30/08/2022
017 อักษร (หัรฟฺ) ในอัลกุรอาน
ในที่นี้หมายถึงอักษรที่มีความหมาย (หัรฟฺ) ซึ่งเป็นคำประเภทหนึ่งในภาษาอาหรับ ไม่ใช่ตัวอักษรหรือพยัญชนะทั่วไป ในอัลกุรอานสามารถแบ่งอักษรดังกล่าว (หัรฟฺ) ได้เป็น 3 ประเภท ได้แก่
1. อักษรที่ตามด้วยคำนามเท่านั้น เช่น مِنْ, إِلَى, عَلَى, لَكِنَّ, لَعَلَّ, يَا
2. อักษรที่ตามด้วยคำกริยาเท่านั้น เช่น أَنْ, لَنْ, لَمْ, لَمَّا, قَدْ, سَوْفَ
3. อักษรที่สามารถตามด้วยทั้งคำนามและคำกริยา เช่น وَ, فَ, ثُمَّ, أَوْ, بَلْ, حَتَّى
ต่อไปนี้คืออักษร (หัรฟฺ) ที่แนะนำให้ท่องจำให้ขึ้นใจ เนื่องจากเป็นคำที่พบเจอบ่อยถึงบ่อยมาก ๆ จะช่วยให้สามารถเข้าใจความหมายอัลกุรอานได้เร็วและง่ายขึ้น เช่น
1. อักษรญัร ได้แก่ مِنْ (จาก), ﻋَﻠﻰَ (บน, เหนือ), بِ (ด้วยกับ), إِلَى (ไปยัง), ﻓِﻲ (ใน), عَنْ (จาก, เกี่ยวกับ), لِ (เพื่อ, สำหรับ), كَ (เช่น, เสมือน, ดั่ง) และ رُبَّ (บางที, บางครั้ง)
2. อักษรอะฏ็อฟ ได้แก่ وَ(และ), فَ (ฉะนั้น, ดังนั้น, แล้ว, ก็), ثُمَّ (หลังจากนั้น, ต่อมา) และ أَوْ (หรือ)
3. อักษรนิดาอ์ ได้แก่ يَا และ يَا أَيُّهَا (โอ้)
4. อักษรเตากีด เช่น إِنَّ (แท้จริง), قَدْ (แน่นอน, แท้จริง), لَ (แน่นอน), อักษรเกาะสัมซึ่งใช้ในการสาบาน เช่น وَالله, بِالله, تَالله (หมายถึง ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ)
5. อักษรอิสติษนาอ์ เช่น إِلَّا (ยกเว้น, เว้นแต่)
6. อักษรนาฟิยะฮฺ หมายถึงอักษรปฏิเสธ เช่น لَا, لَمْ, لَنْ, مَا, لَيْسَ
7. อักษรอินนาและพี่น้องของมัน ได้แก่ إِنَّ (แท้จริง), لَكِنَّ (แต่ว่า), لَعَلَّ (หวังว่า), ﻟَﻴْتَ (หากว่า, มาตรแม้นว่า)