เพื่อนที่ปรึกษา YC โรงเรียนพิจิตรพิทยาคม

มางานเปิดบ้านกันซุ้มเรามีความรู้มากมายเลยนะ

🇹🇭 “ศาสตร์ศิลป์แผ่นดินไทย ก้าวไกลวิชาการ สืบสานพระราชปณิธานการเรียนรู้”
⏱️วันศุกร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569
🏫 ณ โดมเอนกประสงค์ โรงเรียนพิจิตรพิทยาคม

โครงการส่งเสริมและพัฒนาทักษะนักเรียนด้านวิชาการ กิจกรรมส่งเสริมศักยภาพนักเรียนความเป็นเลิศทางด้านวิชาการ ภายใต้หัวข้อ “ศาสตร์ศิลป์แผ่นดินไทย ก้าวไกลวิชาการ สืบสานพระราชปณิธานการเรียนรู้” (PPS Open House 2025)” ในวันศุกร์ ที่ ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๙ เวลา ๐๘.๓๐-๑๖.๐๐ น.
ณ โดมอเนกประสงค์โรงเรียนพิจิตรพิทยาคม

💬 ฟังบรรยายพิเศษ "รากแก้วแผ่นดิน : ชาติ ศาสน์ กษัตริย์"
โดย พลโทวันชนะ สวัสดี ตำแหน่ง ที่ปรึกษาพิเศษสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ

📍พบกับการแสดงนิทรรศการวิชาการ 8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ กิจกรรมแนะแนวและนิทรรศการประวัติศาสตร์สร้างสรรค์
📍กิจกรรมตลาดนัดนักเรียน Student Market
📍รับชมการแสดงโขน เรื่องรามเกียรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก

ละครสั้นเพื่อนที่ปรึกษา YC ผลงานของพี่ๆ ม.5 🎬🎬
สามารถรับชมได้แล้วค่ะทุกคน พวกเราจะแนบลิ้งค์ไว้ใต้โพสนี้นะคะ
👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻 ......

เตรียมพบกับ ละครสั้นเพื่อนที่ปรึกษาYC ผลงานของพี่ ม.5 เร็วๆนี้🎬

อยากหาเพื่อนรับฟังเรื่องราวในใจ อึดอัด อยากระบาย อยากให้กอด อยากได้กำลังใจ สับสนเรื่องการเรียน เรื่องแฟน เรื่องเพื่อน หรืออยากบอกให้ใครสักคนได้รู้ว่าเรามีความสุขมากมายแค่ไหน YC เพื่อนที่ปรึกษา ยินดีต้อนรับนะคะ พบกันได้ที่ห้องให้คำปรึกษา อาคาร 7 ชั้น 4 เวลาพัก หรือนัดเวลาได้เลยนะคะ พวกเรายินดีต้อนรับทุกคนนะคะ

https://fth1.com/uppic/66100240/news/66100240_1_20241011-180326.pdf

เปิดรับสมัครแล้วนะคะ ครูแนะแนว มาเป็นครอบครัวเดียวกันนะคะ กดดูลิ้งค์รับสมัครข้างบนได้เลยคร้า... ทีมแนะแนว พพ ยินดีต้อนรับทุกท่านนะคะ มาเป็นครอบครัวเดียวกันนะคะ.....

มาแล้วคร้า my tcas 68

นักเรียนที่เข้าร่วมการอบรมเพื่อนที่ปรึกษาวันที่ 4 สิงหาคม 2566 รอรับเกียรติบัตรก่อนนะคะ
กำลังเร่งมือจัดทำนะคะ....เดี๋ยวมาบอกนะคะ ว่าได้วันไหน

ข้อคิดวันเสาร์ค่ะ🙂

เวลาเลยผ่านไปเกือบจะขึ้นวันใหม่
เด็กชายอ่านหนังสือตั้งแต่ช่วงต้นสัปดาห์จนถึงคืนสุดท้าย

เขาพยายามท่องจำคำทุกคำในหนังสือเล่มหนา
เพราะเขาไม่เข้าใจในวิชาดังกล่าวสักเท่าไหร่
ดังนั้นทางเดียวที่พอจะทำได้คือการท่องจำมันซ้ำๆ
เด็กชายพยายามถ่างตาเพื่ออ่านให้จบอีกรอบ
เขาหยิกแก้มตัวเองจนแดงเพื่อไม่ให้ตัวเองเผลอหลับไป
วันพรุ่งนี้เขาต้องสอบวิชาที่แสนยากนี้



ทันทีที่ออกจากห้องสอบเด็กชายมั่นใจเพียงอย่างเดียวคือเขาไม่น่าทำคะแนนได้ดีแน่ๆ
เขาถอนหายใจและยอมรับโชคชะตาแต่โดยดี

คะแนนสอบเป็นไปอย่างที่เขาคิด
เขาทำได้ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยและผ่านอย่างฉิวเฉียด
เมื่อกลับถึงบ้าน พ่อแม่ตำหนิเขาทันที

พ่อแม่ “ทำไมไม่ตั้งใจเรียน”
เขาตั้งใจแล้วแต่ก็ยังไม่ถนัดในวิชานั้นอยู่ดี

พ่อแม่ “ทำไมไม่อ่านหนังสือสอบ”
เขาตั้งใจอ่านสุดความสามารถแล้ว แต่ก็ยังจำไม่ได้อยู่ดี

พ่อแม่ “ทำไมถึงทำไม่ได้เหมือนคนอื่นเขา”
เขาพยายามแล้วแต่คงไม่มีวันดีพอเหมือนใครๆ

พ่อแม่ “มัวแต่เอาเวลาว่างไปวาดรูป ไม่ยอมอ่านหนังสือ ต่อไปนี้จะให้ไปเรียนพิเศษ แล้วเลิกวาดรูปไปได้เลย”
สำหรับเด็กชายแล้วการวาดรูปคือสิ่งที่เขารักและทำให้เขามีความสุขที่สุด และพ่อแม่กำลังพรากสิ่งนั้นไปจากเขา

พ่อแม่ “พ่อแม่ผิดหวังในตัวลูกมาก”
เด็กชายผิดหวังและโกรธตัวเขาเองอยู่แล้ว เมื่อพ่อแม่ผิดหวังในตัวเขา เขายิ่งไม่ชอบตัวเองเข้าไปอีก

**********

ไม่มีความผิดหวังใดน่ากลัวไปกว่าความผิดหวังที่พ่อแม่มีต่อตัวลูก
ไม่มีลูกคนไหนอยากทำให้พ่อแม่ของตัวเองผิดหวัง

ทุกครั้งที่พ่อแม่ผิดหวังในตัวลูก
ไม่มีลูกคนไหนที่จะรักพ่อแม่ของเขาน้อยลง
จะมีก็เพียงแต่ลูกที่รักและมองเห็นคุณค่าในตัวเองน้อยลง

"ลูกทุกคนต้องการให้พ่อแม่รักและยอมรับในตัวเขา"
พ่อแม่ควรตระหนักอยู่เสมอว่า...
ไม่ใช่ทุกคนจะเกิดมาเพื่อทำทุกอย่างได้ดีเลิศ
เราทุกคนย่อมมีด้านที่ไม่ถนัดด้วยกันทั้งนั้น
ขึ้นอยู่กับว่าจะไม่ถนัดด้านใด
และไม่ถนัดมากหรือน้อยแค่ไหนเท่านั้นเอง
ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบ

ด้วยเหตุนี้เมื่อลูกพยายามเต็มที่แล้ว เขาอาจจะทำมันไม่ได้ พ่อแม่ควรเข้าใจและยอมรับในสิ่งที่ลูกเป็น และมองเห็นด้านดีอื่นๆ ของลูก มากกว่าจะมาตำหนิและเคี่ยวเข็ญเขาเพียงด้านเดียว

พ่อแม่ควรชื่นชมลูกที่ “ความพยายาม” มากกว่า “ผลลัพธ์” ที่ได้มา เพราะความพยายามเป็นสิ่งที่ลูกควบคุมและพัฒนาได้
แต่ผลลัพธ์เป็นปลายทางที่บางครั้งไม่ได้แปรผันตรงกับความพยายามเสมอไป
เด็กทุกคนไม่ได้เก่งทุกเรื่อง แต่เขาเก่งและมีดีในแบบของเขาเอง
เด็กทุกคนมีคุณค่า ขอเพียงเรามองให้เห็น และดึงคุณค่านั้นออกมาให้เขามองเห็นด้วย ผ่านการชื่นชม ยอมรับในสิ่งที่เขาเป็น

**********

นอกจากนี้ เมื่อลูกทำผิด สิ่งที่ร้ายแรงที่สุดที่พ่อแม่ทำกับลูก อาจจะไม่ใช่การลงโทษดุด่าว่าดี แต่สิ่งที่ร้ายแรงที่สุดคือ “การตัดขาดความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่ลูกกับเขา” ต่างหาก

เมื่อลูกทำผิด พ่อแม่มีสิทธิ์ที่จะโกรธลูก แต่อย่าทำร้ายเขาด้วยการทอดทิ้งตัดสายสัมพันธ์กับเขาเลย เพราะสุดท้ายไม่เพียงแค่บาดแผลที่เกิดขึ้นในใจของลูกจะคงอยู่ตลอดไปแล้ว ตัวเราเองอาจจะเสียใจทีหลังที่ทำเช่นนี้ลงไป ช่องว่างระหว่างความสัมพันธ์คงยากที่จะกลับไปเป็นดังเดิม

**********

เมื่อพ่อแม่รักและยอมรับลูกในแบบที่เขาเป็น
ลูกจึงเรียนรู้ที่จะยอมรับและรักตัวเอง
เขาจะมองเห็นคุณค่าในตัวเองและเรียนรู้ที่จะมองเห็นคุณค่าผู้อื่นต่อไป

ด้วยรักจากใจ
เม
เพจตามใจนักจิตวิทยา