Connect the Dots

ช่วงเทศกาลสงกรานต์แบบนี้ นอกจากจะมีการเล่นน้ำประแป้งที่เป็นเอกลักษณ์แล้ว ยังมีไอเทมเด็ดคู่เทศกาลที่ขายดีทุกปีอย่าง “เสื้อลายดอก” ซึ่งทั้งชาวไทยชาวต่างชาติต่างก็นิยมซื้อมาใส่เล่นน้ำกัน

จนกลายเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ของเทศกาลไปแล้ว แต่รู้หรือไม่ว่าจริง ๆ แล้วเสื้อลายดอกนั้นมีความเป็นมาจากหลายเชื้อชาติ แต่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวกับความเป็นไทยเลย

เสื้อลายดอกยอดฮิตที่ใส่กันในปัจจุบันแท้จริงแล้วได้รับอิทธิพลมาจาก “เสื้อฮาวาย” ที่น่าจะมีต้นกำเนิดมาจากโฮโนลูลู รัฐฮาวาย เกิดมาจากการนำผ้ากิโมโนและยูกาตะของญี่ปุ่นที่เหลือค้างสต็อกในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มาตัดเย็บเป็นเสื้อแขนสั้น

ซึ่งผ้ากิโมโนนั้นมักจะเป็นลายดอกไม้ จึงได้ออกมาเป็นเสื้อลายดอก แต่ผู้ที่คิดค้นยังไม่แน่ชัดว่าคือ โคชิโระ มิยาโมโต (Koichiro Miyamoto) หรือ เอลเลอรี่ เจ ชุน (Ellery J. Chun) กันแน่ อย่างไรก็ตาม ชุนคือคนที่ได้จดสิทธิบัตรเสื้อด้วยคำว่า “Aloha Shirt” ในปี 1937

พอจบสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารสหรัฐก็พาเอาแฟชั่นเสื้อลายดอกจากฮาวายกลับมาด้วย และลวดลายแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมก็ค่อย ๆ วิวัฒนาการเป็นลวดลายต่าง ๆ ที่แสดงถึงเอกลักษณ์ของดินแดนเขตร้อนชื้น อย่างต้นปาล์ม ต้นมะพร้าว และดอกไม้นานาชนิด จากนั้นก็เริ่มมีลายที่หลากหลายมากขึ้นไม่จำกัดแค่ต้นไม้ดอกไม้เท่านั้น

จนกระทั่งศิลปินแห่งยุคอย่าง เอลวิส เพรสลีย์ (Elvis Presley) ได้ใส่เสื้อฮาวายเล่นอูคูเลเล่ในภาพยนตร์เพลงเรื่อง “Blue Hawaii” ปี 1961 ทำให้เสื้อฮาวายกลายเป็นแฟชั่นกระแสหลักที่ผู้คนนิยมใส่กันตั้งแต่ตอนนั้น

ส่วนความเกี่ยวข้องกันระหว่างเสื้อลายดอกกับสงกรานต์นั้น สุจิตต์ วงษ์เทศ ผู้ก่อตั้งนิตยสารศิลปวัฒนธรรม เคยให้ความเห็นกับมติชนออนไลน์เอาไว้ว่า “มีต้นแบบมาจากเสื้อฮาวายจากสหรัฐฯ”

พร้อมให้ข้อมูลว่า “รสนิยมเล่นสงกรานต์ของคนในยุคต้นกรุงเทพฯ แต่งตัวตามสะดวกสบาย และตามลักษณะชนชั้น....เสื้อลายดอกที่ทางการกำหนดให้ต้องแต่งในสงกรานต์เพิ่งมีขึ้นสมัยหลังเพื่อแสวงหาอัตลักษณ์ไว้เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวร่วมกัน”

อย่างไรก็ตาม แม้ต้นกำเนิดจะไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมไทยหรือสะท้อนถึงความเป็นไทย แต่ก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของสงกรานต์ไปแล้ว

อีกทั้งลายดอกและสีสันสดใสยังให้ความรู้สึกที่สอดคล้องกับการเริ่มต้นปีใหม่ไทย ที่สดใสและเบ่งบานเหมือนดอกไม้ได้ดีอีกด้วย นั่นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่เสื้อลายดอกกลายมาเป็นที่นิยมในวัฒนธรรมบ้านเราแบบนี้

สุดท้ายนี้ ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันปีใหม่ไทย สาดน้ำประแป้งให้ชื่นใจในวันสงกรานต์ และที่สำคัญคือ ปลอดภัยตลอดเทศกาลเลยนะครับ 🌺💦

#สงกรานต์2569 #เทศกาลสงกรานต์ #ปีใหม่ไทย #สวัสดีปีใหม่ไทย

“อย่าเกรงกลัวที่จะลงมือทำในสิ่งที่ทำให้คุณกลัว
โดยปกติแล้วเมื่อบางสิ่งทำให้คุณกลัว นั่นก็เป็นเพราะว่าคุณสนใจในเรื่องนั้น แต่ก็อาจคิดว่ามันไกลเกินเอื้อมสำหรับคุณ กลัวว่าถ้าลงมือทำไปแล้วมันจะล้มเหลว
แต่นั่นแหละคือสิ่งที่คุณควรทำ เพราะมันคือทิศทางที่คุณควรก้าวไปเพื่อที่จะเติมเต็มศักยภาพของตัวเอง และมอบสิ่งที่ดีที่สุดกลับคืนให้แก่โลกได้”

-Christina Koch (นักบินอวกาศหญิงและผู้เชี่ยวชาญภารกิจอาร์เทมิส 2)-

เรียกได้ว่าเป็นอีกหนึ่งไอเดียที่น่าสนใจสุด ๆ เมื่อบริษัทรับซื้อและจำหน่ายหนังสือมือสองในประเทศญี่ปุ่นอย่าง Value Books ได้ทำการนำหนังสือมือสองที่ขายไม่ได้ มาแปลงโฉมให้กลายเป็น “Hon Datta Picnic” หรือ “เสื่อปิกนิกที่เคยเป็นหนังสือมาก่อน”

โดยตัวเสื่อมีขนาด 90 x 135 ซม. ส่วนวัสดุทำมาจากกระดาษหนังสือ 70% ร่วมกับกระดาษรีไซเคิลชนิดอื่น ๆ อีกประมาณ 30% ทำให้มันมีพื้นผิวเรียบลื่น สัมผัสนุ่มแบบกระดาษ แถมพกพาง่ายและทนต่อการฉีกขาด ที่พิเศษคือ เสื่อนี้สามารถใช้ในที่กลางแจ้งหรือบนพื้นที่ชื้น ๆ ได้ เพราะแม้ทำมาจากกระดาษ แต่ก็มีการเคลือบลามิเนตไว้แล้วเรียบร้อย ทำให้สามารถกันน้ำและใช้งานกลางแจ้งได้สบาย ๆ กับหลายกิจกรรม ไม่ว่าจะนำไปใช้ในการปิกนิก นั่งพักผ่อนอ่านหนังสือในสวนสาธารณะ ชมวิวทิวทัศน์ดูซากุระ หรือนั่งที่งานเทศกาลกลางแจ้ง

ทางบริษัทได้ให้ข้อมูลไว้ว่า พวกเขาได้รับหนังสือจากทั่วประเทศวันละประมาณ 30,000 เล่ม ซึ่งจากจำนวนทั้งหมดก็มีหนังสือเพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่ถูกจับจองโดยเจ้าของคนใหม่ ส่วนหนังสือที่เหลือที่เป็นสต็อกส่วนเกินก็จะถูกส่งไปรีไซเคิลเป็นกระดาษ

แต่ทาง Value Books ยังอยากให้หนังสือพวกนี้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่อได้ สุดท้ายจึงนำไปสู่โปรเจกต์ “Don't Want to Throw Away Books” ที่มีมาตั้งแต่ปี 2022 ซึ่งผลงานที่ผ่านของโปรเจกต์นี้ ได้มีการนำมังงะ นิตยสาร และหนังสือทั่วไปมารีไซเคิลเป็นสมุด ส่วนเสื่อคือผลงานล่าสุดที่เป็นการต่อยอดมาอีกขั้น ที่ไม่ใช่แค่เป็นการนำวัสดุจากหนังสือมาผลิตเป็นสิ่งใหม่ ๆ เท่านั้น เพราะทางทีมงานอยากสร้างสิ่งที่ทำให้นักอ่านสามารถ ‘มีช่วงเวลาที่ได้อยู่กับหนังสือ’ อีกด้วย นั่นจึงทำให้เกิดเสื่อปิกนิกจากหนังสือสุดเจ๋งนี้ขึ้นมา

เสื่อปิกนิกจำหน่ายอย่างเป็นทางการแล้วผ่านเว็บไซต์ Value Books โดยราคาอยู่ที่ 2,750 เยน (5xx บาท)

#เสื่อปิกนิกจากหนังสือ #เสื่อปิกนิก #หนังสือมือสอง #ญี่ปุ่น

“ถ้าการทำงานหนักนำไปสู่ความสำเร็จ ลาก็คงเป็นเจ้าของฟาร์มได้”

เคยไหมพยายามเท่าไรก็ไม่ก้าวหน้าสักที
แล้วอยู่ ๆ ก็มีไลฟ์โค้ชมาบอกให้คุณพยายาม
“ถ้ายังไม่สำเร็จ แปลว่าคุณยังพยายามไม่มากพอ”
แต่เดี๋ยวนะ เหนื่อยขนาดนี้ นอนน้อยขนาดนี้
ยังเอาอะไรมาไม่มากพออีก?

มีคำพูดอีกฝั่งที่ช่วยจะกระชากสติว่า
“ถ้าการทำงานหนักนำไปสู่ความสำเร็จ ลาก็คงเป็นเจ้าของฟาร์มได้”
นี่ต่างหากคือความจริงที่ไม่เคลือบน้ำตาล
แต่เตือนให้มองโลกตามความเป็นจริง

ลาเป็นเจ้าของฟาร์มไม่ได้ ไม่ใช่แค่เพราะมันเป็นสัตว์
แต่เพราะหน้าที่ของมันมีแค่ใช้แรงงาน
มันลากเกวียนทั้งวัน ทุกวัน ทุกปี
แล้วได้ค่าตอบแทนเป็นหญ้าปริมาณเท่าเดิมทุกวัน
ต่อให้มันทำจนวันสุดท้ายของชีวิต มันก็จะยังได้แค่หญ้า

เหมือนกับคนที่อยากประสบความสำเร็จ
แต่ยังวนอยู่ในลูปซ้ำซาก ทำสิ่งเดิม ที่ให้ผลลัพธ์เดิมทุกวัน
อย่างดีกว่าลาก็ได้แค่ปรับฐานเงินเดือนรายปี
แต่มันจะไม่ได้พาคุณไปไหน

ไม่ใช่ว่าการทำงานหนักไม่มีความหมาย แต่มันไม่ใช่ทั้งหมด
ความขยันเป็นแค่พื้นฐาน
แต่หากขาดกลยุทธ์ที่ใช่และโอกาสที่เหมาะสม
ก็ไม่อาจให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างได้

อย่างไรก็ตาม คำกล่าวนี้ไม่ใช่ข้ออ้างให้ยอมแพ้
แต่มันชวนให้ตระหนักถึงสิ่งที่คนมักมองข้าม

จริง ๆ แล้วความขยันมันนำไปสู่ทุกสิ่งที่คุณต้องใช้
มันทำให้คุณได้เพิ่มพูนทักษะใหม่ ๆ
และมันพาไปสู่โอกาสที่คุณต้องพร้อมจะคว้ามันไว้
คุณแค่ต้องรู้ว่าควรจะตัดสินใจยังไงในวันที่คุณมีทั้งหมดนั้น
เพื่อให้ได้เป็นเจ้าของฟาร์ม ไม่ใช่แค่ลา

Vans หนึ่งในแบรนด์รองเท้าที่ดีไซน์โดดเด่นที่สุดในโลก ชนิดที่มองแวบเดียวก็รู้เลย นอกจากจะเป็นที่นิยมในสายแฟชั่นสตรีท Vans ก็ยังผูกพันกับวัฒนธรรมสเก็ตอย่างมากอีกด้วย แบบที่เด็ก ๆ สเก็ตแทบทุกคนต้องใส่ Vans แต่ความจริงแล้ว Vans กลับไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อเป็นรองเท้าสเก็ตด้วยซ้ำ

ย้อนกลับไปหลายปีก่อนแบรนด์จะก่อตั้งขึ้น พอล แวน ดอเรน (Pual Van Doren) ดรอปเรียนมัธยมตั้งแต่อายุประมาณ 14 ปี เพื่อไปทำงานในโรงงานยางที่ผลิตพื้นรองเท้า จนหลายปีต่อมาพอลได้ชวนน้องชายของเขา จิม แวน ดอเรน (Jim Van Doren) มาเปิดร้านรองเท้าด้วยกันในชื่อ Van Doren Rubber Company ในปี 1966 ที่อนาไฮม์ แคลิฟอร์เนีย

ร้านของพี่น้องแวนดำเนินธุรกิจขายรองเท้าแบบสั่งคุณภาพดีในราคาเข้าถึงง่าย พวกเขาไม่มีสต็อกสินค้า มีเพียงตัวโชว์ไม่กี่คู่ไว้ให้ลูกค้าตัดสินใจว่าชอบแบบไหน จากนั้นก็สามารถเลือกสีและเนื้อผ้าได้เอง (หรือจะเอาผ้ามาเองเลยก็ได้) ซึ่งถ้าสั่งไว้ตอนเช้า กลับมาตอนบ่ายก็ได้รับแล้ว โดยเปิดร้านวันแรกพวกเขามีลูกค้าประมาณสิบกว่าคน

รองเท้าของ Vans ในตอนแรกนั้นเรียบง่าย หน้าตาธรรมดา แต่ที่เด่นมาก ๆ คือพื้นรองเท้าที่หนากว่ารองเท้าทั่วไปในท้องตลาดเป็นสองเท่า ทำให้ทนทานต่อการสึกเป็นพิเศษ นั่นคือรุ่น Style #44 Deck Shoe หรือ Authentic ซึ่งปัจจุบันยังเป็นรุ่นไอคอนิกของ Vans

ด้วยความทนทานของรองเท้าทำให้เหมาะกับการใช้งานหลากหลาย และเพราะผลิตแบบคัสตอมได้ กลุ่มเป้าหมายหลักของแบรนด์จึงเป็นกลุ่มที่ต้องการรองเท้าเฉพาะที่เหมือน ๆ กัน เช่น ทีมเชียร์ วงโย และยูนิฟอร์มสำหรับงานต่าง ๆ ซึ่งสเก็ตบอร์ดไม่เคยอยู่ในกลุ่มเป้าหมายของพี่น้องแวนเลย

จนกระทั่งยุค 1970s หลัง Vans เริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น เหล่าสเก็ตเตอร์ก็ค้นพบความลงตัวสุดมหัศจรรย์ของรองเท้า Vans กับ สเก็ตบอร์ด ทั้งพื้นยางหนาหนึบ ดอกยางลายวาฟเฟิลที่ช่วยยึดเกาะแต่เรียบแบน และความทนทานอันน่าประทับใจในราคาย่อมเยา ทำให้มันเหมาะกับการใส่เล่นสเก็ตอย่างมาก วัยรุ่นสเก็ตบอร์ดในแคลิฟอร์เนียจึงพากันใส่ Vans

หลังพี่น้องแวนรู้เรื่องก็โอบรับกระแสไว้เต็มที่ ปี 1976 พวกเขาชวนสองนักสเก็ต โทนี อัลวา (Tony Alva) และ สเตซี่ เพอรัลตา (Stacy Peralta) มาร่วมออกแบบ จนได้เป็นรุ่น #95 หรือ Era ที่ทำตอบโจทย์ชาวสเก็ตเตอร์ และเปิดตัวโลโก้พร้อมสโลแกน “Off the Wall” ซึ่งเป็นศัพท์สเก็ตในปีเดียวกัน ความนิยมจากชาวสเก็ตเตอร์จึงพาให้ Vans เติบโตอย่างรวดเร็ว

อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จอาจทำให้ Vans มั่นใจเกินไป ในยุค 1980s พวกเขาผลิตรองเท้าที่หลากหลายมากขึ้นเพื่อตอบโจทย์กีฬาหลายประเภท ทั้งวิ่ง เต้น มวยปล้ำ หรือแม้แต่รองเท้ากระโดดร่ม(????) อีกทั้งแบรนด์คู่แข่งก็เริ่มขยายฐานการผลิตไปจีนซึ่งต้นทุนถูกกว่า ในขณะที่ Vans ผลิตในสหรัฐเป็นหลัก ทำให้แข่งขันด้านราคาได้ยาก นอกจากนี้ยังมีสินค้า Vans ปลอมระบาดอีกด้วย จึงทำให้บริษัทต้องยื่นล้มละลายในปี 1984

หลังจากนั้นบริษัทจึงต้องกลับมาตั้งหลักใหม่ หันกลับมาโฟกัสที่รองเท้าสเก็ตบอร์ดและวัฒนธรรมสตรีทที่เป็นจุดแข็งของแบรนด์อีกครั้ง Vans กลับมายืนได้ในปลายทศวรรษ และเริ่มขยายกลุ่มลูกค้าอย่างระมัดระวังมากขึ้นสู่ BMX และดนตรีพังก์ร็อก จนเกิดเป็นเทศกาลดนตรีอย่าง Vans Warped Tour

ด้วยเหตุนี้ Vans จึงกลายเป็นสัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงผู้คนเฉพาะกลุ่มแต่ก็หลากหลายในเวลาเดียวกัน แม้จะไม่ได้ตั้งใจสร้างมาเพื่ออะไรเป็นพิเศษก็ตาม พวกเขาไม่ฝืน แต่ให้ความนิยมก่อตัวอย่างเป็นธรรมชาติแล้วค่อยโอบรับมันอย่างจริงใจ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมนั้น ๆ อย่างเหนียวแน่น

แล้วคุณล่ะชอบ Vans รุ่นอะไร?

#รองเท้าสนีกเกอร์ #รองเท้าแวนส์

ถ้าใครเคยไปดื่มตามผับบาร์จะรู้ว่าร้านมักขายราคาสูงกว่าตลาดอยู่แล้ว แต่ก็อาจมีบางร้านที่ขายราคาสูงเกินไปจนลูกค้ารู้สึกถูกเอาเปรียบ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากเลี่ยงร้านนั้น แล้วลุ้นเอาว่าร้านอื่นคงขายถูกกว่านี้ แต่ถ้าลูกค้าคนนั้นเป็นวิศวกร AI เกมอาจจะเปลี่ยนเล็กน้อย…

แมตต์ คอร์ตแลนด์ (Matt Cortland) ผู้ก่อตั้งสตาร์ตอัปด้าน AI เข้าไปดื่มเบียร์ที่ผับในดับลิน แต่ก็ต้องหัวเสียเมื่อถูกคิดราคาเบียร์ Guinness ที่ถึง 7.80 ยูโร ต่อแก้ว เขาจึงสร้างระบบ AI ขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองถูกโกงราคา โดยใช้ AI voice agent ชื่อ “เรเชล (Rachel)” ซึ่งมีสำเนียงไอร์แลนด์เหนือ โทรไปยังผับกว่า 3,000 แห่งทั่วไอร์แลนด์เพื่อสอบถามราคาขายเบียร์ Guinness

ข้อมูลที่ได้ถูกนำไปประมวลผลด้วย Claude และสร้างเป็นเว็บดัชนีชื่อ Guinndex ซึ่งเป็นฐานข้อมูล Crowdsourced ของราคาเบียร์ Guinness ต่อไพนต์ (ประมาณ 568 มล.) ทั่วประเทศ ผลลัพธ์ชี้ว่าราคาเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 6.01 ยูโรเท่านั้น (ปัจจุบัน 6.06 ยูโร) แสดงให้เห็นว่าคอร์ตแลนด์ถูกโก่งราคาแพงเกินจริงอย่างชัดเจน

ที่สำคัญคือ นี่ไม่ใช่แค่การเอาชนะหรือการทดลอง แต่สร้างผลกระทบจริงต่อธุรกิจผับบาร์ทั่วไอร์แลนด์ บางผับลดราคาหลังเห็นข้อมูลใน Guinndex และตัวคอร์ตแลนด์เองก็มีแผนจะใช้วิธีนี้กับไสินค้าอื่น ๆ เพื่อช่วยควบคุมราคาสำหรับผู้บริโภคในอนาคต

#ราคาเบียร์ #เครื่องดื่มแอลกอฮอล์

ซีรีส์ The Boys ก๊วนหนุ่มซ่าล่าซูเปอร์ฮีโร่ คือซีรีส์จากคอมมิกที่สร้างมาเพื่อล้อเลียนซูเปอร์ฮีโร่ในอุดมคติ ซีรีส์นำเสนอแง่มุมดำมืดว่า “จะเป็นยังไงถ้าคนที่มีพลังพิเศษไม่ใช่คนดี” ซึ่งถึงวันนี้เรื่องก็ดำเนินมาถึงซีซั่นที่ 5 ซึ่งเป็นซีซั่นสุดท้ายแล้ว และหนึ่งในสิ่งที่ซีรีส์ยังคงทำได้ดีและยิ่งดีขึ้นเรื่อย ๆ คือการแซะประเทศบ้านเกิดอย่างสหรัฐอเมริกา

เริ่มตอนแรกของซีซั่น 5 มา ตัวเรื่องก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว แต่ในระหว่างทางก็ไม่ลืมที่จะล้อเลียนสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจริงในสังคมและการเมืองสหรัฐ ซึ่งแม้จะถ่ายทำมานานเป็นปี แต่ตัวเรื่องยังสะท้อนเหตุการณ์ต่าง ๆ ได้ดีและเป็นปัจจุบัน

นัยหนึ่งก็เหมือนกับทีมผู้สร้างรู้ดีว่าอะไรที่ผู้คนจะยังจดจำและพูดถึงไปอีกเป็นปี แต่อีกนัยหนึ่งก็บอกกับเราว่าสิ่งที่เกิดขึ้นยังไม่เปลี่ยนแปลงไป

ทั้งนี้ อีกตลอดทั้งซีซั่นน่าจะยังมีประเด็นลึก ๆ ที่น่าสนใจให้ผู้ชมได้สำรวจอีกมาก เพราะแค่ตอนแรกก็เข้มข้นสุด ๆ แล้ว

The Boys SS5 สองตอนแรก สตรีมแล้วตอนนี้ที่ Prime Video

#ซีรีส์

ล่าสุด OATSIDE วางจำหน่ายสินค้าตัวใหม่ที่ไม่ใช่นมโอ๊ต แต่นี่คือกาแฟนมโอ๊ตแบบจริงจัง อยู่ในหมวดของกาแฟสำเร็จรูปไม่ใช่แค่นมรสกาแฟแบบที่เคยมีมาก่อน โดยออกมาสองรสชาติคือ Caffe Latte Oat Milk และ Espresso Roast Oat Milk

นี่ไม่ใช่แค่สินค้าใหม่ในตลาด แต่มองว่ามันเป็นนวัตกรรมอย่างหนึ่งได้เลย เพราะมันออกมาแก้ Pain point ของคอกาแฟที่แพ้หรือไม่ดื่มนมวัว และต้องการความสะดวก

เพราะโดยทั่วไปกาแฟสำเร็จรูปในท้องตลาดมักใช้นมวัวเป็นส่วนผสม ถ้าอยากดื่มกาแฟแต่ไม่ทานนมวัว ก็ต้องเลือกสูตรไม่ใส่นมไปเลย ถ้าอยากดื่มสูตรที่ใส่นมอย่าง Latte ก็ต้องไปสั่งร้านกาแฟเท่านั้น ซึ่งบางทีก็ไม่ได้สะดวก

การมาถึงของสินค้าสองตัวใหม่นี้จึงช่วยเพิ่มทางเลือกให้กับคอกาแฟ ให้ได้เอนจอยกับกาแฟนมสำเร็จรูปได้ง่าย ๆ แม้จะไม่ทานนมวัวก็ตาม ยิ่งมีขายในร้านสะดวกซื้ออย่าง 7-11 ยิ่งสะดวกเข้าไปใหญ่ ราคาแค่ 29 บาทต่อขวด 240 มล. ถือว่าย่อมเยา

ตัว Caffe Latte Oat Milk จะให้รสชาติที่นุ่มละมุน ไม่ต่างจากลาเต้นมวัวทั่วไปแต่โปร่งกว่า กลิ่นกาแฟจะหอมนวลลอย ๆ อยู่ในทุกสัมผัส กลิ่นข้าวโอ๊ตไม่โดดแย่งซีนกาแฟ ความหวานเหมือนสั่งหวานน้อยในร้านกาแฟทั่วไป (แต่ตอนนี้หวานปกติน่าจะเป็นหวานน้อยอยู่แล้ว) ก็คือหวานไม่มากนั่นแหละ ไม่ได้หวานแสบคอ รวม ๆ แล้วถือว่าลงตัว

ส่วนตัว Espresso Roast Oat Milk จะมีความเข้มข้น ได้รสกาแฟมากกว่า หวานน้อยกว่าตัว Latte แต่ส่วนตัวผู้เขียนเอง คิดว่ายังไม่ได้ลงตัวมากนัก แม้กาแฟจะเข้มแต่กลับถูกกลิ่นข้าวโอ๊ตกวนรสชาติอย่างบอกไม่ถูก แต่โดยรวมก็ถือว่าใช้ได้เลย

ทั้งนี้คือ ขอให้สินค้านี้อยู่ไปยาว ๆ เลย เพราะแม้จะตอบโจทย์กลุ่มผู้บริโภคที่เล็กกว่า แต่มันก็มีคุณค่ามาก ๆ

ใครได้ลองแล้วคิดยังไงมาแชร์กันหน่อย

#กาแฟนมโอ๊ต

ในช่วงเกณฑ์ทหารประจำปี 2569 ท่ามกลางบรรยากาศที่สื่อและสังคมส่วนหนึ่งสร้างให้มันเป็นดั่งเทศกาลบันเทิงแห่งปี เต็มไปด้วยผู้คน เสียงโห่ร้อง ลุ้นเชียร์ทั้งให้ใครสักคนได้ใบแดง แทงสวนกับฝ่ายที่สู้เพื่อใบดำ แต่ภายในจิตใจชายหนุ่มนับหมื่นแสนคนและครอบครัวของพวกเขา กลับอบอวลไปด้วยความกลัวและแรงกดดันมหาศาลที่พร้อมทำใจคนแตกสลาย

ปีนี้มียอดความต้องการเข้ากองประจำการ 84,380 นาย ผู้สมัครทหารออนไลน์ ไปแล้ว 22,062 นาย เหลือยอดเกณฑ์ 62,318 นาย ที่อาจไม่เต็มใจเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของระบบนี้ แต่กลับถูกกลุ่มคนที่ไม่ได้มีส่วนรับผิดชอบกับชีวิตพวกเขาและครอบครัวตัดสินอย่างไร้ความเห็นอกเห็นใจ

กรณีที่โด่งดังในปีนี้คือ นักศึกษาที่ต้องเกณฑ์ทหารเพราะมหาวิทยาลัยทำเรื่องผ่อนผันให้ไม่ทันแล้วได้ใบแดง แต่ถูกสังคมซ้ำเติมว่าเป็นเพราะไม่ยอมเรียนรด. หรือบอกว่าติดทหารเป็นเรื่องดี โดยที่ตัวเองก็ไม่ได้รับผลกระทบจากสิ่งที่เกิดขึ้น

การติดทหารมันไม่ได้เสียแค่เวลา 1-2 ปี แต่มันส่งผลต่อคนในหลายด้าน ทั้งการต้องเผชิญกับแรงกดดันทางร่างกายและจิตใจในค่ายฝึก คุณภาพชีวิตที่เลือกไม่ได้ ถูกแยกจากครอบครัว การศึกษาไม่ต่อเนื่อง สูญเสียงานที่มั่นคง เสียรายได้ที่ใช้จุนเจือครอบครัว และเสียโอกาสในการเลือกทำสิ่งที่อยากทำในชีวิตอันแสนสั้นของตัวเองไป

แต่น่าเศร้าที่ความสูญเสียนี้กลับถูกเคลือบน้ำตาลด้วยวาทกรรม “ทำเพื่อชาติ” ให้มันเหมือนเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจไม่ว่าต้องแลกกับอะไรก็ตาม หลายคนก็เชื่อไปอย่างนั้นและเอามันมาชี้นิ้วตัดสินลูกคนอื่นอย่างไร้ความชอบธรรม บอกกันว่าการเกณฑ์ทหารเป็น “หน้าที่” เพื่อให้ไม่ต้องรู้สึกอะไรเมื่อเห็นใครถูกตัดอนาคตอันสดใส และส่งไปเผชิญชะตากรรมในค่ายฝึก

จริงอยู่ที่มันเป็น “หน้าที่” ตามกฎหมาย แต่ไม่ใช่ทุกกฎหมายที่ชอบธรรมกับผู้คนเสมอไป ไม่ว่าจะเป็น 112 ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือทำร้ายคนอื่น หรือ แม้แต่กฎหมายการทวงหนี้ที่บ่นกันว่าคุ้มครองลูกหนี้มากกว่าเจ้าหนี้ ดังนั้น เรื่องบางเรื่อง คำว่าหน้าที่และกฎหมายก็ไม่ได้ทำให้มันถูกต้องที่สุดเสมอไป

การอาบเรื่องเศร้านี้ด้วยความรักชาติและชี้ถูกผิดแค่ด้วยหน้าที่ จึงอาจยิ่งสร้างความเจ็บปวดให้ผู้ที่ได้รับผลกระทบทางตรงและทางอ้อม และยังส่งต่อระบบเกณฑ์ทหารอันไร้ประสิทธิภาพที่เน้นจำนวนมากกว่าคุณภาพ ซึ่งชายไทยจำนวนมากต้องถูกกดขี่ด้วยระบบนี้ ทำให้แม้จะมีกำลังพลมากมายแค่ไหนก็ยังไม่ถูกใช้อย่างคุ้มค่าและไม่เคยพอ

#เกณฑ์ทหาร2569 #การเกณฑ์ทหาร #ทหารไทย