คุณมัมเปิ้ล เล่าเรื่องเรียน

คุณมัมเปิ้ล เล่าเรื่องเรียน ที่ปรึกษาช่วยลูก ม.ปลาย ม.ต้น วางแผนอนาคตสู่ที่เรียนที่ใช่

10/05/2026

ลูกเรียนสายศิลป์ เรียนต่อคณะไหนดี #เรียนต่อ #อาชีพในอนาคต #พ่อแม่ลูก

09/05/2026

#อาชีพในอนาคต #อนาคตลูก

ลูกอยู่ ม.4-5 เริ่มกังวลรอบพอร์ต พ่อแม่ควรเริ่มยังไงดี?คำว่า "รอบสะสมผลงาน (Portfolio)" เริ่มรู้สึกเข้าใกล้(ลูกและเรา)มา...
09/05/2026

ลูกอยู่ ม.4-5 เริ่มกังวลรอบพอร์ต พ่อแม่ควรเริ่มยังไงดี?

คำว่า "รอบสะสมผลงาน (Portfolio)" เริ่มรู้สึกเข้าใกล้(ลูกและเรา)มากขึ้นทุกที เปิดเทอมนี้ ลูกก็จะขึ้น ม.4 ม.5 แล้ว รู้สึกยังไม่ค่อยมีผลงาน ไม่รู้จะเริ่มเก็บผลงานตรงไหน? หรือกลัวว่าที่ทำอยู่มันจะ "ใช่" จะมีน้ำหนักมากพอหรือจะมีลุ้น “คณะในฝัน” รึป่าว? ใช่มั้ยคะ

วันนี้ "คุณมัมเปิ้ล" มีแนวทางช่วยให้คุณพ่อคุณแม่ลด “ความกังวล” ให้กลายเป็น "แผนงาน" ที่ชัดเจนมาฝากกันค่ะ

1. เป็น "พื้นที่ปลอดภัย" และรับฟังความกังวลของลูก
อย่างแรก เมื่อลูกเดินมาบอกว่า "กังวล" นั่นคือสัญญาณที่ดีค่ะ แปลว่าเขารับผิดชอบและเริ่มคิดถึงอนาคต สิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ควรทำ คือ รับฟังโดยไม่กดดัน
❌ "เห็นไหม บอกแล้วให้ทำตั้งนานแล้ว"
✅ "กังวลส่วนไหนมากที่สุด บอกพ่อแม่ได้นะ เดี๋ยวเราช่วยกันหาข้อมูล"
💚 ทริคคุณมัม : คุณพ่อคุณแม่ลองค้นหา “เกณฑ์รอบพอร์ตคณะที่เราแอบเล็งไว้” แล้วอ่านข้อมูลดูกันเองก่อน ว่า ผลงานที่ต้องมี คืออะไรบ้าง? ถ้างงหรือหาไม่เจอ ทักคุณมัมเปิ้ลมาได้นะคะ เดี๋ยวช่วยหาและอธิบาย ศัพท์แนว TCAS เหล่านั้นให้ค่ะ 🥰

2. ชวนลูกหา "เข็มทิศ" (Self-Discovery)
รอบพอร์ตไม่ใช่แค่การรวมเกียรติบัตร แต่มันคือการโชว์ "ตัวตน" และ "ความตั้งใจจริง" (Passion)
• ลองชวนลูกคุยว่า วิชาไหนที่เรียนแล้วมีความสุข? กิจกรรมไหนที่ทำแล้วลืมเวลา?
• ถ้าลูกยังไม่รู้ ให้เริ่มจาก "สิ่งที่ไม่ชอบ" ก่อนก็ได้ค่ะ เพื่อตัดช้อยส์ให้แคบลง
• ลองแบบทดสอบบุคลิกภาพ
•ถ้ามีแนวคณะในใจ : ให้ลองไปงาน Open House คณะ/มหาวิทยาลัยนั้นๆ เพื่อให้เห็นภาพอาชีพในอนาคตที่ชัดขึ้น (ส่วนใหญ่1วันจะลึกไปเลย1คณะหรือทุกคณะแต่1มหาวิทยาลัย) ถ้าดีก็รับมาต่อยอด ถ้าไม่โอเคก็ตัดช้อยส์นี้แบบสบายใจขึ้นทั้งบ้าน
•ถ้ายังไม่รู้จะเริ่มยังงัย : ลองไปงานที่เน้น Workshop และได้คุยกับรุ่นพี่ นิสิต/นศ.สายตรงทีละหลายๆ คณะ หลายๆ มหาวิทยาลัย แล้วกลับไปเตรียมตัวต่อ

3. กางระเบียบการ "รอบ 1" ของปีที่ผ่านมา
ความกังวลมักเกิดจากการ "ไม่รู้"
วิธีแก้ คือ การหาความจริงหรือเกณฑ์จริงที่รับปีล่าสุด
• ชวนลูกเข้าไปดูเว็บไซต์ทปอ. หรือเว็บของมหาวิทยาลัย ดูเกณฑ์ TCAS รอบ 1 ย้อนหลัง 1-2 ปี
• ดูว่าคณะที่ลูกสนใจ เขาเน้นอะไร?
- เกือบทุกคณะ พิจารณาผลงาน ภาวะผู้นำ จิตอาสา (ควรมี แต่อาจจะไม่ใช่ผลงานที่สำคัญลำดับแรกๆ) ประธาน-สภานักเรียน เหรัญญา สต๊าฟงาน ธนาคารโรงเรียนหรือเยาวชนต่างๆ
- บางคณะเน้นเกรด (GPAX)
- บางคณะเน้นผลงานวิชาการ โครงงาน/สอวน. /การแข่งขันระดับประเทศ/นานาชาติ/ฝึกงานกับ รพ. ศาลหรือหน่วยงานรัฐขั้นต่ำกี่ ชม. กี่วัน บางที่เน้นกิจกรรมจิตอาสา
- บางคณะต้องมีคะแนนสอบภาษาอังกฤษ (IELTS/TOEIC) เช่น แพทย์ รามา ปี 70 นี้ ต้องใช้ข้อสอบ UCAT ด้วย เป็นต้น
• จดออกมาเป็น Check-list: อะไรที่เรามีแล้ว? อะไรที่ยังขาด?แล้วมาบริหารจัดการตารางชีวิตกับการเรียนในเทอมปกติของลูกว่า ไหวมั้ย ทันมั้ย ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่?

4. วางแผนเก็บ "Story" ไม่ใช่แค่ "กระดาษ"
การมีเกียรติบัตร 100 ใบ ไม่สู้การมีผลงาน 5 ชิ้นที่สะท้อนว่า "ลูกเหมาะกับคณะนี้จริงๆ"
• ม.4: เน้นการค้นหาตัวเองและร่วมกิจกรรมหลากหลาย (Generalist) หรือเน้น Workshop แนว Skill-base Certificate
• ม.5: เริ่มเจาะจงกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับคณะที่อยากเข้า (Specialist) เช่น อยากเข้าวิศวะ ต้องมีโปรเจกต์โครงงาน หรืออยากเข้าสายอาร์ต ต้องเริ่มรวบรวมชิ้นงาน (Art Work)
💚 ทริคคุณมัมเปิ้ล : ให้ลูกเก็บภาพที่มีตัวเองทำกิจกรรม และจด "สิ่งที่ได้เรียนรู้" จากแต่ละกิจกรรมไว้ด้วย เพราะในพอร์ต กรรมการจะเน้นพิจารณา ส่วนนี้สำคัญมากค่ะ

5. สนับสนุน "เครื่องมือ" และ "กำลังใจ💚"
หน้าที่ของพ่อแม่ คือ ฝ่ายสนับสนุน
• สนับสนุนเรื่องอุปกรณ์ หรือคอร์สเรียนเสริมที่ลูกสนใจจริงๆ ยุคนี้ ถ้าจ่ายเพื่อลูกคือต้องดูด้วยว่าคุ้มมากๆ
• ช่วยจัดตารางเวลา ไม่ให้ลูกทำกิจกรรมมากจนเสียการเรียน (เพราะเกรดยังเป็นประตูบานแรกเสมอ) แต่ไม่ควรตึงเรื่องทำเกรดจนลูกเครียด เพราะรอบพอร์ต เกรดเฉลี่ย = บัตรผ่าน 4.00 ไม่ได้เท่ากับ ติดรอบพอร์ตชัวร์
• ย้ำกับลูกเสมอว่า "พอร์ตที่ดีที่สุด คือพอร์ตที่เป็นตัวเราที่สุดและผลงานต้องตรงประเด็น" ไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร

💚จากใจคุณมัมเปิ้ล….
รอบพอร์ตไม่ใช่การวิ่งร้อยเมตร แต่คือ การวิ่งทางไกลค่ะ การที่ลูกเริ่มกังวลตอน ม.4-5 เป็นเรื่องดีและเรายังมีเวลาเหลือมากพอที่จะปั้นพอร์ตให้ตรงประเด็น
ขอแค่เราอยู่เคียงข้าง คอยเป็นโค้ชและกองเชียร์ที่เข้าใจ เท่านี้ลูกก็มีชัยไปกว่าครึ่งแล้วค่ะ🥰

💚 สู้ๆ นะคะคุณพ่อคุณแม่ มัมเปิ้ลเป็นกำลังใจให้ ให้อยากปรึกษา คอมเม้นท์/ทักมาถามได้เลยนะคะ

06/05/2026

คุณมัมและพี่ๆ เจ ทุกคน จะคอยดูแลอนาคตของเด็กๆ จนกว่าจะมีคำว่า “ยืนยันสิทธิ์” รักเด็กๆทุกคนนะคะ

05/05/2026

เราควรเลือกอะไรดี? #สอบเข้าม1 #สอบเข้าม4 #เรียนต่อ

05/05/2026

สายวิทย์ กับ สายศิลป์
เลือกยังงัยดีคะ?

ทำไมถึงสละสิทธิ์ ตอนนั้นพ่อแม่ว่างัย? ตอนนี้ทำงานอะไร? รีวิวชีวิตรุ่นพี่ J หลัง สอบติดแพทย์(ตัวจริง)….แต่!! สละสิทธิ์ คุ...
04/05/2026

ทำไมถึงสละสิทธิ์ ตอนนั้นพ่อแม่ว่างัย? ตอนนี้ทำงานอะไร?
รีวิวชีวิตรุ่นพี่ J หลัง สอบติดแพทย์(ตัวจริง)….แต่!! สละสิทธิ์
คุณมัมเปิ้ล จะมาเล่าให้ฟังค่ะ🥰

วันนี้ พี่แฟ้ม J14 มาเยี่ยมและพูดคุยกับน้องๆ J23
คุณพ่อคุณแม่ลองมาอ่านดูกันนะคะ

พี่แฟ้ม : ดีคับน้องๆ พี่ชื่อ พี่แฟ้ม นะ😊
จบ ม.6 รร.ประสาทวิทยาคาร จ.สุรินทร์
เคยสอบติดแพทย์ CPIRD (ตัวจริง)
แต่ !! ตัดสินใจ สละสิทธิ์

คุณมัม : แล้วเหตุผลที่สละสิทธิ์คืออะไรคับ
แชร์ให้น้องๆ ฟังหน่อย?

พี่แฟ้ม : เพราะตอน ม.4 เริ่มรู้ตัวเองว่า
ชอบวิชาคณิต ฟิสิกส์
ส่วนวิชาสังคม ไม่ค่อยถนัด😅
ผมเคยดูหนังเรื่องนึงแล้ว รู้สึกว่า การได้ทำงานที่ Google มันเท่ห์และคงจะน่าสนุกมากๆ เลยได้เริ่มรู้ว่า จริงๆแล้ว ความฝันผม คือ อยากเรียน วิศวะ ลาดกระบัง (ลงคอร์ส J วิศวะฯ) ส่วนพี่หมอกาย รร.เดียวกัน (ลงคอร์ส J MED) ตอนนี้ก็จบหมอแล้ว กำลังเรียนแพทย์เฉพาะทาง
แต่ที่ผมยื่น แพทย์ เพราะพ่อกับแม่และทุกคนรอบตัว อยากให้เรียนแพทย์
พอสอบติดก็ไปสัมภาษณ์ วันที่สอบติดตัวจริง ก็ถามตัวเองว่า
เราจะเป็นแพทย์ได้จริงๆมั้ย?……
เพราะลึกๆ แล้ว ตัวผมไม่ได้อินกับคำว่า “แพทย์หรือหมอ” ขนาดนั้น
ไม่ได้อินกับการอยากมีชีวิตการทำงานใน รพ.
และลองวาดภาพตัวเองในหัวดูแล้วว่า…….
ถึงผมได้เป็น “หมอ” จริงๆ ก็คิดว่าตัวเองคงทำได้ไม่ดีเท่าคนที่เค้าอินกว่าเรา
หรือ ถ้าเรียนไปแล้วซิ่วมันคงเสียทั้งโอกาสและเวลา
และเราควรเปิดโอกาสให้คนที่เค้าติดสำรอง
แต่ตั้งใจกว่าเราจะดีกว่า
ผมเลยตัดสินใจ “สละสิทธิ แพทย์ (ตัวจริง)” ไป

คุณมัม : ตอนที่ตัดสินใจบอกพ่อกับแม่ เค้ารู้สึกหรือพูดกับเราว่ายังงัยบ้าง?

พี่แฟ้ม : ผมรู้สึกว่าตัวเองยังโชคดีที่ “ครอบครัว” เข้าใจและให้เกียรติการตัดสินใจของผมในครั้งนั้น
ทั้งๆที่วันนั้น คะแนนสอบที่ไว้ยื่น(รอบ 3 Admission) ”วิศวะ ลาดกระบัง“ ยังไม่ออกด้วยซ้ำ (ยังต้องลุ้นและเสี่ยงว่าจะสอบติดมั้ย?)
วันนั้นพ่อกับแม่บอกกับผมว่า….
ก็ “เสียดายมากๆ”
แต่ถ้าคำว่า “วิศวกร” มันเป็น “ความสุข” ของลูก
พ่อกับแม่ก็เชื่อมั่นในตัวลูกเสมอ

สรุป พี่แฟ้มก็ “สอบติด” และได้เรียนคณะในฝัน “วิศวะลาดกระบัง” ค่ะ

🥰 ตอนนี้พี่แฟ้ม ทำงาน เป็น “วิศวกร” องค์กรชั้นนำของประเทศ ในระดับ senior software engineering ด้วยอายุเพียงแค่ 28 ปี ได้ค่าตอบแทน เฉียดแสนต่อเดือน

💚 มีความสุขกับการตื่นมาเพื่อได้ทำงานที่มีความท้าทาย ได้อยู่ท่ามกลางคนเก่งๆ มีเวลาในการใช้ชีวิต มีเวลาเล่มเกม เต้น ออกกำลังกาย และได้กลับบ้านที่สุรินทร์เมื่อมีโอกาส

ใครอ่านถึงตรงไหนนี้แล้ว คิดเห็นยังงัยบ้าง กดแชร์โพสต์นี้หรือคอมเม้นท์มาบอกกันได้นะคะ?

ถ้าเป็น “ลูกเรา” เราจะเสียดายมั้ย? จะยื้อ หรือ จะปล่อย

"อาชีพที่มั่นคง" กับ อาชีพที่ลูก "รัก" และ "เก่ง" จนสามารถสร้างมูลค่าและคุณภาพชีวิตที่ดีได้ด้วยตัวเค้าเองนั้น
อาจจะเป็น อาชีพเดียวกัน หรือถ้าวันนั้นต้องเลือก แล้วจะเลือกทางไหน?

💚ขอขอบคุณพี่แฟ้ม J14 ที่มาสร้างแรงบันดาลใจให้น้องๆ J23 ในค่าย J Summer Camp ปีนี้มากๆเลยค่ะ

#แพทย์ #วิศวะ #ค้นหาตัวเอง

03/05/2026

จากพี่ค่าย J14 ถึง น้องค่าย J23 #แพทย์ #วิศวะ

02/05/2026

ที่อยู่

328 อาคาร J Knowledge ชั้น 1 ม. 19 ต. ศิลา อ. เมือง
Khon Kaen
40000

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

รับทราบข่าวสารและโปรโมชั่นของ คุณมัมเปิ้ล เล่าเรื่องเรียนผ่านทางอีเมล์ของคุณ เราจะเก็บข้อมูลของคุณเป็นความลับ คุณสามารถกดยกเลิกการติดตามได้ตลอดเวลา

ทางลัด

แชร์