23/11/2023
คอลัมน์จีรัน ตอนที่ 5 : “ตื่นตีห้า (4)”
“หนาว!”
คำอุทานคนขี้หนาวอย่างผม? หลังจากที่ออกมาจากโรงหนังเมื่อวาน...
ใช่ครับ ผมไปดูหนังมา เป็นหนังประเภทอัตชีวประวัติของบุคคลสำคัญ
“นโปเลียน”
คือหนังเรื่องที่ว่าครับ
ผมมักจะตั้งธงของการดูหนังประเภทนี้ไว้เรื่องนึง
‘จะต้องกระตุ้นให้ผมไปศึกษาค้นคว้าข้อมูลต่อหลังจากดูจบ’
และ หนังเรื่องนี้นั้น...
“ทำได้ครับ!”
วกกลับมาเรื่องหลักของเราดีกว่า
“ไปคุยกับผมในห้องที” นี่คือความเดิมตอนที่แล้วครับ ตัดจบที่ประโยคนี้
ก่อนที่คุณๆนักอ่านจะอ่านไปถึงบรรทัดถัดไป ลองทายเล่นๆกันดูหน่อยไหมครับ ว่าเสียงนั้นมาจากใคร??
“ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพ” คือคำตอบครับ
เรียกไปคุยในเนื้อหาสาระ เรื่องราวปรกตินี่แหละครับ แต่เสียงผมมันดังเกิน จริงๆมีหลายคนเตือนหรือส่งสัญญาณให้ผมทราบมาสักพักละแหละ เหตุที่รู้ เพราะ...
พักหลังมันบ่อยถี่เกิน จนผมต้องพิจารณาตนเอง
เริ่มหาเหตุผลครับว่าปัจจัยอะไรที่ทำให้ ผมเริ่มคุมอารมณ์ไว้ไม่ค่อยได้ เสียงดังโดยไม่รู้ตัว ผมหาสาเหตุไปที่ละอย่าง บันทึกมาเป็นข้อๆตามลำดับที่น่าจะส่งผลกระทบมากที่สุด
ให้ทายครับว่า ข้อแรกของผมคืออะไร?
จริงๆเขียนถึงตอนนี้ คุณๆคงตอบได้ถูกต้องทุกคนแหละ
ตอนหน้าเดี๋ยวผมจะมาเล่าว่า ผมรับมือกับปัจจัยเหล่านั้นยังไงบ้างครับ
คอลัมน์จีรัน
23 พฤศจิกายน 2566
19/11/2023
คอลัมน์จีรัน ตอนที่ 4 : “ตื่นตีห้า (3)”
“ถ้าคุณต้องนึกถึงใครสักคนที่ตื่นตอนเช้า แล้วไปวิ่งประมาณ 10 กิโลทุกวัน คุณจะนึกถึงใคร?”
ผมมั่นใจ..
เราจะต้องนึกถึงชายคนเดียวกันแน่ๆ
ความหมายคำว่า ‘เช้า’ ของแต่ละคนไม่เหมือนกันจริงๆครับ บางคนบอกว่าเจ็ดโมงคือเช้า บ้างก็บอกหกครึ่ง เจ็ดครึ่ง แปดโมง เก้าโมงก็มีนะครับ แต่สำหรับชายคนนั้น ต้องยอมรับครับว่าเวลาตื่นคือเช้าจริง
ตื่น ตีสามห้าสิบ! ละไปวิ่ง 10 กิโลทุกวัน!!
ทำไมชายคนนี้ถึงทำแบบนี้? และ ทำไมชายคนนี้ถึงทำแบบนี้ได้?
ผมว่าคำถามนี้มีคำตอบครับ ผมกำลังหาคำตอบนี้อยู่ วิธีการหาคำตอบเป็นอย่างไร คุณๆน่าจะเดากันได้ใช่ไหมครับ
ในตอนที่แล้ว ผมเขียนทิ้งไว้เกี่ยวกับเรื่องการควบคุมอารมณ์ของผมที่เริ่มไม่ค่อยดีนัก คราวนี้ผมจะเริ่มทยอยเปิดเหตุการณ์ไปทีละเปราะครับ ว่าจากจุดเล็กมากๆตรงนั้น นำไปสู่อะไรบ้าง
ผมเป็นคนชอบพูดคุยกันคนครับ เป็นคนเข้ากับคนง่าย? ถ้ามีงานที่เป็นแนวประสานงานคุยกับคน ที่ต้องชิงไหวชิงพริบ ต้องมีลูกล่อลูกชน ขอให้บอก ผมมองเป็นเรื่องสนุกครับ
‘หลายครั้งครับกว่าถึงจุดสนุก ก็ต้องมีอุปสรรคมาท้าทายเราเป็นเรื่องธรรมดา’
อีกเรื่องสำคัญครับที่ผมลืมบอก ผมเป็นคนพูดเสียงดังครับ ยิ่งเป็นเรื่องที่ผมอินด้วยแล้วล่ะก็... และยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเป็นเรื่องที่ผมคุยแล้ว ผมไม่พอใจ! คุณๆเดาไม่ยากเลยครับ ว่าความดังของเสียงมันจะประมาณไหน
เคยเจอคนประเภทนี้กันไหมครับ?
ผมดำเนินชีวิตของผมแบบนี้ไปเรื่อยๆ พร้อมกับนิสัยการบริโภคที่บอกคุณๆไปในตอนก่อนๆ
ผมว่าในชีวิตเรามีสิ่งที่หลีกเลี่ยงที่จะเผชิญไม่ได้หลายอย่างครับ หนึ่งในนั้นคือ...
“ปัญหา”
มันถูกสร้างขึ้นมา เพื่อให้เรา...
”แก้”
เมื่อผมเจอปัญหาที่ยาก ผมก็มักจะใช้วิธีเสียงดังนี่แหละเป็นเครื่องมือในการแก้ปัญหา แก้ได้เสร็จ ก็เฉลิมฉลองในเย็นๆวันนั้นด้วยเมนูอาหารที่คุณๆน่าจะรู้ๆกันอยู่
ประเด็นคือ
“มันดังขึ้นไปเรื่อยๆครับ”
ละเบื้องหลังของมันก็คือ “อารมณ์” นี่แหละครับ นานวันเข้าผมเริ่มชักจะควบคุมมันไว้ไม่ได้ และช่วงนั้นผมไม่รู้ตัวเลย
จนกระทั่งถึง ‘จุดเปลี่ยน’
เสียงที่ไม่อยากได้ยิน กระทบต่อหูผม
“ไปคุยกับผมในห้องที”
เจ้าของเสียงนั้นคือใคร? และ หลังจากนั้นเป็นอย่างไร?
ผมทิ้งไว้ให้เป็นปริศนา จะมาเล่าต่อในตอนต่อไปครับ
คอลัมน์จีรัน
20 พฤศจิกายน 2566
17/11/2023
คอลัมน์จีรัน สุดสัปดาห์ : “ไม่เก่งสักเรื่อง”
อยากจะปูพื้นกับคุณๆนักอ่านกันก่อนครับว่า วันสุดสัปดาห์ เสาร์-อาทิตย์ ผมขอพักการเขียนคอลัมน์จีรันตอนปรกติ แล้วมาเขียนเป็นคอลัมน์สุดสัปดาห์แนวเบาๆ แนวผ่อนคลายหน่อย เป็นเรื่องราวตรงกับชีวิตใครหลายคน ให้คุณๆได้เสพกันในวันหยุดพักผ่อน
แจ้งกันให้ทราบหน่อยครับ ตอนนี้ คอลัมน์จีรันเราตอนปรกติ มาถึงตอนที่ 3 แล้วนะครับ อยู่ในชื่อชุด “ตื่นตีห้า” ยังไม่จบ ติดตามกันต่อไปครับว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อ ส่วนคุณๆคนไหนที่ไม่เคยอ่าน คอลัมน์ชุดตื่นตีห้า ผมคงต้องบอกว่า ‘พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง’
เอาล่ะ เข้าเรื่องของเราในวันนี้ดีกว่า
คุณๆเคยมีความคิดว่า’ตัวเองไม่เก่งสักเรื่อง’ไหมครับ? ถ้าคุณเคยละก็...
เราคือเพื่อนกันครับ!
ผมเคยคิดนะครับว่าทำไมโชคชะตาถึงเล่นตลกกับผม ผมทำอะไรเกือบทุกเรื่อง ผมมีความรู้สึกว่า ไม่เก่งสักกะอย่าง ผมจะยกตัวอย่างสัก 3-4 เรื่อง เล่าให้คุณๆทราบกันว่า ทำไมผมถึงคิดว่าตัวเองไม่เก่ง
เรื่องแรกครับ’เรื่องเรียน’
ผมว่าผมตอนเด็ก ผมอ่านหนังสือ ทำโจทย์เยอะระดับนึงเลยนะครับ แต่ผลปรากฎว่า ผมสอบเข้า ม.1 ไม่ติดเกือบทุกที่ ตอนนั้นคิดว่า เอาวะ พยายามใหม่ อ่านใหม่ สำหรับสอบเข้า ม.4 โรงเรียนนึง ผลปรากฎ..
“ไม่ติดอีกครับ”
ส่วน’เรื่องกีฬา’
ลองเล่นมาเยอะละครับ วิ่งก็วิ่งช้า เตะบอลก็โดนเขาขโมยลูกบ่อยๆ แต่เคยนะครับเป็นถึงตัวแทนสีกีฬาบาส แต่ก็แพ้เกือบทุกสี ชนะอยู่สีเดียว
หรือว่าจะเป็น’เรื่องเล่นเกม’ ไม่ว่าจะเป็นเกมแนวแข่งขัน แนวตีป้อม หรือเกมยิงปืนที่เขาฮิตๆกัน
“ผมตายคนแรกหรือแพ้ประจำ”
แม้กระทั่ง ’เรื่องความรัก’ ก็...
“ไม่มีใครเอา!”
แม้แต่ในสิ่งที่ผมฝันไว้ ผมยังทำไม่เก่งเลยครับ เรียกว่าทำไม่เป็นเลยก็ว่าได้ เพราะลึกๆแล้ว
“ผมอยากเป็นนักเขียนครับ”
แต่ไม่กล้าสักที
กลัว!!!
กลัวไปหมดครับ กลัวเขียนไม่ดี เขียนไม่รู้เรื่อง ไม่มีคนอ่าน กลัวโดนว่า ผมกลัวอยู่นั่นอ่ะ ไม่ได้เขียนสักบทความเดียว
จนผมคิดได้ว่า ถ้าผมยังกลัวไม่กล้าจะเขียนอยู่ ความฝันคงเป็นได้แค่ฝันครับ ผมจึงลองดูสักตั้ง จึงเกิดเป็น ”คอลัมน์จีรัน” ที่คุณๆได้อ่านกัน
แม้ว่าจะมีคนอ่านไม่กี่คน แต่พอแค่รู้ว่า ‘มีคนอ่าน’ มันคือรางวัลก้อนโตของนักเขียนหน้าใหม่อย่างผม เพราะทุกตัวอักษรในทุกคำ ทุกบรรทัด ทุกย่อหน้า มันได้ทำหน้าที่ของมันแล้วครับ
ผม’ทราบดี’ครับว่ามีหลายจุดที่ผมต้องพัฒนาครับ ค่อยๆเรียนรู้กันไปครับ
ผมว่า ข้อดีของการรู้ว่าเราไม่เก่งคือ “เรายังรู้” ครับ จากนั้น ผมเชื่อครับว่าจิตใจและร่างกายของคุณก็จะพาคุณ “ไปเรียนรู้” ในเรื่องที่คุณรู้ว่ายังไม่เก่ง
หากคุณมีสิ่งที่คุณอยากทำแต่กลัวเหมือนที่ผมกลัว แนะนำ ก้าวไปทำเลยครับ แน่นอนว่ามันคงมีอุปสรรคมาขัดขวางเราระหว่างทางเป็นเรื่องธรรมดา แต่อย่างน้อย เราได้ทำมันละครับ
ค่อยๆก้าว
คอลัมน์นี้จะเรียนรู้และจะก้าวไปพร้อมกับคุณด้วยครับ
กำลังใจจากผม.. คนที่ไม่เก่งสักเรื่อง..
ขอให้มีความสุขกับการพักผ่อนครับ : )
คอลัมน์จีรัน สุดสัปดาห์
18 พฤศจิกายน 2566
16/11/2023
คอลัมน์จีรัน ตอนที่ 3 : “ตื่นตีห้า (2)”
ทุกๆวัน ถ้าไม่ติดขัดอะไรผมมักจะออกไปวิ่งตอนเช้าที่สวนสาธารณะใกล้บ้านครับ
แต่ ยอมรับตามตรงครับว่า วันนี้ผมไม่ได้ไปวิ่งตอนเช้าเหมือนเช่นเคย เหตุเพราะ เมื่อวานครับผมก็ไปวิ่งตามปรกติ วิ่งด้วยเพซ 5 ต้นๆ พอวิ่งได้ประมาณกิโลเมตรที่ 3 เข้ากิโลเมตรที่ 4..
เจ็บที่หน้าอกด้านซ้าย!!
เท่านั้นแหละครับ ความคิดลบๆพรั่งพรูออกมาในหัวโดยมิได้นัดหมาย พอเลย พัก ไม่วิ่งต่อ จากนั้นก็รีบกลับบ้านไปเลยครับ ถึงบ้านก็มาเขียนร่างคอลัมน์นี้ต่อ
จำกันได้ไหมครับ ที่ผมเคยบอกในตอนที่แล้วว่า ผมกินเบียร์ กินหมูกระทะ กินไก่ทอด โดยเฉพาะน้ำอัดลม กินเยอะมากๆครับรายการนี้ เยอะขนาดที่ว่า กินแทนน้ำเปล่าเลย ผมทำกิจวัตรแบบนี้เรื่อยมาครับ
ยิ่งไปกว่านั้น หากมีวันที่ผมต้องนำเสนองานต่อที่ประชุม คืนก่อนหน้านำเสนอ บอกได้เต็มปากเต็มคำครับว่า “ไม่ได้นอน” ผมเป็นคนที่ต้องทำทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบที่สุด ข้อมูลต้องแน่น ไสลด์ต้องเนี้ยบ การพูดต้องเป๊ะ ผมซ้อมพูดไม่ต่ำกว่า 10 ครั้งเห็นจะได้
พอสิ้นสุดวันนำเสนอ
จัดเต็มสิครับ! หมูกระทะบุฟเฟ่ต์ น้ำอัดลมเน้นๆ ละถ้าวันนั้นเป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ด้วยล่ะก็ จินตนาการกันได้ใช่ไหมครับ ว่าจะเป็นอย่างไร
นั่นจึงเป็นบ่อเกิดของน้องพุงของผมเองครับ จนคนทุกคนในออฟฟิสทักผม บ้างก็เตือนเรื่องการกินน้ำอัดลมผม ผมไม่ฟังครับ
แล้วโลก(โรค?)ก็ให้บทเรียนกับผม
ผมเริ่มควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่!
จากจุดนั้น ปัญหาที่คาดไม่ถึงก็ตามมาอย่างต่อเนื่องครับ
ผมเริ่มกลายเป็นคนที่ผมไม่อยากเป็น!?
เหตุการณ์มันเป็นยังไงต่อละมันเกี่ยวยังไงกับชื่อตอนคอลัมน์ “ตื่นตีห้า” จะมาเล่าเฉลยให้ทราบกันครับ
คอลัมน์จีรัน
17 พฤศจิกายน 2566
15/11/2023
คอลัมน์จีรัน ตอนที่ 2 : “ตื่นตีห้า (1)”
คนที่เกิดในครอบครัวคนจีนคงจะคุ้นชินกับกิจวัตรของผู้หลักผู้ใหญ่ของครอบครัวอย่างนึงคือ “การตื่นเช้า” ยิ่งทำอาชีพทำมาค้าขายด้วยแล้วนั้น คงจะจินตนาการกันออกนะครับ ว่าตื่นเช้ากันขนาดไหน เช้ากว่าตีห้าตามชื่อคอลัมน์ของวันนี้แน่นอน
ตัวผมเองก็มาจากครอบครัวคนจีนครับ
ตอนเด็กๆก็ไม่เข้าใจหรอกครับว่าไอการตื่นเช้ามากๆขนาดนั้นมันดียังไง มันได้อะไร ยิ่งตอนเรียนในระดับมหาวิทยาลัยด้วยแล้ว ต้องบอกเลยครับว่า การตื่นเช้านี่แทบไม่อยู่ในความคิดเลย แต่พอเข้าสู่ชีวิตทำงาน มันทำแบบนั้นไม่ได้น่ะสิ ถ้ายังคงตื่นสายเหมือนอย่างเดิมนั้น
ก็ถูกไล่ออกแน่นอน!
ช่วงแรกผมมักจะตื่นประมาณ 6 โมงเช้า เพื่อให้ตัวเองไม่ต้องไปเผชิญกับเรื่องรถติด สามารถไปถึงที่ทำงานได้ทันเวลาที่เขากำหนด ผมเคยนะครับ ตื่นสายกว่านั้นนิดนึง โอ้โห ... ละถ้าเป็นวันที่ตอนเช้าฝนตกหนัก น้ำท่วมอีกแล้วละก็ …
จริงๆหากจะกล่าวถึงการตื่นเช้านั้น หลีกเลี่ยงไม่ได้ครับที่จะต้องพูดถึงการนอนด้วย ทุกๆคนทราบเป็นอย่างดีครับว่า จะตื่นอย่างมีประสิทธิภาพ รู้สึกสดชื่น ต้องนอนให้ได้ประมาณ 8 ชั่วโมง และต้องหลับอย่างมีประสิทธิภาพด้วย
น่าเศร้า ผมทำไม่ได้ครับ
ปัญหาก็เลยตามมาเยอะแยะมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วิธีการรับมือกับความเครียดหรือความไม่พอใจในงาน ผมทำได้ไม่ค่อยดีครับ พูดตามตรง ผมมักแก้ปัญหาด้วยวิธีกินน้ำอัดลมเป็นลิตรๆ กินเบียร์ กินหมูกระทะ กินไก่ทอด ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆครับ
จนกระทั่ง
ร่างกายของผมส่งสัญญาณครับ
จากที่ผมเป็นคนรูปร่างผอมจนมีพุงใหญ่ ขนาดที่ว่าเพื่อนร่วมงานของผมทักผมทุกคน แต่นั่นไม่ใช่จุดที่ผมหันมาเปลี่ยนวิถีชีวิตการกินอยู่ของผมครับ
แต่จุดที่เปลี่ยนผมจริงๆนั้นคืออะไร จะมาเล่าให้ฟังในตอนหน้าครับ
คอลัมน์จีรัน
16 พฤศจิกายน 2566
15/11/2023
คอลัมน์จีรัน ตอนที่ 1 : “กลับมาอีกครั้ง”
สวัสดีครับ เพื่อนๆผู้ติดตามทุกท่าน หลังจากไม่มีความเคลื่อนไหวไปตั้งนานสำหรับเฟสบุ้คเพจ GRUN’s Photo วันนี้แอดมินตั้งใจจะนำกลับมาทำใหม่อีกครั้งในรูปแบบคอลัมน์ครับ
อนาคตจะทำอยู่ในรูปแบบอื่นหรือไม่อย่างไรนั้น ต้องติดตามกันต่อไป
หลายคนคงสงสัยว่า
“ทำไมถึงกลับมารื้อฟื้นเพจนี้ใหม่อีกครั้ง?”
ก็ต้องบอกครับว่า แต่เดิมนั้นเพจนี้ตั้งขึ้นมาเมื่อประมาณ 9 ปีที่แล้ว จากกลุ่มเพื่อน ม.ปลาย 5 คน ช่วงที่ตั้งเพจคือช่วงที่พวกเราสอบเข้ามหาวิทยาลัยกันได้หมดแล้วครับ แล้วชักชวนกันไปวิ่งที่โรงเรียน ‘ก่อนที่กระแสวิ่งจะบูมเหมือนสมัยนี้ซะอีก’ ระหว่างวิ่งกันพวกเราก็ถ่ายรูปกัน เลยมีความคิดว่า พวกเราน่าจะตั้งเพจเฟสบุ้คสำหรับการแชร์รูปถ่ายระหว่างที่เราวิ่งกันนะ
เลยเป็นที่มาของเพจ GRUN’s Photo นี่แหละ
โดยคำว่า GRUN อ่านว่า “จีรัน” ครับ ที่มาที่ไปก็มาจาก Group of Running แล้วก็ลดย่อคำเอาให้จำง่ายๆ
พอเวลาผ่านไป 9 ปี จนถึงปัจจุบัน เหล่าเพื่อนๆต่างเติบโตขึ้น จากเด็กที่กำลังจะย่างเข้าสู่ในรั้วมหาวิทยาลัยในอดีตจนตอนนี้ล้วนแล้วเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในวัยทำงานแล้ว บางคนก็จบปริญญาโทไปแล้วก็มี
เวลาผ่านไปไวมากครับ!
เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาแอดมินก็ไปวิ่งตามปรกติ ละมีเพื่อนแอดมิน (จริงๆก็เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งเพจนี้ด้วยนี่แหละ) ชักชวนกันออกไปวิ่งที่ สวนหลวง ร.9 นัดกันไว้วันอาทิตย์ ที่ผ่านมา เวลา 7 โมงเช้า แต่กว่าจะจะได้วิ่งก็นู้นอ่ะเกือบ 8 โมงน่ะครับ
ไปกัน 3 คนครับ เป็นเพื่อน ม.ปลายทั้งหมด แล้วแอดมินก็รู้สึกว่า เหตุการณ์นี้มันเหมือนกับเมื่อ 9 ปีที่แล้วเลย ก็เลยกลับมารื้อฟื้นเพจนี้อีกรอบ
โดยเนื้อหาในคอลัมน์นั้นจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามครับ จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอน
สุดท้ายครับ แอดมินพบว่าในระหว่าง 9 ปีที่ผ่านมา ทุกคนล้วนผ่านประสบการณ์ชีวิตมาหลากหลาย แน่นอนครับว่ายิ่งโตขึ้นชีวิตก็ต้องยิ่งยากขึ้นเป็นธรรมดา บ้างก็คลายเครียดด้วยการเที่ยว การช๊อปปิ้ง (ยิ่งตอนนี้เป็นช่วง 11.11 ด้วย) การดื่ม การออกกำลังกาย ต่างๆนาๆ
ปัจจุบันแอดมินคลายเครียดด้วยการวิ่งครับ ยิ่งเพื่อน ม.ปลายที่ร่ำเรียน ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาวิ่งด้วยกันแล้ว แอดมินรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกครับ การวิ่งนี่ให้อะไรมากกว่าที่คิดจริงๆ
แล้ว คุณล่ะ วันนี้คุณได้วิ่งบ้างหรือยัง?
คอลัมน์จีรัน
15 พฤศจิกายน 2566
17/07/2019
wake up early but so lonely ,,,
14/07/2019
อีกหนึ่งวงสองสาวจาก 'ลานดอกไม้' กับเสียงที่ละมุน single นี้เนื้อหาการเจอใครสักคนทีทำให้เพ้อฝันคิดไปไกล
:เพลงเพราะจึงมาบอก
LANDOKMAI - On the Train (Official Video)
On the Train (Official Video) Lyrics : Aupim Landokmai Melody : Aupim Landokmai Arranged : Aupim Landokmai, Ant Manassanan, Puri Ninmai, Spatchies MEMBERS Ma...
13/07/2019
สวัสดีครับลูกเพจทุกท่าน ทางแอดมินอยากจะชี้แจงว่าเพจเรามันอ่านว่า “จีรัน” ไม่ได้อ่านว่ากรุ่น กรัน เกริ่น และอะไรอีกมากมายที่หลายคนเรียก T^T คือชื่อนี้อ่ะมันเกิดจากกลุ่มเพื่อนมอปลายห้าคนไปตั้งกลุ่มวิ่งออกกำลังกายกันที่โรงเรียนตอนปิดเทอมหกเดือนก่อนขึ้นมหาลัยกัน ชื่อกลุ่มว่า Group of Running พอไปถึงโรงเรียน วิ่งได้อยู่สองสามรอบ ละยังไงไม่รู้ก็กลายเป็นทุกคนไปถ่ายรูป เลยคิดจะตั้งเพจขึ้นมาเพื่อมาอัพรูปภาพที่ถ่ายกันเลยเป็นที่มาของชื่อเพจ GRUN’s Photo พอทุกคนเข้ามหาลัยปุ้บก็ไม่ได้ทำเพจต่อละ เพจก็ล้างไปสามสี่ปีได้อ่ะ แล้วตอนนี้ทุกคนเรียนจบละ ก็คิดจะกลับมาทำใหม่ บางคนอาจจะสงสัยว่าคอนเทนต์เพจนี้เกี่ยวกับไร ตอบได้เลยว่า ทุกอย่างที่แม่งเป็นวัยรุ่นอ่ะ ไม่ว่าจะเป็นรีวิวเพลงเฟี้ยวๆ สตรีมเกม เที่ยว กิน หรือแม้กระทั่งกวดวิชา ละอย่างอื่นอีกมั้งถ้าว่างทำนะ คือทำเพื่อความสนุกส่วนตัวทั้งนั้น 55555 แอดมินแม่งมี 5 คน ขอแนะนำแบบย่อๆหน่อย ถ้าอยากรู้ลึกๆก็ติดตามเพจนี้ดู คนแรกบอกเลยว่าเป็นผู้จัดโรงงานไรสักอย่างคุมคน 20 กว่าคนอ่ะ เชรดเขร้ ไอนี่โคตรเท่ งานอดิเรกยามว่างคือล้างจาน คนที่สองคนนี้เรียนจบเกี่ยวกับสายคอมเขียนโปรแกรม เป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านเสียงเพลง เพลงที่มันฟังคือเพลงที่คนส่วนใหญ่ไม่ฟัง อินดี้สัส คนที่สามจบคณะเดียวกับคนที่สองนี่แหละเป็นโปรแกรมเมอร์ สองคนนี้บอกได้เลยว่าเขียนโปรแกรมโคตรเซียน โดยเฉพาะโปรแกรม Word กับ Excel คนที่สี่ไอนี่เรียนจบวิศวะเครื่องกล เรื่องเกมขอให้บอกคนนี้ โคตรกาก 55555 หลอกๆ คือชีวิตตอนนี้ของมันคือเกมอ่ะ ไอนี่รู้จักคนโคตรเยอะ เป็นซุปตาร์ตอนเรียนมหาลัย และเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านความรักด้วย คนนี้โชกโชน ส่วนคนสุดท้ายจบจากวิศวะโยธา ตอนนี้เรียนโทอยู่ ก็คือคนที่ live สอนคลิปฟิสิกส์ก่อนอ่ะแหละ ใครสนใจจะเรียนติดต่อได้ สโลแกนของมัน คือ “จงตั้งใจเรียนกับครูในห้อง จะได้ไม่ต้องตั้งใจเรียนกับเรา” เอ้า แล้วมันจะมาสอนทำไมวะ เอาเป็นว่าขอฝากเพจนี้ไว้ในใจทุกคนด้วยนะ ใครอยากให้สตรีมเกมอะไร รีวิวอะไร ติวเรื่องไร comment บอกมา เดี๋ยวจัดให้ สุดท้ายจะบอกทุกคนว่า ใครไม่รัน จีรัน! สัส โคตรเกลียดมุขนี้เลย เจอกันกับสตรีม live อาทิตย์หน้า จะเป็นอะไรต้องติดตาม