23/03/2026
คำกล่าวไว้อาลัยแด่ป้าของฉัน
กราบนมัสการพระคุณเจ้า
และสวัสดีผู้มีเกียรติทุกท่าน
ข้าพเจ้า นางสาวฤทัยรัตน์ ชูขันธ์
มีความสัมพันธ์เป็นหลานของผู้วายชนม์
ขอกล่าวถึงประวัติของป้าโดยสังเขป
นางวรรณลา ลิขิตกาญจน์ (นามสกุลเดิม เพชรนิล)
เป็นธิดาคนที่ 6 จากพี่น้องทั้งหมด 9 คน
สมรสกับนายเพชร โสภณ ลิขิตกาญจน์
โดยไม่มีบุตรธิดา
แม้ป้าจะไม่มีลูกของตนเอง
แต่ป้าได้เลี้ยงดูหลานหลายคน รวมถึงตัวฉันเอง
และในช่วงสุดท้ายของชีวิต
ป้ายังได้ดูแลบิดามารดาจนถึงวาระสุดท้าย
นับเป็นความกตัญญูอย่างยิ่ง
ผู้วายชนม์ถึงแก่กรรมในวันที่ 17 มีนาคม 2569 เวลา 06.31 น. โดยประมาณ
และพวกเรามารวมตัวกันในวันนี้
เพื่อส่งป้าไปสู่สุคติ
⸻
ย้อนกลับไปในวันที่ป้ายังมีชีวิต
ป้าลา…ไม่มีลูก
แต่เลี้ยงหลานได้หลายคน
และหนึ่งในนั้นก็คือฉัน
ฉันยังจำได้ถึงเพลงที่ป้าชอบให้ฉันร้องและเต้น
แลกกับการได้ไปกินก๋วยเตี๋ยวหมูแดงชามละไม่กี่บาท
เป็นความทรงจำเล็ก ๆ ที่ยังชัดเจนเสมอ
ป้าทำกับข้าวอร่อยมาก
โดยเฉพาะข้าวมันไก่ และแกงเนื้อมะเขือพวง
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหน
รสชาตินั้นก็ยังไม่มีใครแทนได้
ตอนเด็กเคยคิดว่าป้า “เจ้ากี้เจ้าการ”
ทำไมทุกอย่างต้องเป๊ะ
แต่พอโตขึ้นถึงเข้าใจว่า
นั่นคือ “ความใส่ใจ”
ป้าเป็นคนสนุกสนาน
แต่ก็ขี้น้อยใจแบบที่ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่รู้เลย
รักสวยรักงาม เวลาถ่ายรูปต้องมีมุมโปรดเสมอ
ซึ่งฉันเองก็คงได้ป้ามาไม่น้อย
⸻
วันหนึ่งที่ฉันไปเยี่ยมป้า
ป้าบอกว่า
“เดีย ป้าลาไม่สบาย ป้าลาไม่มีผมแล้วนะ”
ตอนนั้นใจฉันหล่นวูบ
แต่ก็พยายามตอบกลับไปว่า
“ป้ายังสวยอยู่เลยนะ ดูไม่ออกว่าป่วย”
เรายังถ่ายรูปด้วยกัน
เหมือนตอนฉันยังเด็ก
แต่ป้าบอกว่า
“อย่าเอาไปลงนะ ป้าไม่อยากให้ใครเห็นว่าป่วย”
และนั่นคือหนึ่งในความทรงจำสุดท้ายของเรา
⸻
ป้าลาเลี้ยงฉัน
และยังเลี้ยงลูกของฉันด้วย
มีหลายเรื่องที่เป็นความลับระหว่างเรา
และฉันก็ยังคงเก็บมันไว้อย่างดีเสมอ
⸻
สุดท้ายนี้
ป้าทำตามสิ่งที่ป้าตั้งใจไว้ได้
แต่ฉัน…อาจยังทำไม่ได้ครบทุกอย่าง
ถ้าสิ่งใดที่ฉันเคยล่วงเกิน
ขอให้ป้าอโหสิกรรมให้ฉันด้วย
ขอให้ป้าไปสู่สุคติ
หมดห่วง หมดกังวล
⸻
ป้าลารู้ไหม
วันนี้มันไม่สนุกเลย
และฉันก็ไม่ได้ตัดผมทรงที่ป้าไม่ชอบมานานแล้ว
ทรงหัวหอมในตำนานของเรา
⸻
รักและอาลัยยิ่ง
จากหลานคนหนึ่งที่ป้าเลี้ยงมา
