Decorative Arts, Silpakorn University

ขอเชิญคณาจารย์และนักศึกษาคณะมัณฑนศิลป์
เข้าร่วมพิธีไหว้ครูช่างและครูศิลปะ
คณะมัณฑนศิลป์ ประจำปีพุทธศักราช 2569

วันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม 2569
ณ อาคารศิลป์ พีระศรี 3 มหาวิทยาลัยศิลปากร พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม

ทำเพลงหน้าพาทย์ โดย
: อาจารย์ขุนอิน (ณรงค์ฤทธิ์ โตสง่า)

คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ขอขอบพระคุณ รองศาสตราจารย์ ดร.ประสพชัย พสุนนท์ รองอธิการบดีฝ่ายวิจัยและวิสาหกิจ มหาวิทยาลัยศิลปากร ที่ให้เกียรติเป็นประธานในพิธีเปิดโครงการวิจัย เรื่อง เครื่องอาภรณ์ละครชาตรีเมืองเพชร ซึ่งได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากกองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม (สกสว) ในวันที่ 19 สิงหาคม 2569 ณ โรงแรมรอยัลไดมอนด์ จ.เพชรบุรี

โครงการวิจัยดังกล่าว ดำเนินงานโดย อาจารย์ภูษิต รัตนภานพ เป็นหัวหน้าโครงการวิจัย ร่วมกับ ผศ.ดร.วินิตา คงประดิษฐ์ รศ.ดร.วรรณวิภา สุเนต์ตา อ.ดร.ทเนศ บุญประสาน และ อ.ดร.จิรายุ พงส์วรุตม์ เป็นผู้ร่วมวิจัย มุ่งเน้นศึกษาและต่อยอดภูมิปัญญาจากเครื่องอาภรณ์ละครชาตรีพื้นบ้านของจังหวัดเพชรบุรี ให้เกิดการเรียนรู้แก่เยาวชนคนรุ่นใหม่ และโอกาสเชิงพาณิชย์ ทำให้ได้ต้นแบบสื่อส่งเสริมการเรียนรู้ เครื่องประดับและเครื่องแต่งกายร่วมสมัย

ศูนย์บริหารจัดการวิชาศึกษาทั่วไปฯ รายวิชา SU003005 ศิลปากับหมาแมว
ขอเชิญผู้สนใจเข้าร่วมการบรรยายพิเศษ ในหัวข้อ
“วิธีคิดกระบวนการสร้างศิลปะ และการออกแบบเพื่อการสร้างผลิตภัณฑ์สัตว์เลี้ยง”
-----------------------------------------------
📅 วันจันทร์ที่ 24 สิงหาคม 2569
⏰ เวลา 13.00 – 16.00 น.
🏢 ณ ห้อง 1203 ชั้น 12 อาคารศูนย์เรียนรวมเฉลิมพระเกียรติ 15 ชั้น
มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์

วิทยากรโดย
คุณกัลณัฎฐ์ชา ตรีวรพันธุ์ (คุณอัญ)
ผู้ก่อตั้งและผู้นำด้านธุรกิจและการดูแลแมวแบบครบวงจร ผู้มุ่งมั่นยกระดับมาตรฐานวงการแมวไทยสู่ระดับสากล
⭐Breeder เจ้าของแมวแชมป์โลก 2 ปีซ้อน
⭐หนึ่งในผู้ก่อตั้งแบรนด์และธุรกิจด้านสัตว์เลี้ยงสำคัญ ได้แก่
• Asia Empire Cat Hospital
• Bear Family Brand
• Class High-End Cat Food
-----------------------------------------------
📌ลิงก์ลงทะเบียนเข้าร่วมการบรรยาย
https://forms.gle/9mz1iCZiLg2Q3gwH8
-----------------------------------------------
Facebook: G&E Center, Silpakorn University
โทร. 034 109 684 เบอร์กลาง

กรมทรัพย์สินทางปัญญา โดยการสนับสนุนของ สสว. ขอเชิญร่วมงานเสวนาพิเศษภายใต้หัวข้อ Hack-a-Toy กลไกแปลงไอเดียสู่งานอาร์ตทอยที่จับต้องได้ ในวันเสาร์ที่ 15 สิงหาคม 2569 เวลา 15.00-16.00 น. ณ Cloud11 กรุงเทพ ในงานนิทรรศการ Art Universe 2026

รองศาสตราจารย์อาวิน อินทรังษี คณบดีคณะมัณฑนศิลป์ร่วมลงนามความร่วมมือกับเครือข่ายมหาวิทยาลัยด้านศิลปะ ซึ่งประกอบด้วยมหาวิทยาลัยในประเทศ เวียดนาม อินโดนีเซีย และจีน ในนาม GOA9+ ณ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา วิทยาเขตเจ็ดยอด จ.เชียงใหม่ เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม 2569

Innovations in Materials Science and Spiritual Aesthetics in the Jewelry Works of Giovanni Corvaja

Asst. Prof. Dr.Tataroschong Sreekullkorn
Lecturer, Department of Jewelry Design,
Faculty of Decorative Arts, Silpakorn University

Giovanni Corvaja, an Italian artist and goldsmith from Todi, is renowned for pioneering artistic innovations that integrate metallurgy, vacuum physics, and applied chemistry. His work transforms precious metals—primarily gold and platinum—into micro-scale wires with diameters as small as 6–7 microns, making them five to ten times thinner than a human hair. Drawing on his scientific background, Corvaja independently developed specialized laboratory systems and instruments, employing a highly precise diamond-wire-drawing die to gradually reduce the diameter of the metal wires. This sequential reduction process yields fibers with a remarkably smooth surface and induces a rearrangement of the metals’ molecular and atomic structures. As a result, the physical properties of the metal shift from rigidity to a flexible, soft, textile- or fur-like fiber.

During the assembly of his pieces, micron-scale wires are welded in a bespoke high-vacuum chamber constructed by the artist himself. This environment eliminates air and contaminants that could impede bonding, while meticulous temperature control enables gold wires to adhere through contact alone—without using solder or binding agents. This principle is analogous to physical v***r deposition (PVD), which is currently employed in the synthesis of artificial diamonds. Additionally, to prevent gold fibers from breaking under mechanical stress, Corvaja employs the bimetallic drawing technique, encasing gold within another metal—a method favored by master goldsmiths and ancient textile artisans. Silver or steel sleeves serve as structural supports to absorb tensile forces; afterward, chemical etching, such as with nitric acid, selectively removes the outer metal without affecting the pure gold. The result is a supple, free-flowing gold fiber that retains the density and chemical properties of the original metal.

Corvaja’s “Golden Fleece” collection comprises several jewelry pieces, the most notable being a cap knitted from gold fibers totaling over 160 kilometers in length, which required more than 2,500 hours to complete. This collection draws inspiration from the classical Greek myth of the Golden Fleece—a symbol of the quest for power and legitimate status. From an anthropological perspective, jewelry and precious objects have long served as symbolic instruments signifying power and special status across diverse cultures worldwide.

Corvaja’s creative process exemplifies both mastery and perseverance, demanding years of repetitive, sustained effort reminiscent of meditative practice or spiritual ritual. The artist’s energy and dedication are fully embodied in his jewelry, elevating it beyond mere utilitarian items into artifacts imbued with spiritual meaning and profound influence on the human experience. In 2011, this collection was exhibited at the Victoria and Albert Museum (V&A), contributing to new discourses on the definition of “luxury.” The visual resemblance of the golden headpiece to an ordinary fur hat—concealing an extraordinarily complex production process—provokes reflection on the true value of luxury. At first glance, the Golden Fleece cap appears to be a commonplace fur hat sprayed with gold; yet, upon realizing that it is composed of impossibly fine gold fibers, one is compelled to reconsider notions of luxury and value. The artist’s devotion, manifested over more than a decade in the creation of a highly luxurious form, accentuates the perception of luxury as rooted not in market mechanisms but in human perseverance and the capacity to transcend the possible.

Ultimately, Corvaja’s work stands as a testament to humanity’s enduring ambition to use adornment to elevate both the self and corporeal existence—a dynamic that forges connections between philosophy, belief, and the pursuit of perfection through jewelry, a practice that has persisted from antiquity to the present day.

References
Corvaja, G. (n.d.). The Golden Fleece. Retrieved from https://www.giovannicorvaja.com/the- golden-fleece/
Holcomb, M., Benzel, K., Lee, S., Patch, D. C., Pillsbury, J., & Wees, B. C. (2018). Jewelry: The body transformed. The Metropolitan Museum of Art.
Phillips, C. (2000). Jewels and Jewellery. V & A Publication. https://doi.org/10.1111/j.1467- 8357.2009.01008_9.x
Wainwright, O. (2015, April 21). The future of luxury goods – from toxic waste urns to a compass that helps you get lost. The Guardian.

+----------+----------+----------+----------+----------+

นวัตกรรมวัสดุศาสตร์และสุนทรียศาสตร์ทางจิตวิญญาณในงานเครื่องประดับของ จิโอวานนี คอร์วาฮา

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ทัศน์ฐรสชง ศรีกุลกรณ์
อาจารย์ประจำภาควิชาออกแบบเครื่องประดับ
คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

จิโอวานนี คอร์วาฮา (Giovanni Corvaja) ศิลปินและช่างทองชาวอิตาลีจากเมืองโทดี (Todi) เป็นผู้สร้างสรรค์นวัตกรรมทางศิลปะที่บูรณาการศาสตร์ด้านโลหะวิทยา (Metallurgy) ฟิสิกส์สุญญากาศ และเคมีประยุกต์เข้าด้วยกัน เพื่อแปรรูปโลหะมีค่า คือ ทองคำและแพลตตินัม ให้กลายเป็นเส้นลวดขนาดจุลภาคที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง 6-7 ไมครอน ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าเส้นผมมนุษย์ถึง 5-10 เท่า ด้วยพื้นฐานครอบครัวนักวิทยาศาสตร์ คอร์วาฮาได้พัฒนาระบบห้องปฏิบัติการและเครื่องมือขึ้นด้วยตนเอง โดยอาศัยกระบวนการลดขนาดเส้นโลหะผ่านแป้นดึงลวดที่ทำจากเพชร (Diamond wire drawing die) มีความแม่นยำสูง ลดขนาดลวดอย่างเป็นลำดับขั้นทีละน้อยจนได้ผลเป็นผิวเส้นใยที่เรียบเนียน กระบวนการดังกล่าวส่งผลให้โครงสร้างระดับโมเลกุลและอะตอมของโลหะเกิดการจัดเรียงตัวใหม่ เปลี่ยนคุณสมบัติทางกายภาพจากโลหะที่มีความแข็งเกร็งให้กลายเป็นเส้นใยที่มีความยืดหยุ่นและอ่อนนุ่มคล้ายเส้นใยสิ่งทอ หรือขนสัตว์

ในกระบวนการประกอบชิ้นงาน การเชื่อมประสานเส้นลวดขนาดไมครอนถูกดำเนินการภายใต้สภาวะสุญญากาศขั้นสูง (Bespoke Vacuum Chamber) ในห้องสุญญากาศที่ศิลปินสร้างขึ้น เพื่อไม่ให้มีอากาศและสิ่งเจือปนเป็นอุปสรรคในกระบวนการเชื่อม ควบคู่กับการควบคุมอุณหภูมิอย่างแม่นยำ ทำให้เส้นลวดทองคำสามารถเชื่อมติดกันได้ผ่านการสัมผัส (Adhesion by contact) โดยปราศจากการใช้วัสดุประสานหรือการบัดกรี ซึ่งเป็นหลักการที่คล้ายคลึงกับเทคโนโลยีการเคลือบด้วยไอทางกายภาพ (Physical Vapour Deposition: PVD) ที่ใช้ในการปลูกเพชรสังเคราะห์ในปัจจุบัน นอกจากนี้เพื่อป้องกันการขาดของเส้นใยทองคำจากแรงดึงทางกล ศิลปินได้ประยุกต์ใช้เทคนิค Bimetallic Drawing โดยการหุ้มทองคำด้วยโลหะชนิดอื่น ซึ่งเป็นเทคนิคที่ช่างทองชั้นสูงและช่างฝีมือสิ่งทอโบราณนิยมใช้ ปลอกโลหะเงินหรือเหล็ก ทำหน้าที่เป็นโครงสร้างเพื่อรับแรงดึง จากนั้นจึงใช้กระบวนการทางเคมี (Chemical Etching) เช่น กรดไนตริก ในการกัดกร่อนสกัดโลหะชั้นนอกออก โดยสารละลายจะไม่ทำปฏิกิริยากับทองคำบริสุทธิ์ ส่งผลให้ได้เส้นใยทองคำที่มีความอ่อนนุ่ม ทิ้งตัว แต่ยังคงความหนาแน่นและคุณสมบัติทางเคมีของทองคำไว้อย่างสมบูรณ์

ผลงานคอลเลคชั่นขนแกะทองคำ (The Golden Fleece) ของเขาประกอบด้วยเครื่องประดับหลายชิ้น โดยมีผลงานชิ้นเอกคือ หมวกที่ถักทอจากเส้นใยทองคำ มีความยาวรวมกว่า 160 กิโลเมตร ซึ่งใช้ระยะเวลาในการผลิตผลงานกว่า 2,500 ชั่วโมง ผลงานชุดนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานปกรณัมกรีกโบราณเรื่อง ขนแกะทองคำ ซึ่งเป็นสัญญะของการเดินทางเพื่อทวงคืนอำนาจและสถานะอันชอบธรรม ในมิติทางมานุษยวิทยา เครื่องประดับและวัตถุมีค่ามักถูกใช้เป็นเครื่องมือเชิงสัญลักษณ์เพื่อสื่อถึงอำนาจและสถานะพิเศษของผู้ครอบครองในหลากหลายวัฒนธรรมทั่วโลก

กระบวนการสร้างสรรค์ของคอร์วาฮาสะท้อนให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญขั้นสูง (Mastery) และความวิริยะ อุตสาหะ ในการทำงานที่ต้องอาศัยการทำซ้ำอย่างต่อเนื่องยาวนานนับทศวรรษ มีลักษณะคล้ายคลึงกับการทำสมาธิ หรือการประกอบพิธีกรรมทางจิตวิญญาณ พลังงานและความทุ่มเทของศิลปินที่ถูกถ่ายทอดลงสู่วัตถุอย่างเต็มเปี่ยม ทำให้เครื่องประดับก้าวข้ามสถานะของสิ่งของเครื่องใช้ทั่วไป สู่การเป็นวัตถุที่มีนัยทางจิตวิญญาณและทรงอิทธิพลต่อมนุษย์ตลอดมา ในปี ค.ศ. 2011 ผลงานชุดนี้ได้ถูกนำไปจัดแสดง ณ พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียแอนด์อัลเบิร์ต (Victoria and Albert Museum: V&A) ในวาทกรรมใหม่เกี่ยวกับการนิยาม "ความหรูหรา" (Luxury) การที่หมวกทองคำมีรูปลักษณ์ภายนอกคล้ายหมวกขนสัตว์ทั่วไป ทว่าแฝงไว้ด้วยกระบวนการผลิตที่ซับซ้อน ได้กระตุ้นให้เกิดการตั้งคำถามถึงคุณค่าที่แท้จริงของความหรูหรา หมวกขนแกะทองคำใบนั้น ดูเหมือนหมวกขนสัตว์ธรรมดาที่ถูกพ่นสีทอง และในเวลาเดียวกันที่เราได้ฉุกคิดขึ้นว่านี่เป็นเส้นใยโลหะทองคำที่บางจนไม่น่าจะเป็นไปได้ในการผลิต ความทุ่มเทของศิลปินในการสร้างสรรค์ผลงานที่หยิบยืมรูปแบบสินค้าหรูหรายิ่งทวีความตระหนักถึงความหรูหราที่ปรากฏในความวิริยะ อุตสาหะของมนุษย์ในการสร้างสรรค์วัสดุที่ทุ่มเทเวลากว่า 10 ปี คอลเลคชั่นหมวกขนแกะทองคำจึงเป็นวัตถุที่ชี้ให้เห็นว่า ความหรูหราที่แท้จริง อาจมิได้ถูกกำหนดโดยกลไกตลาด แต่เกิดจากความอุตสาหะและศักยภาพของมนุษย์ในการก้าวข้ามขีดจำกัดของความเป็นไปได้ ท้ายที่สุดผลงานของคอร์วาฮาเป็นประจักษ์พยานถึงความพยายามของมนุษย์ในการใช้เครื่องประดับเพื่อการยกระดับอัตตาและสภาวะทางกายภาพ ซึ่งเป็นพลวัตที่เชื่อมโยงปรัชญาความเชื่อและการค้นหาความสมบูรณ์แบบผ่านการใช้เครื่องประดับของมนุษย์ที่ดำรงอยู่ตั้งแต่อดีตกาลจนถึงปัจจุบัน