Algal and Cyanobacterial Research Laboratory CMU

25/10/2025

ธ สถิตในดวงใจไทยนิรันดร์
ขอน้อมเสด็จสู่สวรรคาลัย

พระผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย

สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง

ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ธ สถิตในดวงใจไทยตราบนิรันดร์

ข้าพระพุทธเจ้า คณะกรรมการสภามหาวิทยาลัย ผู้บริหาร คณาจารย์ บุคลากร นักศึกษาเก่า และนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่

10/09/2025

ภาพบรรยายกาศบางส่วน ของงานประชุมเผยแพร่โครงการ “บัญชีรายการสาหร่ายขนาดใหญ่ที่มีศักยภาพการ ใช้ประโยชน์และมูลค่าทางเศรษฐกิจ” และการอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง “สาหร่ายขนาดใหญ่ที่บริโภคได้: ความสำคัญและการจัดจำแนก”
เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2568 ณ อาคาร 40 ปี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
โดยเอกสารเผยแพร่โครงการฯ เอกสารประกอบการอบรมฯ และวิดีโอบรรยาย

เรื่อง “แหล่งที่อยู่ของสาหร่ายน้ำจืดขนาดใหญ่ในประเทศไทยและการจัดจำแนก”
โดย ผศ.ดร. สรฉัตร เทียมดาว คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี

เรื่อง “ระบบนิเวศของสาหร่ายทะเลในประเทศไทยและการจัดจำแนก”
โดย ผศ.ดร. จันทนา แสงแก้ว คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

เรื่อง “ความสำคัญและการใช้ประโยชน์จากสาหร่ายขนาดใหญ่”
โดย รศ.ดร. ชยากร ภูมาศ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

รับชมได้ที่ลิ้งค์ด้านล่างนี้
https://cmu.to/Da1ma

09/09/2025

สาหร่าย (ไซยาโนแบคทีเรีย) สะพรั่ง ep. 3 (finale) แนวทางการกำจัดสารพิษ Microcystins ในแหล่งน้ำ
สารพิษไมโครซิสตินส์ (Microcystins; MCs) เป็นสารที่สร้างได้จากไซยาแบคทีเรียหลายชนิด มีความเสถียรสูง ทนต่อความร้อนและการสลายตัวทางธรรมชาติ ค่าครึ่งชีวิต (half-life) ของ MCs ในแหล่งน้ำธรรมชาติอยู่ในช่วงประมาณ 4 – 22 วัน อาจใช้เวลาน้อยกว่าหรือยาวนานกว่านี้ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย เช่น แสงแดด อุณหภูมิ จุลินทรีย์ในแหล่งน้ำ และสภาพแวดล้อมอื่นๆ ที่พบสารพิษดังกล่าว MCs ที่อยู่บริเวณผิวน้ำที่มีแสงแดดจัด จะสลายเร็วกว่า MCs ที่ตกตะกอนสู่ด้านล่างแหล่งน้ำที่ลึกและมืด หากแหล่งน้ำมีจุลินทรีย์ที่ย่อยสลาย MCs ได้ สารพิษก็จะลดลงหรือสลายได้เร็วกว่าแหล่งน้ำอื่น
การจัดการ MCs ในแหล่งน้ำจึงเป็นประเด็นสำคัญทั้งในด้านสิ่งแวดล้อมและสาธารณสุขโดยเฉพาะในพื้นที่ที่ใช้แหล่งน้ำเพื่อการเกษตรและอุปโภคและบริโภค วิธีการกำจัดไซยาโนแบคทีเรียด้วยวิธีทางกายภาพและเคมี มักจะทำให้เซลล์แตกและปลดปล่อย MCs สู่แหล่งน้ำ แต่ไม่สามารถลดหรือกำจัด MCs ได้ด้วย ต้องใช้วิธีการอื่นซึ่งมีแนวทางดังนี้
1. การกำจัดด้วยวิธีทางกายภาพ (Physical methods)
การกรองทรายร่วมกับการตกตะกอนด้วยสารส้ม หรือเหล็ก เพื่อลดจำนวนเซลล์ไซยาโนแบคทีเรียในน้ำก่อนเซลล์แตก สามารถป้องกันการปล่อยสารพิษได้ ส่วนการกรองด้วยเมมเบรน (Ultrafiltration, Nanofiltration, Reverse osmosis) สามารถกรอง MCs ได้อย่างมีประสิทธิภาพ เหมาะสำหรับระบบการผลิตน้ำดื่มและระบบการผลิตน้ำในระดับอุตสาหกรรม
2. การดูดซับและออกซิเดชันทางเคมี (Chemical/Adsorption & Oxidation)
การใช้ถ่านกัมมันต์ (Activated carbon) เป็นเทคนิคมาตรฐานสำหรับดูดซับสารพิษที่ละลายน้ำ นอกจากนี้ การใช้โอโซน (Ozone) คลอรีน (HOCl/OCl⁻) และกระบวนการออกซิเดชันขั้นสูง (UV/H2O2, Photocatalysis) สามารถทำลายโครงสร้างของ MCs ได้มากกว่า 90% เมื่อใช้ความเข้มข้นและเวลาเหมาะสม
3. การย่อยสลายทางชีวภาพ (Biodegradation)
จุลินทรีย์บางชนิด เช่น Bacillus spp., Sphingomonas spp. และ Paucibacter toxinivorans สามารถย่อยสลาย MCs กลายเป็นสารที่ไม่เป็นพิษได้ ส่วนการใช้ระบบบึงบำบัด (Constructed wetlands) ที่มีพืชน้ำและจุลินทรีย์ร่วมกันช่วยลดสารพิษได้อย่างต่อเนื่องและเหมาะสำหรับการจัดการระยะยาว
สำหรับกระบวนการผลิตน้ำประปาโดยใช้แหล่งน้ำดิบหรือแหล่งน้ำผิวดินที่เกิดปรากฏการณ์สาหร่ายหรือไซยาโนแบคทีเรียสะพรั่ง สารพิษจะถูกกำจัดหรือลดลงไปในระหว่างขั้นตอนการผลิต ตั้งแต่ขั้นตอนการตกตะกอนหนักและแยกสารแขวนลอย (Coagulation & Sedimentation) การกรอง (Filtration) การดูดซับด้วยถ่านกัมมันต์ (Activated carbon) การออกซิเตชัน (Oxidation) ด้วยโอโซนและคลอรีน (Ozone & Chlorine) ทำให้ผู้บริโภคใช้น้ำประปาสำหรับอุปโภคบริโภคได้อย่างปลอดภัย
โดยสรุป การจัดการสารพิษ Microcystins ในแหล่งน้ำควรใช้หลายเทคโนโลยีร่วมกัน ที่สำคัญคือการป้องกันและเฝ้าระวัง (Prevention & Monitoring) ไม่ให้เกิดปรากฏการณ์ไซยาโนแบคทีเรียนสะพรั่ง โดยควบคุมปริมาณสารอาหารไนโตรเจนและฟอสฟอรัส การดักจับเซลล์ก่อนเซลล์แตกและตรวจติดตามสารพิษอย่างสม่ำเสมอช่วยป้องกันการปนเปื้อน MCs ในระบบการผลิตน้ำดื่ม วิธีการเหล่านี้เมื่อวางแผนร่วมกันสามารถลดความเสี่ยงต่อสุขภาพและสิ่งแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน

แหล่งอ้างอิง (บางส่วน)
https://doi.org/10.1007/s40726-022-00215-w
https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2024.121707
https://doi.org/10.1038/s41598-024-61802-z
https://doi.org/10.1007/s10811-022-02701-6
https://doi.org/10.1002/lol2.10300

Microcystin poses a serious threat to aquatic ecosystems and human health. There is a pressing need to understand the production, movement, and storage of microcystin in lakes. We constructed a conce...

04/09/2025

สาหร่าย (ไซยาโนแบคทีเรีย) สะพรั่ง ep. 2 การควบคุมและลดปริมาณ cyanobacterial bloom ในหล่งน้ำธรรมชาติ
การควบคุมปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่งได้อย่างมีประสิทธิภาพนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ก่อนอื่นควรทราบถึงที่มาของการสะพรั่ง ซึ่งจาก ep. 1 ระบุว่าปัจจัยสำคัญเกิดจากสารอาหารที่จำเป็นต่อสาหร่าย เช่น ฟอสฟอรัส และไนโตรเจนที่มีมากในแหล่งน้ำ และปัจจัยทางกายภาพ เช่น แสงแดดและอุณหภูมิ การควบคุมหรือลดโอกาสการเกิด cyanobacterial bloom ในแหล่งน้ำธรรมชาติที่ได้ผลดีเยี่ยมในระดับห้องปฏิบัติการ คือการควบคุมสารอาหารไม่ให้มีปริมาณสูงจนส่งเสริมการเจริญของไซยาโนแบคทีเรียได้ แต่สารอาหารในแหล่งน้ำธรรมชาตินั้นมีที่มาได้ทั้งจากในแหล่งน้ำเองและพื้นที่โดยรอบแหล่งน้ำ ซึ่งหากสารอาหารมาจากในแหล่งน้ำเป็นหลัก มักจะมีระดับสารอาหารไม่สูง เนื่องด้วยระบบนิเวศสามารถรักษาสมดุลการเกิดและใช้สารอาหารได้ (ขึ้นอยู่กับขนาดของแหล่งน้ำ กรณีที่เป็นแหล่งน้ำขนาดเล็ก หากมีการสะสมตะกอนในแหล่งน้ำเป็นระยะเวลายาวนานหลายปี แหล่งน้ำจะมีโอกาสเกิดสารอาหารโดยเฉพาะฟอสฟอรัสในปริมาณสูงจนทำให้เกิด algal หรือ cyanobacterial bloom ในแหล่งน้ำได้) แต่ที่พบได้ทั่วไปคือแหล่งน้ำมีการใช้พื้นที่โดยรอบเพื่อการดำรงชีวิต ทั้งการทำเกษตรกรรม หรือมีชุมชน บ้านเรือน หรือผู้คนหนาแน่น ทำให้มีโอกาสที่สารอาหารที่มากเกินไปจะลงสู่แหล่งน้ำ ไม่ว่าจะเป็นน้ำที่มีแหล่งที่มา เช่น น้ำทิ้งที่ปล่อยสู่แหล่งน้ำโดยตรง และน้ำที่ไม่มีแหล่งที่มา ซึ่งถูกน้ำฝนชะมาลงสู่แหล่งน้ำก็มักจะมีสารอาหารในปริมาณสูง แต่หากเป็นแหล่งน้ำที่ไม่มีการใช้พื้นที่โดยรอบ น้ำฝนในปริมาณมากจะทำให้แหล่งน้ำมีสารอาหารที่เจือจางลง
การบำบัดน้ำทิ้งให้มีคุณภาพในระดับที่ปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติได้ เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการลดสารอาหาร และหากในแหล่งน้ำธรรมชาติมีสิ่งที่ช่วยดูดซับหรือลดสารอาหารในแหล่งน้ำ ก็จะยิ่งช่วยควบคุม cyanobacterial bloom ได้อย่างดี
วิธีทางชีวภาพ (biological method) จัดเป็นวิธีที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่นการใช้พืชน้ำซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถใช้สารอาหารเพื่อการเจริญได้เช่นเดียวกับสาหร่ายและไซยาโนแบคทีเรีย มีพืชน้ำหลายชนิดที่ดูดซับสารอาหารได้เก่ง เช่น ผักตบชวา จอก ธูปฤาษี สาหร่ายหางกระรอก บัว แม้ไซยาโนแบคทีเรียจะใช้สารอาหารได้เร็ว แต่พืชน้ำใช้สารอาหารได้มากกว่าประมาณ 10 เท่า เมื่อเปรียบเทียบจากอัตราการใช้สารอาหารในแหล่งน้ำ (จากการทดลองในห้องปฏิบัติการ) พบว่าพืชน้ำมีอัตราการใช้ไนโตรเจนและฟอสฟอรัส ~2–5 mg/L/day และ ~0.5–1.5 mg/L/day ส่วน Microcystis นั้นอยู่ที่ ~0.2–0.5 mg/L/day และ 0.02–0.05 mg/L/day ในแหล่งน้ำควรมีทั้งพืชลอยน้ำ (floating plants) ซึ่งดูดซับสารอาหารได้ดี มีพืชใต้น้ำ (submerged Plant) หรือพืชโผล่เหนือน้ำ (emerged Plant) ช่วยทั้งดูดซับสารอาหารและลดปริมาณตะกอนใต้น้ำและปล่อยสารยับยั้งการเจริญของไซยาโนแบคทีเรีย และพืชชายน้ำหรือพืชริมน้ำ (marginal plants) ช่วยดักตะกอนที่จะลงสู่แหล่งน้ำได้ ถือเป็นการป้องกันและควบคุมสารอาหารและ cyanobacterial bloom ในระยะยาวร่วมกับการติดตามตรวจสอบคุณภาพน้ำในแหล่งน้ำอย่างต่อเนื่อง
วิธีทางกลหรือทางกายภาพ (physical method) และวิธีทางเคมี (chemical method) สามารถช่วยลดปริมาณสาหร่ายและไซยาโนแบคทีเรียได้อย่างมีประสิทธิภาพเช่นกัน แต่วิธีเหล่านี้เหมาะสำหรับการจัดการระยะสั้น หากจะนำมาใช้ในระบบนิเวศแหล่งน้ำจะต้องมีข้อมูลหลายประเด็นมาประกอบการพิจารณารวมทั้งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตอื่นๆ อีกทั้งหากต้องการใช้น้ำจากแหล่งน้ำที่เกิด cyanobacterial bloom เพื่อการอุปโภคหรือบริโภค จะต้องมีการตรวจสอบและจัดการสารพิษจากไซยาโนแบคทีเรียต่อไป
โปรดติดตามต่อใน ep. 3 finale

แอดมินแถมให้ -ยังมีสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในระบบนิเวศแหล่งน้ำที่มีความสัมพันธ์แบบศัตรูคู่แค้นสามารถควบคุม Microcystis ได้ เช่น ไวรัส แบคทีเรีย ฟังไจ แพลงก์ตอนสัตว์ และปลากินพืช หากจัดการแข่งขันการกำจัด Microcystis ในระดับห้องปฏิบัติการ พบว่ามงลงที่แบคทีเรีย (2-5 วัน) รองลงมาคือไวรัส (3-7 วัน) ตามด้วยฟังไจ (5-10 วัน) ส่วนแพลงก์ตอนสัตว์และปลากินพืชนั้น ทำได้เพียงช่วยควบคุมปริมาณสาหร่ายและไซยาโนแบคทีเรียก่อนที่จะเกิดการสะพรั่ง และหากในแหล่งน้ำมีปลามากเกินไปย่อมส่งผลต่อคุณภาพน้ำ นอกจากนี้ปลาบางชนิด เช่น ปลานิล มีความกวนอยู่ในตัว ชอบกวนตะกอนพื้นท้องน้ำซึ่งทำให้แหล่งน้ำมีฟอสฟอรัสเพิ่มได้-
Ep. 2 แหล่งอ้างอิง (บางส่วน)
https://doi.org/10.1071/MF23149
https://doi.org/10.1016/j.watres.2024.121122
https://doi.org/10.1007/s00253-024-13260-w
https://doi.org/10.1007/s12275-024-00115-2
https://doi.org/10.1016/j.ecoenv.2024.117348
ภาพประกอบ: ศิลปิน YummyBuum/Shutterstock.com วันที่เผยแพร่ภาพ 31 กรกฎาคม 2568

26/08/2025

สาหร่าย (ไซยาโนแบคทีเรีย) สะพรั่ง ep. 1
ปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่ง (Algal bloom) เกิดจากไซยาโนแบคทีเรีย (cyanobacteria) หรือสาหร่าย (algae) ที่เจริญเติบโตและแพร่กระจายในรูปแบบการรวมกลุ่มกันเป็นโคโลนี (colonies) แผ่น (mats) และคราบ (scums) เป็นต้น มักปรากฏเป็นสีเขียว หรือสีอื่นๆ โดยขึ้นอยู่กับชนิดและรงควัตถุภายในเซลล์ของไซยาโนแบคทีเรียหรือสาหร่ายที่เกิดปรากฏการณ์ดังกล่าว
สภาพแวดล้อมบางอย่างในแหล่งน้ำสามารถเร่งการเจริญของไซยาโนแบคทีเรียและสาหร่ายให้เพิ่มจำนวนได้อย่างรวดเร็ว ปัจจัยสำคัญมาจากสารอาหาร เช่น ฟอสฟอรัส และไนโตรเจนที่มีมากในแหล่งน้ำ และอากาศที่อบอุ่น ได้รับแสงแดดเพียงพอ มักจะเกิดมากในบริเวณแหล่งน้ำนิ่ง เป็นปัญหาสำคัญต่อการดำรงชีวิตของสัตว์น้ำในแหล่งน้ำ นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดกลิ่นและรสที่ไม่พึงประสงค์ของน้ำ และทำให้ความสวยงามของแหล่งน้ำลดลง
ปรากฏการณ์สาหร่ายสะพรั่งที่เกิดจากไซยาโนแบคทีเรีย เรียกว่า Cyanobacterial bloom หนึ่งในไซนาโนแบคทีเรียที่พบได้บ่อยในปรากฏการณ์นี้คือ Microcystis aeruginosa Kützing ซึ่งสามารถพบได้ทั่วไปในแหล่งน้ำจืดทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย
Microcystis มาจากคำว่า micro- + คำว่า κύστις เป็นคำกรีกโบราณ หมายถึง bladder รวมกันแล้วแปลเป็นไทยก็คงใกล้เคียงกับ ถุงใบน้อย ถุงจิ๋วๆ ส่วน aeruginosa หมายถึง infected หรือสื่อถึงมีพิษ
รวมชื่อสกุลและชนิด = ถุงใบจิ๋วที่มีพิษ
Microcystis และไซยาโนแบคทีเรียอีกหลายชนิดสามารถสร้างสารพิษ (cyanotoxins) ที่มีผลต่อสิ่งมีชีวิตอื่นได้ โดยเฉพาะสารพิษที่ชื่อ microcystins
Microcystins เป็นเพปไทด์พิษที่มีความเสถียรสูงในสิ่งแวดล้อม ละลายน้ำได้ (water-soluble) ทนต่อความร้อนและกรด–ด่าง ไม่ถูกทำลายได้ง่าย หากในแหล่งน้ำเกิด cyanobacterial bloom จากไซยาโนแบคทีเรียที่สร้างสารพิษ microcystins จะทำให้สัตว์และมนุษย์มีความเสี่ยงต่อสุขภาพได้ทั้งทางตรงและทางอ้อม
หากได้รับสารพิษโดยตรงจากการบริโภค ปริมาณสารพิษที่ทำให้มนุษย์เกิดอาการจากความเป็นพิษแบบเฉียบพลัน อ้างอิงจากการทดลองในหนูทดลอง คือ 0.5-5 mg (สารพิษ)/kg (น้ำหนักตัวของผู้บริโภค) ส่วนผลต่อสัตว์ที่อยู่ในระบบนิเวศเดียวกับไซยาโนแบคทีเรียที่สร้างสารพิษนั้นขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ ทั้งประเภทและลักษณะการดำรงชีวิตของสัตว์ ปริมาณไซยาโนแบคทีเรียและสารพิษในแหล่งน้ำ สำหรับแหล่งน้ำที่เคยเกิด cyanobacterial bloom และมีเหตุการณ์ที่มีสัตว์ปีกตายหมู่นั้นพบ microcystins ในน้ำโดยรวม >10 µg/L และในบริเวณ scum หนาแน่นเกิน 1,000 µg/L
แหล่งน้ำที่มี cyanobacterial bloom ที่เกิดจาก M. aeruginosa จะมีจำนวนเซลล์ของไซยาโนแบคทีเรียชนิดนี้ > 100,000 cells/mL ซึ่ง M. aeruginosa 1 cell จะสร้างสารพิษได้ประมาณ 0.01-1 pg/cell
วิธีการติดตามและเฝ้าระวัง cyanobacterial bloom ที่ไม่ยุ่งยากวิธีหนึ่งคือการวัดปริมาณคลอโรฟิลล์ในแหล่งน้ำ คลอโรฟิลล์เป็นรงควัตถุสำคัญและมีความสัมพันธ์กับจำนวนเซลล์ของไซยาโนแบคทีเรียและสาหร่าย ได้มีการกำหนดโดย Environmental Protection Agency, U.S. โดยระบุว่าแหล่งน้ำที่เกิด cyanobacterial bloom จะมีค่าคลอโรฟิลล์ 100–500 µg/L หากมีคราบที่หนาแน่นมาก จะมีค่าคลอโรฟิลล์ > 1,000 µg/L ซึ่งหากเกิดจากไซยาโนแบคทีเรียที่สร้างสารพิษก็จะทำให้ต้องใช้วิธีการจัดการที่เหมาะสมต่อไป
โปรดติดตามต่อใน ep. 2
ความเห็นของแอดมิน -สำหรับน้องห่านที่กำลังอยู่ระหว่างทดลองงานในคูเมืองเชียงใหม่ช่วงนี้ ถ้าวัด kpi ด้วยการลดลงของไซยาโนแบคทีเรีย อาจจะยังน้าาา แต่ถ้าวัดด้วยความน่ารักน่าเอ็นดูของน้อง น่าจะทะลุเป้าหมาย อยากให้น้องได้รางวัลด้วยการย้ายไปอยู่ในแหล่งน้ำที่ไม่มีไซยาโนแบคทีเรียสะพรั่งนะคะ-

แหล่งอ้างอิง (บางส่วน)
https://analyticalsciencejournals.onlinelibrary.wiley.com/doi/epdf/10.1002/jat.2920
https://www.epa.gov/water-research/cyanobacteria-assessment-network-cyan
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36470599
https://www.mdpi.com/2075-1729/12/3/418
https://www.mdpi.com/2072-6651/17/3/135
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0147651321004413?via%3Dihub

15/08/2025

https://www.facebook.com/share/p/16xyfzkV4y/

Send a message to learn more

08/08/2025

ขอเชิญร่วมงานวันวิทยาศาสตร์ 14-16 สิงหาคม 2568 ณ ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
📣พบกับซุ้มของห้องแลป Algae in the changing climate 😘

https://www.facebook.com/share/v/1CCV9UtTwY/

01/08/2025

❌❌ปิดรับสมัครแล้ว❌❌

ประชาสัมพันธ์ ครั้งที่ 2
📢งานประชุมเชิงปฏิบัติการ “สาหร่ายขนาดใหญ่ที่บริโภคได้ : ความสำคัญและการจัดจำแนก” เรียนรู้เรื่องความสำคัญ การจำแนกชนิด และพบกับผู้เชี่ยวชาญด้านสาหร่ายขนาดใหญ่
📍 อาคาร 40 ปี คณะวิทยาศาสตร์ มช.
📆วันที่ 22 สิงหาคม 2568 ⏰ เวลา 09.00–16.30 น.

📌 ลงทะเบียนวันนี้- 15 ส.ค. 68 ปล. ที่นั่งเหลือน้อยแล้วค่า

23/07/2025

📍ขอเชิญทุกคนร่วมเปิดโลกของสาหร่ายบริโภคได้
ผ่านเวิร์กช็อปในหัวข้อ

☘️“สาหร่ายขนาดใหญ่ที่บริโภคได้ : ความสำคัญและการจัดจำแนก” ☘️

ภายในงานจะได้เรียนรู้ทั้งภาคบรรยายอัดแน่นด้วยความรู้ และภาคปฏิบัติที่เปิดโอกาสให้คุณได้ลงมือจำแนกสาหร่ายด้วยตัวเอง
📅 วันที่ 22 สิงหาคม 2568
🏢 ณ อาคาร 40 ปี คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

06/05/2025

สมาชิกห้องปฏิบัติการวิจัยสาหร่ายและไซนาโนแบคทีเรีย ได้เข้าร่วม การประชุมวิชาการสาหร่ายและแพลงก์ตอนแห่งชาติ ครั้งที่ 11 (NCAP 2025) จัดโดย ม.แม่โจ้ ได้รับรางวัลจากการนำเสนอโปสเตอร์ นำเสนอภาคบรรยาย และการประกวดภาพวาดและภาพถ่าย 🎉🎉🎉🎉

1. นางสาววิญาดา อรรถวัน
รางวัลระดับดีเยี่ยม การนำเสนอภาคโปสเตอร์
เรื่อง "การคัดกรองสาหร่ายขนาดเล็กเพื่อการบำบัดคาร์บอนไดออกไซด์โดยใช้ 24-ไมโครเวลเพลท"
2. นางสาวพรอุบล เสือน้อย
รางวัลระดับดีมาก การนำเสนอภาคบรรยาย
เรื่อง "การประเมินความเป็นพิษโดยอัตโนมัติด้วยสาหร่าย Desmodesmus maximus AARL G071 เป็นตัว บ่งชี้ทางชีวภาพด้วยแนวทางการเรียนรู้เชิงลึก "
3. นายนิติพงษ์ แก้วมั่น
รางวัลระดับดี การนำเสนอภาคบรรยาย
เรื่อง "การปรับปรุงการจัดจำแนกสาหร่ายขนาดเล็กโดยใช้การผสานการเรียนรู้เชิงลึก"
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 การประกวดภาพวาด
4. นายภราดร กลีบเมฆ
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 การประกวดภาพวาด
5. นางสาวกฤษณา ดวงจันทร์
รางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 การประกวดภาพถ่าย