷумҳурӣ мебошад. Ин бешубҳа аз он гувоҳӣ медиҳад, ки давлати ҷавони соҳибистиқлоли Тоҷикистон сиёсати ҷавононро ҳамчун самти муҳимми стратегии фаъолияти худ қабул намудааст.

Таҳлили вазъи иҷтимоию сиёсии Ҷумҳурии Тоҷикистон нишон медиҳад, ки аз замони ба даст овардани истиқлолият, дар солҳои 1991-1997, вақте ки кишвар дар фазои низоъҳои дохилимиллӣ, шаҳрвандӣ ва бадбинӣ қарор дошт, насли ҷавони ҷумҳурӣ нақши асосиро ишғол карданд. «Дар ин вазъ механизми ташаккулёфтаи кумак ба тағйир додани рафтори ҷавонон, рушди худ, таҳаммулпазирӣ ва сулҳҷӯии онҳо зарур буд. Бо ин мақсад, моҳи марти соли 1992 заминаи қонунгузории сиёсати давлатии ҷавонон гузошта шуд. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи сиёсати давлатии ҷавонон», дар шароити давраи гузариш омӯзиши вазъ ва таҳияи санадҳои меъёрии ҳуқуқии нав, аз ҷумла барномаҳои давлатиро дар соҳаи тарбияи ватандӯстӣ, шаҳрвандии ҷавонон, истиқлолияти иқтисодӣ, таълим, шуғли ҷавонон ва ғ. муайян кард».

Пас аз чанд сол, бо назардошти ниёзҳои ҷомеаи муосир ва ниёзҳои ҷавонон, ин қонун такмил гардида, соли 2004 дар таҳрири нав бо номи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон» қабул карда шуд.

Таҳлили таҷрибаи амалии Тоҷикистони соҳибихтиёр нишон медиҳад, ки барои татбиқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи сиёсати давлатии ҷавонон» дар назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар моҳи майи соли 1997 Кумитаи кор бо ҷавонон ташкил карда шуд, ки дар ҳама соҳаҳо сохторҳои худро дорад.

Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон асоси сиёсати давлатии ҷавонон ҳама ҳуҷҷатҳои сиёсӣ, ҳуқуқӣ ва идеологие мебошанд, ки Ҳукумат ва Парлумони Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул кардаанд. Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни арзёбии сиёсати давлатии ҷавонон қайд намуданд: «Ҳаёт ба таври равшан нишон дод, ки ҳалли саривақтии мушкилоти дорои аҳаммияти иҷтимоии ҷавонон, ба фардо мавқуф гузоштани онҳо метавонад боиси ба вуҷуд омадани вазъи нисбатан баҳсбарангези иҷтимоӣ ва сиёсии кишвар гардад». Дар ин робита, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни мулоқоташ бо намояндагони ҷавонони боистеъдоди Тоҷикистон 16 майи соли 1998 таъкид доштанд, ки «Мо бояд сиёсати давлатии ҷавононро ба сатҳи масъалаҳои стратегии давлатӣ, масъалаҳои амнияти миллии кишвар баланд бардорем ва вазъи иҷтимоӣ ва иқтисодии ҷавононро ҳамаҷониба омӯзем».

Ҳамин тариқ, сиёсати ҳуқуқии ҷавонон дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба як қатор санадҳои меъёрии ҳуқуқӣ асос ёфтааст: Қонуни ИҶШС «Дар бораи принсипҳои умумии сиёсати давлатии ҷавонон дар ИҶШС» (аз 16.01.1991), Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи сиёсати давлатии ҷавонон» (аз 13.03.1992) , Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 4 сентябри соли 1997, № 414 «Масъалаҳои Кумитаи кор бо ҷавонони назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон», Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи барномаи миллии ҷавонони Тоҷикистон барои солҳои 1999-2000» (аз 05.10.1998, № 400) ва ғайра. Инчунин, санадҳои меъёрии вазорату идораҳои ҷумҳурӣ, масалан Низомнома «Дар бораи Кумитаи кор бо ҷавонони назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон», ки бо Қарори Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 27.12.1997, № 569 тасдиқ шудааст.

Ҷумҳурии Тоҷикистон ба таҳкими сиёсати давлатии ҷавонон доимо диққати ҷиддӣ медиҳад. Дар робита ба ин, бояд қайд кард, ки аз соли 1991 то 2026 Ҳукумати Тоҷикистон миқдори зиёди санадҳоро дар бахши ҷавонон қабул намудааст. Дар маҷмуъ, ба чунин хулоса омадан мумкин аст, ки Ҳуқумати кишвар дар муддати кӯтоҳ тавонист раванди ташаккули заминаи меъёрии ҳуқуқии сиёсати ҳуқуқии давлатии ҷавононро аз ҳолати карахтии худ берун барорад ва санадҳои меъёрии ҳуқуқии заруриро таҳия намояд. Аммо, суръати корро дар ин самт набояд суст кард. Зарур аст, ки сиёсати ҳуқуқӣ дар ин самт, аз ҷумла вобаста ба иштироки ҷавонон дар ҳаёти ҳуқуқӣ ва сиёсии кишвар таҳким бахшида шавад. Бояд қайд намуд, ки сиёсати давлатии ҷавонон, тавре ки Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон» муайян кардааст, ҷузъи ҷудонопазири сиёсати иҷтимоии давлат буда, низоми тадбирҳои иҷтимоию иқтисодӣ, сиёсӣ, ташкилӣ ва ҳуқуқӣ мебошад, ки аз ҷониби мақомоти давлатӣ бо мақсади фароҳам овардани шароит ва кафолатҳои ташаккул ва рушди иҷтимоии ҷавонон ва пурратар татбиқ намудани иқтидори эҷодӣ ва ташаббуси онҳо ба манфиати тамоми ҷомеа амалӣ карда мешавад.

Тибқи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон» сиёсати давлатии ҷавонон ҳамчун «… системаи ягонаи тадбирҳои иҷтимоию иқтисодӣ, ташкилӣ, ҳуқуқӣ ва тарбиявӣ мебошад, ки аз ҷониби мақомоти ҳокимияти давлатӣ, ташкилоту муассисаҳо, сарфи назар аз шакли ташкилию ҳуқуқӣ ва моликият, иттиҳодияҳои ҷамъиятии ҷавонон ва шаҳрвандон, бо мақсади таъмини таълиму тарбия, ташаккулу камолоти ҷавонон, ҳифзи ҳуқуқ ва истифодаи пурсамари иқтидори онҳо ба манфиати ҷамъият таҳия ва татбиқ мегардад».

Одатан, фаъолиятҳое, ки ба ташаккули сатҳи баланди шуури ҳуқуқӣ ва маърифати ҳуқуқӣ равона карда шудаанд, фарҳанги ҳуқуқӣ номида мешаванд, аз ин рӯ, барномаҳо ва стратегияҳо бояд ҳамчун санадҳои асосие эътироф карда шаванд, ки мафҳуми сиёсати миллии фарҳанги ҳуқуқиро дар давлат муайян мекунанд. Ҳамзамон, шарти муҳимми ташаккули сиёсати ҳуқуқии давлат аз ҷиҳати иҷтимоӣ ва самараноки давлатӣ дар соҳаи таълими ҳуқуқӣ ин амиқтар ошкор намудани ғояҳои илмӣ дар бораи моҳият, мундариҷа, робитаҳои табиии таълими ҳуқуқӣ бо қонун ва дигар унсурҳои низоми ҳуқуқии ҷомеаи муосир мебошад. Ва сарфи назар аз баҳои куллии мусбати санадҳо, дар маҷмуъ, бояд сатҳи пасти таҳияи мафҳумҳои категориявиро, ки барои муайян кардани самтҳои сиёсати давлатӣ дар соҳаи таълими ҳуқуқӣ истифода мешаванд, қайд намуд.

Дар амалисозии сиёсати ҳуқуқии ҷавонон фарҳанги ҳуқуқӣ ва иттилоотонии ҳуқуқии ҷавонон аҳаммияти авалиндараҷа дорад. Дар ин самт аҳаммияти асосӣ таълими ҳуқуқӣ дорад, ки он асосан ба таблиғ ва паҳн намудани донишҳои ҳуқуқӣ дар байни табақаҳои васеи аҳолӣ, иттилооти боэътимод дар бораи моҳият ва ҳудуди ҳуқуқҳои конститутсионӣ ва дигар ҳуқуқҳо, инчунин вазифаҳои шаҳрвандон, роҳҳои татбиқ ва ҳимояи онҳо, салоҳият ва тартиби фаъолияти мақомоти давлатӣ равона гардидааст.

Яке аз вазифаҳои асосии сиёсати ҳуқуқии ҷавонон ифода ва ҳамбастагии манфиатҳои қисми ҷавони аҳолӣ бо манфиатҳои умумии ҷамъиятӣ дар сурати набудани мухолифат мебошад. Дар ин фаъолият аҳаммиятнок худтанзимкунӣ ва худшиносии ҷавонон, ташаккули тадбирҳои гуногуни дастгирии онҳо, аз ҷумла додани имтиёзҳои иҷтимоӣ ба ин қишри аҳолӣ мебошад.

Ҳамоҳангсозӣ ва идоракунии бахши ҷавонон, ҳамкорӣ ва рушди байналмилалӣ, иштироки ҷавонон дар ҳаёти ҷамъиятӣ, шаҳрвандии фаъол ва таҳсилоти ғайрирасмӣ чораҳои дастгирии рушди мусбати ҷавонон мебошанд.

Ҳамчун ҷанбаҳои мусбати татбиқи сиёсати ҳуқуқӣ афзоиши сифати таҳсилот, коҳиш ёфтани сатҳи бекорӣ байни ҷавонон, болоравии сатҳи ҷалби ҷавонон ба идоракунии давлатӣ, пайдоиши шумораи зиёди мақомоти худидоракунии мактабӣ, кам шудани синну соли шахсони мансабдор ва роҳбарони муассисаҳои гуногунро қайд намудан мумкин аст.

Сиёсати ҳуқуқӣ-давлатии ҷавонон дар робита бо насли нав хатти стратегии давлатро оид ба таъмини рушди иҷтимоӣ, иқтисодӣ, сиёсӣ ва фарҳангии Тоҷикистон, ташаккули ватандӯстӣ ва эҳтиром ба таърих ва фарҳанги Ватан, барои халқҳои дигар ва риояи ҳуқуқи инсон дар байни шаҳрвандони ҷавон ифода мекунад.

Бояд таъкид кард, ки ҷавоне, ки ба ҳаёти мустақил ворид мешавад ва дар ҷомеа ҳуқуқҳо ва уҳдадориҳоро пайдо менамояд, ба душвориҳои зиёди мушаххас дучор мегардад.

Қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи ҷавонон ва сиёсати давлатии ҷавонон ба Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва дигар санадҳои меъёрии ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва санадҳои ҳуқуқии байналмилалии эътирофнамудаи Ҷумҳурии Тоҷикистон асос ёфтааст. Аз ин рӯ, муайян кардани самтҳои асосии он яке аз вазифаҳои асосӣ мебошад.

Самтҳои асосии татбиқи сиёсати ҳуқуқии ҷавононро чунин муайян кардан мумкин аст:
- риояи ҳуқуқҳои ҷавонон ва таъмини онҳо;
- мусоидат ба азхуднамоии қонунгузорӣ;
- тарбияи ҷавонон, аз ҷумла тарбия дар рӯҳияи ҳувияти миллӣ, ватандӯстӣ, эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ, масъулияти шаҳрвандӣ, таъмини иштироки онҳо дар рушди фарҳанги миллӣ ва забони давлатӣ;
- кафолати ройгон гирифтани маълумоти ҳуқуқӣ;
- дастгирии давлатии таълими ҷавонон дар муассисаҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ ва касбӣ;
- мусоидат ба шуғли мутахассисони ҷавон;
- таъмини кафолати ҳуқуқҳои ҷавонон ба меҳнат, интихоби касб ва ҳифзи иҷтимоӣ;
- мусоидат ба ҳамкории байналмилалии ҷавонон;
- дастгирии фаъолияти иттиҳодияҳои ҷамъиятии ҷавонон;
- пешгирии падидаҳои номатлуби иҷтимоӣ, нашъамандӣ, майзадагӣ, экстремизм ва терроризм дар байни ҷавонон.

Принсипҳои демократия, ки ба ҷомеа хосанд, аз мақомоти ҳокимияти давлатӣ ва ташкилотҳои ҷамъиятии Ҷумҳурии Тоҷикистон даъват ба амал меоранд, ки доимо чорабиниҳоро оид ба дастгирии иттилоотии сиёсати ҳуқуқии ҷавонон дар ҷумҳурӣ анҷом диҳанд, шаҳрвандони ҷавонро дар бораи ҳуқуқу уҳдадориҳои худ, дар бораи имкониятҳои татбиқи ҳуқуқҳои худ ба ҳифзи саломатӣ, таҳсилот, амнияти иҷтимоӣ шинос намоянд.

Давлатҳо, ташкилотҳо ва иттиҳодияҳои ҷамъиятӣ сиёсати ҳуқуқии ҷавононро ба роҳбарӣ гирифта, дар татбиқ ва рушди фаъолияти сиёсӣ, иҷтимоӣ, меҳнатӣ ва мустақилияти аъзои худ, қонеъ ва ҳимояи ниёзҳо ва манфиатҳои сершумори онҳо саҳм мегиранд.

Дар маҷмуъ сиёсати ҳуқуқии давлат дар самти ҷавонон аз лиҳози асосҳои ҳуқуқӣ мукаммал мебошад. Аммо то кадом андоза аз ин имкониятҳои ҳуқуқӣ истифода бурдан аз ҷониби ҷавонон, вобастагии беандоза дорад аз сатҳи маърифати ҳуқуқии онҳо.

Воҳидзода Зеваршоҳ Гулаҳмад, н.и.ҳ., дотсенти кафедраи ҳуқуқи тиҷоратӣ ва зиддикоррупсионии ДДТТ