Panyawit School Pattani

https://youtu.be/QvQ_bmwnRLc?feature=shared

พิธีเปิดกีฬาสีเด็กดีปัญญาวิทย์ 2568 Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

มาเป็นครอบครัวเดียวกันค่ะ

ฃอบคุณครูปิ่น Thidarat Rattanalert และพี่พิมแห่ง Plearn Montessori Learning Center and Childcare ที่ให้เกียรตินำกิจกรรมศิลปะด้านในมาทำกับเด็กๆห้องเรียนมอนเทสซอรี่ของเรา…เด็กๆสนุกและมีความสุขมากๆ 💜💙

"วินัย"
คือความสามารถในการควบคุมตัวเอง
ให้ทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำก่อนสิ่งที่อยากทำได้

แม้ว่าจะเบื่อหรือไม่อยากทำ
ก็ยังควบคุมตัวเองให้ทำได้
ซึ่งทำให้เขาสามารถรับผิดชอบต่อตัวเอง
และหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายได้สำเร็จ

วินัยจึงเป็นหัวใจสำคัญของ
การที่เด็กคนหนึ่งจะไปถึง
เป้าหมายที่ตัวเองตั้งไว้ได้

**********

"3 สิ่ง" ที่ทำให้การสอนวินัยเด็กๆ สำเร็จ

❤️ (1) ความสัมพันธ์อันดี

ก่อนจะสอนสิ่งใดให้เด็กๆ
เราควรมีสายสัมพันธ์ที่ดีกับเขาเสียก่อน

สายสัมพันธ์เกิดจากการใช้เวลาร่วมกัน
- ทำกิจกรรมร่วมกัน
เล่น อ่านนิทาน ทำงานบ้าน
- สัมผัสด้วยรัก
อุ้ม กอด บอกรัก

ไม่ใช่เพียงแค่ช่วงเวลาที่ดี
ที่จะทำให้เกิดสายสัมพันธ์อันดี
แต่หมายรวมถึงช่วงเวลาที่ไม่ดีด้วย

ทุกครั้งที่เราโกรธลูก
ลูกโกรธเรา
เราทะเลาะกัน
เสียน้ำตาให้กัน
แล้วเรายอมที่จะขอโทษ
และปรับความเข้าใจเข้าหากัน
เพราะการรักษาสายสัมพันธ์สำคัญกว่า
การหาไว้ใครผิดมากกว่าใคร

สายสัมพันธ์จะแข็งแกร่งขึ้นทุกครั้ง
เพราะสายสัมพันธ์ที่ดีเกิดขึ้นจาก
การร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน

เมื่อสายสัมพันธ์ดี
ลูกจะวางใจในตัวเรา
พร้อมรับฟัง
และ(อยาก)ทำตาม
ในสิ่งที่เราสอนเขา

ในขณะเดียวกันเมื่อสายสัมพันธ์ดี
ทำให้เรารู้จักลูกของเราดี
เราจะวางใจและเชื่อมั่นในตัวเขาเช่นกัน

แม้ในวันที่ลูกเติบโตเป็นวัยรุ่น-ผู้ใหญ่
สายสัมพันธ์คือเครื่องเหนี่ยวรั้ง
ให้เขาอยากทำในสิ่งที่ดีมากกว่าสิ่งที่ไม่ดี
เพราะสายสัมพันธ์ที่ดีทำให้
เขารักและคิดถึงเราเสมอ
ที่สำคัญทำให้เขารักตัวเองเป็น

**********

❤️ (2) ตารางเวลาที่ชัดเจนและทำได้จริง

การกำหนดตารางเวลาที่ชัดเจน
จะช่วยให้เรากับลูกเข้าใจตรงกันว่า
"เวลาไหนควรทำอะไร"
เพื่อลดการสั่ง บ่น ของเรา
และเพิ่มการควบคุมตัวเองของลูก

ซึ่งตารางเวลาที่ดีต้องเกิดจาก
การตกลงกันระหว่างเรากับลูก
ไม่ใช่แค่เราเป็นผู้กำหนดให้อยู่ฝ่ายเดียว

ที่สำคัญทุกคนในบ้านควรมี
ตารางเวลาหลักร่วมกัน
เช่น
- เวลากินข้าว
- เวลาพักผ่อนร่วมกัน

***

ตารางเวลาที่ดีประกอบไปด้วย

1. "กิจกรรมหรืองาน"
ที่ลูกต้องรับผิดชอบที่บ้าน
ขึ้นอยู่กับช่วงวัยของเขา

ต้องเป็นสิ่งที่ไม่ยาก
จนเกินความสามารถเด็ก
เช่น
- นั่งกินข้าวเอง
- อาบน้ำ-แปรงฟัน
- นอน-ตื่นนอนเป็นเวลา
- ทำการบ้าน
- ทำงานบ้าน
- ออกกำลังกาย
- เล่นแล้วเก็บ

***

2. "เวลาที่ชัดเจนและสม่ำเสมอ"

ในข้อนี้ผู้ใหญ่ต้องคอยให้การดูแล
โดยช่วยบอกเวลาให้ช่วงแรกว่า
"ตอนนี้ต้องทำอะไร"
เพราะเด็กๆ อาจจะยังดูเวลาไม่เป็น

แต่การทำกิจกรรม
หรืองานในช่วงเวลาเดิม
ในทุกๆ วันอย่างสม่ำเสมอ
จะทำให้เด็กๆ จดจำว่า
ตัวเองต้องทำอะไรเวลาไหนบ้าง

เด็กบางคนไม่ต้องดูนาฬิกา
แต่สามารถบอกได้ว่า
เวลานี้เขาต้องไปทำอะไร

***

3. "เรียงลำดับกิจกรรมหรืองาน"
ตามความสำคัญอย่างชัดเจน

เพื่อให้เด็กเรียนรู้ว่า
"อะไรควรทำก่อน-หลัง"
เช่น
- ทำการบ้านและงานบ้านให้เสร็จ
ก่อนไปเล่นหรือดูการ์ตูน
- ต้องอาบน้ำและแปรงฟัน
ก่อนจะมาฟังนิทานแล้วเข้านอน

***

4. "ทำเวลาไหนและทำที่ไหน"

เด็กๆ เรียนรู้ "กาลเทศะ"
คือการทำอะไร เวลาไหน ที่ไหน
จากสภาพแวดล้อมที่ชัดเจน
เช่น
- กินข้าวที่โต๊ะอาหาร
ไม่มีหน้าจอ
ไม่มีของเล่น
เพราะกินข้าว เรากินข้าว
และคุยกันได้

- เล่นที่ห้องของเล่น
อิสระภายใต้ขอบเขตที่ชัดเจน
เพื่อให้เด็กๆ ได้รับอิสระที่เหมาะสม

- ห้องนอนไม่มีของเล่น
เพื่อมีไว้สำหรับนอน
มีเพียงตุ๊กตากอดนอนได้
กับนิทาน 1-2 เล่มก่อนนอน

วินัยที่ดี
เริ่มต้นจากสภาพแวดล้อม
ที่ง่ายต่อการสร้างวินัย
นั่นคือ "ชัดเจนจากสภาพแวดล้อม"
แต่ "ไม่ควบคุมกันมากเกินไป"
เพราะการควบคุมถูกกำหนด
โดยธรรมชาติจากห้องต่างๆ
และกิจวัตรว่า...
"เขาทำอะไรเวลาไหนและที่ไหน"

***

5. "มีการกำหนดผลลัพธ์ (Consequence)"
จากการไม่ทำสิ่งจำเป็นก่อนสิ่งสิ่งที่อยากทำ

ทั้งนี้ต้องไม่ใช่เพราะเหตุสุดวิสัยหรือวันพิเศษอะไร

เช่น
⦿ ถ้าเขาเลือกจะไม่กินข้าว
ในช่วงเวลาที่ควรกินข้าว
เราก็จะเก็บอาหารไปเมื่อหมดเวลา
เขาก็จะได้เรียนรู้ว่า...
เขาควรมากินข้าวให้ตรงเวลา
ไม่เช่นนั้นจะต้องทนหิวรอมื้อถัดไป

⦿ ถ้าเขาเลือกเล่นจนเลยเวลาอาบน้ำ
เมื่อเขาอาบน้ำเสร็จก็หมดเวลานิทาน
เขาต้องเข้านอนเลย

⦿ เด็กโตที่เล่นเกมไม่ยอมทำการบ้าน
จากที่เขาจะได้เล่นเกมทุกวัน
อาจจะงดสัปดาห์นั้น
ได้เล่นอีกครั้งสัปดาห์ถัดไป
หรือ จนกว่าจะทำการบ้านจนครบ

***ข้อสังเกต***

เด็กที่มีปัญหาเรื่อง
การทำตามตารางเวลา
มักจะมีปัญหา...
- การควบคุมตัวเอง
- การยับยั้งช่างใจ
- และการจัดการเวลา

ซึ่งเด็กบางคนเกิดจากการ
ไม่เคยฝึกฝนหรือมีประสบการณ์มาก่อน
เมื่อฝึกฝนก็สามารถทำได้
และที่บ้านอาจจะไม่ทำในทิศทางเดียวกัน
เมื่อบ้านเปลี่ยน เด็กเปลี่ยน

แต่เด็กบางคนแม้จะฝึกฝน
มานานแล้วยังทำไม่ได้
อาจจะเป็นเพราะ
เขาอาจจะมีปัญหาบางอย่าง
เช่น
- ด้านสมาธิ
ทำให้ควบคุมตัวเองได้ลำบาก
หรือ
- มีพัฒนาการล่าช้าบางด้าน
ทำให้แก้ปัญหาไม่ได้
กรณีเหล่านี้ควรปรึกษาแพทย์พัฒนาการ
หรือ จิตแพทย์ เพื่อกระตุ้น/บำบัดต่อไป

**********

❤️ (3) ต้นแบบจากผู้ใหญ่ในชีวิต "พ่อแม่"

⦿ "พ่อแม่มีวินัย"
คนในบ้านทำไปในทิศทางเดียวกัน
เราต่างฝึกฝนทำหน้าที่ของเรา
และทำไปด้วยกัน สม่ำเสมอ
เด็กจะซึมซับและเรียนรู้
ที่จะทำสิ่งเดียวกันกับเรา

⦿ "พ่อแม่รักษาเวลา"
ถ้าอยากให้ลูกเป็นคนตรงต่อเวลา
พ่อแม่ต้องทำให้ลูกเห็นเช่นกันว่า
พ่อแม่ก็ตรงต่อเวลา
เช่น
- ไปส่ง-รับลูกตรงเวลา
- ไม่ปล่อยให้ลูกรอเก้อ ถ้าสัญญาอะไรไว้

⦿ "พ่อแม่ต้องให้คุณค่ากับลูก
และสิ่งที่จำเป็นก่อนสิ่งที่ไม่สำคัญ"
เช่น
- ถ้าลูกอยากเล่าอะไรให้เราฟัง
เราจะรับฟังสิ่งที่เขาเล่าอย่างตั้งใจ
และตอบคำถามในสิ่งที่เขาถาม

แต่ถ้าเราติดภารกิจจริงๆ
ให้เราบอกลูกว่า "สิ่งที่ลูกอยากคุยคือเรื่องอะไร"
ให้เราจดเอาไว้เพื่อให้ลูกรู้ว่าเราให้ความสำคัญ
และเพื่อป้องกันลืมเรื่องที่เขาอยากคุยกับเราด้วย
และบอกลูกชัดเจนว่าเราจะคุยกับเขาเมื่อไหร่
เพื่อให้ลูกรู้ว่าพ่อแม่ไม่ลืมและให้ความสำคัญกับเขา

**********

(1) "ความสัมพันธ์อันดี"
(2) "ตารางเวลาที่ชัดเจน ทำได้จริง"
(3) "ต้นแบบที่ดี"

สามสิ่งสำคัญนี้ผนวกกัน
จะช่วยให้เด็กคนหนึ่งเรียนรู้วินัย
คือการรับผิดชอบตัวเอง
และหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายได้

ทั้งนี้กว่าเด็กคนหนึ่งจะเติบโต
ต้องอาศัย...
⦿ "เวลา"
⦿ "ความสม่ำเสมอ"
⦿ และ "ความอดทน"
ของทั้งเราและเขา

❤️ นานแค่ไหนที่เด็กคนหนึ่งจะเกิดวินัย
ถ้าเราเริ่มตั้งแต่วัยเยาว์ (ก่อนวัยรุ่น)
และทำต่อเนื่อง สม่ำเสมอ ไม่ทำๆ หยุดๆ
1 สัปดาห์จะต้องสู้รบปรบมือกันหน่อย
2-3 สัปดาห์จะเกิดการเปลี่ยนแปลง
1 เดือนจะเกิดความเปลี่ยนแปลงชัดเจน
3 เดือนจะง่ายขึ้น
6 เดือนจะเกิดเป็นกิจวัตร
และ 1 ปีขึ้นไปจะเริ่มเกิดเป็นนิสัย

❤️ แต่เด็กโต-วัยรุ่นก็เกิดได้เช่นกัน
หากสภาพแวดล้อมพร้อมเปลี่ยนไปกับเขา
และชัดเจนที่จะพาเขาไปด้วยกัน
เวลาในการลงมือทำไปกับเขา
และสายสัมพันธ์คือคำตอบของทุกสิ่ง

กว่าจะถึงวันนั้นขอให้คุณพ่อคุณแม่
อย่ายอมแพ้ในตัวเราและลูก
อย่าถอดใจกับช่วงเริ่มต้นที่ยากลำบาก
อย่าคิดว่าเป็นไปไม่ได้เพราะผลลัพธ์ใช้เวลา

ถ้าผ่านช่วงเวลานี้ไปได้
เมื่อวันที่ลูกดูแลและรับผิดชอบตัวเองได้
มันคุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ

ด้วยรักจากใจ
เม
เพจตามใจนักจิตวิทยา

🌱ช่วงนี้โรคมือเท้าปากกำลังระบาดหนักในกลุ่มเด็กเล็ก มาช่วยกันดูแลเฝ้าระวังลูกๆของเรากันนะคะ🌱📫

🌱 ตัวอ่อนทางจิตวิญญาณ (The Spiritual Embryo)
คือแนวคิดสำคัญของ ดร.มาเรีย มอนเทสซอริ ที่กล่าวว่า…

“เด็กไม่ได้เพียงเติบโตทางกาย แต่กำลังสร้างมนุษย์คนหนึ่งขึ้นมาใหม่ จากภายในสู่ภายนอก”

หลังคลอด เด็กจึงไม่ใช่แค่ร่างกายที่กำลังโตขึ้น แต่เป็น “ตัวอ่อนทางจิตวิญญาณ” ที่กำลังสร้างตัวตนมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ผ่านการพัฒนาห้าด้านสำคัญ:
1. Movement – การเคลื่อนไหวที่เสรี คือภาษาของจิตใจ
2. Language – เด็กซึมซับภาษาอย่างเป็นธรรมชาติ
3. Intelligence – สติปัญญาไม่ได้ถูกยัดใส่ แต่เด็ก “สร้างขึ้นเอง”
4. Will – เจตจำนงเกิดจากการได้เลือกและได้ลงมือทำ
5. Social & Emotional – เด็กต้องการสังคมที่เต็มไปด้วยความรัก ความเคารพ

✨ เมื่อเราเข้าใจเด็กว่าเขาคือ “มนุษย์ในอนาคต”
เราจะให้เกียรติ ให้เวลา และจัดสิ่งแวดล้อมที่หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณเขาอย่างแท้จริง

“The child is both a hope and a promise for mankind.”
– Dr. Maria Montessori

#มอนเทสซอริ #ตัวอ่อนทางจิตวิญญาณ
#สมาคมมอนเทสซอริแห่งประเทศไทย #เด็กคือความหวังของมนุษยชาติ

มารู้จักร่างกายของเรากันค่า

☘️การทำงานซ้ำ (Repetition) ในแนวทางมอนเทสซอรี่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาเด็กทั้งในด้านร่างกาย จิตใจ และสติปัญญา เพราะมองว่าการเรียนรู้ที่แท้จริงเกิดจากการกระทำที่เด็กเลือกเองและทำซ้ำด้วยความตั้งใจของตนเอง ไม่ใช่การสั่งให้ทำซ้ำ

☘️ประโยชน์ของการทำงานซ้ำในมอนเทสซอรี่

🌸สร้างการเรียนรู้เชิงลึก (Deep Learning)
การทำซ้ำช่วยให้เด็กซึมซับแนวคิด ทักษะ หรือกระบวนการได้อย่างลึกซึ้ง และเกิดความเข้าใจจริง ไม่ใช่เพียงจำได้ชั่วคราว

🌸พัฒนาการประสานมือกับตา (Eye-Hand Coordination)
การทำงานซ้ำโดยเฉพาะกิจกรรมใน Practical Life เช่น งานเทน้ำ งานรดน้ำต้นไม้ ช่วยเสริมทักษะความละเอียด ซึ่งเป็นพื้นฐานของการเขียน การจับดินสอ ฯลฯ

🌸ฝึกสมาธิ (Concentration)
การทำงานซ้ำ ๆ ที่เด็กเลือกเองทำให้เกิดภาวะ “จดจ่อเต็มที่” ซึ่งเป็นภาวะที่มอนเทสซอรี่เรียกว่า Polarization of Attention อันเป็นรากฐานของการเรียนรู้ตลอดชีวิต

🌸เสริมสร้างความมั่นใจในตนเอง
เด็กที่ได้ทำซ้ำ จะรู้สึกว่า “ฉันทำได้!” เมื่อสำเร็จจากความพยายามของตนเอง ทำให้เกิดความภูมิใจและอยากเรียนรู้งานอื่น ๆ ต่อไป

🌸สร้างวินัยในตนเอง (Self-Discipline)
การทำซ้ำช่วยให้เด็กเรียนรู้ขอบเขต การควบคุมตนเอง และการปฏิบัติตามลำดับขั้นตอนโดยไม่ต้องพึ่งคำสั่งจากผู้ใหญ่

🌸พัฒนาทักษะการแก้ปัญหา
เมื่อเด็กเผชิญอุปสรรคในระหว่างการทำงานซ้ำ เขาจะเรียนรู้วิธีแก้ไขด้วยตนเองโดยไม่ต้องมีใครมาช่วยทุกครั้ง

☘️ ดร.มาเรีย มอนเทสซอรี่ ได้กล่าวไว้ว่า “The child who concentrates is immensely happy.”
“เพราะการทำซ้ำจนจดจ่อคือการสร้างความสุขที่แท้จริงในตัวเด็ก”

วันอาทิตย์คุณครูของเราก็มาฝึก เพราะการฝึกฝนทำให้เราแม่นยำขึ้น

ขอขอบคุณอาจารย์ ดร.เกษม เปรมประยูร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ นายธีรวัฒน์ ทองเสนอ นักวิชาการอิสระ นางคณิตตา นวสันชัย นักวิชาการอิสระ ที่ให้เกียรติมาให้ความรู้เกี่ยวกับการเรียนการสอนแบบ Open Approach และ Lesson Study ทางโรงเรียนจะได้นำความรู้ไปสร้างสรรห้องเรียนให้มีคุณภาพแก่เด็กๆต่อไป