Buddha Mudra

'ရိုးသားမှု' ဆိုတာ အင်မတန် အဖိုးတန်တဲ့ ဂုဏ်တစ်ခုပါ။ ရိုးသားတဲ့သူဟာ မိမိရဲ့ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံတွေကို အမှန်အတိုင်း ထားရှိတာဖြစ်လို့ ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် စိတ်အေးချမ်းမှု ရှိနေတတ်ပါတယ်။ ရိုးသားမှုရှိတဲ့သူရဲ့ စိတ်ဟာ ကြည်လင်နေတဲ့ ရေပြင်လိုပဲ၊ အပြစ်မရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး၊ စိတ်လုံခြုံမှုကို အပြည့်အဝ ရရှိတာပေါ့။

လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဆိုတာ သူရှာဖွေစုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေပေါ်မှာ မူတည်တာမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီဥစ္စာတွေကို ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ရှာဖွေခဲ့သလဲဆိုတဲ့ 'ရိုးသားမှု' ပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားခဲ့တဲ့ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးထဲမှာ 'သမ္မာအာဇီဝ' ဆိုတာ ပါတယ်။ သမ္မာအာဇီဝဆိုတာ မိမိရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို စင်ကြယ်အောင်၊ ရိုးသားအောင် ပြုလုပ်တာကို ခေါ်တာပါ။

ရိုးသားမှုဂုဏ်နဲ့ ပြည့်စုံတဲ့သူဟာ သူတပါးကို လှည့်ပတ်စီးနင်းတာ၊ မတရားတဲ့နည်းနဲ့ အမြတ်ထုတ်တာမျိုးကို ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။ မိမိရဲ့ လုပ်အား၊ မိမိရဲ့ စေတနာကို အရင်းတည်ပြီး ရရှိလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်ကိုပဲ ကျေနပ်နှစ်သက်တတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီလို ရိုးသားစွာ ရှာဖွေလို့ ရရှိလာတဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာဟာ နည်းသည်ဖြစ်စေ၊ များသည်ဖြစ်စေ အင်မတန် အေးမြတဲ့ အရိပ်အာဝါသကို ပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါကိုပဲ 'ရိုးသားမှုဂုဏ်' လို့ ခေါ်တာပေါ့။

သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်လေ... မရိုးမသားတဲ့ အာဇီဝ (မိစ္ဆာအာဇီဝ) နဲ့ ရှာဖွေထားတဲ့ စည်းစိမ်တွေဟာ အပေါ်ယံမှာ ဘယ်လောက်ပဲ ခမ်းနားနေပါစေ၊ အတွင်းစိတ်မှာတော့ 'ငါဟာ မတရားလုပ်ထားတယ်' ဆိုတဲ့ အသိက အမြဲတမ်း ပူလောင်နေစေတတ်ပါတယ်။ ရိုးသားတဲ့ သမ္မာအာဇီဝသမားကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ကြောက်နေစရာမလိုဘဲ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ 'စိတ်လုံခြုံမှု' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ကို အပြည့်အဝ ပိုင်ဆိုင်ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုတဲ့အခါမှာ ရိုးသားမှုကို အခြေခံတဲ့ သမ္မာအာဇီဝ ဖြစ်အောင် ကြိုးစားကြရမယ်။ မိမိရဲ့ ရိုးသားမှုဂုဏ်ကို အထိခိုက်မခံဘဲ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ အသက်မွေးနိုင်မှသာလျှင် သံသရာတစ်လျှောက်လုံးအတွက် စစ်မှန်တဲ့ လမ်းမှန်ကို ရောက်ရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ရိုးသားမှု #သမ္မာအာဇီဝ #ဂုဏ်သိက္ခာ #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း #ဓမ္မရသ

မေတ္တာထားတယ်ဆိုတာ တစ်ဖက်လူကို အေးချမ်းစေချင်တဲ့ စိတ်စေတနာသက်သက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတော်တော်များများဟာ မေတ္တာထားတဲ့နေရာမှာ 'ငါကတော့ သူ့အပေါ် ကောင်းတာပဲ၊ သူကတော့ ငါ့အပေါ် ပြန်ကောင်းရမယ်' ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကလေးတွေ ပါနေတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို ပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး အဲဒါဟာ မေတ္တာစစ်စစ် မဟုတ်တော့ဘဲ အပေးအယူလုပ်တဲ့ လောဘ ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ မေတ္တာဆိုတာ အပြန်အလှန်ကို မငဲ့ဘဲ ပေးဆပ်တာလို့ လမ်းညွှန်ခဲ့တယ်။ မေတ္တာစစ်တဲ့သူဟာ မိမိရဲ့ မေတ္တာကြောင့် တစ်ဖက်လူ အဆင်ပြေသွားတာကို မြင်ရရုံနဲ့တင် ကျေနပ်နေတာပေါ့။ တစ်ဖက်လူက မေတ္တာပြန်ပေးဖို့ဆိုတာ သူ့ဘက်က အကြောင်းတရား ပြည့်စုံမှသာ ဖြစ်နိုင်မှာပါ။ မိမိဘက်က မျှော်လင့်ချက် ကင်းကင်းနဲ့ မေတ္တာထားနိုင်မှသာလျှင် တစ်ဖက်လူက မကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပြုလုပ်လာတဲ့အခါမှာလည်း မိမိရဲ့ စိတ်ဟာ တုန်လှုပ်မသွားဘဲ အေးမြနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်လေ... မေတ္တာပေးလိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းမှုဆိုတဲ့ အကျိုးကို ချက်ချင်းရရှိပြီးသားပါ။ အဲဒီထက်ပိုပြီး ပြန်ရဖို့ မျှော်လင့်နေရင်တော့ အဲဒီမျှော်လင့်ချက်ကပဲ မိမိကို ပြန်ပြီး ပူလောင်စေတတ်ပါတယ်။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ မေတ္တာကို ပြန်ရဖို့အတွက် မထားဘဲ မိမိစိတ်ကလေး စင်ကြယ်ဖို့အတွက်သာ ထားကြရမယ်။

ဒါကြောင့် ဘဝမှာ အေးချမ်းစွာ ရှင်သန်ချင်ရင် 'ငါ့တာဝန်က မေတ္တာထားဖို့ပဲ၊ ပြန်ရဖို့က ငါ့တာဝန်မဟုတ်ဘူး' ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ နေထိုင်တတ်ရပါမယ်။ အဲဒီလို မျှော်လင့်ချက်ကင်းတဲ့ မေတ္တာမျိုးရှိမှသာလျှင် ဘယ်သူက ဘယ်လိုပဲ ပြုမူပါစေ... မိမိရဲ့ စိတ်ကလေးကတော့ အမြဲတမ်း ငြိမ်းအေးနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#မေတ္တာ #မျှော်လင့်ချက်ကင်းခြင်း #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #စိတ်အေးချမ်းမှု #ဓမ္မရသ

ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ရတာဟာ အများအားဖြင့်တော့ 'ငါမြင်တာပဲ မှန်တယ်၊ ငါသိတာပဲ အဟုတ်' ဆိုတဲ့ တစ်ဖက်သတ် အစွဲတွေကြောင့်ပဲ။ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ကြည့်ရင်တောင်မှ ကြည့်တဲ့နေရာပေါ် မူတည်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ကွဲပြားသလို၊ လူတွေရဲ့ အမြင်ဆိုတာလည်း သူတို့ရဲ့ အသိဉာဏ်၊ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံအတွေ့အကြုံပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားတတ်ကြတာပေါ့။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'ဥဒါန်းပါဠိတော်' ထဲမှာ မျက်မမြင်တွေ ဆင်ကို စမ်းတဲ့ ဥပမာတစ်ခု ဟောခဲ့ဖူးတယ်။ ဆင်နှာမောင်းကို စမ်းမိတဲ့သူက ဆင်ဆိုတာ နှီးတောင်းကြီးနဲ့ တူတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဆင်နားရွက်ကို စမ်းမိတဲ့သူက ဆင်ဆိုတာ စပါးပြာတဲ့ စကာနဲ့ တူတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူတို့ပြောတာတွေဟာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် မှန်နေပေမယ့်၊ ဆင်တစ်ကောင်လုံးရဲ့ အမှန်တရားတော့ မဟုတ်ဘူး။ အားလုံးရဲ့ အမြင်ကို ပေါင်းစပ်ကြည့်မှသာ ဆင်တစ်ကောင်လုံးရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်ကို သိနိုင်တာ။

ဒီအတိုင်းပဲ... လောကရဲ့ အမှန်တရားဆိုတာ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုပဲ။ တစ်ဖက်လူရဲ့ အမြင်ကို 'မှားတယ်' လို့ ချက်ချင်းမပယ်ခင်မှာ 'သူ ဘယ်ရှုထောင့်က ကြည့်နေတာလဲ' ဆိုတာကို အသိဉာဏ်နဲ့ စာနာပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မိမိမြင်တဲ့ ရှုထောင့်ကလည်း အမှန်တရားရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ နှိမ့်ချတဲ့စိတ် (နိဝါတ) ထားနိုင်ရင် ပဋိပက္ခဆိုတာ အလိုလို လျော့ပါးသွားမှာပါ။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ မိမိရဲ့ အမြင်ကိုပဲ ရှေ့တန်းမတင်ဘဲ သူတပါးရဲ့ ရှုထောင့်ကိုလည်း နားထောင်တတ်ရမယ်။ 'ငါမြင်တာ မှန်သလို၊ သူမြင်တာလည်း မှန်နိုင်တာပဲ' ဆိုတဲ့ လက်ခံနိုင်စွမ်း ရှိဖို့ လိုပါတယ်။ အဲဒီလို ရှုထောင့်ပေါင်းစုံက ကြည့်မြင်တတ်တဲ့ အလေ့အကျင့်ရှိမှသာလျှင် သဘောထားကွဲလွဲမှုတွေကြားမှာ ငြိမ်းအေးစွာ နေထိုင်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ရှုထောင့်ပေါင်းစုံ #အမှန်တရား #ပဋိပက္ခလျှော့ချရေး #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #ငြိမ်းချမ်းရေး #ဓမ္မရသ

'ခွင့်လွှတ်တယ်' ဆိုတာ သူတပါးကို ကျေးဇူးပြုတာထက် မိမိကိုယ်မိမိ ကျေးဇူးပြုတာက ပိုများပါတယ်။ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘဲ ရန်ငြိုးဖွဲ့နေသမျှ ကာလပတ်လုံး မိမိရဲ့ ရင်ထဲမှာ အကုသိုလ်မီးတွေ လောင်မြိုက်နေမှာပဲ။ တစ်ဖက်လူက မိမိကို တစ်ကြိမ်ပဲ မှားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ မိမိက ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘဲ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်တွေးနေရင်တော့ မိမိကိုယ်မိမိ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ပြီး နှိပ်စက်နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'ဝေရေန ဝေရာနိ န ဟိ သမ္မန္တီဓ ကုဒါစနံ' - ရန်ကို ရန်ချင်း တုံ့နှံခြင်းဖြင့် ရန်မငြိမ်းနိုင်ဘူး၊ မရန်မူခြင်း (ခွင့်လွှတ်ခြင်း) ဖြင့်သာ ရန်ငြိမ်းနိုင်တယ်လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းဆိုတာ အားနည်းတာမဟုတ်ဘူး၊ အင်မတန် ကြီးမြတ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားရှိမှသာ လုပ်နိုင်တာပါ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ တစ်ဖက်လူရဲ့ အမှားထက် မိမိရဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ပိုပြီး တန်ဖိုးထားကြရမယ်။

သေချာဆင်ခြင်ကြည့်ရင်... လူတိုင်းဟာ အမှားနဲ့ မကင်းကြဘူး။ တစ်ဖက်လူဟာ အသိဉာဏ်နည်းလို့ဖြစ်ဖြစ်၊ မောဟဖုံးလွှမ်းလို့ဖြစ်ဖြစ် အမှားလုပ်မိတာကို 'ဩော်... သူဟာ အကုသိုလ်တွေနဲ့ ပူလောင်နေရှာပါလား' လို့ ကရုဏာသက်နိုင်ရမယ်။ မိမိက ခွင့်လွှတ်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲက လေးလံနေတဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြီးကို လွှတ်ချလိုက်သလိုမျိုး ငြိမ်းအေးမှုကို ခံစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဘဝမှာ အေးချမ်းစွာ ရှင်သန်ချင်ရင် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ကျင့်သုံးကြရမယ်။ ခွင့်လွှတ်တယ်ဆိုတာ သူလုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားကို မှန်တယ်လို့ လက်ခံတာမဟုတ်ဘဲ၊ အဲဒီအမှားကြောင့် မိမိရဲ့ စိတ်ကို အပျက်စီးမခံတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။ အတိတ်က အနာဟောင်းတွေကို ဖက်တွယ်မထားဘဲ အသိဉာဏ်နဲ့ လွှတ်ချပြီး အေးချမ်းတဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကို တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ခွင့်လွှတ်ခြင်း #မေတ္တာ #ရန်ငြိမ်းခြင်း #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #ငြိမ်းအေးမှု #ဓမ္မရသ

'ဂုဏ်သိက္ခာ' ဆိုတာ မိမိရဲ့ အကျင့်သီလ၊ မိမိရဲ့ စိတ်ထားဖြူစင်မှုပေါ်မှာ အခြေခံတာ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားသလို သူတပါးကိုလည်း လေးစားတတ်တာဟာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့သူရဲ့ လက္ခဏာပဲ။ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့သူဟာ အမှားလုပ်မိရင် ဝန်ခံရဲတယ်၊ ပြင်ဆင်ရဲတယ်၊ အေးမြတဲ့ သဘောရှိပါတယ်။

'မာန' ကတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ မာနဆိုတာ 'ငါ' ဆိုတဲ့ အစွဲကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး သူတပါးထက် သာချင်တာ၊ သူတပါးကို အထင်သေးတာ။ မာနရှိနေရင် စိတ်ဟာ အမြဲတမ်း တင်းမာနေတတ်ပြီး အမှန်တရားကို လက်ခံဖို့ ခက်ခဲသွားတတ်တယ်။ မာနကြီးတဲ့သူဟာ အမှားကို အမှားမှန်းသိရင်တောင် 'ငါ့အရှိန်အဝါ ပျက်မှာစိုးလို့' ဆိုပြီး ဇွတ်မှိတ်ငြင်းတတ်ကြတာပေါ့။ ဒါကြောင့် မာနဆိုတာ ပူလောင်တဲ့သဘော ရှိပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က မာနကို 'မဒ' (ယစ်မူးခြင်း) လို့လည်း ဟောခဲ့တယ်။ ရာထူး၊ ဂုဏ်သိန်၊ ပညာတွေအပေါ်မှာ ယစ်မူးပြီး မာနတက်လာတဲ့အခါ လူဟာ အသိဉာဏ်ကွယ်သွားတတ်ပါတယ်။ ဂုဏ်သိက္ခာကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူကတော့ 'ငါ့ဂုဏ်သိက္ခာ ညစ်နွမ်းမှာစိုးလို့ အကုသိုလ်ကို မလုပ်ဘူး' ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ မိမိကိုယ်မိမိ စောင့်ရှောက်တယ်။ မာနသမားကတော့ 'ငါ့ကို ဘယ်သူမှ လာထိလို့မရဘူး' ဆိုတဲ့ အတ္တနဲ့ သူတပါးကို ပြန်ပြီး ထိခိုက်စေတတ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ မာနကို လျှော့ချပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ မြှင့်တင်ရပါမယ်။ နှိမ့်ချတတ်တာဟာ မာနမရှိခြင်းရဲ့ အလှတရားဖြစ်သလို၊ စိတ်ထားဖြူစင်တာဟာလည်း ဂုဏ်သိက္ခာရဲ့ အနှစ်သာရပဲ။ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲမှာ 'ငါ' ဆိုတဲ့ အစွဲမပါဘဲ အမှန်တရားနဲ့အညီ ရှင်သန်နိုင်မှသာလျှင် ဘယ်သူက ဘာပြောပြော မိမိရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဟာ ခိုင်မြဲနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ဂုဏ်သိက္ခာ #မာန #အတ္တ #နှိမ့်ချခြင်း #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #စိတ်ထား #ဓမ္မရသ

"လောကမှာ ဒုက္ခတွေ ရှိနေတာကိုလည်း သိပြီ၊ ဒုက္ခဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းနဲ့ ဒုက္ခချုပ်ငြိမ်းရာ အခြေအနေကိုလည်း သိပြီဆိုရင်တော့ အဲဒီငြိမ်းအေးမှုဆီကို ရောက်အောင်သွားရမယ့် 'လမ်းစဉ်' ကို သိဖို့ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်လာပါပြီ။ အဲဒီလမ်းစဉ်ကို မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'မဂ္ဂသစ္စာ' လို့ ဟောကြားတော်မူခဲ့တာပါ။ ဒါဟာ တခြားမဟုတ်ပါဘူး၊ အစွန်းနှစ်ပါးကို ရှောင်ရှားပြီး လျှောက်လှမ်းရမယ့် 'မဇ္ဈိမပဋိပဒါ' ခေါ်တဲ့ အလယ်အလတ်လမ်းစဉ်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် 'မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး' လမ်းစဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

မဂ္ဂသစ္စာဆိုတာ အသိဉာဏ်နဲ့ လျှောက်လှမ်းရတဲ့ လမ်းပါ။ မှန်ကန်စွာ သိမြင်ခြင်း (သမ္မာဒိဋ္ဌိ) ကနေ စတင်ပြီး မှန်ကန်စွာ ကြံစည်ခြင်း၊ ပြောဆိုခြင်း၊ ပြုလုပ်ခြင်း၊ အသက်မွေးခြင်း၊ အားထုတ်ခြင်း၊ သတိထားခြင်းနဲ့ တည်ကြည်ခြင်းဆိုတဲ့ အချက်ရှစ်ချက်နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတာပေါ့။ ဒီလမ်းစဉ်ဟာ ဘဝရဲ့ ပူလောင်မှုတွေကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖယ်ရှားပေးပြီး စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းအေးမှုဆီကို တိုက်ရိုက် ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဉ် ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် မဂ္ဂသစ္စာကို ပွားများတယ်ဆိုတာ မိမိတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အသိဉာဏ် (သတိ) ကို အခြေခံပြီး နေထိုင်တာကို ဆိုလိုတာပါ။ ကိုယ်ပြုမူလိုက်တဲ့ အလုပ်၊ ပြောဆိုလိုက်တဲ့ စကားတိုင်းမှာ 'ဒါဟာ ကောင်းသလား၊ မကောင်းဘူးလား' လို့ ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ထိန်းကျောင်းရမယ်။ ဒီလမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေတဲ့သူဟာ ဘဝရဲ့ လောကဓံတွေကို တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်သလို၊ အဆုံးမှာတော့ ဒုက္ခခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်အစစ်အမှန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မဂ္ဂသစ္စာဟာ သိရုံတင် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တိုင် လိုက်နာကျင့်ကြံရမယ့် အမှန်တရား (ဘာဝေတဗ္ဗဓမ္မ) ဖြစ်ပါတယ်"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#မဂ္ဂသစ္စာ #မဂ္ဂင်ရှစ်ပါး #လမ်းစဉ် #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #သစ္စာလေးပါး #ငြိမ်းအေးမှု #ဓမ္မရသ

လူသားတိုင်းဟာ 'ငါ့မိသားစု၊ ငါ့သားသမီး၊ ငါ့ဇနီးမယား' ဆိုပြီးတော့ သံယောဇဉ်တွေနဲ့ တွယ်တာနေကြတာ။ ဒီတွယ်တာမှုဟာ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ မွန်မြတ်သလိုလို ရှိပေမယ့်၊ အသိဉာဏ်နဲ့ မထိန်းကျောင်းနိုင်ရင်တော့ အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ 'ဥပါဒါန်' အစွဲ ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'ပုတ္တာ မတ္ထိ ဓနမတ္ထိ၊ ဣတိ ဗာလော ဝိဟညတိ' လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ လူမိုက်ဟာ 'ငါ့မှာ သားသမီးရှိတယ်၊ ငါ့မှာ ပစ္စည်းဥစ္စာရှိတယ်' ဆိုပြီး ပူပန်နေတတ်တာ။ တကယ်တော့ မိမိကိုယ်တိုင်တောင် မိမိမပိုင်တာ၊ သားသမီးနဲ့ ဥစ္စာကို ဘယ်မှာ ပိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။ ဒီ 'ငါ့ဟာ' ဆိုတဲ့ အစွဲကပဲ လူတွေကို မတရားတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်မိအောင် တွန်းပို့တာပါ။ ငါ့မိသားစုအတွက်ဆိုပြီး သူတပါးကို နှိပ်စက်တာ၊ မရိုးသားတာတွေ လုပ်မိတဲ့အခါ အဲဒီအကုသိုလ်ကံက မိမိနောက်ကိုပဲ လိုက်လာမှာ။

သေချာဆင်ခြင်ကြည့်ရင် မိသားစုဆိုတာ သံသရာခရီးမှာ ခဏတာ ဆုံစည်းကြတဲ့ ခရီးဖော်တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အချိန်တန်ရင် တစ်ယောက်တစ်လမ်းစီ ခွဲခွာကြရမှာပဲ။ အဲဒီအမှန်တရားကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး 'ငါ့မိသားစု' ဆိုတဲ့ အစွဲနဲ့ အလွန်အမင်း ဖက်တွယ်ထားရင်တော့ ခွဲခွာရတဲ့အခါမှာ မခံမရပ်နိုင်အောင် ပူလောင်ရတာပေါ့။ ဒီအစွဲကြောင့်ပဲ သေခါနီးမှာ စိတ်မချနိုင်ဘဲ အပါယ်လေးပါးကို ရောက်သွားရတဲ့ သာဓကတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ မိသားစုအပေါ်မှာ မေတ္တာထားရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ 'အစွဲ' (ဥပါဒါန်) တော့ မထားရဘူး။ မေတ္တာဆိုတာ အေးမြတယ်၊ အစွဲဆိုတာကတော့ ပူလောင်ပါတယ်။ မိသားစုကို တာဝန်ကျေအောင် စောင့်ရှောက်ရင်းနဲ့ပဲ အရာရာဟာ အနိစ္စသဘောအရ ပြောင်းလဲနေတယ်၊ ဘယ်သူမှ ဘယ်သူ့ကိုမှ ထာဝရ မပိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို အမြဲ နှလုံးသွင်းနေရမှာပါ။ အဲဒီလို အသိဉာဏ်နဲ့ နေထိုင်မှသာလျှင် သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့တွေကြားမှာ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ငါ့မိသားစု #အစွဲအလမ်း #ဥပါဒါန် #သံယောဇဉ် #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #သံသရာ #ဓမ္မရသ

လောကမှာ 'ဥပါဒါန်' ဆိုတာ အရာတစ်ခုခုကို မြဲမြဲမြံမြံ ဆုပ်ကိုင်ထားတဲ့ အစွဲကို ခေါ်တာ။ လူတွေဟာ မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ရာထူးအာဏာနဲ့ မိသားစုတွေကို 'ငါ့ဟာ' လို့ စွဲလမ်းနေကြသလို၊ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကိုလည်း 'ငါ' လို့ ထင်ပြီး အစွဲကြီး စွဲနေကြတာ။ ဒီအစွဲဟာ တကယ်တော့ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်ပြီး ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုပဲ။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'ဥပါဒါနပစ္စယာ ဘဝေါ' လို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ စွဲလမ်းမှုရှိရင် ဘဝဆိုတာ ဖြစ်လာရတာပဲ။ ဘဝဖြစ်လာရင် ဇာတိ၊ ဇရာ၊ မရဏ ဆိုတဲ့ ဆင်းရဲခြင်းတွေက အစဉ်လိုက် ပါလာတော့တာ။ သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်လေ... အစွဲဆိုတာ လေးလံတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ပုခုံးပေါ် ထမ်းထားရသလိုပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြာကြာထမ်းထားထား၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီဝန်ကို ချကိုချခဲ့ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အစွဲရှိနေတဲ့သူကတော့ မချချင်ဘဲ ဇွတ်ဆွဲထားတဲ့အတွက်ကြောင့် ပိုပြီး ပင်ပန်းရတာပေါ့။

လောကမှာ ခွဲခွာခြင်းတွေ ကြုံရတဲ့အခါ၊ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာ အကြီးအကျယ် နာကျင်ရတာဟာ အဲဒီအရာတွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ မိမိရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ 'ဥပါဒါန်' အစွဲကြောင့်ပဲ။ အရာရာဟာ အနိစ္စသဘောအရ ပြောင်းလဲနေတာပဲလို့ သိထားရင်တောင်မှ၊ တကယ်တမ်းကျတော့ 'ငါ့ဟာလေး' ဆိုတဲ့ အစွဲက အမှန်တရားကို ကွယ်ထားတတ်ပါတယ်။ ဒီအစွဲကပဲ သံသရာစက်ဝိုင်းထဲမှာ မိမိတို့ကို ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ချည်နှောင်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ အရာရာကို 'အသုံးချရုံ' ပဲ အသုံးချရမယ်၊ 'အစွဲ' မထားဖို့ လေ့ကျင့်ရပါမယ်။ တာဝန်အရ လုပ်စရာရှိတာကို အကောင်းဆုံးလုပ်၊ ပိုင်ဆိုင်စရာရှိတာကို ပိုင်ဆိုင်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ 'ဒါဟာ ခဏတာပဲ' ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ လွှတ်ချတတ်ရမယ်။ လက်က ဆုပ်ကိုင်ထားပေမယ့် စိတ်က လွှတ်ထားနိုင်မှသာလျှင် လောကရဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကြားမှာ မတုန်လှုပ်ဘဲ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ဥပါဒါန် #အစွဲအလမ်း #အနိစ္စ #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #သံသရာ #ဓမ္မရသ

လူတွေဟာ မိမိတို့ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အကောင်းအဆိုးတွေကို တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ ဘာတစ်ခုမှ တိုက်ဆိုင်မှု မရှိပါဘူး။ အရာရာဟာ မိမိတို့ ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ 'ကံ' နဲ့ အဲဒီကံရဲ့ 'အကျိုးပေး' တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကံဆိုတာ တခြားမဟုတ်ဘူး၊ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်တဲ့ 'စေတနာ' ကို ခေါ်တာ။

မြတ်စွာဘုရားရှင်က 'ကမ္မဿကောမှိ' - မိမိပြုတဲ့ကံဟာ မိမိအပိုင်ပဲလို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ အပင်စိုက်တဲ့အခါမှာ သရက်စေ့စိုက်ရင် သရက်သီးပဲ သီးရမယ်၊ ဆူးပင်စိုက်ရင် ဆူးပဲ ထွက်ရမယ်။ ဒါဟာ သဘာဝတရားရဲ့ နိယာမပဲ။ အဲဒီလိုပဲ... မိမိက ကောင်းတဲ့အကြောင်းတရားတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ရင် ကောင်းတဲ့အကျိုးတရားတွေ ခံစားရမှာဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းတာတွေ လုပ်ခဲ့ရင်တော့ မကောင်းတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကိုပဲ ရင်ဆိုင်ကြရမှာပါ။

သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်လေ... လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ဖန်တီးတာဟာ တန်ခိုးရှင်မဟုတ်ဘူး၊ မိမိရဲ့ 'ကံ' သာ ဖြစ်ပါတယ်။ လက်ရှိကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ ဆင်းရဲမှုတွေဟာ အတိတ်က ပြုလုပ်ခဲ့တဲ့ ကံကြောင့် ဖြစ်နိုင်သလို၊ လက်ရှိလုပ်ဆောင်နေတဲ့ အပြုအမူတွေကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အတိတ်ကကံကို ပြင်လို့မရပေမယ့်၊ လက်ရှိ 'ပစ္စုပ္ပန်ကံ' ကိုတော့ အသိဉာဏ်နဲ့ ပြင်ဆင်လို့ ရပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ ကံကိုပဲ ယုံကြည်နေရုံနဲ့ မပြီးဘူး၊ 'ကံ၏အကျိုး' ကိုလည်း ဆင်ခြင်တတ်ရမယ်။ မကောင်းတဲ့အကျိုးပေးတွေနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ သူတပါးကို အပြစ်တင်မယ့်အစား 'ငါ့ကံရဲ့ အကျိုးပေးပဲ' လို့ လက်ခံနိုင်တဲ့ သတ္တိရှိရမယ်။ အနာဂတ်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ချင်ရင်တော့ အခုလက်ရှိ အခိုက်အတန့်မှာ စိတ်ထားဖြူစင်စွာနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြောင်းတရားတွေကိုပဲ ကြိုးစားအားထုတ်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ကံကံ၏အကျိုး #စေတနာ #နိယာမ #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #ဘဝ #ဓမ္မရသ

'ဥပါဒါန်' ဆိုတဲ့ အစွဲအလမ်းဟာ အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်။ ဥပါဒါန်ဆိုတာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကိုဖြစ်ဖြစ်၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကိုဖြစ်ဖြစ် 'ငါ့ဟာ၊ ငါ့ဥစ္စာ' ဆိုပြီး မြဲမြဲမြံမြံ ဆုပ်ကိုင်ထားတာကို ခေါ်တာ။ အဲဒီလို အစွဲကြီးစွဲလေလေ၊ အဲဒီအစွဲကြောင့်ပဲ ဒုက္ခဆိုတဲ့ 'ဥပဒ်' က လိုက်လာလေလေပါပဲ။

သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင်... မိမိတို့ ပူလောင်နေရတာတွေ၊ စိတ်ညစ်နေရတာတွေဟာ အပြင်က အရာဝတ္ထုတွေကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီအရာတွေအပေါ်မှာ ထားတဲ့ မိမိရဲ့ 'အစွဲ' ကြောင့်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရာရာဟာ အနိစ္စသဘောအရ ပြောင်းလဲပျက်စီးနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစွဲရှိနေတဲ့သူက အဲဒီအပြောင်းအလဲကို လက်မခံနိုင်တဲ့အခါမှာ စိတ်ထဲမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် နာကျင်ရတော့တာပေါ့။ အစွဲကြီးရင် အနာကြီးတယ်ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီဥပါဒါန်အစွဲကပဲ လူတွေကို မတရားတဲ့ အလုပ်တွေ လုပ်မိအောင် တွန်းပို့တတ်ပါတယ်။ 'ငါ့ဟာ' တည်မြဲဖို့အတွက် သူတပါးကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မိတဲ့အခါ၊ အဲဒီအကုသိုလ်ကံကပဲ မိမိဆီကို 'ဥပဒ်' အဖြစ် ပြန်ရောက်လာတာပဲ။ သံသရာခရီးမှာလည်း ဒီအစွဲကြောင့်ပဲ ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ဒုက္ခဘဝတွေထဲမှာ လည်ပတ်နေကြရတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ အရာရာကို အရှိကို အရှိအတိုင်း မြင်အောင် ကြည့်ရပါမယ်။ 'တာဝန်' အရ ဆုပ်ကိုင်ထားရပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ 'အစွဲ' မထားဘဲ လွှတ်ချတတ်ဖို့ လေ့ကျင့်ရမယ်။ အစွဲကင်းမှသာလျှင် ဘေးဥပဒ်တွေကနေ ကင်းဝေးပြီး စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းအေးမှုကို ခံစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ မိမိတို့ရဲ့ စိတ်ကို အသိဉာဏ်နဲ့ အမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ပြီး အေးချမ်းတဲ့ဘဝကို တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#ဥပါဒါန် #ဥပဒ် #အစွဲအလမ်း #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #ငြိမ်းအေးမှု #ဓမ္မရသ

မိမိအပေါ် မနာလိုတဲ့သူ၊ မုန်းတီးတဲ့သူတွေ ရှိလာတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ တုန့်ပြန်ချင်တဲ့စိတ်တွေ ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ မနာလိုစိတ် (ဣဿာ) ဆိုတာ အင်မတန် ပူလောင်တဲ့ အကုသိုလ်။ မနာလိုတဲ့သူဟာ သူတပါးကို မဖျက်ဆီးခင်မှာ သူ့ရဲ့ စိတ်ကို သူကိုယ်တိုင် အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ရင်ထဲမှာ အမြဲတမ်း မီးတောက်နေတာပေါ့။

မြတ်စွာဘုရားရှင်ကတော့ အကုသိုလ်ကို အကုသိုလ်နဲ့ မတုန့်ပြန်ဖို့ ဟောကြားခဲ့ပါတယ်။ သူက မုန်းတီးလို့ မိမိကပါ ပြန်ပြီး မုန်းတီးလိုက်မယ်ဆိုရင် မိမိရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း အဲဒီအကုသိုလ်မီးတွေ ကူးစက်လောင်မြိုက်လာတော့မှာပဲ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူကတော့ 'သူ့အကုသိုလ်ဟာ သူ့တာဝန်သာ ဖြစ်တယ်' လို့ ခွဲခြားမြင်အောင် ကြည့်ရပါမယ်။ သူ့ရဲ့ မနာလိုမှုဟာ သူ့ကိုပဲ ဒုက္ခပေးမှာဖြစ်သလို၊ မိမိရဲ့ တည်ငြိမ်မှုဟာလည်း မိမိကိုပဲ စောင့်ရှောက်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

အကောင်းဆုံး တုန့်ပြန်နည်းကတော့ 'ဥပေက္ခာ' ထားခြင်းနဲ့ 'မေတ္တာ' ပွားခြင်းပဲ။ ဥပေက္ခာဆိုတာ သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ 'သူ့ကံနဲ့သူ သွားပါစေ' လို့ အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်တာ။ နောက်ပြီးတော့ 'ဩော်... သူဟာ စိတ်ဆင်းရဲစရာကောင်းတဲ့ အကုသိုလ်တွေနဲ့ ရှင်သန်နေရှာပါလား' လို့ ကရုဏာသက်ပေးရမယ်။ မိမိဘက်က တည်ငြိမ်နေလေလေ၊ သူ့ရဲ့ မနာလိုမှုတွေဟာ အရာမထင်ဘဲ သူ့ဆီကိုပဲ ပြန်သွားလေလေပါပဲ။

ဒါကြောင့် မနာလို မုန်းတီးသူတွေနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ မိမိရဲ့ စိတ်ကလေး မညစ်နွမ်းအောင် အမြဲစောင့်ရှောက်ပါ။ သူတို့ရဲ့ အကုသိုလ်ထဲကို ကိုယ်ကပါ ဝင်မပါမိဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ မိမိလုပ်ရမယ့် အလုပ်တွေကို အာရုံစိုက်ပြီး စိတ်ထားဖြူစင်စွာနဲ့ နေထိုင်ခြင်းဟာ အကောင်းဆုံးသော တုန့်ပြန်ခြင်းပဲ။ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူဟာ ဘယ်လို လောကဓံမျိုးနဲ့ ကြုံရပါစေ... မိမိရဲ့ အေးချမ်းမှုကိုတော့ အပျက်စီးမခံကြပါဘူး။"

ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ

#မနာလိုမှု #မုန်းတီးခြင်း #တုန့်ပြန်နည်း #ဥပေက္ခာ #ပါချုပ် #ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော် #အသိဉာဏ် #တရားတော် #စိတ်ထား #ဓမ္မရသ