เรื่องเล่า ประทับใจ

สุดยอดการค้นพบทางโบราณคดีแห่งปี 2021

เขียนคำสั่งให้ตัวละคร​
โปรแจ็คสุดท้ายก่อนปิดภาคเรียนที่1
ไหวไหม​ ถามใจ​ ป.4ดูคะ

มีเรื่องเด็กน้อยจอมแก่นมาเล่าให้ฟังคะ

อนุญาตแบ่งปันคะ
ช่วงนี้เจอหนุ่มน้อยจอมแก่นหลายรายคะ
สร้างวีรกรรมต่อเนื่องให้คุณครูต้องปวดหัว
หนุ่มน้อยเหล่านี้มักพฤติกรรมแปลกๆ
ส่วนใหญ่สร้างความรำคาญให้ทั้งเพื่อน ครู และผู้ปกครอง
เท่าที่เจอเด็กมาหลายรูปแบบ
และที่เคยคุยมาหลายเคส
เด็กกลุ่มนี้แค่รู้สึกสนุกอยากทำอะไรแปลกๆ
เป็นกลุ่มชอบก่อกวนและอยากเป็นจุดสนใจคะ
ไม่แน่ใจนะคะว่าเขารู้สึกอะไรอยู่
เพราะเมื่อจับมาเค้นแล้วเด็กกลุ่มนี้มักไม่ตอบ
แต่เขาจะแสดงอาการยอมรับผิด ขอโทษ (อาจเพราะต้องการเอาตัวรอด)
แต่จะสำนึกได้ไหมนั้น ท่าทางจะยากคะ
เพราะครั้งต่อๆมาเขาก็ยังคงก่อกวนเหมือนเดิม
80%นักเรียนกลุ่มนี้ มักมีโลกส่วนตัว มีห้องส่วนตัว ทีวีในห้อง โทรศัพท์ส่วนตัว หนักหน่อยมีคอมพิวเตอร์ต่ออินเตอร์เน็ตในห้อง
พฤติกรรมเหล่านี้ ส่วนหนึ่งมาจากพฤติกรรมเลียนแบบเกมส์ สังเกตุได้จากท่าทาง การพูด เหมือนกับในวีดีโอที่เขาชอบดูรีวิวเกมส์กันคะ (ทราบเพราะลูกมักเปิดเสียงลำโพง เราก็ไม่ว่า เพราะจะได้รู้ว่าเขาดูอะไร)
และด้วยความที่เด็กเหล่านี้มีความเป็นส่วนตัวมากเกินจนเขาเองรู้สึกขาดความอบอุ่น (ซะอย่างงั้น)
เขาเหล่านี้ มักเรียนรู้ว่าถ้าทำอะไรแปลกๆ ผู้ปกครองมักหัวเราะ และมองว่าน่ารัก
เขาจึงเข้าใจว่าสิ่งที่เขาทำไม่ใช่เรื่องผิด
ที่สำคัญเขายังคิดว่าพ่อแม่ชอบให้เด็กซน เพราะเขาไม่เคยได้รับการลงโทษหรืออบรมใดๆ
เมื่อเขาโตขึ้น
แต่ยังใช้พฤติกรรมแบบเด็กๆ
เด็กเหล่านี้มักไม่สามารถควบคุมความประพฤติของตนเองได้
มักทำพฤติกรรมแปลกๆ เช่น แอบขโมยดื่มน้ำเพื่อนคน แอบหยิบของคนอื่นไป ฯลฯ
แรกเกิดจากการอยากได้ อยากมีคะ
แต่เมื่อทพแล้วไม่มีใครว่า ไม่มีการลงโทษ เขาจึงเกิดความลำพองใจ
"ฉันทำได้ ฉันสนุก".
ทราบอย่างนี้แล้วคุณคิดอย่างไรคะ
ส่วนตัวเห็นใจเด็กๆคะที่ไม่ได้รับการอบรม เห็นใจผู้ปกครองรักลูกไม่อยากลงโทษลูก แต่มันกลายเป็นพ่อแม่รังแกฉัน เหมือนนิยายเรื่องน้ำพุ (เกิดทันไหมคะ)
สิ่งที่คนรอบข้างควรทำคือช่วยกันหาวิธีแก้ไขพฤติกรรมเด็กๆเหล่านี้คะ
เช่นหยิบยื่นสิ่งที่เขาพยายามแอบทำให้เขาโดยตรงเพื่อให้เขารู้สึกตัวได้ว่าผู้ใหญ่เป็นห่วงแล้ว
รวมไปถึงการคาดโทษ และลงโทษจริงจังถ้ายังไม่หาย
ถ้ายังไม่หายมักใช้วิธีการจองจำคะ คือให้เขามานั่งใกล้ๆ นั่งเฉยๆ ไม่ให้ทำอะไร และให้มาอยู่ด้วยทุกครั้งที่ว่าง
ส่วนที่บ้านต้องเพิ่มการพูดคุยคะ ส่วนตัวตำราใหนว่าดีทำหมดหล่ะคะ
เขาว่าให้กอด เรากอด เขาว่าให้หอม เราก็หอม เขาว่าให้เป็นเพื่อนเราก็คุยให้เหมือนเพื่อน นอนเล่นด้วยกัน ถามเรื่องที่เขาสนใจ ชวนทำกิจกรรมร่วมกัน
แต่ถ้าหากเขาทำผิดก็ต้องลงโทษทันที ไม่มีแปะไว้ก่อน ไม่มีอนุโลมให้ ต้องจริงจังกับกฎที่ตั้งขึ้นคะ
ตีจริง และถ้าทำดีก็ให้รางวัลจริงๆ

ปล.ไม่ใช่ผู้รู้. ไม่ใช่นักวิชาการ
แต่ที่เขียน คือมาจากประสบการณ์ตรง
ต้องขอโทษด้วยถ้าไปพาดพิงใคร
ไม่ได้ตั้งจะว่าใคร
แค่อยากแชร์เรื่องธรรมชาติของเด็กๆ
และวิธีรับมือที่เคยใช้ได้ผลคะ