Climate Change and Disaster Center

การจำลองเหตุการณ์เขื่อน Saddle แตกในลาวครั้งนี้ ใช้ทฤษฎี Walder & Connor (1997) ใช้ข้อมูลที่สามารถหาได้จากหลายๆส่วน โดยแบ่งเป็น 3 scenarios คือ Scenario 1,2, และ 3 มีการสมมุติ erosion rate 4,2, และ 1 m/hr. ทั้งสามกรณีใช้ปริมาตรกักเก็บ 400 mcm (เนื่องจากเขื่อน D มีความสูง 16 m) นอกจากนี้ใช้ Timeline จากข้อมูลข่าว ABC (เริ่มสังเกตเห็นรอยรั่วซึมตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม เวลา 21.00 น. จนถึงวันที่ 22 กรกฎาคม เวลา 21.00 น.) ผลการจำลองพบว่าความลึกน้ำบริเวณหมู่บ้านด้านล่าง (ประมาณ 30 km จากจุดแตก) มีตั้งแต่ 3-10 m โดยมีความเร็วในการไหลเฉลี่ยประมาณ 2-5 m/s (Max. 18 km/hr.) ในขณะที่บริเวณจุดแตกก่อนที่น้ำจะหลากเข้าแม่น้ำ Xe-Pian มีความเร็วสูงสุดประมาณ 9.5 m/s (34 km/hr) ปริมาณการไหลสูงสุดบริเวณหมู่บ้าน 600-2,000 cms (บริเวณ Floodplain และ ลำน้ำ) จากการจำลองยังพบว่ายอดน้ำสูงสุด (4,800 cms) จากเขื่อนแตกจะเกิดประมาณชั่วโมงที่ 16 (เวลา 12.00 น. วันที่ 23 กรกฎาคม) ซึ่งเป็นเวลาที่ทางการลาวเริ่มประกาศเตือนภัย โดยปริมาณน้ำเริ่มหลากเข้าท่วมหมู่บ้าานตามแบบจำลองตั้งแต่ชั่วโมงที่ 17 (เวลา 13.00 น. วันที่ 23 กรกฎาคม) ดังนั้นระบบเตือนภัยจึงเป็นปัญหาที่สำคัญ ไม่สามารถแจ้งเตือนประชาชนได้ทันต่อการอพยพ จึงเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต และสูญหายกว่า 120 ราย อนึ่งถ้าใช้ Scenario 1-2 ปริมาณน้ำหลากจะมาเร็วกว่า Scenario 3 ซึ่งสถานการณ์จะเลวร้ายยิ่งขึ้น (รอการประเมินจากทางการลาว และ ผู้รับสัมปทาน)

ผมหวังว่าข้อมูลเหล่านี้อาจจะเป็นประโยชน์ต่อผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน

รศ. ดร. เสรี ศุภราทิตย์ ศูนย์การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ และภัยพิบัติ ม.รังสิต