Self School Udonthani

การ์ตูนที่ไม่เหมาะสำหรับเด็กทุกคน ❤️

ส่วนตัวเป็นคนชอบดู animation มาก
เอาตรงๆชอบ inside out ภาคแรกนะ
แต่ไม่โดนเท่าไหร่

จนกระทั่งมาดู inside out 2
ที่เรียกว่า “ชอบ”
จนต้องจ้องดูว่าใครเป็นที่ปรึกษาการเขียนบท
เพราะหนังถ่ายทอดแบบเอาทฤษฎีทางจิตวิทยามาย่อยแบบละเอียด ลึกซึ้ง

เพราะถ้ามองตามสภาพจิตใจแล้ว
คนส่วนใหญ่ชอบปฏิเสธสิ่งที่ไม่ดีหรือด้านที่ไม่ดีเกี่ยวกับตัวเอง

แต่การพัฒนาตัวตนที่เหมาะสม
คือการยอมรับตัวเองว่า

ตนมีทั้งส่วนดีและไม่ดี
และไม่ได้เอาส่วนที่ไม่ดีนั้นมาเหมารวมทั้งหมดว่า
ตัวเองเป็นคนที่ “ไม่ดีพอ”

ถ้าตามทฤษฎีของ self-psychology นี่คือส่วนที่พัฒนา sense of self ซึ่งนับเป็นต้นตอที่ทำให้คนเรามี self-esteem หรือ self-confidence

และถ้ามองตาม ego psychology ในหนังก็สื่อถึงการใช้กลไกการป้องกันทางจิตที่เหมาะสม คือ การไม่เลือกที่จะกดทับ (suppression/repression) หรือปฏิเสธ (denial) หลีกหนี (avoidance) ความรู้สึกหรือความผิดพลาดบางอย่างในอดีต

เมื่อเราใช้กลไกทางจิตที่เหมาะสมในการปรับตัวเข้ากับแต่ละสถานการณ์ นับว่าเรามี ego-function ที่ดี

และรายละเอียดอื่นๆทางจิตวิทยาที่น่าประทับใจ


เราชอบจนไม่ทันได้ฉุกคิดว่าหนังเรื่องนี้อาจส่งผลกระทบต่อจิตใจของใครบางคนได้มากขนาดนี้


อย่างที่กล่าวมาแล้วหนังมีความลึกซึ้งค่อนข้างมาก
และสามารถสะท้อนอารมณ์ความรู้สึกโดยเฉพาะตัวละครของ “ความว้าวุ่น (anxiety)"ได้จนคนที่มีอารมณ์นี้เป็นอารมณ์หลักสามารถสัมผัสได้ถึงความอึดอัด บีบรัด หวาดกลัว หรืออาการใจเต้นตึกตักได้เป็นอย่างดี


และถ้าหากเด็กที่มีอาการนี้แต่ยังไม่สามารถพัฒนาความเข้าใจเกี่ยวตัวตน หรือมีกระบวนการคิดที่ซับซ้อน แน่นอนว่าถึงหนังจะจบแบบ happy ending

เด็กบางคนก็ยังอาจจมอยู่กับความรู้สึกที่เขาสัมผัสได้ในหนัง จนหลุดออกมาไม่ได้

เสียงที่ก้องดังในหัวเกี่ยวกับตัวเอง
สะท้อนถึง unconscious conflict
หรือ จิตไร้สำนึกที่ตนพยายามปฏิเสธความรู้สึกไม่ดีพอ

แต่หนังกลับสามารถดึงความรู้สึกนี้ออกมาได้อย่างชัดเจน และบางครั้งเด็กก็อาจจะยังไม่พร้อมที่จะรับความรู้สึกดังกล่าว

จนส่งผลให้เด็กคนหนึ่งอาจคิดวนซ้ำย้ำถึงความรู้สึกไม่ดีพอของตัวเองแม้ว่า เขาจะเดินออกมาจากโรงหนังแล้วก็ตาม

“หนูมันไม่ดีพอ”

“หนูมันไม่ดี”

“หนูมันแย่”

ซึ่งการที่เด็กรู้สึกแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนอ่อนแอ แต่หากเป็นการสะท้อนถึงความรู้สึกไม่มั่นคงทางจิตใจ หรือบาดแผลบางอย่างที่เขาปกปิดเอาไว้และไม่สามารถสื่อสารออกมาได้

สิ่งที่ผู้ปกครองควรรับมือ
ไม่ควรเป็นการอธิบายถึงกระบวนการหรือความเข้าใจเกี่ยวกับหนัง

แต่หากควรเป็นการโอบกอดความรู้สึกของเด็กคนนี้มาไว้

ค่อยๆยืนยันให้เขาเห็นว่า

“ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาก็ยังคงเป็นเด็กที่ดีพอสำหรับพ่อและแม่ของเขาเสมอ”

เขาไม่ต้องพิสูจน์อะไร
และอาจจะไม่ต้องมีความสามารถอะไรเลยก็ได้

แค่เขาเป็นเขา
เขามีคุณค่าพอที่จะถูกรักและได้รับความรักจากพ่อแม่

นั่นต่างหากที่ช่วยพัฒนาความเชื่อเกี่ยวกับตัวเขาเอง...

นั่นเป็นสาเหตุที่ Rogers เจ้าของ person-centered approach เลือกที่จะมอบความสัมพันธ์ที่ดีให้กับเคสผ่านความจริงใจ การยอมรับแบบไม่มีเงื่อนไข และความเข้าใจอย่างเห็นอกเห็นใจที่แท้จริงในการบำบัดหรือให้คำปรึกษา

เพราะถ้าขาดสิ่งนี้ ก็อาจเป็นเรื่องยาก
ที่คนๆหนึ่งจะสามารถพัฒนา self-concept
หรือ “who I am" "what I can do" ขึ้นมาได้

และยากที่จะไปถึง self-actualization ที่จะทำให้เรารู้สึกขอบคุณหรือพึงพอใจกับความเป็นตัวเอง

ทุกวันนี้ทำงานกับเด็ก
สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกดีทุกครั้ง คือ ความเข้าใจและเอาใจใส่ของผู้ปกครอง ที่คอยสังเกตอารมณ์และพฤติกรรมของลูกตัวเอง


เราบอกผู้ปกครองเสมอว่า
ไม่ต้องเร่งให้ลูกเรียนวิชาการมากขนาดนั้น
ให้เขาพออ่านออกเขียนได้ตามช่วงวัย
แต่สิ่งที่พ่อแม่ควรสอนลูกหลักๆ คือ

1. การให้ลูกรู้จักอารมณ์ตัวเอง

2. ฝึกการสื่อสาร โดยการที่เขาต้องสามารถบอกความต้องการของตัวเองได้บ้าง บอกความรู้สึกได้แบบกว้างๆ เพราะฉะนั้น ไม่ต้องเร่งให้เขาพูดภาษานู่นนี่ เพราะการให้เขาสื่อสาร เล่าเรื่อง บอกความต้องการได้ ในช่วงวัยนี้เป็นเรื่องสำคัญกว่า การรู้ 2-3 ภาษาอีก

3. สร้างระเบียบวินัยให้ลูก เพราะระเบียบวินัยจะสร้างนิสัย รวมไปถึงการจัดระบบความคิดและการวางแผน


เพราะตอนนี้ปัญหาเด็กที่เจอ คือ เด็กรู้เยอะทางวิชาการ พูดได้มากกว่า 1 ภาษา แต่ขาดความเข้าใจตัวเอง จัดการอารมณ์ไม่ได้ และแน่นอนว่า เด็กไม่สามารถสื่อสารหรืออธิบายสิ่งต่างๆได้ดี


พอให้ลูกเรียนๆตอนนี้อาจดูเหมือนว่า ลูกวิ่งแซงคนอื่น แต่แท้จริงแล้ว เหมือนบังคับให้ลูกวิ่งทั้งๆที่กล้ามเนื้อยังไม่แข็งแรง วิ่งได้ แต่ไม่นานจะล้า บาดเจ็บและอาจต้องหยุดวิ่งไป


เลี้ยงลูกอย่างเข้าใจนั้นสำคัญ...ส่งเสริมให้ถูกด้าน ลงโทษให้เหมาะสม เด็กจะพัฒนาและดึงศักยภาพที่มีออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่

เหมาะกับมิติของการเลี้ยงลูก และพัฒนาตัวตนมากๆ ค่ะ ใครสนใจสามารถติดตามได้เลยนะคะ เนื้อหาคุณภาพมากๆ ค่ะ 🥰

📌 หนังสือเล่มใหม่ เปิดพรีออเดอร์วันที่ 11 ธ.ค. 66
ใครที่สนใจเรื่องการบำบัดโรคทางจิตเวช
และการเลี้ยงดูที่ส่งผลต่อการพัฒนาทางจิตใจ
ไม่ควรพลาด ❗️❗️❗️


รายได้ในการจำหน่าย 500 เล่มแรกหลังหักค่าใช้จ่ายจะไปทำบุญร่วมกันนะคะ 😊🙇🏻‍♀️

ฝากติดตามด้วยค่าาาา

การฝึกเด็กให้สังเกตไม่ใช่เรื่องยากแต่ก็ไม่ง่ายเช่นกัน 🧐

เมื่อเรามีกิจกรรมให้สังเกตผ่านใบงาน

"หนูหาไม่เจอเลยครู"

"นี่ไงลูก รูปนี้เหมือนกับในใบงานเลยนะครับ"

"ไม่ใช่นะ ไม่เหมือนในรูปเลย ดูสิ ขนาดก็ไม่ใช่ สีก็ไม่ใช่"

"....."

เราจะสอนเขาอย่างไร??

เด็กบางคนมีความเป็น fixed mindset หรือ ขาดความยืดหยุ่นทางความคิด แม้ว่าเราจะอธิบายเขาว่าสิ่งที่คุณตามหาอยู่ตรงนี้นะ แต่ถ้าเขามองว่าไม่ใช่เพราะดูจากขนาด สี หรือรูปร่าง มองอย่างไรก็ไม่ใช่ เขาไม่ผิดที่คิดแบบนี้เพราะเขาอาจจะถูกสอนหรือสภาพแวดล้อมหล่อหลอมให้เขาคิดแบบนี้ และไม่มีใครเลยที่ผิด ทั้งตัวเด็กหรือผู้ปกครองเองก็ตาม

การจะสอนเขาอาจจะต้องเริ่มจากตัวผู้สอนเองก่อน ทั้งครูหรือผู้ปกครองเองก็ตาม เด็กเขามีความคิดในตัวเขาเองอยู่แล้ว เพียงแต่เราต้องหาเหตุผลที่น้ำหนักพอมารองรับโดยที่ตัวผู้สอนเองต้องไม่นำอคติหรือทัศนคติของตนเป็นที่ตั้ง แต่ควรเปิดกว้าง และสิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดคือ

"การยืนยันว่าเด็กมีความคิดที่ดีอยู่แล้ว เพื่อให้เขามีความมั่นใจและกล้าที่จะคิดต่าง โดยไม่ติดกรอบ"

อย่างตัวเราเองในฐานะที่สอนเด็กเราจะไม่ตำหนิในทันทีว่าหนูผิดนะที่คิดแบบนี้ แต่จะบอกเขาว่าครูเข้าใจที่หนูบอกนะครับ และหนูไม่ผิดเลยลูก แต่หนูลองฟังครูนะ สิ่งที่หนูหามันเป็นสิ่งที่เราจับต้องได้ถูกไหมครับ แต่สิ่งที่ครูนำสิ่งที่จับต้องได้มาลงกระดาษนั่นหมายความว่าครูต้องย่อส่วนมัน ทำให้ขนาดไม่เหมือนเดิมและสีที่เพี้ยนไป ครูจึงต้องจำลองลงมาในนี้เพื่อให้หนูฝึกสังเกตว่ามีอะไรที่เหมือนหรือคล้ายกับสิ่งที่หนูตามหาไหมครับ

หากเราใจเย็นและอธิบายให้เขาฟังด้วยเหตุและผล ตัวเขาเองจะพัฒนาได้อย่างก้าวกระโดดและพร้อมจะเป็นเด็กที่กล้าลงมือทำจนกระทั่งพัฒนาเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพในอนาคตได้อย่างแน่นอน

ครูเล็ก board game (เด็กน้อยตั้งให้)
นักจิตวิทยาที่ชอบเรียนรู้เด็กๆ อย่างไม่หยุดนิ่ง

เมื่อต้องสอนเด็กแยกหมวดหมู่
เมื่อสอนเรื่องการแยก ผัก และ ผลไม้

เมื่อเด็กบอกว่า พริกคือผลไม้ เพราะผลไม้มีเมล็ด เลยต้องหาข้อมูลกันมายืนยัน พริก มะเขือเทศ คือผักนะลูกกกกก แม้ทางพฤกษศาสตร์จะเป็นผลไม้ก็ตาม แต่พริกหยวกเป็นผลไม้ครับ

บางสิ่งบางอย่างก็ต้องยืดหยุ่นเพื่อการเรียนรู้และการเติบโต อย่าเป็นน้ำที่เต็มแก้ว เพราะน้ำที่เต็มแก้วจะเติมเท่าไหร่ก็ไม่เต็มแถมล้นเลอะเทอะอีกด้วย 🫗

สำหรับคลาสในวันนี้ต้องขอบคุณเด็กๆ ที่ให้ครูได้ทบทวนความรู้นะลูก ความรู้ต้องแน่นขนาดไหนถึงจะสอนเด็กที่ฉลาดให้ฉลาดขึ้นไปอีกได้เนี่ย 😆😆@ Self School Udonthani

Bubble…เจ้าปัญหา 🫧🫧🫧

เมื่อถึงช่วงฝนตกบ่อยๆ ก็อดเสียดายแทนเด็กๆ ที่ไม่ได้เล่นสนามเด็กเล่นหลายสัปดาห์กันแล้ว เพราะการเล่นที่ออกกำลังภายใต้แสงแดดอ่อนๆ ลมเย็นๆ กับหญ้าเขียวขจี เหมาะกับเด็กที่สุดแล้ว เพราะเขาต้องเผชิญกับห้องแอร์ทั้งวัน อากาศที่เป็นธรรมชาติคงจะดีสำหรับพวกเขาบ้าง แต่หากวันไหนที่ฝนไม่ตก เด็กๆ ก็คงได้เล่นสนามกันสนุกสนานแน่ๆ แม้จะเล่นทุกวันอาทิตย์เราก็มักจะหาเกมหรือของเล่นให้พวกเขาเสมอ


มีวันหนึ่งที่ครูซื้อของเล่นที่ยิงออกมาเป็นฟองสบู่ เด็กๆ ชอบใจกันยกใหญ่เพราะได้วิ่งไล่ตีฟองให้แตก แน่นอนว่าการมีเครื่องเดียวย่อมมีคนที่ไม่พอใจเพราะต้องแบ่งกันเล่นครบทุกคน
เด็กน้อยคนหนึ่งได้งอแงตามคาด กล่าวว่า
“ไม่อยากให้เพื่อนเล่นเลย หนูจะเล่นคนเดียว”
และวิ่งหนีเพื่อน
ครูเองก็รีบจับทันทีพร้อมบอกว่า
“ ถ้าหนูทำแบบนี้เพื่อนจะรู้สึกอย่างไร ลองมองเพื่อนสิคะ เห็นไหมว่าเพื่อนก็อยากเล่นด้วย เหมือนกับหนูที่อยากเล่นเหมือนกัน แต่ถ้าเราแบ่งกันเล่นเพื่อนก็จะสนุก หนูจะเป็นเด็กที่มีน้ำใจแบ่งปัน เพื่อนๆ ก็จะอยากเป็นเพื่อนกับเรานะคะ”


เด็กน้อยยังคงดึงดันที่จะไม่แบ่ง ครูเองเลยเข้าไปใกล้ๆ พร้อมบอกว่า “ถ้าแบ่งเพื่อนเล่นเท่าๆ กันแล้วครูก็จะให้หนูเล่นอีกนะคะ เดี๋ยวเพื่อนเล่นนิดหน่อยก็ไม่อยากเล่นแล้ว ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวหนูลองดูนะคะ ลองกับครูไหม”


แววตาเด็กน้อยดูลังเล จากที่ไม่ยอมกลับอ่อนลง พร้อมบอก
“ให้ก็ได้ เดี๋ยวหนูไปเล่นอย่างอื่น”

เพื่อนๆ ต่างดีใจ พร้อมบอกขอบคุณ และครูชมเด็กน้อยทันทีว่า

“เก่งมากครับ เล่นอย่างอื่นรอก่อนนะ ถ้าเพื่อนๆ วนเล่นกันครบแล้วครูจะเรียกให้มาเล่นนะครับ”

เด็กน้อยพยักหน้าพร้อมวิ่งเล่นสไลน์เดอร์ต่อด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม


การเล่นของเราไม่ได้เพียงให้เขาได้ออกกำลังเท่านั้น และการเล่นของเราถือเป็นการสอนให้พวกเขามองคนอื่นด้วย เพราะการสร้างความเข้าใจที่เหมาะสม การมีน้ำใจ การคิดผ่านการเล่น ทำให้เขาดูเป็นตัวอย่าง ตอบสนองอย่างทันท่วงทีจะทำให้เด็กๆ ได้เรียนรู้ผ่านสายตาและความคิด ความรู้สึกของเขาและเรียนรู้อย่างถาวรกว่าการบอกให้ทำเสียอีก

School Udonthani
เสริมสร้าง IQ EQ SQ

ทำไมเราต้องพัฒนา IQ EQ SQ ?


หลาย ๆ คนอาจจะเคยได้ยินคนพูดว่า IQ นั้นดีอย่างไร และอาจจะพูดถึง EQ บ้าง แต่ SQ นั้น น้อยคนมากที่จะพูดถึงแม้แต่ในสังคมปัจจุบัน สามสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยสำหรับเด็กคนหนึ่ง เพราะหากด้านใดด้านหนึ่งด้อยกว่ากันไปอาจจะเกิดปัญหาได้ เพราะทุกด้านสำคัญเสมอกันทั้งสิ้น


การมี IQ ที่ดีจะทำให้เด็กเป็นคนเก่งที่ไม่ใช่แค่วิชาการ แต่จะเป็นกระบวนการคิด การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าเมื่อเจอปัญหาต่าง ๆ เช่น เมื่อถูกเพื่อบูลลี่ หรือเพื่อนแกล้งควรทำอย่างไร และต้องเก่งในการสื่อสารความต้องการหรือสิ่งที่ตนเรียนรู้ออกมาให้ได้

การมี EQ ที่ดีก่อให้เด็กเข้าใจ เห็นอกเห็นใจคนอื่นมากขึ้นเป็นคนมีเหตุผล ไม่ใช้อารมณ์ สามารถจัดการอารมณ์ตนเองได้ดี ไม่ส่งผลให้เด็กเก็บกด ก้าวร้าว หรือมีภาวะเศร้า สามารถจัดการสิ่งต่าง ๆ ตามสถานการณ์ได้ดี

การมี SQ ที่เหมาะสมจะทำให้เด็กสามารถปรับตัวเข้ากับสังคมได้ ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดี ไม่มองแต่ตนเอง และยังปรับตนเองตามกติกาของสังคมที่ตนอยู่ในที่นั้น ๆ ได้


โรงเรียนของเราจึงมุ่งเน้นสิ่งเหล่านี้เพื่อให้พวกเขาเติบโตไปอย่างมีคุณภาพ เด็กเมื่อเขาได้เรียนรู้อะไรแล้วเขาจะจำได้อย่างแม่นยำ เพราะเขาเป็นวัยแห่งการเรียนรู้ หากไม่พัฒนาเขาตอนนี้ แล้วตอนไหนคือเวลาที่เหมาะสมในการพัฒนาเขา

เปิดรับสมัครคอร์สใหม่แล้ว ที่ Self School Udonthani
☎️ 083-545-9165
หรือ inbox และแอดไลน์ที่คอมเม้นต์ด้านล่างเพิ่มเติมได้เลยนะคะ

“ปลาเป็น หรือ ปลาตาย!!!”


อาจจะเป็นเกมหลักยามออก Outdoor ของเด็ก ๆ ที่ร้องขอกันมา ซึ่งเป็นเกมง่าย ๆ ที่ใครใครต่างก็เล่นกัน แน่นอนว่าการเล่นเกมย่อมสนุกสนาน แต่อาจจะไม่สนุกหากมีบางคนที่ไม่พอใจในกติกาหรือตนแพ้ จากเกมนี้มีสิ่งหนึ่งที่เขาได้เรียนรู้ คือ “กติกา” ที่เราตกลงกันก่อนเริ่มเล่น หากใครไม่ทำตามกติกาก็ย่อมต้องออกไปจากเกมนั้น

สิ่งเหล่านี้มักมีสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสนุกสนานเสมอ โรงเรียนไม่เน้นวิชาการแต่เราเน้นให้พวกเขา

รู้ - ในสิ่งที่ควรรู้ในวัยของเขา มีความรู้รอบตัว

เข้าใจ - รู้จักอารมณ์ตนเอง และเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น

คิดเป็น - คิดในมุมมองที่หลากหลาย เป็นกระบวนการ และมีเหตุผล

ปรับ - เข้ากับผู้อื่นได้ดี รู้กติกาทางสังคม และปรับตัวได้


โรงเรียนเรามักจะนำกิจกรรมง่าย ๆ ที่จับต้องได้ในชีวิตประจำวันมาสอนพวกเขาเสมอ เพื่อที่พวกเขาจะได้เห็นภาพ เข้าถึง และตระหนักว่าแม้จะเป็นสิ่งธรรมดาก็มีคุณค่าหากเรามองเห็นข้อดี และเรียนรู้จากสิ่งนั้น ๆ เสมอ

Self School Udonthani
#เสริมIQสร้างEQปรับSQ

คนหนึ่งส่อง คนหนึ่งเช็ค
ให้เด็กๆ ฝึกทำงานเป็นทีม
ให้เด็กๆ ฝึกเช็คลิสต์
ให้เด็กๆ ฝึกแบ่งปัน
ให้เด็กๆ ฝึกจัดลำดับความคิด อันไหนส่องแล้ว อันไหนส่องซ้ำ
ให้เด็กๆ ฝึกสังเกต
ให้เด็กๆ ได้มีความรู้รอบตัว แมลงอะไรน๊าที่อยู่ในนั้น
ให้เด็กๆ พูดคุยและแก้ปัญหากันเอง


สะท้อนกิจกรรมส่องไฟฉายที่มีเพียงแค่อันเดียว..เรารู้ว่าเด็กๆ ชอบเล่นไฟฉาย เขาจะสลับกันใช้ไหม ซึ่งเราก็คอยสังเกต แน่นอนว่ามีบ้างที่มีการแบ่งและไม่แบ่งกันใช้ มีบ้างที่เด็กๆ ไม่พอใจ


เราเป็นครูที่ต้องแนะนำเขาแต่จะไม่บังคับเขาด้วยเพราะครูสั่งหรือเห็นว่าสมควรทำ เรามีหน้าที่ให้เขาคิดไม่ใช่เดินตามเรา เพราะถ้าวันหนึ่งไม่มีเราที่เป็นคนขีดทางให้เขา เขาอาจจะหลงทางได้ ดังนั้น การฝึกให้เด็กๆ คิดในทางที่เหมาะสม คือหน้าที่ของเรา

School Udonthani

บางทีการเป็นเด็กก็ไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย


ขอแค่มีความสุขที่ได้ใช้เวลาอยู่กับพ่อแม่
ขอแค่ได้เล่นสนุกอย่างเต็มที่เมื่อถึงเวลาเล่น
ขอแค่มีเพื่อนที่อยู่ด้วยกัน เล่นด้วยกัน
ขอแค่พื้นที่ให้พวกเขาได้กล้า..ทำ..ได้รับผลลัพธ์ ที่อาจจะประสบความสำเร็จหรือไม่สำเร็จ แต่ผู้ใหญ่ควรชื่นชมและเสริมแนวทางในการต่อยอดในสิ่งที่เขาทำ...ก็พอ

พร้อมแล้ว ที่ Self School Udonthani
เปิดแล้วสำหรับคอร์สใหม่ ให้เด็ก ๆ ได้มาเรียนรู้และพัฒนาตัวเองกันนะคะ 🥰